LOGIN3 ทุ่ม
@CONDO
"คืนนี้เธอนอนก่อนเลย ฉันมีนัดกับพวกไอ้เจ ถือว่าคืนนี้ฉันยกผลประโยชน์ให้เธอแล้วกัน"
เรย์บอกฉันนิ่งๆ เสร็จแล้วก็เดินเข้าไปอาบน้ำ มีแต่ฉันที่ยืนนิ่งอยู่คนเดียว
"ยกผลประโยชน์เหรอ ทั้งๆที่นายเคยบอกว่าจะไม่ยอมขาดทุนเนี่ยนะ"
ฉันถามตัวเอง แล้วอยู่ๆไลน์ก็เด้ง แต่เดี๋ยวก่อนนะ! มันไม่ใช่ของฉันนี่นา
"ของนายเหรอ"
ฉันคิ้วขมวดแล้วลูกกะตาก็บังเอิญเหลือบไปเห็นโทรศัพท์ของเรย์วางอยู่บนโต๊ะพอดี เท้าฉันเริ่มขยับเข้าไปหามันโดยอัตโนมัติเพราะความอยากรู้ บวกกับลางสังหรณ์บางอย่าง บางอย่างที่คิดว่าไม่ค่อยจะดีต่อใจฉันสักเท่าไหร่ แต่จะหยุดสอดรู้สอดเห็นโทรศัพท์เรย์ตอนนี้ก็คงไม่ทันแล้ว เพราะมือฉันหยิบมันขึ้นมาแล้ว และตาฉันกำลังไล่มองบางอย่างในหน้าจอ
LINE
Rita: เรย์ เดี๋ยวริต้าถึงแล้วไลน์หานะ
Rita: เออ โต๊ะไหนแล้วอ่ะเรย์ คือริต้าลืม
"ริต้าเหรอ"
ตอนนี้ฉันรู้สึกว่ามือตัวเองเริ่มสั่นแล้วล่ะ
"นายยกผลประโยชน์ให้ฉัน หรือว่านายเบื่อฉันแล้วกันแน่นะเรย์"
ตอนนี้ไม่ใช่แค่มือฉันที่ออกอาการ แต่เบ้าตาฉันก็เริ่มร้อนแล้วด้วย มันปวดหนึบๆที่อกซ้ายยังไงบอกไม่ถูก ทั้งๆที่ฉันไม่ควรจะมีความรู้สึกแบบนี้เกิดขึ้นเลย
"อย่าสำคัญตัวผิดสิลิน เธอก็แค่ลูกจ้างเขา ไม่มีสิทธิ์อะไรในตัวเขาทั้งนั้น"
ฉันพยายามเตือนตัวเอง พยายามห้ามไม่ให้น้ำตามันไหล แต่ห้ามไม่อยู่จริงๆ นี่ฉันกำลังหึง กำลังหึงเรย์ใช่มั้ย ทั้งๆที่ฉันไม่มีสิทธิ์ ฉันกำลังทำเกินหน้าที่ตัวเอง เพราะหน้าที่ที่แท้จริงของฉัน คือขายตัวให้เขาให้ครบอาทิตย์เท่านั้น ฉันไม่ควรจะมารู้สึกผูกพันกับเขาแบบนี้ เหมือนกับเขาที่คงไม่มีทางคิดเกินเลยกับผู้หญิงที่ขายตัวแลกเงินอย่างฉันหรอก
"ทำอะไร"
ปึก!
