KABANATA 3

Sa labas ng operating room, pabalik-balik ang lakad ni Rose, kinakabahan ito, maya't maya ring sumusulyap sa nakasaradong pinto.

Sa wakas, bumukas ang pinto.

Nilabas mula roon si Evelyn ng isang nurse. Wala pa itong malay ngunit may bakas ng pag-iyak sa mukha nito at hindi pa halos natutuyo ang mga luha. Maging ang maputla nitong labi ay may bakas ng kagat mula sa ngipin nito.

"Eve!" tarantang lumapit si Rose.

Inalis ng doktora ang suot na medical mask, seryoso ang mukha nito, "Maayos naman ang naging operasyon, ngunit masyadong mahina ang pasyente. Paalala lang, sa kondisyon niya ngayon, kailangan niya ng sapat na pahinga at kailangan niyang magpagaling. Kung hindi... mahihirapan siyang magbuntis muli."

Nanakit ang puso ni Rose sa narinig. Nilingon niya ang natutulog na si Evelyn at agad na namuo ang mga luha niya.

Mabait na babae si Evelyn. Paanong napunta ito sa halimaw na katulad ni Dominic?

Noong magising si Evelyn ay hapon na.

Dumating ang Mama ni Rose, bitbit ang mainit pang mangkok ng karneng lugaw.

"Eve, gising ka na ba? Kumain ka muna ng lugaw habang mainit pa. Makatutulong ito para mabilis kang gumaling," anyaya ni Tita Mariana.

"Salamat, Tita Mariana," nanghihinang ngumiti si Evelyn at sinubukang umupo.

"Huwag ka munang gumalaw. Humiga ka lang. Susubuan na lang kita," bigkas ni Tita Marianna, agad rin siya nitong tinulungan. Sumandok ng lugaw sa kutsara, hinipan iyon, at marahang pinasubo sa kanya.

Kahit noon pa, walang mapuntahan si Evelyn. Bilang kaklase ni Rose, sinasama siya nito sa bahay nila, at ang pamilya Ashford rin ang sumuporta sa pag-aaral niya.

Parang tunay na anak din ang trato sa kanya ni Tita Marianna.

Mabagal na sumimsim sa lugaw si Evelyn. Nagbigay init iyon sa kanyang tiyan, kaya lang, namula muli ang mga mata niya.

Nasa malapit lang si Rose habang may kausap sa cellphone, mababa lang ang kanyang boses pero ang tono ay madiin.

"Martin Santos! Sinasabi ko sa'yo, kung patuloy kang madadamay diyan sa bastardong si Dominic Del Rosario, tapos na tayo! Ika-cancel ko ang engagement natin. Hinding hindi na natin makikita ang isa't isa kailanman!"

Ang pamilya Ashford at Santos ay pinag-uugnay ng kasunduan. Eigteen pa lamang sila ay nakatakda na nilang pakasalan ang isa't isa.

Sa pribadong kwarto ng mamahaling club. 

Nababalutan ng malamyos na musika, at ang hangin ay napupuno ng amoy ng mga mamahaling alak at pabango.

Hawak ni Martin ang cellphone, at nalilito.

Sinulyapan niya si Dominic, inosente at naguguluhan, "Bakit bigla nababaliw na naman siya? Ang sabi niya ay makikipaghiwalay siya sa akin kapag dumikit pa rin ako sa'yo?"

Hinawakan ni Dominic ang baso niya, ang mahahaba niyang daliri ay marahang ginalaw ang baso upang gumalaw ang alak. Umangat ang isang kilay niya, wala ni kahit anong emosyon sa mukha.

Si Marcus, na nakatayo sa tabi niya ay tumawa, "Wow, Mr. Santos. Mukhang may galit pa rin ang babae mo kay Dominic. Ngayon may pagpipilian ka na."

Inis na ginulo ni Martin ang sariling buhok, "Walang nakakaalam kung anong nasa isip niya. Hayaan niyo na. Uminom na lang."

Doon naman bumukas ang pinto sa VIP room.

Isang babaeng nakakulay pula na sexy spaghetti strap dress ang pumasok, gumagalaw ang balakang sa bawat hakbang. Iyon ay si Lydia Mendoza.

