CHAPTER 1

Behind his door

Tatlong araw pa lang mula nang bumalik si Uncle Dark Mula sa abroad, pero pakiramdam ni Sophie ay may kakaiba sa mansion. Hindi niya alam kung ano iyon, pero hindi niya maipaliwanag. Perhaps it was because five years had passed since the last time she saw him.

Sa makalipas na limang taon, maraming nagbago sa kanya. She had grown up, finished college and finally learned to live independently.

Pero si Uncle Dark, parang hindi man lang ito tumanda ng ilang taon. Mas naging mature lang ang features nito, mas naging defined ang jawlines at mas intimidating ang presensya.

The first time she saw him again after graduation, she almost didn't recognize him, but the moment their eyes met, she knew. It was Uncle Dark, the man who had taken her in when she had nowhere to go.

The same man, na nagpa-aral sa kanya, nagbigay ng lahat ng mga pangangailangan niya at tahimik na nakabantay sa kanya from a distance.

Pero, mula ng bumalik ito parang may kakaiba, something na hindi niya maipaliwanag. Siguro dahil, she was no longer the fourteen-year old girl he had left behind or maybe it was the way Uncle Dark looked at her.

Sophie shook the thought away. Hindi niya dapat iniisip ang mga bagay na ganun. Now that she had graduated dapat ang iniisip niya ay ang makahanap ng trabaho at masuklian ang kabutihan ng kanyang Uncle Dark.

“Stop overthinking thinking Sophie,” saway niya sa sarili.

Humiga siya sa kama at pilit na ipinikit ang mga mata. Pero ayaw siyang dalawin ng antok. Pagkatapos ng ilang minutong pabiling-biling sa kama ay bumangon siya at kinuha ang libro sa bedside table. She tried reading, hoping it would distract her mind, pero wala pa rin.

Tahimik na ang buong mansyon at malamang tulog na rin ang lahat ng mga kasambahay. Tiningnan niya ang oras sa kanyang phone, it was already past midnight. Naisip niyang tulog na rin si Uncle Dark. Bumaba siya sa kama, balak niyang pumunta sa kitchen at uminom ng gatas.

Paglabas niya ng kwarto napatingin siya sa p***o ng bedroom ni Uncle Dark, for some reason naalala niya ang pag-uusap nila kanina. Kung tutuusin hindi naman talaga sila nag-usap ng matagal, nagbatian lang.

“Goodnight, Uncle Dark,” mga salitang sinabi niya bago sila pumasok sa kani-kanilang silid.

Tumango lang si Uncle Dark at sumagot ng…

“Good night.”

Ganoong lang ka simple, two words, pero parang nanatili sa utak niya ang malalim nitong boses. Napabuntong hininga si Sophie at nag-umpisang maglakad. Nasa tapat na siya ng p***o ni Uncle Dark ng bigla siyang napahinto.

May narinig siyang kakaibang boses sa loob ng silid, napakunot ang kanyang noo.

“Gising pa ba si Uncle Dark o nanaginip ito?” tanong niya sa sarili.

Sa pagkakatanda niya, Uncle Dark usually the type of person na natutulog ng maaga kapag nasa bahay ito. At least iyon ang natatandaan niya, out of curiosity ay tahimik niyang nilapitan ang p***o, iniwasang hindi makagawa ng anumang ingay, when she gets closer, narinig niya ulit ang kakaibang tunog. Huminto siya sa tapat at mahinang tinawag ang pangalan ng lalaki.

“Uncle Dark?”

Naghintay siya ng ilang saglit pero walang sagot. Bahagyang nakabukas ang p***o ng kwarto nito. Sophie hesitated, kakatok ba siya o sisilip lang kunti, or maybe bababa na lang siya para magtimpla ng gatas. Ngunit bigla siyang natigilan at natulos sa kanyang kinatatayuan ng makarinig ng kakaibang ungol sa loob. Hindi niya maipaliwanag, ngunit biglang naging mabilis ang heartbeat niya.

“U-uncle Dark,” tawag niya ulit, ngunit parang ayaw lumabas ang boses sa kanyang bibig. Wala pa ring sagot, siguro sa hina ng boses niya ay hindi narinig ni Uncle Dark ang kanyang tawag.

Bahagya niyang itinaas ang kamay para kumatok, ngunit napatigil sa ere ang kanyang mga daliri ng may makitang movement sa loob mula sa maliit na siwang ng p***o. For a moment ay nakatayo lang siya, then sa isang iglap ay bahagya niyang itinulak ang p***o, sapat lang para makita kung ano ang nangyayari sa loob.

At nang bahagya niyang mabuksan ang p***o, saglit siyang natigilan. Nanlaki ang mga mata niya, bahagyang nakanganga ngunit walang salitang lumabas mula sa kanyang mga labi. Hindi niya inasahan ang nakita ng kanyang mga mata.

Hindi niya kailanman inakala na makita niya ang ganung klaseng private moment mula sa lalaking tinatawag niyang Uncle Dark.

Agad siyang tumalikod, habang nag-iinit ang kanyang mga pisngi. Her heart pounded so hard that she could hear it in her ears. For a few seconds, ay hindi siya makagalaw. Parang biglang nawala ang hangin sa paligid niya at halos hindi siya makahinga.

