โจ๊ก

บทที่3

โจ๊ก

เเสงเเดดยามเข้าค่อยๆขึ้นรับกับขอบฟ้า เสียงนาฬิกาปลุกที่ตั้งไว้ก็ดังขึ้น เตชินท์งัวเงียตื่นจากที่นอนมือเรียวเอื้อมไปปิดเสียงนาฬิกาปลุกที่ส่งเสียงดังไม่หยุดจนเสียงนั้นหายไป

เขาค่อยๆดันตัวลุกขึ้นจากเตียงพลางบิดขี้เกียจนิดหน่อยเพื่อให้ร่างกายได้คลายเส้น ก่อนจะลุกขึ้นจากเตียงเเละเดินเข้าไปอาบน้ำท ไม่นานนักชุดนักเรียนที่ถูกเตรียมไว้ตั้งเเต่เมื่อคืนก็มาอยู่บนตัวของเตชินท์เเล้ว ชายหนุ่มจัดเสื้อผ้าเล็กน้อยก่อนที่จะหยิบกระเป๋าเเละเดินออกจากห้องนอนพลางเดินลงมาข้างล่าง

“ทำไมเสร็จเเต่เช้าล่ะลูกพึ่งเเต่6โมงครึ่งเอง” เสียงของผู้เป็นพ่อดังขึ้นขณะที่มารดาอยู่ในครัว

“พอดีพี่เขานัดตุลย์เวลานี้น่ะครับ ไม่รู้จะไปทำไมเเต่เช้า” เตชินท์ใส่นาฬิกาข้อมือพลางหันไปคุยกับบิดา

“สงสัยพี่เขากลังรถติดมั้งลูก เเล้วนี้ตุลย์จะกินข้าวก่อนมั้ย”

“ไม่เป็นไรครับพ่อ เดี๋ยวตุลย์ไปกินที่โรงเรียนก็ได้ครับ”

“โอเคลูก นี้เงินนะ” ผู้เป้นพ่อยื่นเงินแบงค์ร้อยให้ชายหนุ่มก่อนที่อีกฝ่ายจะก้มรับพร้อมยกมือไหว้

“ขอบคุณครับ งั้นผมไปเรียนก่อนนะครับพ่อเเม่”

“จ้า ตั้งใจเรียนนะลูก” เสียงของมารดาที่อยู่ในครัวดังขึ้น 

“ไปดีมาดีนะลูก”

“ครับ” เตชินท์ยิ้มให้พวกท่านก่อนที่จะเดินออกมาจากประตูบ้านเเละเดินออกไปที่รั้วหน้าบ้าน เมื่อมาถึงรั้วบ้านของเขา ก็เหลือบเห็นรุ่นพี่ข้างบ้านที่ยืนพิงรถคันใหญ่เหมือนกับว่ากำลังจะเเอคท่าถ่ายรูปซะอย่างงั้น

“ตรงเวลาดีนิ” ไต้ฝุ่นพูดออกมาพลางดูนาฬิกาของตน

“อือ รีบไปกันเถอะ จะได้เเยกย้ายกัน” เตชินท์พูดออกมาเพราะไม่อยากเสวนาด้วย

“ทำไม รีบหรอ” 

“ฉันไม่ได้รีบนายนั้นเเหละรีบ นัดอะไรมาแต่เช้าพระท่านยังไม่ทันกลับวัดเลยมั้งน่ะ” 

“เออๆรีบก็รีบ งั้นก็ขึ้นรถมาได้ล่ะ”

“อือ” เตชินท์ขึ้นรถอย่างไม่ค่อยเต็มใจนัก เรียกได้ว่าจำขึ้นเลยก็ได้ ไม่นานรถคันที่เขานั่งก็ขับออกไปจากหน้าบ้าน 

ช่วงเช้าวันนี้อากาศค่อนข้างดี ไม่ร้อนเเละยังมีลมเย็นๆที่ทำให้สดชื่นเข้ามากระทบกับหน้าของชายหนุ่ม นี่สินะข้อดีของการมาโรงเรียนเเต่เช้า แต่ทำไมทางไปโรงเรียนมันถึงแปลกไปนะ

“นี่มันไม่ใช่ทางไปโรงเรียนนิ”

“เเล้วใครว่าจะพาไปโรงเรียน” เสียงของไต้ฝุ่นตะโกนออกมาจากข้างหน้า

“อ้าว แล้วนายจะพาฉันไปไหน พาฉันไปโรงเรียนเดี๋ยวนี้ เดี๋ยวฉันจะไปโรงเรียนสาย” เตชินท์โวยวายออกมา ทว่าชายหนุ่มกลับหันไปดุเขาด้วยน้ำเสียงเข้ม

“นั่งนิ่งๆเถอะน่ะ ฉันไม่พาเเกมาฆ่าหรอก”

เตชินท์ที่ไม่ค่อยพอใจนักเเต่ก็ทำอะไรไม่ได้ เพราะไอ้คนบ้าเล่นขับรถซะเร็ว พาเขามาถึงตลาดเช้าที่ต้องเข้ามาในเมือง เพื่ออะไรก็ไม่รู้

“มาตลาดทำไมเนี่ย ฉันให้ไปส่งที่โรงเรียนไม่ได้ให้พามาเดินตลาด” 

“เลิกบ่นเถอะน่ะ ฉันก็พามาหาของอร่อยกินไง” ไต้ฝุ่นเอ่ยออกมาพลางลงจากรถมอเตอร์ไซต์คันใหญ่

