ANMELDENNgunit hindi nagtagal ang katahimikan na iyon.May narinig akong pagbukas ng pinto sa katabing cubicle.Napahinto ako.Kasunod nito ay isang boses—malinaw, pamilyar.“Yes, may kasamang girlfriend si Chandler. Kailangan ko pa ngang lumabas para magyosi dahil ayaw ni Chandler na makalanghap ng usok an
MitchDahil sa akin, nag-order si Chandler ng kung anu-anong pagkain—fried chicken, fries, pati kung anong pulutan na hindi ko na maalala ang pangalan. Parang gusto niyang siguraduhin na may mapagkakaabalahan ako, na hindi ako maiilang sa lugar na hindi ko naman talaga nakasanayan.Napangiti ako sa
“At ni Chandler, of course,” singit ni Arnie mula sa upuan niya, may pilyong ngiti.Narinig ko ang bahagyang pag-ubo ni Chandler sa tabi ko, parang gusto niyang pigilan ang usapan bago pa lumalim.Pero hindi ko napigilan ang mapatingin sa kanya.Sandali lang, pero sapat na para makita ko yung itsura
MitchPagkapasok namin sa private room ng club, parang biglang tumahimik ang mundo ko—o baka ako lang ang biglang naging hyper-aware sa lahat. Ang ilaw ay dim, may halong kulay na gumagalaw sa dingding, at kahit wala pang malakas na tugtog, ramdam ko na agad na hindi ito yung mga lugar na nakasanaya
“Sige, mag-ingat sa pagmamaneho, Chandler,” sagot ng papa niya, seryoso pero may halong tiwala na rin sa boses.Tumango ako bilang sagot bago ako napatingin kay Mitch. Nakangiti siya—yung tipong may gustong sabihin pero pinipigilan.“Mukhang sanay ka na tumawag ng Mama at Papa ah,” tukso niya, at hi
ChandlerSa wakas, tapos na rin ang isang linggong bakasyon ni Mitch—at kahit ilang araw lang ‘yon, pakiramdam ko ang daming nagbago sa akin. Hindi sa pagitan namin, kundi sa loob ko mismo. Mas naging klaro. Mas naging buo.Mamaya, susunduin ko siya sa kanila. At pagkatapos noon, diretso kami sa usu
Mitch Hindi ko agad nareply-an ang message ni Chandler. Hanggang ngayon nakatitig pa rin ako sa cellphone ko, parang hinihintay na kusang magbago ang nakasulat sa screen. ‘I’ll come with you.’ Simple lang naman ang message, pero bakit parang ang bigat pakinggan? Napabuntong-hininga ako at napaka
MitchPagkatapos ng maikling break ay bumalik ulit kami sa practice room. Mas naging seryoso ang atmosphere kumpara kanina. Halos wala nang nagbibiro habang nagse-set up kami ng gamit. Kahit practice match lang, ramdam ko na gusto talagang magpakitang-gilas ng dalawang team. Slackers was one of the
NoelleFlashback“Wala po akong obligasyon sa inyo, Tito Vergel.” Ramdam ko ang pag-init ng aking dibdib, at kahit pilitin kong pakalmahin ang sarili ko, hindi ko na napigilan ang bahagyang pagtaas ng aking boses. “Gusto kong linawin ang bagay na ‘yan. Nagpapasalamat ako sa pagtanggap niyo sa akin s
ChandenKasama ko ng nag-lunch sila kuya at dad at nakapag-usap pa kami ng tungkol sa ibang bagay tungkol kay Noelle. Hindi ko akalain na talagang lalapit ako sa kanila ng dahil sa usaping relasyon. But they're my family kaya sa tingin ko ay okay lang naman.Isa pa, happily married na rin sila kaya







