Chapter 7: The Assignment

Nagpadala agad ng mensahe si William para humingi ng paumanhin kay Ella.

I'm sorry. Something urgent came up at work. Rain check?

Inaasahan ko pa naman yung libreng pagkain. 

Babawi ako. Ililibre kita buong linggo. 

Grabe naman! Promise 'yan ha.

Promise.

Iyon na ang huling mensaheng ipinadala niya bago niya ibinaba ang kanyang cellphone at nagmamadaling nagmaneho patungo sa kanilang headquarters.

Matatagpuan ang kanilang headquarters sa lumang bahagi ng bayan, napapaligiran ng mga bodega at storage facilities. Hindi ito ang lugar na basta pinupuntahan ng mga tao kung walang seryosong dahilan.

Lumiko si William sa isang madilim na kalye at huminto sa harap ng  isang malaking gate. Pinakislap  niya ang kanyang ilaw ng sasakyan nang dalawang beses, at isang lalaking nakasuot ng maitim na damit ang lumapit sa kanya.

Sa unang tingin, mukhang karaniwang manggagawa lang ang lalaki, pero nakita ni William ang baril na nakatago sa baywang nito. Sigurado siyang hindi lang iyon ang dala nito.

“ID, please,” utos ng lalaki.

Ibinigay ni William ang kanyang pagkakakilanlan. Matapos suriin ito at tingnan ang kanyang sasakyan, nagbigay ng hudyat ang lalaki sa gate — dahan-dahan itong bumukas para makapasok siya.

Nagparada si William sa loob ng garahe, bumaba, at pumasok sa pintuan sa dulo ng pasilyo. Naglakad siya sa isang mahabang corridor at huminto sa isa pang pintuan. Kumatok siya nang bahagya at narinig niya ang isang malalim na boses mula sa loob.

“Enter.”

“Sir,” bumati si William sabay saludo.

“Ah, Agent Kingsley. Mabuti at nakarating ka na,” sagot ni Captain Garcia, sabay saludo rin. Siya ang kanilang commanding officer.

Nagtungo si William sa mahabang mesa kung saan nakaupo ang iba pa niyang kapwa agents at umupo sa bakanteng upuan sa tabi ni Ryan.

Umubo si Captain Garcia para makuha ang atensyon ng lahat.

“Nandito na ang lahat, kaya magsimula na tayo. Agent Pretty Boy,” sabi niya. “Ikaw ang mauna.”

Tumayo si Ryan habang nakangiti.

Ang call sign ni Ryan ay nagsimula lang sa biro ng grupo. Dahil sa kanyang gwapong hitsura, tinawag siyang Pretty Boy ng mga kasamahan niya — hanggang sa naging call sign na niya ito.

“Nakatanggap ako ng impormasyon na may pinaghahandaan si Roman Salvatore. Nakita ang ilan sa kanyang mga pinagkakatiwalaang kasama na bumibisita sa mga kumpanyang kasalukuyang nakikipagnegosyo sa Rivera Solutions.”

Ipinasa niya sa iba ang mga kopya ng pinakabagong ulat.

“Sigurado ka ba dito?” tanong ni William habang tinitingnan ang mga dokumento.

“Kinumpirma na ng ating impormante. Nakipag-ugnayan na ang mga kasama ni Salvatore sa ilan sa mga kumpanyang iyon.”

Nagkunot ang noo ni William. “Kailan?”

“Kahapon ng hapon.”

“That's too soon.”

“Exactly. He isn't wasting any time.”

Sumandal si William sa upuan habang nag-iisip.

Tinanggihan na si Roman Salvatore nang minsan. Mukhang hindi siya handang tanggapin ang isa pang pagtanggi.

“Agent Kingsley, kilala mo nang husto ang pamilya Rivera, hindi ba?” tanong ni Captain Garcia.

Tumango si William.

“Iminumungkahi kong bantayan mong mabuti ang pamilya Rivera. May dahilan kung bakit pilit na gustong makuha ni Roman Salvatore ang kasunduang iyon, at hindi maganda ang kutob ko,” sabi nito. 

Nakaramdam si William ng kaba. Hindi niya lubos na maintindihan kung bakit ganoon na lang ang kagustuhan ng isang tulad ni Roman Salvatore na makuha ang Rivera Solutions. Hindi naman ganoon kalaki ang kumpanya, at wala rin itong malawak na ugnayan na magiging kaakit-akit sa isang malaking negosyo tulad ng Salvatore Enterprises.

There had to be another reason.

Kung kailangan naming maglagay pa ng mga undercover agent sa Rivera Solutions at sa iba pang kumpanyang sangkot, gagawin namin. 

Nagbigay ng utos ang kanilang pinuno sa iba pang miyembro ng grupo.

Lumapit si Ryan kay William at bumulong, “Paano mo naman ilalapit ang sarili mo sa pamilya?”

May bahid ng pang-aasar sa mga mata nito.  Alam niya ang lahat tungkol sa nakaraan nina William at Ella.