ฉันตกใจจนโทรศัพท์เรย์ตกจากมือเพราะเสียงเรย์ดังขึ้นด้านหลัง แถมเหมือนเขาจะไม่พอใจซะด้วย ที่ฉันถือวิสาสะมาแตะต้องของส่วนตัวของเขา
"เอ่อ ฉัน"
เรย์ไม่สนใจฉัน แต่กำลังก้มเก็บโทรศัพท์อย่างเคืองๆ แม้เขาจะนิ่งก็ตาม แต่ฉันก็รู้สึกได้ว่าเขาไม่พอใจ
"คือฉัน ฉันขอโทษ ฉันไม่ได้ตั้งใจทำตก ฉันแค่ได้ยินเสียงไลน์ เลยหยิบมาดูเฉยๆ ขอโทษนะ"
"เธอรู้แค่ว่าคราวหลังอย่ายุ่งของของฉันอีกแค่นั้นพอ"
เรย์พูดจบก็หันหลังให้ฉันแล้วเดินเข้าห้องแต่งตัวไป ฉันไม่รู้เขาเห็นรอยน้ำตาฉันมั้ย แต่สิ่งที่ฉันเห็นในตัวเขาคือความเย็นชา เย็นจนฉันหนาวไปถึงหัวใจเลย
3 ทุ่มครึ่ง
"จริงสิ ยังไม่ได้โทรหาดาวเลย"
ฉันเพิ่งคิดออกตอนที่ตั้งใจจะล้มตัวลงนอน เลยหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาโทรหาดาว ตอนนี้เรย์ออกไปข้างนอกแล้ว ฉันเองก็ไม่รู้ว่าเขาไปไหน เพราะเขาไม่ได้บอก ฉันเองก็ไม่กล้าถาม เขายังไม่พอใจฉันอยู่ ฉันรู้ตัว
"ฮัลโหล ทำงานจนถึง3ทุ่มเลยเหรอคะเพื่อน"
ดาวกระแทกเสียงใส่ฉันตั้งแต่ประโยคแรกเลย
"ขอโทษนะดาว คือลินลืมน่ะ"
"โอเคค่า ยัยคนขี้ลืม เอาเป็นว่าฉันไม่ติดใจเรื่องนั้นหรอก ฉันติดใจเรื่องเมื่อเย็นมากกว่า ว่าไงคะ เรื่องนั้นอ่ะ เล่ามา เล่ามาเลย"
ดาวทวงจริงจังมากบอกเลย แล้วฉันมีทางเลี่ยงมั้ย ...ก็ไม่มี):
"คืองี้ดาว คือที่ลินบอกว่าได้งานแล้วอ่ะ ก็งานที่ออฟฟิศเรย์เขาน่ะ"
"ออฟฟิศเรย์?!"
"อืม เรย์จ้างให้ลินมาเป็นฝ่ายประชาสัมพันธ์ให้ชั่วคราวอ่ะ"
ฉันบอกดาวไปแค่นั้น ส่วนงานตอนกลางคืนฉันคงไม่กล้าบอก มันน่าละอายเกินไป
"ฝ่ายประชาสัมพันธ์ อ๋อ แล้วเรื่องแอดเฟสอ่ะ"
มาถึงคำถามนี้นี่แหละ ที่ฉันเองก็ไม่รู้จะตอบยังไง ในเมื่อเจ้าตัวอย่างเรย์ก็ไม่ยอมบอกอะไรฉันสักนิด เพราะฉะนั้นฉันก็คงต้องใช้วิชาแถไปก่อน(🤔)...
"อ๋อ คือทำงานด้วยกันไงดาว เลยแอดเฟสกันไว้ เผื่อติดต่องาน"
"อ๋อ"
ฟังจากน้ำเสียงดาวแล้ว ฉันหวังว่าดาวจะเชื่อนะ
"กรี๊ด!!!"
อยู่ๆดาวก็กรี๊ดใส่หูฉันคืออะไร(😰???)
"น่าอิจฉาแกจังอ่ะลิน อ๊ายยย อยากเป็นคนที่โดนเรย์จ้างบ้างอ่ะ"
ไอ้ฉันก็นึกว่าที่ดาวร้องเสียงหลงมันเพราะอะไร ที่แท้ก็ เห้อ--! เพิ่งรู้ว่าเพื่อนฉันหนักหนาเอาการเรื่องความหล่อของผู้ชายเหมือนกัน
"แต่เอ๊ะ ลิน ฉันว่าฉันสงสัยอีกอย่างนะ"
ดาวเปลี่ยนโทนเสียงซะงั้นอ่ะ ฉันเลยเซนซิทีฟเผลอขนลุกไปด้วย ทำไงได้ ไอ้ฉันมันคนมีคดีติดตัว
"อะ...อะไรเหรอดาว"
"ก็เฟสเรย์ไง รู้สึกว่าเพื่อนเรย์เต็มแล้วนะ แล้วเรย์แอดแกเป็นเพื่อนได้ไงอ่ะ ขนาดฉันยังทำได้แค่ฟอลเลย"
ดาวซัดคำถามนี้มาฉันก็ชักจะไปไม่เป็นแล้วล่ะสิ !!!-!!!
