LOGINNapahinga nang malalim si Riz.Hindi niya alam kung bakit, pero nang marinig niya iyon mula mismo kay Jared, mas lalo niyang naramdaman ang bigat ng issue.“Binigyan ko ng gamot ang pasyente at nawala ang mga sintomas,” paliwanag niya. “Bukod pa doon, nagsagawa rin kami ng allergy test. Hindi ako ba
Third Person“Do you like the food?” tanong ni Jared nang mapansin niyang nakakadalawang subo na si Riz.Nasa harap nila ang isang mesa na puno ng pagkain mula sa restaurant ng Royal Hotel, isang lugar na kilala bilang isa sa pinakamahal at pinaka-exclusive na kainan sa Bukidnon. Maayos ang pagkakah
Hindi siya tanga. Kahit nagsisimula pa lamang siya sa kanyang residency, ilang taon na niyang pinag-aralan ang medicine, at hindi naman siya isang doktor na basta nanghuhula ng diagnosis base lamang sa unang tingin.Alam niya ang pagkakaiba ng isang simpleng pamamantal na dulot ng kagat ng insekto a
Pagdating niya roon ay mabilis niyang sinuri ang mga chart at nagtanong sa isang nurse tungkol sa mga bagong admission. Habang ginagawa iyon, napansin niyang wala si Jeanette sa station.Nagra-round na siguro ang kaibigan niya.Magkikita sana sila ni Jeanette sa doctor’s lounge mamaya dahil pareho n
Third PersonNag-aalala ang pamilya ni Riz para sa kanya, lalo na ang kanyang mga magulang. Hindi man nila direktang sabihin, kapwa nila alam na may posibilidad na maging komplikado ang sitwasyon sa pagitan ni Riz at Jared, lalo na’t may mga usap-usapan tungkol sa bracelet na nakuha ng lalaki sa auc
Napatingin ako sa kanya nang diretso.“Ano bang kakumpetensya?” mabilis kong sagot, halos mapailing na rin ako sa sinabi niya. “Walang ganon.”Bahagyang napangiti si Charles, pero hindi ko siya pinagbigyan na gawing biro ang usapan.“Whatever happened in the past ay nakaraan na,” dagdag ko, mas kalm
Doon ko naisip: Si Maui ang kukunin kong personal stylist and assistant.Hindi lang dahil sa utang na loob. May kakaibang vibe ako sa kanya. Tahimik, pero matapang. May sinasabi ang mga kilos niya kahit hindi siya nagsasalita. At higit sa lahat, kailangan niya noon ng trabaho. Perfect timing, ‘ika n
Tahimik kong isinara ang pinto sa likod ko. Maingat. Walang ingay. Pero kahit ‘yon, hindi niya napansin.Busy pa rin siya sa kakadaldal. Sa kung sinuman ‘yung nasa kabilang linya. Lumingon siya saglit papunta sa closet pero hindi ako nakita.Sinundan ko siya. Tahimik pa rin.Hanggang nasa pintuan
“Estella…” Mahina kong tawag. Puno ng pagsisisi ang boses ko.Pero tinabig lang niya ang kamay ko na para bang hindi na ako pwedeng lumapit, hindi na ako pwedeng humawak. At doon, sumabog ang kirot at inis na kanina ko pa pinipigil.Napakuyom ako ng kamao ko, mahigpit, parang sinusubukan kong ikulon
GiannaTotoo nga ang sinabi ni Mrs. Lardizabal. Hinintay talaga niya akong matapos sa trabaho at sa mabilisang meeting ko kay Sir Nestor. Mabuti na lang at hindi iyon tumagal. Gusto lang daw niya akong sabihan na hindi siya makakapunta sa site sa susunod na linggo, pero may ipapakilala siyang mas ma







