MasukAyan na may hearing na sila. Pero mas maigi na siguro na hindi na lang pumunta si Noelle kung pwede naman. Just to be safe...
MitchPanibago na namang araw, pero parang may bitbit pa rin akong pagod mula kahapon—hindi sa katawan, kundi sa isip. Katatapos lang naming mag-almusal at nagdesisyon na tumambay sa living area. Walang masyadong ganap, chill lang. Nakabukas ang TV, naghahanap ng mapapanood habang hinihintay ang scr
MitchHindi agad natapos doon ang usapan.Akala ko, pagkatapos ng mga sinabi nila ay babalik na sa normal ang lahat—kanya-kanyang kain, konting biruan, tapos usapang laro na ulit. Iyong tipong parang walang nangyari, parang wala kaming binuksang topic na medyo… personal. Pero kahit pilit nilang gina
Alam na nila. At ngayon… may nakita pa sila. Hindi ko napigilan ang mapayuko. “Hindi niyo naman alam ang buong story…” mahina kong sabi, halos bulong. “Alam namin,” sagot agad ni Ryan. “Kaya nga hindi kami nagko-conclude.” “Concern lang kami,” dagdag ni Cecilio. “Sa’yo.” Unti-unti akong napahi
Mitch Kinabukasan, paggising ko pa lang ay may kakaibang bigat na agad akong naramdaman. Hindi iyon dahil sa pagod mula sa laban kahapon o sa puyat, kundi dahil sa katahimikan ng phone ko. Dahan-dahan kong kinuha iyon mula sa bedside table at agad na tiningnan ang screen. Wala pa rin. Walang mes
Mitch Tahimik ang kwarto, pero hindi ang isip ko. Nakahiga ako sa kama, nakatitig sa kisame habang hawak pa rin ang phone ko, na para bang anumang oras ay iilaw iyon at lalabas ang pangalan niya. Ilang beses ko nang chineck ang screen kahit wala namang notification. Paulit-ulit, parang umaasa sa w
“Mitch, missing sila,” paalala ni Cecilio. Hindi pa man ako nakakareact, biglang may sumulpot mula sa gilid ng mapa. Isang mabilis na galaw, kasunod ang stun na hindi ko na naiwasan. Sunod-sunod na damage ang bumuhos. “Back! Back!” sigaw ni Ryan. Pero alam kong huli na. Sa harap ng screen ko, n
Arnie“Excuse me,” sabi ni Channing sabay tayo at alis makalipas ang ilang saglit.“Channing!” tawag pa dito ni Ate Cha ngunit pinigilan na siya ni Mommy Sarina.“It’s okay, Chastity. Sa tingin ko ay may naisip lang siya.”“But mom–”“It’s fine, dear. Malaki na ang kapatid mo and I think he already
NinaSa hacienda kami umuwi kinabukasan. Normal delivery, wala naman kasing naging komplikasyon at higit sa lahat ay healthy kami pareho ni Kapatid. Ayaw pa sana ni Chase dahil sa pag-aalala niya. Bakit daw ganon kabilis, hindi na raw ba ako kailangang i-monitor. Tumawag pa siya sa biyenan kong baba
Mukhang na-gets naman niya iyon dahil tinanguan lang niya ako. Tuluyan na rin siyang pumasok sa loob at naupo sa aking kama habang ako naman ay isinara ko ang pintuan.“About sa sinabi mo sa akin noong nakaraang nagpunta ka dito, totoo ba na sa Las Vegas ka pinag-aaral ng mga Lardizabal?”Tumango ak
ArnieMatapos kaming mamili ng damit ay kumain kami ni Nanay sa labas. Hindi pa ito nangyari sa amin. I mean, lumalabas kami pero kasama ang mag-amang Renato at Beatrice. At sa mga panahon na yon ay lagi na lang akong nangingimi.Ngayon, eat all we can kami. Sabi naman ni Mommy Sarina ay pwede akong

![Just One Night [Tagalog]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)