"เอ่อ คือ คือว่า"
"อ๋อ!!! สงสัยเรย์คงลบเพื่อนคนที่ไม่จำเป็นออกสินะ อ๊าย ยิ่งคิดยิ่งอิจฉาอ่ะ ถือว่าแกมีความสำคัญกับเรย์ระดับหนึ่งเลยนะเนี่ย"
"บ้าน่าดาว"
ฉันตอบไปตามที่รู้สึกจริงๆ ฉันจะไปมีความสำคัญอะไรกับเขากัน ในเมื่อขนาดฉันจับโทรศัพท์เขานิดเดียว เขายังมองฉันอย่างกับนักโทษคดีอุกฉกรรจ์
"บ้าอะไรล่ะยะ พูดจริงค่ะ นี่ จะบอกอะไรให้นะ ตั้งแต่ฉันฟอลโล่เรย์มา ยังไม่เคยเห็นเรย์โพสต์รูปผู้หญิงลงโซเชี่ยลเลยสักกะคน ก็มีแต่แกนี่แหละค่า นี่ๆ ระวังนะ เดี๋ยวจะโดนติ่งเรย์ทั้งหลายแหล่ดักตบเอา คิๆ"
ดาวพูดแบบนี้นี่คือแช่งฉันใช่มั้ย???!!!
"ดาวอ่ะ"
"แหม ล้อเล่นน่า เออ! จริงสิ อ๊าย ตอนนี้แกว่างป่ะลิน"
"ทำไมเหรอดาว"
"ก็อีเกรซอ่ะดิ มันทักมาบอกว่าให้ออกไปล่าผู้ด้วยกัน"
"ล่าผู้?"
ฉันไม่อยากจะเชื่อ นี่ดาวถนัดเรื่องพวกนี้ด้วยเหรอ
"อาฮะ ก็แหม อยู่คนเดียวมันเหงานี่นา อีกอย่าง ฉันก็คิดถึงแกด้วยอ่ะ ตั้งแต่เรียนจบยังไม่เจอกันเลย มาเจอกันหน่อยดิ"
"แต่ว่า"
"เหอะน่า กับเพื่อนไม่ได้เหรอลิน"
"แต่นี่มันดึกแล้วนะดาว"
"แหม คุณหญิงโลกสวย ด่งดึกอะไรกันคะ แกไม่รู้อะไรซะแล้ว เวลานี้แหละค่า ที่ผู้หญิงสมัยใหม่เขาออกท่องราตรีกัน สรุปว่ามานะ เอางี้ เมื่อกี้ว่าดึกใช่มั้ย งั้นเดี๋ยวฉันไปรับที่บ้าน เคนะ"
"เอ่อ เดี๋ยวๆ ดาวเดี๋ยว!"
ฉันเรียกดาวไว้แทบไม่ทัน เกิดไม่เรียกรับรองมีปัญหาแหงๆ ในเมื่อตอนนี้ฉันอยู่บ้านตัวเองซะที่ไหน
"อะไรอีกล่ะคะ คุณหญิงโลกสวยยยย"
"คือ เดี๋ยวลิน ลินไปเองดีกว่า ไม่อยากรบกวนดาว"
"อ้าว ก็ไหนว่า"
"เอาน่า สรุปว่าลินไปเอง ดาวส่งโลเคชั่นมาให้แล้วกัน"
"เอางั้นเหรอ"
"อืม"
"เคๆ งั้นก็ด้ะ ถ้างั้นแค่นี้นะ เจอกันจ้ะ"
"จ้ะ"
พูดจบฉันก็วางสาย
ตึ๊ง!
