LOGINAba, ayaw naman pala ni Lander na mabalewala ang kasal nila eh. Sorry sa sobrang late ng update. See you po sa next chapter.
MitchPanibago na namang araw, pero parang may bitbit pa rin akong pagod mula kahapon—hindi sa katawan, kundi sa isip. Katatapos lang naming mag-almusal at nagdesisyon na tumambay sa living area. Walang masyadong ganap, chill lang. Nakabukas ang TV, naghahanap ng mapapanood habang hinihintay ang scr
MitchHindi agad natapos doon ang usapan.Akala ko, pagkatapos ng mga sinabi nila ay babalik na sa normal ang lahat—kanya-kanyang kain, konting biruan, tapos usapang laro na ulit. Iyong tipong parang walang nangyari, parang wala kaming binuksang topic na medyo… personal. Pero kahit pilit nilang gina
Alam na nila. At ngayon… may nakita pa sila. Hindi ko napigilan ang mapayuko. “Hindi niyo naman alam ang buong story…” mahina kong sabi, halos bulong. “Alam namin,” sagot agad ni Ryan. “Kaya nga hindi kami nagko-conclude.” “Concern lang kami,” dagdag ni Cecilio. “Sa’yo.” Unti-unti akong napahi
Mitch Kinabukasan, paggising ko pa lang ay may kakaibang bigat na agad akong naramdaman. Hindi iyon dahil sa pagod mula sa laban kahapon o sa puyat, kundi dahil sa katahimikan ng phone ko. Dahan-dahan kong kinuha iyon mula sa bedside table at agad na tiningnan ang screen. Wala pa rin. Walang mes
Mitch Tahimik ang kwarto, pero hindi ang isip ko. Nakahiga ako sa kama, nakatitig sa kisame habang hawak pa rin ang phone ko, na para bang anumang oras ay iilaw iyon at lalabas ang pangalan niya. Ilang beses ko nang chineck ang screen kahit wala namang notification. Paulit-ulit, parang umaasa sa w
“Mitch, missing sila,” paalala ni Cecilio. Hindi pa man ako nakakareact, biglang may sumulpot mula sa gilid ng mapa. Isang mabilis na galaw, kasunod ang stun na hindi ko na naiwasan. Sunod-sunod na damage ang bumuhos. “Back! Back!” sigaw ni Ryan. Pero alam kong huli na. Sa harap ng screen ko, n
MidoriNandito ako ngayon nakatira sa isang simpleng condominium, tahimik na nagmamasid sa mga taong may utang sa akin. I stay low profile dahil ayaw kong maisip nila ako sa mga panahong nagkakagulo na sila at hindi nila malaman ang gagawin.Magaling si Kris na siya ko ng nakasama sa lahat. Hindi na
Mature ContentLander“You’re mine now, and forever.” Marahas kong itinulos ang aking pagkalalaki sa kanyang pagkababae. Shit! Hindi ko akalain na ganito ang mararamdaman kong pagka sabik sa babaeng hangin na ito.“Ughh! Ughh! Lander…” she muttered at nagustuhan ko iyon. Parang musika sa aking teng
SarinaHanggang ngayon ay para pa rin akong lumulutang sa alapaap gawa ng proposal ni Maximus. Alam ko sa sarili ko na isa lamang akong simpleng tao at kuntento na sa mga simpleng bagay. Mahirap lang ako at langit at lupa ang pagitan namin ng aking asawa. Ngunit ginawa niya ang lahat upang pagtagpui
MaximusAng kapal ng mukha ng lalaking ito kaya naman ganun na lang din ang control ko para mapigilan ang sarili kong upakan siya. Hindi niya kailanman makukuha sa akin ang asawa ko dahil simula ngayon ay hindi na rin mawawalan ng taong susubaybay sa kanya. Kailangan kong malaman kung may kinalaman







