ログインHE SHOULDN'T HAVE ASKED Ilang segundo ding hindi nakasagot si Sophie, nag-isip siya saglit kung magsisinungaling ba siya o magsasabi ng totoo.Sa unang pagkakataon sa umagang iyon, nakaramdam siya ng pangamba, paano kung pati love life niya ay diktahan siya ni Uncle Dark. Ngunit sa bandang huli, naisip niyang huwag ng maglihim.“Yes Uncle Dark, I have a boyfriend.”Mabilis na nagbago ang ekspresyon ni Dark. Ilang segundo itong hindi nagsalita. At napansin ni Sophie kung paano unti-unting nawala ang bahagyang lambot sa mga mata nito. Ang kamay nitong kanina'y nakahawak sa tasa ay dahan-dahang ibinaba iyon sa mesa."Since when?" seryosong tanong nito.Bahagyang napakurap sa Sophie."Since when have you had a boyfriend?" tanong nito ulit ng hindi siya nakasagot agad."Almost a year.""A year?""Yes.""Does he study with you?""No, I've met him through a friend and he has a stable job .""Where? Saan siya nagtatrabaho?”Napakunot ang noo ni Sophie, aminado talaga si Uncle Dark na alami
BAKIT BA KASI NAGTANONG PA?"Why?"Napakurap si Sophie, sa simpleng tanong na iyon, pakiramdam niya ay biglang naging masikip ang paligid. Hindi niya alam kung alin ang mas nakakatakot, ang paraan ng pagtitig ni Dark sa kanya o ang posibilidad na may alam na talaga ito."I... I was just asking,” nabubulol na sagot niya."About what?" "About last night.""I know." Bahagyang kumunot ang noo ni Dark. " But what I'm asking is why you suddenly want to know if I saw you."Napalunok si Sophie, tila biglang nanuyo ang lalamunan niya.“Damn.” lihim siyang napamura.Hindi niya dapat iyon tinanong, bakit ba kasi naitanong pa niya? Ayan tuloy napasubo na naman siya."I thought..." Huminga siya nang malalim at pilit na ngumiti. "I thought maybe you noticed someone passing by your room.""And?" kunot noong tanong ni Dark. Ina-anticipate ang sagot niya."And nothing, naitanong ko lang.”Hindi agad nagsalita si Dark, tahimik lamang itong nakatingin sa kanya, at sa bawat segundo ng katahimikan, lalo
FEELS LIKE INTERROGATIONGusto niyang tumayo at tumakbo pabalik sa kanyang silid. Hindi niya alam kung paano niya sasagutin ang tanong na iyon nang hindi halatang may tinatago siya. Kung magsisinungaling siya, baka lalo lamang itong maghinala. Pero kung sasabihin niya ang totoo, hindi niya alam kung paano niya haharapin ang magiging reaksyon nito."I... went to get some water,” kabado niyang sagot."At midnight?" kunot noong tanong ni Dark."Yes, nauhaw kasi ako while reading.”"From where?"Napatitig siya rito. Is he seriously asking me that? Kailangan ba talagang tanungin kung saan siya kukuha ng tubig."The kitchen," sagot niya, pilit na pinapakalma ang sarili. "Where else would I get water?" dagdag pa niya.For the first time that morning, bahagyang gumalaw ang isang sulok ng labi ni Dark. Hindi iyon ganap na ngiti, ngunit may kung anong tila naaaliw sa kanyang sagot.“You're right, saan pa nga ba beside na kitchen,” wika nito na bahagya pang tumango.Nakahinga nang kaunti si So
The Morning AfterMaagang nagising si Sophie kinabukasan, ngunit hindi dahil sa sapat na tulog, kundi halos hindi siya nakatulog nang maayos.Buong gabi siyang nagpalipat-lipat ng posisyon sa kama at pilit na kinukumbinsi ang sarili na kalimutan ang nangyari kagabi. Ilang beses na niyang sinabi sa sarili na wala naman siyang ginawang masama,na hindi niya sinadyang makita ang pribadong sandali ni Uncle Dark. Nagkataon lamang na nakabukas ang pinto nito at nagpadala siya sa sariling curiosity.Pero kahit ilang beses niya iyong ulitin sa isip, hindi pa rin mawala ang hiya sa dibdib niya. At ang mas nakakainis? Hindi niya alam kung paano niya haharapin ang lalaki ngayong umaga.Napabuntong-hininga siya habang nakatitig sa puting kisame.“God, Sophie, he's your Uncle Dark. You've known him for five years. Bakit parang first time mo siyang makikita ngayon?” Napapikit siya at tinakpan ng unan ang mukha.“Because you saw something you shouldn't have seen,” bulong niya sa sarili, agad si
THE MAN WHO TOOK HER IN“My name is Dark Montenegro.”Napatingala si Sophie sa lalaki, ni minsan ay hindi pa niya nakita ito. Then she lowered her eyes and tightly held the hem of her white dress.Naramdaman niyang muli ang pag-init ng kanyang mga mata. Ayaw niyang umiyak, kanina pa niya pinipigilan ang pagpatak ng kanyang mga luha. Ayaw niyang magmukhang mahina sa harap ng isang estranghero. Ngunit maya-maya lang ay napilitan siyang magtanong.“Bakit po kayo nandito?” inosente nitong tanong.Bahagyang kumunot ang noo ni Dark.“I came because of your father.”Muling napatingala si Sophie ng banggitin ng estrangherong lalaki ang pangalan ng kanyang ama.“My father?”Tumango ito.“He asked me to come if something happened to him.”Parang may kung anong kumirot sa dibdib ni Sophie sa sagot ng lalaki.. “Bakit? Alam ba ni dad na he will—”Pumiyok si Sophie at iniyuko ang kanyang ulo, hindi niya kayang ituloy ang masakit na tanong sa kanyang dibdib.Hindi kaagad sumagot si Dark, bagkus ni
Behind his doorTatlong araw pa lang mula nang bumalik si Uncle Dark Mula sa abroad, pero pakiramdam ni Sophie ay may kakaiba sa mansion. Hindi niya alam kung ano iyon, pero hindi niya maipaliwanag. Perhaps it was because five years had passed since the last time she saw him.Sa makalipas na limang taon, maraming nagbago sa kanya. She had grown up, finished college and finally learned to live independently.Pero si Uncle Dark, parang hindi man lang ito tumanda ng ilang taon. Mas naging mature lang ang features nito, mas naging defined ang jawlines at mas intimidating ang presensya. The first time she saw him again after graduation, she almost didn't recognize him, but the moment their eyes met, she knew. It was Uncle Dark, the man who had taken her in when she had nowhere to go.The same man, na nagpa-aral sa kanya, nagbigay ng lahat ng mga pangangailangan niya at tahimik na nakabantay sa kanya from a distance.Pero, mula ng bumalik ito parang may kakaiba, something na hindi niya m