DAO_sweet sent location
"เร็วเชียว"
ฉันอมยิ้มเบาๆกับความรวดเร็วของดาว แต่ก็ยอมรับว่ารู้สึกลำบากใจเหมือนกัน ฉันไม่รู้ว่าเรย์จะกลับมาตอนไหน กลัวว่าเขากลับมาไม่เจอฉันแล้วเขาจะโกรธเอา
"หรือจะโทรบอกนายดี แต่ไม่ต้องหรอกมั้ง นายคงไม่สนใจฉันขนาดนั้นหรอก อีกอย่าง วันนี้นายก็มีผู้หญิงของนายแล้วด้วย ฉันจะไปไหน นายก็คงไม่สนใจหรอก"
ยอมรับว่าตอนนี้ฉันรู้สึกน้อยใจเรย์นะ แต่ก็พยายามทำใจแหละ ยังไงๆ ฉันก็ไม่มีสิทธิ์ในตัวเขาอยู่ดีนี่เนอะ เพราะงั้นรีบลุกขึ้นไปแต่งตัวดีกว่า เผื่อการได้เจอดาวกับเกรซจะทำให้ฉันเลิกฟุ้งซ่านสักที ฉันคิดว่าอย่างนั้นนะ^!^
-NALIN END
4ทุ่ม
@PUB Z
"มึงมาสายครับสัสเรย์"
"รถติด"
"สัส เหตุผลนี้มึงกะจะใช้ยันตายเลยรึไงวะ"
"ระวังจะตายก่อนกู"
ผมตอบไอ้เชนทร์ไปนิ่งๆแล้วนั่งลงตรงหน้ามัน
"เห้ย เป็นเหี้ยไรวะ ทำหน้าแม่งหมาไม่แดก"
คราวนี้เป็นไอ้เจที่จ้องหน้าผมแล้วถาม แถมไม่ใช่ถามอย่างเดียว แม่งทำหน้ากวนตีนใส่ผมอีก คนยิ่งไม่ค่อยสบอารมณ์อยู่ ก็เรื่องนลินนั่นแหละครับ ผมยังหงุดหงิดที่เธอมายุ่งโทรศัพท์ผม ผมคงยังไม่เคยบอกเธอ ว่าของของผมห้ามใครแตะต้อง แต่ของคนอื่นน่ะผมแตะต้องได้ หึ เหี้ยมั้ยล่ะครับ เดี๋ยวนานๆไปคุณจะรู้ว่าผมเหี้ยได้มากกว่านี้อีก อ้อ! ผมยังไม่บอกใช่มั้ย ว่าไอ้เรื่องเฟสบุ๊คก็ฝีมือผมนั่นแหละ แล้วถ้าถามว่าผมไปแอดเฟสนลินตอนไหนน่ะเหรอ ก็ตอนเธอหลับไง ไม่เห็นจะยาก เมื่อคืนนี้เอง สดๆร้อนๆเลย(:
"สัสครับ กูถามมึงอยู่ครับ"
ไอ้เจย้ำผมเพราะผมไม่ตอบมันสักที
"กูขี้เกียจตอบ"
"งั้นกูตอบให้เองแม่ง"
ไอ้เชนทร์แทรกขึ้นมาแล้วมันก็จ้องหน้าผม บอกตรงๆว่าหน้ามันตอนนี้แม่งโคตรกวนตีนไม่ต่างจากไอ้เจเลย
"จะมองอีกนานมั้ย หรืออยากแดกตีน"
"นั่นไง ชัดเป๊ะเลยเว้ย"
"อะไรชัดวะเหี้ยเชนทร์"
"ก็ไอ้เหี้ยนี่ไงแม่ง อารมณ์งี้นะ หน้าหมาไม่รับประทานแบบนี้นะ กูบอกได้คำเดียวว่ะ แม่งหงุดหงิดสาวมาชัวร์ๆ"
"อย่ารู้ดี"
