Se connecterNANG mapansin ng mga empleyado ang pagdating ni Luther sa law firm na may matingkad na gintong buhok, suot ang punit na maong, at basta na lang umupo sa assistant desk ni Bettina na parang siya ang may-ari ng lugar—napatingin sila sa isa’t isa.Hindi man sila nagsalita, pero halatang iisa ang laman ng isip nila.May isa pang napasulyap ulit, baka sakaling maling tao lang ang nakita niya.May isa namang bahagyang napakunot ang noo, parang tinatanong ang sarili kung bagong hire ba ‘to… o naligaw lang.Halos sabay-sabay pumasok sa isip nila ang parehong tanong:Saan ba napulot ni Bettina ang imported na taong ito?At higit sa lahat…May silbi ba talaga ‘to… o dagdag pasakit lang sa opisina?Samantala, napamasahe na lang si Bettina sa kanyang noo habang pinagmamasdan ang lalaking halatang hindi nababagay sa firm niya. Hawak ni Luther ang cellphone at kasisimula pa lang maglaro nang magsalita siya.“Luther, pasok ka,” mahinahong utos ni Bettina habang binubuksan ang pinto ng opisina niya.
“ELIJAH!”Nagulat at nagalit si Jiro sa nakita niya. Mabilis siyang lumapit, inagaw ang bote ng alak mula sa kamay ni Elijah, at malakas na ibinagsak sa mesa—BANG!“Anong ginagawa mo?! Nababaliw ka na ba?! Gusto mo bang mamatay?!” sigaw niya, halos pumiyok sa galit at pag-aalala.Bahagyang natapon ang laman ng bote at nabasa ang laylayan ng pantalon ni Elijah, ngunit wala itong naging reaksyon. Itinaas lamang niya ang walang laman niyang mga mata at tinignan si Jiro—walang bakas ng emosyon—bago muling ibinaba ang tingin sa sarili niyang kamay.“Tingnan mo nga ang sarili mo!” galit na galit si Jiro, halos sumakit ang dibdib niya. Hinila niya ito. “Tumayo ka! Tumayo ka!”Pero parang nakadikit si Elijah sa sahig—hindi man lang gumalaw. Sa halip, napangiti siya nang mahina—isang paos, basag, at mapait na tawa, punong-puno ng pangungutya sa sarili.“Mamatay? Heh… ano pa’ng silbi ng buhay na ’to…”“Bwisit ka!” tuluyan nang sumabog ang galit ni Jiro.Hindi na siya nagsalita pa. Yumuko siya a
HALOS mabaliw na si Nelson, na para bang gusto na lang niyang kamutin ang pader sa sobrang inis. Ilang sandali, biglang may kumatok sa pinto ng kanyang opisina.“Attorney Nelson, busy ka ba?” Sumilip si Bettina habang binubuksan ang pinto.Ngayong araw, nakasuot siya ng kulay pink na business suit. Nakapusod ang kanyang mahabang buhok. Nasa likod naman niya si Fiona na may dalang isang tumpok ng mga dokumento. Dumating sila upang tulungan ang legal department ng Prime Biotech para sa isang kasong may kinalaman sa overseas intellectual property.Nakahinga nang maluwag si Nelson—para sa kanya, dumating na ang kanyang tagapagligtas dahil kanina pa siya naha-highblood kay Luther.“Bettina! Sakto ang dating mo!”Maya-maya, bigla niyang nakita ang anino ng isang matangkad na lalaki sa likuran ni Bettina. Hindi niya namalayang nasa pintuan na rin pala si Evander. Unang tiningnan ni Evander si Bettina—bahagyang lumambot ang kanyang tingin dito. Ngunit nang mapatingin siya kay Luther na para
UMINIT ang mga tainga ni Bettina. Mabilis siyang sumulyap sa tapat nila Luther at Ashwin—halatang-halata sa mga mukha nila ang pang-aasar habang nanonood. Sa ilalim ng mesa, malakas niyang sinipa si Evander.Hindi man lang kumurap si Evander. Sa halip, habang mahigpit pa rin siyang nakayakap kay Bettina, kinuha nito ang basong whisky na hindi pa nababawasan. Sinalin niya iyon sa sarili niyang baso at saka uminom.“Pampakalma,” bulong niya, ang boses mababa at paos, sapat lang para Kay Bettina.Ang bawat kilos ni Evander ay natural at punong-puno ng paglalambing. Hindi kayang manalo si Bettina sa kanya, kaya uminom na lang siya ng kaunti mula sa baso ni Evander. Nang gumuhit ang matapang na alak sa kanyang lalamunan, hindi niya napigilang mapakunot-noo dito.Isang bahagyang ngiti ang sumilay sa mga mata ni Evander. Eksakto sa mismong marka ng labi ni Bettina sa gilid ng baso, doon niya itinapat ang sarili niyang labi at tinungga ang natitirang alak sa isang lagukan.Kitang-kita ni Luth