“Alam mo, Kingsley,” dugtong pa ni Ryan, “hindi ako naiinggit sa'yo. Bantayan ang pamilya Rivera habang sinusubukang makalapit kay Ella? This will be interesting.”

Tiningnan siya ni William nang may babala.

“Don’t start.”

Mahinang binatukan ni William si Ryan bago umupo nang tuwid.

“May gusto ka bang idagdag, Agent Pretty Boy?” tawag ni Captain Garcia mula sa kabilang dulo ng mesa.

Ngumiti nang malapad si Ryan at ibinalik ang pansin sa mga dokumento.

Ilang sandali pa, nakatanggap ng mensahe si Captain Garcia sa kanyang tablet. Tiningnan niya ito nang maigi at lalong naging seryoso ang kanyang mukha.

“Kingsley.”

Tumingin si William.

“May isa pa kang dapat malaman.”

Ipinasa nito ang tablet sa kanya.

“Ayon sa pinakabagong impormasyon, hindi lang pakikipagnegosyo ang gusto ni Roman Salvatore sa Rivera Solutions.”

Nagkunot ang noo ni William. “Ano pa ang gusto niya?”

“Sinusubukan pa nating alamin 'yan.”

Tumigil sandali si Captain Garcia at tumingin sa mga dokumentong nakakalat sa mesa.

“Pero may pangalang paulit-ulit na lumalabas sa mga ulat.”

Tumingin si William sa screen.

Nanlaki ang kanyang mga mata nang mabasa ang pangalan.

Sa sandaling iyon, nakalimutan niyang nasa loob siya ng silid na puno ng mga kasamahan niya.

Isa itong miyembro ng pamilyang Rivera.

At bigla niyang naintindihan kung bakit inutusan siyang bantayan sila nang mabuti.

***

Kahit sa pag-uwi, puro si Ella at ang pamilya nito ang iniisip ni William. Humigpit ang hawak niya sa manibela dahil sa matinding pagkadismaya.

Putangina. Sana lang malaman ko kung ano ba talaga ang gusto ni Roman Salvatore sa mga Rivera.

Gusto niyang bantayan nang maigi ang kumpanya, lalo na si Ella at ang pamilya nito. Pero hindi niya pwedeng iwanan ang kanyang tungkulin bilang CEO ng sarili niyang kumpanya. May hangganan ang oras na maaari niyang ilayo sa opisina nang hindi nagdudulot ng hinala.

Maliban na lang kung...

May nabuo siyang plano.

Habang nakahinto sa stoplight, kinuha niya ang kanyang cellphone at tinawagan si Ella.

Sumagot ito pagkatapos ng ilang ring.

“Hello, William. Nasa bahay ka na ba?”

“Pauwi pa lang,” sagot niya.

Narinig niya ang kaluskos ng mga kumot sa kabilang linya, at hindi niya maiwasang maisip si Ella na nakahiga na sa kanyang kama. 

Mag-focus ka nga.

Umubo siya nang bahagya. “Sana hindi ka masyadong nagalit sa akin dahil kinansela ko ang hapunan natin nang biglaan.”

“Hindi naman.”

“Mabuti naman.” Tumigil siya sandali. “Sa palagay mo, pwede ba tayong magkita kasama ang tatay mo ngayong linggo?”

Nag-atubili si Ella. “Ah, sa alam ko, puno ang schedule namin ngayong linggo.”

Napabuntong-hininga siya sa isip.

“Pero,” dugtong pa nito, “pwede kitang isingit bago ako makipagkita kay Roman Salvatore sa Miyerkules.”

Humigpit ang hawak ni William sa manibela. Bagong impormasyon iyon.

“Bakit kayo magkikita?”

“Sa totoo lang, hindi ko rin alam. Tinanggihan na nga namin ang alok nila, pero ipinipilit pa rin niyang pag-usapan namin ito muli.”

May halong inis sa boses ni Ella. Gustong malaman ni William kung ano ang nangyari para maging ganito siya.

“Kung ganoon, gusto kong makasama sa pagpupulong ninyo.”

“Talaga? Ganoon ba ito kahalaga?”

“Sabihin na lang natin na may ilang bagay akong gustong i-presenta sa tatay mo.”

Hindi naman iyon ganap na kasinungalingan.

May kailangan nga silang pag-usapan ni Mr. Rivera. Pero hindi lang iyon ang dahilan kung bakit gusto niyang dumalo sa pagpupulong.

May binabalak si Roman Salvatore, at hindi hahayaan ni William na makalapit ito kay Ella at sa pamilya nito nang hindi niya nalalaman ang tunay nitong pakay.

Kung nais ni Roman ng panibagong pagpupulong, pagbibigyan niya ito.

Pero sa pagkakataong ito, hindi na siya basta manonood mula sa gilid.

Nakahanda na siyang harapin si Roman Salvatore.

At kung tama ang kutob niya, maaaring hindi lang negosyo ang pag-uusapan sa Miyerkules.