"เปล๊า คนอย่างเกรซไม่เที่ยวค่ะ แต่มาล่าผู้"ฉันคิดไม่ถึงว่าเกรซจะรู้จักคนพวกนี้นะ แต่ฟังจากคำพูดแล้ว น่าจะสนิทสนมกันในระดับนึงเลยอ่ะ"แหม พูดกันตรงๆอย่างงี้ คนเคยร่วมเรียงเคียงหมอนอย่างฉันก็น้อยใจแย่อ่ะดิ""ถุ๊ย! ไอ้เหี้ยเชนทร์ ทำเป็นพูดนะไอ้สัส"เสียงผู้ชายอีกคนแทรกขึ้นมา เอ๊ะ ชื่อเชนทร์เหรอ ชื่อนี้ฉันว่าคุ้นๆนะ เหมือนเคยได้ยินดาวพูด"นี่ลิน ไม่เงยหน้าไปคุยกับเจ้านายหน่อยเหรอ คิๆ"ดาวสะกิดฉันแล้วกระซิบบอกเบาๆ หรือจะเป็นไอ้ประโยคนี้ ที่ดาวตั้งใจจะพูดกับฉันเมื่อกี้"เจ้านาย?"ฉันหันไปมองดาวแล้วคิ้วขมวด สุดท้ายฉันก็ไม่มีทางเลือก ความอยากรู้มันทำให้ต้องหันกลับไปมองคนที่โต๊ะโดยปริยาย หัวใจแทบหยุดเต้นไปโดยปริยายเหมือนกัน ในเมื่อตรงหน้าฉัน ใช่แล้ว ฉันเห็นเรย์ แถมเขากำลังจ้องฉันอยู่ตาไม่กะพริบเลย ส่วนฉันเหรอ แค่เห็นเขาฉันก็ก้มหน้าแทบไม่ทัน ฉันไม่กล้าสบตาเขาเลย มันรู้สึกเสียวสันหลังวาบยังไงไม่รู้"ไงยะลิน นี่ไง ที่ฉันบอกว่าแกเก็บเงียบ"เกรซหันมาพูดกับฉันยิ้มๆ "เปล่าซะหน่อย"ฉันตอบไปไม่เต็มเสียงเท่าไหร่ บอกตรงๆฉันยังกลัวเรย์ไม่หาย เขามองฉันเหมือนฉันทำอะไรผิด หรือว่าเขาจะโกรธ ที่ฉันออกมาข้างน
ผมแทรกมันคืนบ้าง หมั่นไส้มันแม่ง ไม่เคยเลย ไม่เคยมีอะไรที่ผมปิดไอ้สองตัวนี่ได้มิดเลยเอาจริงๆ"รู้ดีก็ดีกว่าไม่รู้เว้ยเพื่อน ยังไงวะ คราวนี้สาวคนไหนอ่ะ""นั่นดิ อ๊ะๆ หรือว่าสาวคนที่มึงลงทุนแท็กเฟสวะ แม่งคนนี้เอาจริงเหรอครับสัส ถึงได้เปิดตัวซะแบบว่าๆโนแคร์สื่ออ่ะ""ไม่เสือก!"ผมถลึงตาใส่ขนาดนี้ ไอ้สองตัวแม่งยังหัวเราะ"ไม่เสือกไม่ได้หรอกเว้ย มึงลืมไปแล้วเหรอ ว่าเรื่องมึงก็เหมือนเรื่องพวกกู เพราะฉะนั้น บอกกูสองคนมาเดี๋ยวนี้เว้ย ว่าคนนี้มึงเอาจริงหรือหมาหยอกไก่""แค่เบื่อช้ากว่าคนอื่น""แล้วน้องริต้าที่มึงนัดมาวันนี้ล่ะวะ นี่หรือว่ามึง""เออ""แม่งสารเลว"ไอ้เชนทร์สวนผมแบบไม่ต้องคิด"อย่างกับพวกมึงเลวน้อยกว่ากู""อ้าวสัส อย่าเพิ่งพาดพิง แม่งเอาเรื่องมึงให้จบก่อนเว้ย""เออ นั่นดิๆ สรุปคือกับน้องริต้านี่มึงจะเอาคืนนี้ แต่น้องลินอะไรสักอย่างนี่เก็บไว้กินยามดึกเหรอวะ"ไอ้สองตัวยังสอดไม่เลิกครับ แต่ผมไม่ตอบมันหรอก รำคาญ ก็มันเดาถูกแล้ว จะตอบให้เปลืองน้ำลายเพื่อ??? ผมเอาปากไว้เทเหล้าใส่อย่างตอนนี้ยังจะดีกว่าหึ ตอนนี้กำลังด่าว่าผมเลวอยู่ใช่มั้ย งั้นก็ตามนั้นแหละครับ พวกคุณคิดถูกแล้ว ริต้าอ่ะ ผม
