C-4

ALLIYAH ROSE

“What are you doing here? Bakit ka narito?” nagulat pa ako sa pagbukas ko ng p***o dahil narito ang boss ko.

“Bawal na ba kitang puntahan dito? I’m your boss, remember?” tanong niya sa akin at pumasok na siya sa loob ng bahay na inuupahan ko.

“Maghahanap ulit ako ng trabaho. Kaya bakit ka narito?.”

“Alam ko, nalaman ko na nahuli ka kagabi tapos hindi ka man lang nagsabi,” sabi pa niya sa akin.

“Nakalabas naman ako,” sagot ko sa kanya.

“Sino ang nagbayad ng piyansa mo?”

“Wala,” sagot ko sa kanya.

“So, paano ka nakalabas? ‘Wag mong sabihin sa akin na binugbog mo ang mga pulis.”

“Mukha ba akong siraulo?” mataray na tanong ko sa kanya at tumawa naman siya kaya sinamaan ko siya ng tingin.

“Siguro ay ginamit mo na naman ang ganda mo,” sabi niya sa akin.

“Pinalabas ako ng pulis kagabi na ka-apelyido mo at ang kapalit ay community service for one month,” sagot ko sa kanya.

“Really?” tanong pa niya sa akin.

“Kilala mo ba siya?” tanong ko sa kanya.

“Hindi, malay ko. Marami namang Alcantaria sa mundo. Hindi lang naman kami,” sagot naman niya sa akin.

“Kaysa naman malaman niya kung sino ako ay gagawin ko na lang ang trip niya.”

“Gwapo ba ang pulis na ‘yon? Baka naman type ka niya,” nakangisi na tanong niya sa akin.

“Hindi,” sagot ko agad sa kanya.

“Grabe ka talaga. Kailan ba lilinaw ‘yang mga mata mo. Ang labo kasi, hindi ka man lang marunong kumilatis ng gwapo–”

“Kilala mo ba ang nakakairita na pulis na ‘yon?”

“Hindi ngani,” sabi niya sa akin.

“Walang ibang gwapo sa paningin ko kung hindi ang daddy at mga kapatid ko. Ang pamilya ko lang,” sabi ko pa sa kanya.

“Ano ba ang laban namin sa pamilya mo?” natatawa na sabi niya sa akin.

“Sabihin mo, bakit ka narito? Ano ang kailangan mo?” tanong ko sa kanya.

“Kinamusta lang kita kung okay ka lang ba?” tanong niya sa akin.

“Okay lang ako, hindi mo ako kailangan na kumustahin.”

“Grabe ka naman. Nag-aalala lang ako sa ‘y–”

“At bakit ka nag-aalala sa akin? Ayaw kong maging kabit ha. Masyado ka na ring matanda para sa akin at isa pa, hindi kita type. Hindi mo ka-level ang daddy ko,” prangka na sabi ko sa kanya.

“Ang dami mo namang sinabi. Hindi kita gagawing kabit. I love my wife kahit pa selosa siya. Ginagawa ko lang ito dahil lagot ako sa daddy mo kapag ikaw na saktan. Alam mo naman na magkaibigan sila ni daddy.”

“Mabuti naman at mahal mo ang asawa mo. Masyado pa nga siyang mabait para hindi ka niya iwan sa hilig mong mangharot ng mga agents mo. Masyado rin siya–”

“‘Wag mo ng ituloy.. Masasaktan mo na ang damdamin ko, minsan ka lang maging madaldal pero grabe naman mga lumalabas na salita d’yan sa bibig mo,” sabi niya kaya lihim na lang akong natuwa.

He’s my kuya here sa trabaho ko. Tama siya, magkaibigan ang parents namin kaya alam ko na ayaw niyang magalit ang daddy ko. Alam ko na mabuting tao siya at mapagmahal na asawa sa anak at mga anak niya. Mas matanda siya sa akin ng 16 years. 

“Okay lang ako, makakaalis ka na.”

“Safe ba ang lugar na ito?”

“Buhay pa naman ako kaya sa tingin ko naman ay safe ako dito.”

“Sa tingin ko nga. Sige, alis na ako. Galingan mo sa community service mo. ‘Wag kang mananapak ng pulis ha. Baka malaman pa nila kung sino ka kapag ginawa mo ‘yan,” sabi niya sa akin.

“Oo na, alam ko. Kaya nga hindi kita tinawagan dahil kaya ko naman.”

“Kung talagang hindi mo kayang magtimpi ay jowain mo na lang ‘yong pulis,” natatawa na sabi niya na halatang inaasar pa ako.

“Ewan ko sa ‘yo,” sabi ko sa kanya.

“Alis na ako, ‘wag kang magdadalawang isip na tumawag ng back-up kapag kailangan mo. Dahil sa next mission mo ay may makakasama ka na,” sabi niya bago siya lumabas.

Hindi pa nga tapos sa isa may naka-abang naman. Masyado naman yatang in-demand ang beauty ko sa mga trabaho. Ayaw man lang akong bigyan ng break. Akala niya yata ay hindi ko kailangan ng pahinga. Dahil sa paalis na rin naman ako ay tuluyan na akong lumabas sa bahay na inuupahan ko. 

Naglalakad na ako papunta sa may labasan. Ang motor ko naman ay naka-park lang sa malapit dito. Pero ‘yon naman ay kapag kailangan ko lang gamitin. Kapag hindi naman ay naglalakad lang at kung minsan ay nag-jejeep ako. Sanay naman ako dahil noong nag-aaral ako ay sa public school ako. Ayaw ko sa private dahil nga gusto kong maging normal na bata. Batang hindi nila ituturing na anak ng governor.

Walang nagbago sa mga plano ko dahil nasa bar pa rin ang balak kong pasukin at tulad pa rin ng isa na ill*gal pa rin. Wala akong balak na pumunta sa mga legal na lugar dahil ang hinahanap kong mga tao ay doon talaga pumupunta. Wala sa malapit dito kaya need ko pang sumakay ng jeep.

“Para po!” sabi ko sa driver at tumigil na ito kaya naman bumaba na ako.

Hindi ko binago ang mukha ko dahil kailangan ko ito para matanggap ako sa trabaho. Hindi ko kailangan na mag-disguise. Malayo naman ako sa probinsya namin kaya sure ako na walang nakakakilala sa akin. Hindi rin naman open sa public ang image ko. Maliban na lang kapag sinabi nila na kamukha ko ang daddy ko. 

“Magandang umaga po, kuya. Puwede po ba magtanong?”

“Wala ng bakante, Miss.”

“Salamat po,” sabi ko at naglakad na ako palayo.

Isa-isa kong tinanong ang mga bar dito pero pare-pareho lang ang sagot nila. Walang bakante at hindi sila naghahanap ng waitress dahil mas demand daw ang babaeng nagbibigay ng aliw. Nasa pinakahuling bar na ako at nakatayo ako dito sa labas. 

“Kuya, may bakante po ba kayo? Waitress po sana.”

“Wala na, Miss. GRO ang kailangan nila,” sagot niya sa akin kaya iniisip ko kung kailangan ko na bang tanggapin ito o hindi.

“What are you doing here?” napalingon ako sa taong nagsalita at kaagad na kumunot ang noo ko dahil…