MasukNabunyag na, ano na ang next step?
MitchLumipas ang mga araw na naging maayos naman ang lahat kahit na itong si Lily ay nasa likod pa rin ng HQ. Pagkatapos ng naging pag-uusap namin ni Chandler ay sinikap kong balewalain na ang presensya ng babae dahil kita ko ang sincerity ng aking boyfriend.Sa tuwing gabi ay umaakyat ako sa unit
Chandler“Kumain ka ng kumain dyan,” sabi ni Mitch habang nilagyan ng sausage ang pinggan ko.“Kumakain naman ah,” tugon ko habang nakangisi.“Kanina ka pa nakatingin dyan. Tapos kung makangiti ka akala mo ay nakakaloko,” sabi pa niya.Umaga at kagaya ng unang beses na natulog siya sa kwarto ko ay a
Chandler“You really—”Hindi ko na hinintay na matapos pa niya ang sasabihin niya.“Yes, I really love you,” putol ko agad, diretso, walang pag-aalinlangan. “Sa sobrang pagmamahal ko sa’yo, isasama kita sa wedding anniversary ng mga magulang ko at ipapakilala sa pamilya ko. As in, level-up ng relati
ChandlerNanatiling nakatingin sa akin si Mitch nang ilang segundo, para bang naghahanap siya ng tamang salitang puwedeng isagot, pero walang lumalabas. Hindi ko alam kung ano ang mas nangingibabaw sa ekspresyon niya—gulat, pagdududa, o yung takot na baka totoo ang naririnig niya.“Bakit ganyan ka m
Mitch Nakakahiya mang aminin, pero sa totoo lang, sa tuwing magkasama kami ni Chandler, hindi ko maiwasang mapunta ang isip ko sa kung anu-anong intimate na sitwasyon na pwede naming pagsaluhan. Hindi ko alam kung kailan nagsimula iyon, pero napansin ko na lang na sa bawat tingin niya at sa bawat
Mitch Isang malakas na tawa ang pinakawalan ni Chandler, at hindi iyon yung simpleng tawang pampalipas lang—kundi yung tipong halos hindi na niya mapigilan ang sarili niya. Habang tumatagal ang pagtawa niya, mas lalo kong naramdaman ang pag-akyat ng inis sa dibdib ko. Hindi ko alam kung ano ang ma
Napakagat ako ng labi at hindi ko agad sinagot ang tawag. Parte ng sarili ko ang nagsasabing, Don’t answer. Move on ka na sa life na ‘yon. Hindi na ikaw ang lalaking ‘yon. Pero may parte rin ng utak ko na curious, bakit ngayon?Ilang segundo lang pero parang eternity na. Tumutunog pa rin ang phone.
EstellaPakiramdam ko ay may pumipigil sa paghinga ko. Kakaloka! Bakit ba kailangang banggitin pa ng ginang ang pangalan ko? At mas nakakapanindig-balahibo, paano niya ako nakilala?“Excuse me?” halos pabulong kong tanong, pilit pinapakalma ang sarili. Hindi naman sa nagmamataas ako, gusto ko lang p
Chansen“Bago ka mag-react, wala akong kinalaman sa pag-imbita sa’yo ni Mommy sa lunch,” paliwanag ko agad habang tinatanggal ko ang relo sa pulsuhan ko. Medyo naiinis ako sa sarili ko dahil parang ako pa tuloy ang guilty. “Nagulat din ako nang makita kong magkakasama kayo.”“Wala naman akong sinasa
Hindi ko sila nakita pagpasok ko. Gusto ko silang lapitan ngunit naunahan na nila ako."Aba at ibang-iba talaga ha..." Tinignan nila ako ng mabuti."Tigilan niyo ako ng pang-aasar niyo ha.." nakangiti ko sa kanilang banta."Masama ba na purihin namin ang kagandahan at kaseksihan mo ngayon?" tugon ni







