Library
Maghanap
Home / Romance / Captured By Ninong Hades [SPG] / Kabanata 41

Share

Kabanata 41

Author: CESSYPRINCE
last update Petsa ng paglalathala: 2026-03-07 22:01:20

Sariah’s POV

Tatlong buwan ang nakalilipas.

Ang ospital na dati ay pinagtataguan ko ay naging base ng aking operasyon. Nakatayo ako ngayon sa harap ng malaking bintana ng penthouse ni Hades, pinapanood ang Maynila sa ibaba. Hindi na ito ang lungsod na kinatatakutan ko. Ito na ang lungsod na nasa ilalim ng aking mga paa.

Suot ko ang isang itim na bespoke suit na dati ay pagmamay-ari ni Hades. Masyadong malaki ang balikat nito sa akin, pero sa loob nito, pakiramdam ko ay protektado ako. Ang ak
Patuloy na basahin ang aklat na ito nang libre
I-scan ang code upang i-download ang App
Nakaraang Kabanata Susunod na kabanata
Locked Chapter

Pinakabagong kabanata

  • Captured By Ninong Hades [SPG]   Kabanata 44

    Tumawa siya nang mapait. Ang kanyang mga mata ay nagtubig. "Akala mo ba ay si The Collective ang pumatay sa Papa mo noong gabing iyon sa ospital? Akala mo ba si Papa mo ang pumatay sa kanya sa gubat? Sebastian Lockhart was a martyr, Sariah. He gave his life to protect you from me. Because I was going to kill him if he didn't hand you over that night."Para akong binuhusan ng yelo. "Nagsisinungaling ka.""Bakit ako magsisinungaling? Mamamatay na ako, Sariah," tinitigan niya ang kanyang dibdib kung saan nakabaon ang sugat na hindi pa ganap na gumagaling. "Ang bawat araw na hindi kita kasama, ang bawat hininga na wala ka, ay unti-unti akong pinapatay. Hindi ako naghahanap ng giyera para sa kapangyarihan. Naghahanap ako ng kapayapaan sa piling mo."Hinarap ko siya. Ang baril ko ay nasa dibdib niya na. "Ang kapayapaan ay hindi binibili ng dugo, Hades.""Alam ko," bulong niya. Kinuha niya ang aking kamay na may hawak na baril at idinikit ito sa kanyang puso. Ramdam ko ang tibok nito. Mabili

  • Captured By Ninong Hades [SPG]   Kabanata 43

    “Don't be late, Queen. The King is waiting.”Hindi ko alam kung bakit, pero naramdaman ko ang pagbilis ng tibok ng puso ko. Hindi ito takot. Ito ay isang uri ng pananabik na kinamumuhian ko. Inistart ko ang makina at mabilis na binagtas ang kalsada patungo sa Antipolo.Habang umaakyat ang sasakyan sa zigzag road, naaalala ko ang lahat. Ang bawat sandali na pinaniwala niya ako na siya ang bayani. Ang bawat sandali na pinaniwala niya ako na ang pag-ibig ay isang ligtas na kanlungan. Bakit mo ginawa, Hades? Bakit mo kailangang gawin ang lahat ng ito? Bakit kailangan mong maging diyablo para lang makuha ako, gayong sana ay hinayaan mo na lang akong magmahal sa iyo nang totoo?Pagdating ko sa mansyon, madilim ang buong paligid. Ang mga lumang puno ay sumasayaw sa hangin, tila mga multo ng nakaraan. Bumaba ako ng sasakyan. Walang mga tauhan. Walang baril na nakatutok. Katahimikan lang."Hades!" sigaw ko sa dilim. Ang boses ko ay umalingawngaw sa malawak na garden. "Lumabas ka! Tapusin na na

  • Captured By Ninong Hades [SPG]   Kabanata 42

    Sariah’s POVAng gabi sa Maynila ay tila isang malaking bitag. Mula sa ika-50 palapag ng Montenegro Tower, ang bawat ilaw ng mga sasakyan sa ibaba ay parang mga aninong pilit na tumatakas sa dilim. Pero alam ko ang totoo: walang tumatakas. Lahat sila ay nakakulong sa sistemang binuo namin—o mas tama sigurong sabihin, sistemang binuo niya, na ngayon ay kinakabit-kabit ko na parang isang sirang puzzle.Tatlong buwan na akong nakaupo sa trono ng Montenegro Empire. Ang bawat desisyon ko ay may kapalit na buhay, ang bawat lagda ko sa kontrata ay nagpapabagsak ng mga bangko sa Switzerland, at ang bawat utos ko ay nagpapakilos sa mga hit squad na dati ay si Hades lang ang nakaka-control."Ma'am, handa na ang chopper para sa meeting sa Singapore," ani Marco, ang kanang-kamay ko.Hindi ako lumingon. Ang mga mata ko ay nakapako sa repleksyon ko sa bintana. Ang babaeng nakikita ko ay hindi na si Sariah. Siya ay isang maskara na gawa sa mamahaling tela, malamig na asero, at poot na hindi na kaila

