LOGINAyan na may hearing na sila. Pero mas maigi na siguro na hindi na lang pumunta si Noelle kung pwede naman. Just to be safe...
MitchPanibago na namang araw, pero parang may bitbit pa rin akong pagod mula kahapon—hindi sa katawan, kundi sa isip. Katatapos lang naming mag-almusal at nagdesisyon na tumambay sa living area. Walang masyadong ganap, chill lang. Nakabukas ang TV, naghahanap ng mapapanood habang hinihintay ang scr
MitchHindi agad natapos doon ang usapan.Akala ko, pagkatapos ng mga sinabi nila ay babalik na sa normal ang lahat—kanya-kanyang kain, konting biruan, tapos usapang laro na ulit. Iyong tipong parang walang nangyari, parang wala kaming binuksang topic na medyo… personal. Pero kahit pilit nilang gina
Alam na nila. At ngayon… may nakita pa sila. Hindi ko napigilan ang mapayuko. “Hindi niyo naman alam ang buong story…” mahina kong sabi, halos bulong. “Alam namin,” sagot agad ni Ryan. “Kaya nga hindi kami nagko-conclude.” “Concern lang kami,” dagdag ni Cecilio. “Sa’yo.” Unti-unti akong napahi
Mitch Kinabukasan, paggising ko pa lang ay may kakaibang bigat na agad akong naramdaman. Hindi iyon dahil sa pagod mula sa laban kahapon o sa puyat, kundi dahil sa katahimikan ng phone ko. Dahan-dahan kong kinuha iyon mula sa bedside table at agad na tiningnan ang screen. Wala pa rin. Walang mes
Mitch Tahimik ang kwarto, pero hindi ang isip ko. Nakahiga ako sa kama, nakatitig sa kisame habang hawak pa rin ang phone ko, na para bang anumang oras ay iilaw iyon at lalabas ang pangalan niya. Ilang beses ko nang chineck ang screen kahit wala namang notification. Paulit-ulit, parang umaasa sa w
“Mitch, missing sila,” paalala ni Cecilio. Hindi pa man ako nakakareact, biglang may sumulpot mula sa gilid ng mapa. Isang mabilis na galaw, kasunod ang stun na hindi ko na naiwasan. Sunod-sunod na damage ang bumuhos. “Back! Back!” sigaw ni Ryan. Pero alam kong huli na. Sa harap ng screen ko, n
ChansenKahit Sabado, kailangan kong pumunta sa Y Channel para makausap si Kuya Yohan, ang mismong may-ari ng network. Paalis kasi siya ng bansa, at ngayon lang kami nagkaroon ng pagkakataong magkita. Isa pa siya sa tatlong matagal nang ka-close ng bayaw kong si Kuya Lander, asawa ni Ate Cha. May na
Medyo natigilan ako. Hindi ko inaasahang magsasalita siya. “Ahm, yes. You too?”“I have friends downstairs, are you alone?” tanong pa niya, may bahid ng curiosity sa boses. Saglit ko siyang sinipat mula ulo hanggang paa, mukhang harmless naman, kaya sumagot na rin ako.“Sort of,” mabilis kong tugon.
“The only thing that matters to me right now is you… and this relationship I’m trying to rebuild,” dagdag pa niya, bawat salita ay mabigat na parang sumpa. “Kung ang paglilihim ng tunay na estado ng kasal natin ang magiging dahilan para masira ‘yon, para mahadlangan ako sa pagbibigay ng lahat sa’yo…
Estella Napaigtad ako nang biglang may boses na sumalubong pagkapasok ko pa lang sa kwarto. “Where have you been?” “Shit! Gusto mo ba akong patayin sa gulat?” inis kong sagot sabay ikot ng mga mata ko. Nararamdaman ko pa ang mabilis na tibok ng puso ko habang nilalakasan ko ang loob ko na huwag m