Alam niyang, hindi siya dapat tumingin, alam niyang she accidentally invaded something deeply private. Pero hindi na niya mabura sa isip niya ang kanyang nakita.

“Oh God, I’m Sorry,” mga salitang namutawi sa labi niya habang tinakpan ang bibig gamit ang dalawang palad.

Mabilis siyang umatras, one step then another, hanggang sa muntikan na siyang mabundol sa dingding, napahawak siya sa kanyang dibdib sa sobrang kaba.

“Sophie, bakit ka ba kasi tumingin? Hinayaan mo na lang sana at hindi pinansin. Bakit ba kasi pinairal mo ang pagka-usisira mo? Ayan tuloy, lalong hindi ka dalawin ng antok niyan. Kainis! Nakakahiya!” kastigo niya sa sarili.

Hindi niya alam kung alin ang mas nakakagulat, ang mismong nakita niya o ang realisasyon na may side si Uncle Dark na hindi niya kailanman inasahan.

For years, Sophie had always seen him as the cold distant man who rescued her. Para sa kanya, Dark Montenegro had always been simply Uncle Dark. The powerful business man, the strict guardian, the man who rarely smiled and the man who never talked about his personal life.

Pero ngayong gabi, sa unang pagkakataon, she caught a glimpse of something different, something private and something na hindi niya dapat makita.

Imbes na bumaba ng hagdan ay dali-dali siyang bumalik sa kanyang kwarto at mabilis na isinara at ni-locked ang p***o. Tapos ay nahiga sa kama at ipinikit ang mga mata, malakas pa rin ang kalabog ng dibdib niya.

“Calm down Sophie, stop thinking about it. Matulog ka na at kalimutan kung ano man ang nakita mo. It’s not a big deal okay,” saway niya sa sarili habang ang mga kamay ay nakahawak sa namumulang pisngi.

Ngunit gaano man niya e-convince ang kanyang sarili ay lalo lang siyang nahihiya. Ilang segundo din siyang nakatitig sa puting kisame, then an uncomfortable thought entered her mind.

“Sino ba ang iniisip niya?” tanong niya sa sarili, ngunit mabilis din siyang napailing.

“No! Sophie, mind your own business, okay, huwag kang ano. Uncle Dark is an adult, he has his own private life, he is allowed to have secrets, kaya tama na ang pag-iisip na kung ano-ano. Wala kang karapatang kwestyunin siya,” kausap niya sa sarili.

Sa kalagitnaan ng gabi para siyang baliw na kinakausap ang sarili. Ngunit hindi niya mapigilan ang sarili na mag-isip. Bakit ba kasi, nag-iba ang pakiramdam niya pagkatapos niyang makita si Uncle Dark ng ganun? Buong akala niya sa loob ng maraming taon ay kilala na niya ito, siguro nga, hindi niya ito lubusang kilala.

Hinila niya ang kumot at nagtalukbong, tapos ay ipinikit niya ang kanyang mga mata. Pero imbis na makatulog, memories from the past began flooding her mind.

Ang mansion, ang mga magulang niya, at ang walang lamang silid. Ang araw kung saan kinuha sa kanya ang lahat. At ang pinakamahalaga, the first time she met Dark Montenegro.

Five years ago, bago niya ito nakilala bilang Uncle Dark, bago ito naging guardian niya, bago nito binago ang takbo ng buhay niya. Noon, labing apat na taon lamang siya, hindi katulad ngayong gabi, she wasn't worried about discovering Dark’s secrets.

Ang mga inaalala niya noon ay mga simpleng bagay lang. Kung saan siya titira, kamamatay lang ng mga magulang niya ng mag-collapsed ang kanilang kompanya. Ang bahay at kotse ay kinuha ng bangko at ang mga kamag-anak na akala niyang tutulong sa kanya ay hindi siya tinanggap.

Naalala pa niya noon na nakaupo siya sa living room na mag-isa, hawak ng mahigpit ang laylayan ng kanyang puting bestida at nakatingin ng blangko sa kawalan.

Lahat walang natira. Walang magulang, walang bahay, walang sasakyan, walang pera at walang kamag-anak na gustong kumupkop sa kanya. Then, the front door opened, inaangat niya ang namumulang mata, a tall man wearing a black suit walked into the house.

He looked cold, calm and untouchable. Hindi katulad ng mga naunang pumunta ng araw na iyon. He didn't look at her with pity, nakatayo lang ito at matamang nakatitig sa kanya. At nang magsalita ito, pinuno ng malalim nitong boses ang walang lamang silid.

“Are you Sophie?” tanong nito.

Marahan siyang tumango.

“Yes,” tipid niyang sagot.

Tiningnan siya nito ng ilang sandali bago nagsalitang muli.

“My name is Dark Montenegro,” pagpakilala nito.

Hindi siya sumagot bagkus tinitigan niya lang ito. Ngunit ang hindi niya alam ng mga panahong iyon, ay iyon na ang simula ng pagbabago ng buhay niya. Dahil ang lalaking nakatayo sa harapan niya ay ang nag-iisang taong willing na tanggapin siya.

Ang lalaking tatawagan niyang Uncle Dark.