  • Captured By Ninong Hades [SPG]   Kabanata 41

    Sariah’s POV Tatlong buwan ang nakalilipas. Ang ospital na dati ay pinagtataguan ko ay naging base ng aking operasyon. Nakatayo ako ngayon sa harap ng malaking bintana ng penthouse ni Hades, pinapanood ang Maynila sa ibaba. Hindi na ito ang lungsod na kinatatakutan ko. Ito na ang lungsod na nasa ilalim ng aking mga paa. Suot ko ang isang itim na bespoke suit na dati ay pagmamay-ari ni Hades. Masyadong malaki ang balikat nito sa akin, pero sa loob nito, pakiramdam ko ay protektado ako. Ang aking buhok ay nakapusod nang mahigpit, at sa aking mga mata, wala nang natitirang bakas ng inosenteng arkitekto na nakilala nila. "Ma'am, ang mga board members ay naghihintay sa conference room," bulong ng aking kanang-kamay, si Marco, ang dating pinagkakatiwalaang security head ni Hades. "Sabihin mo sa kanila na limang minuto pa," sagot ko nang hindi lumilingon. Bumukas ang pinto sa aking likuran. Narinig ko ang pamilyar na tunog ng isang wheelchair na humahagkis sa sahig. Si Papa. Mukhang ma

  • Captured By Ninong Hades [SPG]   Kabanata 40

    ​Sariah’s POV​Ang tubig mula sa sprinkler ay humahalo sa dugo sa sahig, ginagawa itong madulas at mapula. Sa gitna ng kaguluhan, nakita ko si Hades na sumusugod—hindi bilang isang taong takot mamatay, kundi bilang isang diyablo na handang bumagsak kasama ang impiyerno.​BANG! BANG!​Dalawang putok ang umalingawngaw. Ang lalaking may hawak ng remote ay bumagsak, ang kanyang dibdib ay may dalawang malinis na butas mula sa baril ni Hades. Ngunit hindi pa tapos ang lahat. Ang sniper sa labas, na nakita ko ang red dot sa dingding, ay nagpakawala ng isa pang bala.​"HADES, HINDI!" sigaw ko.​Sa isang iglap, sinalo ni Hades ang bala na hindi para sa akin, kundi para kay Papa na nasa wheelchair sa gilid. Ang bala ay tumama sa kanyang balikat, dahilan para mapaluhod siya muli. Ang bawat paggalaw niya ay tila isang malaking pasakit, ngunit hindi siya tumigil. Gumapang siya palapit sa akin, hinihila ang kanyang sarili sa basang sahig.​"Sariah..." he rasped, his voice barely a whisper. Ang mukh

  • Captured By Ninong Hades [SPG]   Kabanata 39

    Sariah’s POV Napakasakit ng aking ulo. Ang bawat tibok ng aking pulso ay tila isang martilyo na humahampas sa aking bungo. Nang dahan-dahan kong idilat ang aking mga mata, hindi ang madilim na kagubatan ng Isla de Fuego ang tumambad sa akin. Nasa loob ako ng isang silid na puro puti. Malinis, moderno, at amoy gamot—pero hindi ito ospital. Walang bintana. Ang tanging ingay ay ang mahinang beep ng isang heart monitor sa tabi ko. "Gising ka na pala, Architect." Napalingon ako sa gilid. Nakaupo sa isang silya si Ariella Vargas. Pero hindi gaya kanina sa gubat, wala na siyang hawak na baril. Ang kanyang mga kamay ay nakatali ng makapal na plastic zip ties, at may bakas ng pambubugbog sa kanyang mukha. "N-nasaan tayo?" tanong ko, pilit na bumabangon kahit umiikot ang paligid. "Welcome to the underworld, Sariah," pang-uuyam ni Ariella. Ang kanyang boses ay puno ng takot na pilit niyang itinatago. "Inakala nating tayo ang mga bida sa larong ito. Pero may mga tao palang mas masahol pa ka

Higit pang Kabanata

Maaari mong magustuhan

Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status