Si Lydia ay ang anak na babae sa pamilya Mendoza, at isa siyang sikat na artista. Ang naka-publiko niyang selebrasyon ng kaarawan na kasama si Dominic kahapon ay umani na ng sandamakmak na followers sa social media niya, nasa twenty million na iyon. Siya na ang sentro ng atensyon, na para bang isa siyang superstar.

Kung maikakasal siya sa pamilya Del Rosario, siya na ang magiging kagalang-galang na babae sa bansa.

Pinakamayamang babae sa bansa. 

The richest woman in the city. Iniisip pa lang iyon ay hindi na niya mapigilan ang saya.

Dumiretso siya ng lakad kay Dominic, hindi pinapansin ang mga matang nakatitig sa kanya na puno ng paghanga at selos. Umupo siya sa tabi nito, awtomatikong inangkla niya ang braso sa braso nito, at hinilig ang ulo sa balikat nito.

"Dominic, para sa anibersaryo ng Del Rosario, pwede bang ako na lang ang date mo?"

Ayaw na niyang magtago pa sa likod nito.

Naghintay siya ng tatlong taon. Masyado na iyong matagal.

Namungay ang mga mata ni Dominic, "Bukas, may uutusan akong maghanap ng dress na susuotin mo."

Sabik na ngumiti si Lydia, "Sabi ko na nga ba! The best ka talaga."

Tinaas ni Marcus ang baso nito, "Congratulations, Lydia, bayaw ko. Malapit ka ng maging opisyal na miyembro ng pamilya."

Nakisama si Martin, "Mukhang tapos na ang tatlong taong napagkasunduan. Lydia, bayaw, tapos na ang paghihirap mo."

Malinaw na ang gusto ng dalawang kaibigan ni Dominic ay si Lydia. Ni minsan ay hindi nila nakitang dinala ni Dominic si Evelyn sa publiko.

Sikreto ang kasal nila, na halos hindi alam ng publiko.

Na para bang hindi naman nangyari.

Inangat ni Lydia ang sariling baso at nakitagay, "Salamat, Mr. Santos at Mr. Reyes."

Mula sa apat na malalaking pamilya sa bansa, ang tatlong lalaki ay nasa panig na niya. Kapag wala ng bisa ang kasal ni Dominic at Evelyn, pwede na niyang pakasalan ito at maging miyembro ng pamilyang Del Rosario.

Bigla, tumunog ang cellphone ni Marcus. Nabasa nito ang mensahe na halos nagpatalon dito sa sofa sa sobrang kasabikan.

"Hala—si Dr. N, magbabalik na!"

Tinaas niya ang cellphone, pinapakita ang malalaking letra na malinaw na malinaw sa screen.

【Founder of Bluebird Tech, Dr. N, Confirmed to Attend Next Month’s Global Medical Summit!】

Nanginig ang boses ni Marcus, hindi makapaniwala at sa sobrang tuwa, namula ang mga mata niya, "Pwede ng mailigtas ang lola ko! Magandang balita ito!"

Ang lola kasi ni Marcus ay may lung cancer at may taning na ang buhay.

Isang himala ang balita.

Ang dalawang lalaki ay napag-usapan din iyon.

"Si Dr. N? Ang doktor ba na gumawa ng formula kung paano gagaling sa cancer na tatlong taon na ang nakalipas, naging isang alamat siya, at nawala?" 

"Oh my God! Sa wakas ay lilitaw na siya? Akala ko ay nasa langit na siya!"

"Ang Bluebird Tech ay nangunguna sa mundo ng medisina. Ang solusyon na ginawa nito noong nakaraang tatlong taon ay maraming nailigtas na mga pasyente!" 

"Iyon nga. Bigla siyang nawala, iniwan ang formula at hindi na lumitaw. Walang makahanap sa kanya. Kung babalik siya ngayon, malaking balita nga iyon. Sa buwan ng medical summit ay magiging kapana-panabik iyon!" 

Hindi sa kalayuan, sumiklab ang apoy sa mga mata ni Dominic.

Samantala, ang Del Rosaeio Group's medical naman ay nangunguna na sa bansa. Dalawang doctorate degree sa medical technology at business management ang natanggap ni Dominic sa edad na bente dos noon. Bumalik siya sa Pilipinas at binuo ang nangungunang intelligent medical system sa bansa. Sa apat na taong nakalipas, naging pinakamayaman na siya sa bansa.

Dahil sa pamumuno niya, lumawak ang negosyo ng Del Rosario Group sa walo pang bansa. 

