บทที่ 75 เคลียร์ใจ

“มาเยี่ยมหรือมาเฝ้าไข้ เอาดีๆ” เผื่อไนท์พูดผิด เขาไม่อยากคาดหวัง

“เจ็บที่ขา ไม่ได้หูหนวก”

“ที่กูถามก็แค่ไม่คิดว่าไอจะมาดูแลกูไง”

“ไอเป็นห่วงมึงมากนะ วันหลังจะทำอะไรก็คิดให้เยอะๆ หน่อย”

“อื้ม รู้แล้ว” เดย์เงียบไปชั่วอึดใจก่อนเงยสบตาไนท์ “กูขอโทษนะไนท์”

“ขอโทษกูทำไม คนที่มึงต้องขอโทษคือไอ ไม่ใช่กู”

“ขอโทษ ที่ไม่สามารถทำให้มึงมีความสุขไปพร้อมกับกูได้”

“ความสุขของกูคือการได้เห็นคนที่กูรักมีความสุข และมึงกับไอคือคนที่กูรัก”

“….”

“มึงไม่ต้องรู้สึกผิด แค่รักไอและดูแลเขาให้ดี อย่าให้เขาต้องเสียใจอีก แค่นี้มึงทำได้ไหม”

“ทำได้สิ กูสัญญาว่าจะไม่ทำให้ไอเสียใจอีก”

“อืม” แค่นี้แหละที่เขาต้องการ

“ไนท์ กูมีเรื่องจะสารภาพว่ะ”

“อะไร?”

“ความจริงแล้วกูไม่เคยรู้เรื่องที่มึงชอบไอก่อนกูเลยนะ”

“แล้วทำไมวันนั้นมึงถึงพูดออกมาแบบนั้นล่ะ” ไนท์ขมวดคิ้วถาม

“กูก็แค่ล่อตีนมึงเล่น” เดย์ตอบกลับทีเล่นทีจริง เพราะไม่อยากบอกว่าจริงๆ แล้ววันนั้นเขาโกรธ เขาหวง เขาหึงที่รู้ว่าไอญดาไปทานข้าวดูหนังกับไนท์หลังจากที่เธอพึ่งเลิกกับเขา

เรื่องความสนิทสนมของทั้งสองที่เริ่มพัฒนาขึ้นมาอีก แม้กระทั่งสอนขับรถ แถมยังมาเรียนพร้อมกันทุกวั