MasukTALA POV
Naka-focus ang tingin ko sa telebisyon pero ang totoo, hindi ko talaga naiintindihan ang pinapanood ko. Pasulyap-sulyap ako kay Rocco na tahimik na umiinom ng whiskey sa katapat kong upuan. Naalala ko bigla ang sinabi niya kanina sa kotse habang nasa gitna kami ng traffic sa C5—yung tungkol sa pagiging kalkulado niya at kung paano niya sinabing mas pabor ang mga numero sa amin ngayon dahil magkasama na kami. Noong marinig ko 'yun mula sa kanya, may kakaibang pintig akong
TALA POVPagod ang buong katawan ko nang makauwi kami sa townhouse pagkatapos ng mahabang oras ng pag-audit sa opisina. Dumiretso ako sa kusina para uminom ng tubig, habang si Rocco naman ay naiwan sa sala para sagutin ang isang tawag mula sa kanyang head of security.Sumunod siya sa akin sa kusina pagkatapos ng ilang minuto, hawak ang kanyang phone. "Tala, nakatanggap ng report ang mga tao ko. May nakapansin na sasakyan ng Valerio Group na pabalik-balik sa labas ng subdivision natin kanis-kanina lang."Ibinaba ko ang baso ko sa counter. "Sina Papa? O baka si Mark?""Hindi natin sigurado kung sino ang nasa loob, dahil tinted ang windows, pero ang plate number ay rehistrado sa ilalim ng holding kumpanya ng tatay mo," seryosong sabi ni Rocco habang sumasandal sa gilid ng refrigerator. "Mukhang hindi sila mapakali pagkatapos nating makuha ang mga certificates mula sa bangko kaninang umaga.""Paniguradong nalaman na ni Papa kay Javier ang nangyari," sa
TALA POVMahigpit ang hawak ko sa aking portfolio bag habang umaakyat ang elevator patungo sa opisina ni Rocco sa De Silva Holdings. Pagpasok namin sa executive floor, sinalubong agad kami ni Lena na may dalang listahan ng mga mensahe sa kanyang notepad."Miss Tala, Sir Rocco, tumawag po ulit si Atty. Gopez habang nasa biyahe kayo," balita ni Lena habang sumasabay sa paglalakad namin patungo sa boardroom. "Naipadala na raw po ng messenger niya ang pormal na notice of transfer sa corporate secretary ng Valerio Group sa Ortigas. May tatanggap daw po roon na assistant ni Don Oscar.""Salamat, Lena. Pwede mo ba kaming ikuha ng mainit na kape? Medyo matagal ang naging biyahe namin mula Makati," sabi ko habang inilalapag ang bag ko sa ibabaw ng mahabang glass table sa loob ng boardroom."Sige po, Miss Tala. Susundan ko na lang po rito," sagot ni Lena bago mabilis na lumabas.Naupo ako sa isa sa mga swivel chairs at dahan-dahang binuksan ang zipper ng aki
TALA POVMaagang nag-vibrate ang alarm ng phone ko. Alas-sais pa lang ng Martes ng umaga, pero mabilis na akong bumangon para maligo at mag-ayos. Suot ko ang isang pormal na beige slacks at puting blouse, handa para sa pagkuha ng mga shares ni Mommy na nakatago sa vault ng main branch ng bangko sa Makati.Pagbaba ko sa dining table, nandoon na si Rocco, nakasuot ng dark blue na polo shirt na nakatupi hanggang siko. May hawak siyang baso ng kape habang nakatitig sa screen ng kanyang laptop."Morning," bati ko habang umuupo sa tapat niya."Morning. Ready ka na?" tanong niya sabay sara ng laptop. "Tumawag na si Atty. Gopez habang naliligo ka. On the way na siya sa bangko dala ang utos ng korte at ang authenticated copy ng testamento ng mommy mo.""Ready na," tumango ako habang inilalapag ni Lena ang isang plato ng sinangag at itlog sa harap ko. "May narinig ka ba mula sa kampo nina Mark ngayong umaga?""Wala pa, at mas maganda 'un. Ibig sabihin