Pero si Dr. N... 

Hindi lang iyon alamat sa mundo ng medisina. Taglay nito ang pagiging pinuno at kapangyarihan.

Para kay Dominic, parang misteryosong isla si Dr. N, inaakit siya nitong lumapit dito.

Kung makikipag-ugnayan si Dr. N sa Del Rosario Group, ang kumpanya nila ay magiging sikat sa buong mundo.

Himigpit ang hawak niya sa baso, kumpyansang umangat ang gilid ng labi niya. 

Dagdag ni Martin, "Dinig ko ay maglalabas ng bagong "Floral Therapy" ang Bluebird. Ang sabi ay may bukod tanging amoy ng bulaklak ang gamit na hinahalo sa genes na pinupuntirya ang cancer cells. Si Dr. N na talaga ang pinakamagaling na scientist sa kasaysayan ng mga tao."

Lahat ay sabik, iniisip pa lamang ang pagbabagong gagawin ni Dr. N sa kanyang pagbabalik. Napuno ng intensidad ang paligid.

Sa oras na iyon ay bahagyang bumukas ang VIP room.

Isang batang waiter ang pumasok na bitbit ang tray, maingat itong nagsasalin ng alak.

Pagkakita naman sa tatlong lalaki ay bigla siyang kinabahan kaya't natapilok siya at nawalan ng balanse.

Ang baso sa tray ay nahulog at nabasag sa sahig.

Umalingawngaw ang tunog ng pagkabasag na sumira sa ingay sa paligid.

Huli na bago pa naka-ilag si Lydia.

“Ah!”

Impit siyang napasigaw. Agad na kumilos si Dominic, sinalo ang dalaga sa bisig niya kasabay ng pagkabasag ng mga baso.

Pinrotektahan niya ito mula sa mga bubog na lumipad, ngunit meron pa ring nakalusot at sumugat ng dalawang haba sa maputing kamay ng dalaga.

Nangunot noo si Dominic noong makita ang dumudugong kamay ni Lydia. Dumilim agad ang mukha niya.

"Damn it!"

Lumipad ang matalim niyang titig sa takot na waiter, nanigas na yata ito sa kinatatayuan. Samantalang malamig at matalim ang boses ni Dominic.

"Anong ginagawa mo?! Umalis ka na rito!"

Sa takot ay napatakbo paalis ang waiter.

"Dominic… ang sakit ng kamay ko…”

Humilig si Lydia sa braso ni Dominic, ang boses niya ay nanginginig at naiiyak na.

"Huwag kang matakot. Dadalhin kita sa ospital."

Naging malumanay ang boses ni Dominic. Iniwasan niyang masagi ang kamay nitong may sugat, binuhat niya ito na para bang bago silang kasal, at nilabas sa VIP room.

Pagdating sa ospital.

Amoy alcohol ang paligid. Sobrang tahimik ng mga pasilyo at tanging yabag lamang ang maririnig.

Binaba niya paupo si Lydia, hinayaan ang doktor na gamutin ang sugat nito at balutan ng gasa nang maayos.

Habang tinitingnan ang namumutlang mukha ng dalaga at nakakaawa, mahinahon ang pagsasalita ni Dominic at sinabing magpahinga itong mabuti roon.

Lumabas siya sa kwarto, ang plano niya ay ayusin ang mga importanteng bagay at tumawag sa pamilya.

Noong makarating naman sa gilid ng pasilyo, may nahagip ang paningin niya sa pintong kalahati lang ang pagkakabukas nang malapit na kwarto.

Pamilyar na bulto ang napansin niya.

Agad siyang tumigil.

Nagyelo ang titig niya sa higaan. Ang puting kobre kama, at ang maputlang mukha.

Ang babae ay tahimik na nakahiga, nakapikit ang mga mata. Ang mahahabang pilikmata nito ay may anino. Manipis na IV tube ang nakadikit sa balat ng babae, at malinaw na likido ang pumapatak patungo sa katawan nito.

Evelyn.

Bakit siya nandito? Bakit nakahiga ito sa kama ng ospital?

Hindi maipaliwanag na emosyon ang pumisil sa puso ni Dominic, na para bang may hindi nakikitang kamay ang pumisil doon nang mahigpit.

Binuksan ni Dominic ang pinto at diretsong pumasok doon.