3 ทุ่ม@CONDO"คืนนี้เธอนอนก่อนเลย ฉันมีนัดกับพวกไอ้เจ ถือว่าคืนนี้ฉันยกผลประโยชน์ให้เธอแล้วกัน"เรย์บอกฉันนิ่งๆ เสร็จแล้วก็เดินเข้าไปอาบน้ำ มีแต่ฉันที่ยืนนิ่งอยู่คนเดียว"ยกผลประโยชน์เหรอ ทั้งๆที่นายเคยบอกว่าจะไม่ยอมขาดทุนเนี่ยนะ"ฉันถามตัวเอง แล้วอยู่ๆไลน์ก็เด้ง แต่เดี๋ยวก่อนนะ! มันไม่ใช่ของฉันนี่นา "ของนายเหรอ"ฉันคิ้วขมวดแล้วลูกกะตาก็บังเอิญเหลือบไปเห็นโทรศัพท์ของเรย์วางอยู่บนโต๊ะพอดี เท้าฉันเริ่มขยับเข้าไปหามันโดยอัตโนมัติเพราะความอยากรู้ บวกกับลางสังหรณ์บางอย่าง บางอย่างที่คิดว่าไม่ค่อยจะดีต่อใจฉันสักเท่าไหร่ แต่จะหยุดสอดรู้สอดเห็นโทรศัพท์เรย์ตอนนี้ก็คงไม่ทันแล้ว เพราะมือฉันหยิบมันขึ้นมาแล้ว และตาฉันกำลังไล่มองบางอย่างในหน้าจอLINE Rita: เรย์ เดี๋ยวริต้าถึงแล้วไลน์หานะRita: เออ โต๊ะไหนแล้วอ่ะเรย์ คือริต้าลืม "ริต้าเหรอ"ตอนนี้ฉันรู้สึกว่ามือตัวเองเริ่มสั่นแล้วล่ะ"นายยกผลประโยชน์ให้ฉัน หรือว่านายเบื่อฉันแล้วกันแน่นะเรย์"ตอนนี้ไม่ใช่แค่มือฉันที่ออกอาการ แต่เบ้าตาฉันก็เริ่มร้อนแล้วด้วย มันปวดหนึบๆที่อกซ้ายยังไงบอกไม่ถูก ทั้งๆที่ฉันไม่ควรจะมีความรู้สึกแบบนี้เกิดขึ้นเลย"อย่าสำ
ตึ๊ง! ตึ๊งๆ! ตึ๊งๆๆๆ!เสียงไลน์ดังรัวๆ ฉันเลยหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดู ฉันถึงได้รู้ว่าที่แท้ก็คือไลน์กลุ่มเรย์นี่เอง จริงสินะ ฉันคงยังไม่ได้บอก ว่าตั้งแต่วันนั้นที่ฉันกระโจนขึ้นรถเรย์(เพราะโดนขู่)ตอนนี้ก็ผ่านมาเกือบจะครบอาทิตย์นึงแล้วล่ะ และมันเหลืออีก 2 วันฉันก็จะหมดพันธะกับเรย์ หมดทั้งงานตอนกลางวันและกลางคืน ถ้าถามว่าฉันดีใจมั้ย ฉันก็ดีใจนะ แต่ลึกๆมันรู้สึกหวิวๆยังไงไม่รู้ ในเมื่อไอ้ใจไม่รักดีของฉันมันเริ่มชินกับการที่มีเรย์นอนกอดทุกคืนซะแล้วน่ะสิ ฉันชินง่ายมากเลยใช่มั้ย ฉันยอมรับ ฉันมันก็ง่ายจริงๆนั่นแหละ--!!!"ไม่เอาน่าลิน อย่าฟุ้งซ่านสิ"ฉันพยายามปลอบตัวเองเบาๆ พยายามยิ้มเข้าไว้ แต่เอ๊ะ! ฉันลืมไปเลย เมื่อกี้ที่ไลน์เรย์เด้ง ฉันเห็นอะไรไม่สบายๆนะ แป๊บนะ ฉันขอดูใหม่อีกทีRay____ GP.Today👤R.ay(Photo)👤cd124@___เรย์ เป็นไรอ่ะ 👤GiFFF-zyyyyyyพี่เรย์ งื้อออ ไม่สบายเหรอคะ 👤Kkeithอุ๊ย พี่เรย์ ให้น้องไปช่วยดูแลถึงเตียงดีมั้ยค้าาา👤C.inเรย์ ไม่สบายจริงๆเหรอ 👤Fhgaaaนั่นสิเรย์ ว่าแล้วเชียว ทำไมนายหายไปหลายวัน👤PINKนั่นดิ👤wi"""""ใช่ๆ👤cannn'Dyyyอือ คิดถึงพี่เรย์น้าาาา*O*?