TALA POVNaka-focus ang tingin ko sa telebisyon pero ang totoo, hindi ko talaga naiintindihan ang pinapanood ko. Pasulyap-sulyap ako kay Rocco na tahimik na umiinom ng whiskey sa katapat kong upuan. Naalala ko bigla ang sinabi niya kanina sa kotse habang nasa gitna kami ng traffic sa C5—yung tungkol sa pagiging kalkulado niya at kung paano niya sinabing mas pabor ang mga numero sa amin ngayon dahil magkasama na kami. Noong marinig ko 'yun mula sa kanya, may kakaibang pintig akong naramdaman sa dibdib ko. Pakiramdam ko, unti-unti nang nagbabago ang tingin ko sa kanya. Hindi ko na lang siya nakikita bilang ang malamig at seryosong De Silva na gustong maghiganti sa pamilya ko; nakikita ko na siya ngayon bilang isang matatag na pader na handang sumalo sa akin tuwing pakiramdam ko ay guguho na ako. At kahit alam kong kontrata lang ang lahat, mas lumalalim ang tiwala ko sa kanya bawat araw na lumilipas."Masyadong malalim ang iniisip mo," basag ni Rocco sa katahimikan,
ROCCO POVUmiinit na ang trapiko sa C5 nang makalabas ang sasakyan namin mula sa BGC. Nakasandal si Tala sa bintana ng shotgun seat, tahimik na pinapanood ang dahan-dahang paggalaw ng mga sasakyan sa unahan namin.Habang nagpapatakbo ako, paminsan-minsan ko siyang sinusulyapan. Naalala ko uli kung paano niya hinarap si Oscar Valerio sa lobby kanina. Kung paano siya tumayo nang tuwid sa harap ng mga guards ko habang sumisigaw ang tatay niya. Simula noong gabing nakita ko siyang basang-basa sa ulan matapos palayasin, hanggang sa mga sandaling nakaupo siya sa townhouse ko o noong maingat niyang tinatahi ang butones ng polo ko kanina, palaki nang palaki ang bilib ko sa kanya. Noong una, inisip kong baka masyado siyang malambot para sa mundong pinasukan niya, lalo na noong nanginginig ang mga kamay niya habang pumipirma sa harap ni Atty. Gopez. Pero hindi. May sarili siyang lakas. Ginagawa niya ang lahat ng ito hindi dahil sa udyok ko, kundi dahil desidido siyang bawiin ang
TALA POVNang makabalik kami sa itaas, dumeretso ako sa kusina ng executive floor para kumuha ng isang basong malamig na tubig. Medyo nangangatog pa rin ang mga kamay ko habang hawak ang baso, pero hindi na dahil sa takot. Pakiramdam ko ay gumaan ang dibdib ko pagkatapos ng huling paghaharap namin ni Papa sa lobby.Sumunod si Rocco sa akin, tinanggal niya ang kanyang suit jacket at isinabit ito sa likod ng isa sa mga bar stool. "Ayos ka lang ba talaga? Pwede kitang bigyan ng natitirang oras ngayon para magpahinga."Ininom ko ang tubig bago humarap sa kanya. "Ayos lang ako, Rocco. Mas okay na 'yung nandoon ako kaysa hinayaan kitang mag-isa sa baba. At least ngayon, malinaw na sa kanya na hindi ako aatras.""Naging matapang ka doon," puna niya habang kumukuha rin ng sarili niyang baso. "Hindi lahat ng tao ay kayang tignan ang magulang nila nang ganoon pagkatapos ng mahabang panahon ng pagiging sunud-sunuran.""Dahil binuo mo ang likod ko," seryoso ko
ROCCO POVAlas-sais pa lang ng umaga ay gising na ako. Nasanay na ang katawan ko sa ganitong oras para sa aking morning run bago pumunta sa opisina. Pero ngayon, imbes na dumiretso sa gym sa baba ng condo ko, minaneho ko ang sasakyan ko papunta sa townhouse sa Taguig.Dala ko ang isang paper bag ng
TALA POVHuminto ang sasakyan sa harap ng isang modernong townhouse sa isang exclusive na village sa Taguig. Tahimik ang paligid, malayo sa ingay ng hotel kanina. Malinis ang puting pader ng bahay, at ang malalaking glass windows ay sumasalamin sa liwanag ng mga garden lights.Bumaba si Rocco at pi
TALA POVAmoy mamahaling leather at wood polish ang loob ng sasakyan. Ramdam ko ang lamig ng aircon na humahalo sa basang tela ng gown ko, dahilan para manginig ako nang hindi ko mapigilan. Napayakap ako sa sarili ko, pilit na pinipigilan ang ingay ng pagtatama ng mga ngipin ko."Turn off the AC,"
TALA POVMabigat ang suot kong gown, pero hindi ko iniinda. Nakakangalay din ang halos tatlong oras na pagtayo sa suot kong stilettos para lang makipag-beso sa mga taong hindi ko naman talaga kilala. Pero kailangan. Engagement party ko ito."Tala, hija. Have you seen Mark? Kanina pa siya hinahanap







