LOGINMitchTuloy-tuloy lang ang saya sa resort, parang walang gustong matapos ang araw.Pagkatapos ng kwentuhan at inuman kagabi, akala ko medyo hihina na ang energy ng lahat kinabukasan. Pero mali ako.Mas lalo pa ngang naging makulit ang buong team.May pa-games pa sila Ryan sa umaga—kung anu-anong kal
ChandlerPagbalik namin sa sala, agad kaming sinalubong ng ingay at walang tigil na tawanan ng buong team. Para bang walang nagbago—parang wala kaming iniwang sandali sa labas ni Mitch na kami lang ang nakakaalam. Pero sa loob ko, ramdam ko pa rin ang init ng kamay niya at ang marahang halik na halo
ChandlerHindi ko akalain na kahit nasa gitna kami ng ingay, tawanan, at walang katapusang kulitan ng buong team, makakahanap pa rin kami ni Mitch ng sarili naming mundo. Isang espasyo na kahit maraming tao sa paligid, parang kami lang ang nagkakaintindihan. At mas delikado iyon kaysa sa inaakala ko
ChandlerHindi ko akalain na darating ako sa puntong ako mismo ang magpaplano ng outing para sa team.Kung tutuusin, kaya ko namang i-delegate kay Sol ang lahat, mula sa lugar hanggang sa schedule. Pero ewan ko, may parte sa akin na gustong ako mismo ang pumili kung saan sila dadalhin.Siguro dahil
ChandlerHindi ko inaasahan na ganon kaganda ang kalalabasan ng scrims nila laban sa Fullpower.Sa totoo lang, ang ibinigay kong kondisyon ay simple lang—kahit umabot man lang sila ng 50% na win rate, sapat na iyon para masabi kong kaya nilang makipagsabayan sa mas malalakas na team. Pero ang nakuha
Isang saglit lang ’yon, isang simpleng pag-angat ng labi ko—pero ramdam ko agad ang epekto nito sa akin. Parang biglang gumaan ang pakiramdam ko kahit katatapos lang ng intense na laban.Hindi ko alam kung gaano na siya katagal na nakatayo doon, kung napanood ba niya ang buong clash o kung dumating
Noelle“Hindi mo nalalaman ang sinasabi mo!” sigaw ni Tito Vergel, nanginginig ang kanyang tinig sa galit.Napakurap ako, napaatras nang bahagya. Parang lumiliit ang espasyo sa pagitan naming lahat, kasabay ng pagbigat ng hangin sa loob ng bahay.“Mang Vergel, totoo naman ang sinasabi ni Lyn. Hindi
ChandenNasa aking office ako at hindi mapakali dahil sa kakaisip kay Noelle.Paano kung bigla na lang ay maisipan niyang umalis bigla? Paano kung biglang tumawag ang kaibigan niya at sabihin na may kakilala itong pwedeng tumulong sa kanya para makaalis ng bansa?Marami pa naman ang mga pinay ngayon
ChandenThree days later.“Ito?” tanong ko habang pinapakita kay Noelle ang singsing na kakabigay lang ng saleslady. Kasama iyon sa iba’t-ibang klase ng wedding rings na nasa aming harapan, pero iyon ang recommended sa amin ng babaeng kausap namin ngayon.Gusto ko sanang mag-order sa ibang bansa, pe
NoelleAng bawat araw ng pagtatrabaho namin ni Chanden ay parang isang panaginip na ayokong magising. Kahit saan siya magpunta, palagi niya akong isinasama. Para bang hindi siya mapalagay kapag hindi ako nasa tabi niya.Minsan naman, kung may kaharap kaming mahahalagang tao, kasama rin namin si Nels