"ฉันถามว่า...อุ๊ย!"เรย์กดไหล่ฉันให้น่ะลงข้างๆโดยที่ไม่บอกฉันสักคำ พอฉันทำท่าจะอ้าปากพูดเขาก็ชิงหันหน้านิ่งๆมาขู่ฉันซะก่อน ก่อนเสียงนิ่งๆดุๆจะตามมา"หยุดก่อกวนประสาทหูฉันสักที รำคาญ ใกล้ขนาดนี้ คงเข้าใจนะ"พูดจบเรย์ก็หันกลับไปนั่งตรงๆแล้วสนใจแต่หน้าจอไอโฟนต่อไป ส่วนฉันน่ะเหรอ ก็เงิบไปตามระเบียบไง สรุปคือฉันทำอะไรเรย์ไม่ได้เลยสินะ ขนาดฉันแค่จะเอาเรื่องเขาเรื่องที่เขาด่าฉันว่าเป็นตัวมีเขา แต่สุดท้ายเขาก็กลับทำให้ฉันรู้สึกเหมือนตัวเองผิดซะงั้น รู้ซึ้งเลยแหละทีนี้ ว่าวิธีใช้ชีวิตเวลาอยู่ใกล้เขา คือควรนั่งเงียบๆและงดใช้เสียง เพราะงั้นฉันก็เลยเงียบไปจนเรย์กินใกล้จะเสร็จ ส่วนฉันไม่หิวเลยไม่กิน เรย์ก็ไม่เซ้าซี้ สุดท้ายฉันเลยนั่งเล่นโซเชียลของฉันไปคนเดียว พยายามทำตัวเหมือนตัวเองเป็นฝุ่นละอองแล้วกัน ให้เขารู้สึกว่าตรงนี้มันไม่มีฉัน เขาจะได้ไม่รำคาญ...แชะ!ฉันหันไปมองแทบไม่ทันเพราะได้ยินเสียงกดชัตเตอร์ เห็นเรย์กำลังหันหน้าจอโทรศัพท์กลับไปมองบางอย่างในหน้าจอพอดี และฉันมีลางสังหรณ์ว่าสิ่งที่เขามองมันคือฉันแน่ๆ"นายถ่ายรูปฉันเหรอ"ฉันถามเรย์เบาๆ และสิ่งที่เขาตอบมาคือ"ใครใช้ให้เสียมารยาท""เสียมา
สุดท้ายฉันก็ยอมเปิดเสื้อให้ดู เรย์ก็ดูด้วยสายตาแบบไหนฉันไม่รู้ รู้แต่เรย์โน้มตัวเข้ามาใกล้มาก เขาไม่รู้หรือไงนะ ว่าฉันใจสั่น ฉันอ่อนไหว ยิ่งกับเขาด้วยแล้ว หัวใจฉันมันก็ยิ่งไม่อยู่กับเนื้อกับตัว มันฟังดูเหมือนฉันใจง่ายใช่มั้ย อืม ฉันยอมรับ ยอมรับว่าไม่ยอมควบคุมหัวใจตัวเอง ทั้งๆที่ระหว่างฉันกับเขา มันไม่ควรจะมีความผูกพันเกิดขึ้นเลยแม้แต่นิดเดียว"คงเพราะแผลไม่ใหญ่มาก ฉันเลยไม่เห็น"เรย์บอกแล้วเหลือบมองฉัน ก่อนถอยกลับไปนั่งฝั่งคนขับ สายตาเขาก็ยังคงเหมือนคนที่ไม่รู้สึกอะไรเหมือนเดิม ยังไงคนเย็นชาก็คือเย็นชาวันยังค่ำสินะ"บอกทางด้วย ฉันจะไปใช้หนี้ให้"เรย์พูดแล้วออกรถทันที ทำเอาฉันตั้งตัวไม่ทัน แล้วทำไมเขาต้องไปใช้หนี้ให้ฉันด้วยตัวเองด้วยล่ะ ฉันไม่เข้าใจ(x__x???)เรย์ขับรถมาตามทางที่ฉันบอก จนมาถึงบ้านเฮียกวง"ที่นี่เหรอ""อืม""คิดยังไงถึงมายืมเงินไอ้พวกหน้าเลือดพวกนี้""ตอนนั้นไม่มีทางเลือก""อยู่บนรถนี่แหละ ไม่ต้องลงมา"พูดจบเรย์ก็เปิดประตูลงจากรถไป"มาหาใครวะ"ลูกน้องเฮียกวงเดินเข้าหาเรย์ด้วยท่าทางนักเลง แต่เรย์ไม่ได้สะทกสะท้านเลยสักนิด เขาเดินผ่านพวกนั้นไปเหมือนไม่กลัวอะไรเลย นี่ฉันเห็