PAGKAKITA ni Luther kay Evander, agad siyang parang nakakita ng kakampi at hindi na inintindi ang alitan nila ni Bettina. Mabilis siyang lumapit kay Evander at tinuturo si Bettina para magreklamo:“Kuya, sakto ang pagdating mo. Ito siya! Siya yung babaeng sinasabi ko sa’yo! Sa airport kanina, pinagbintangan akong magnanakaw, kaya nahuli ako at dinala sa presinto…”Hindi natuloy ang kanyang sasabihin dahil hindi na pinakinggan ni Evander ang reklamo niya. Dumiretso siya kay Bettina.Nagulat si Luther nang makita niyang hindi nag-atubiling lumapit si Evander kay Bettina. Inabot nito ang kamay ni Bettina at niyakap siya sa baywang, inakay siya papunta sa sarili niyang katawan.Nang matiyak na ang lahat ay nasa lugar, tinitigan ni Evander si Luther ng matalim na ekspresyon at sinabi nang mahinahon, “Luther, tawagin mo siyang ‘Ate’.”Napabuka ng bibig si Luther, nanlaki ang mata niya, hindi siya makapaniwala. Parang tinamaan siya ng kidlat nang makita niyang mahigpit niyakap ni Evander si
PAGDATING ni Evander sa presinto, nakita niya agad si Luther na nakaupo sa mahabang bench, naka-cross legs pa. Kitang-kita agad ang kulay ginto nitong buhok sa ilalim ng ilaw.Wala itong magawa kaya iniikot-ikot lang nito ang hawak na bolpen. Nang marinig niya ang mga yabag sa likod niya, lumingon siya.Pagkakita kay Evander, ngumisi siya.“Uy, Kuya. Mabuti pinuntahan mo ako?”Hindi siya pinansin ni Evander at dumiretso siya sa pulis na may hawak ng kaso.Mabilis lang ang proseso. Wala pang sampung minuto, magkasunod nang lumabas ang dalawa mula sa presinto.Sa labas ng presinto, malamig ang hangin ng gabi. Binuksan ni Evander ang pinto ng kotse at tiningnan si Luther ng walang emosyon.“Sumakay ka na.”Tumango na lang si Luther, hindi na nagsalita at sumunod na lang. Pumasok siya sa passenger seat.Mabilis na dumaan ang kotse sa mga kalsada, si Evander ay hawak ang manibela gamit ang isang kamay, habang ang isa naman ay hinihila ang kanyang necktie.“Anong nangyari?” tanong ni Evande
HINDI rin inaasahan ni Evander ang mga salitang binitiwan ni Bettina. Bahagya siyang napasinghap sa gulat na tila bang may biglang humigpit sa hangin sa pagitan nila. Hindi siya gumalaw agad. Hindi rin siya nagsalita. Para bang kahit isang maling kilos ay maaaring makasira sa maselang sandaling iyon
HINDI agad makasagot si Elijah. Napatingin na lang si Bettina sa mukha ng lalaki, napansin niya ang pamumula ng mata nito na halatang puyat at may bahid ng pagod ang mukha. Kung dati ay laging maayos at kompleto ang tulog nito, ngayon ay para siyang taong pinipilit hawakan ang isang bagay na mataga
DAHAN-DAHANG bumukas ang palad ni Elijah, nananatiling nakabitin sa ere ang kamay niya habang nakatitig siya sa singsing na mag-isang nakahandusay sa sahig. Para bang may mahigpit na kamay na pumipiga sa dibdib niya, unti-unting dinudurog ang bawat hininga hanggang sa halos hindi na siya makahinga s
NATAHIMIK na lamang si Evander habang nakaharap sa malawak na salaming bintana ng hotel. May nais pa sana siyang sabihin, ngunit naputol ang sandaling iyon nang marinig niya ang mahinang tunog ng pagbukas ng lock ng banyo.Agad siyang napalingon.Lumabas si Bettina mula sa banyo, suot ang simpleng