“กินอยู่โรงเรียนก็ได้ป่ะ จะขับมาทำไมตั้งไกล”

“เถอะน่ะ ตามมาร้านนี้อร่อย”

เตชินท์ได้เเต่ถอนหายใจเเละเดินตามไปอย่างจำยอม อีตาพี่ข้างบ้านเป็นบ้าอะไรก็ไม่รู้ จู่ๆก็พาเขามาที่ร้านโจ๊กเจ้าเก่าก่อนที่จะเดินเข้าไปในร้าน

“เฮีย ขอโจ๊กพิเศษใส่ไข่2ฟองไม่ใส่ขิงเเล้วก็ยอทอดกรอบ2ครับ กินอะไรก็สั่งนะ หมูปิ้งก็มี” ไต้ฝุ่นหันมาบอกอีกฝ่ายก่อนจะเดินไปตักน้ำที่มีป้ายบริการตัวเอง

“เฮียครับ ผมเอาโจ๊กธรรมดาไม่ใส่ขิงไม่ใส่กระเทียมเเล้วก็หมูปิ้ง20บาทครับ” เมื่อเห็นแบบนั้นเตชินท์ก็ไม่มีทางเลือก เขาสั่งข้าวเพียงเล็กน้อยเพื่อกินลองท้องเป็นข้าวเช้า

“ของเราใส่ไข่มั้ย”

“ใส่ก็ได้ครับ”

“โอเคได้เลย ไปนั่งรอเลยเดี๋ยวเฮียไปส่งที่โต๊ะ น้ำก็ตักบริการตัวเองเลยนะ”

เตชินท์พยักหน้ายิ้มเบาๆก่อนที่จะเดินมานั่งอีกโต๊ะเพราะไม่อยากนั่งกับไต้ฝุ่น

“จะนั่งเเยกทำไมมาด้วยกันเเท้ๆเสียมารยาท แกกะจะนั่งไม่เเบ่งโต๊ะให้คนอื่นนั่งเลยไง” ไต้ฝุ่นพูดออกมาก่อนจะลุกมานั่งที่โต๊ะของอีกฝ่าย

“เเล้วใครอยากมาด้วย อยากกินก็มาคนเดียวดิจะลากฉันมาทำไม” เตชินท์โวยวาย

“เถอะน่ะ ไหนๆก็มาเเล้วกินไปเถอะเดี๋ยวก็ติดใจ”

“ไม่มีทาง”

“มาเเล้วๆ โจ๊กหมูร้อนๆ อันนี้พิเศษไข่สองฟองของเรา เเล้วก็อันนี้ธรรมดากับหมูปิ้ง” พูดจบพ่อค้าก็วางโจ๊กทั้งสองถ้วยลงบนโต๊ะ

“ขอบคุณครับ”

“อะนี่ให้” ไต้ฝุ่นยื่นหมูยอทอดกรอบให้อีกฝ่าย

“เอามาทำไมไม่กิน”

“เอาไปเถอะอย่าลีลา มันอร่อย”

“ถามจริง ทำไมชอบบังคับจัง” เตชินท์ทำหน้าจริงจังพลางหยิบหนูยอจากอีกฝ่ายมา

“ไม่ได้ชอบบังคับ เเต่ถ้าเเกไม่รีบกินตอนนี้ก็จะโมงนึ่งล่ะ ไปโรงเรียนสายวันเเรกฉันก็ช่วยไม่ได้นะ”

เตชินท์รีบหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูก่อนที่จะเห็นเวลา 6:50น.ในโทรศัพท์ เขาไม่มีทางเลือกจริงๆเเล้วสินะ เตชินท์รีบตักโจ๊กขึ้นมากินพร้อมกับหมูปิ้ง เเต่ก็ไม่วายที่จะมีสายตาคู่นึ่งที่มองมาที่เขา

“จะจ้องทำไม ทำไมไม่รีบกิน”

“ก็ลองกินหมูยอกรอบก่อนดิ”

“เออๆ ลองก็ได้เรื่องมากว่ะ”

เตชินท์หยิบหมูยอกรอบขึ้นมากินพร้อมข้าวต้ม ก่อนที่เขาจะต้องตาลุกวาว ทำไมหมูยอกรอบที่นี่มันอร่อยเเบบนี้ เตชินท์ไม่นึกเลยว่าหมูยอจะเข้ากันกับข้าวต้ม ซึ่งมันอร่อยกว่ากินกับหมูปิ้งซะอีก

“เป็นไง บอกเเล้วว่าอร่อย” เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายตาลุกวาวไต้ฝุ่นก็ไม่ลืมที่จะพูดแซวออกมา

“ก็งั้นๆ”

“ปากไม่ตรงกับใจอีกล่ะ”

“พูดมาก รีบกินเลยเดี๋ยวก็ไปโรงเรียนสายทั้งคู่”

“ไม่เเซวล่ะๆ”

หลังจากที่เราทั้งคู่กินโจ๊กเสร็จอิตาพี่ข้างบ้านก็พาเขาขับรถมาที่โรงเรียน

“เห็นป่ะ เกือบสายเลยเพราะนายนั้นเเหละ มากินข้าวที่โรงอาหารโรงเรียนก็ได้ ไม่เห็นต้องขับรถไปถึงตลาดเลย” เตชินท์บ่นออกมาพลางจัดเสื้อผ้าของตนให้เป็นระเบียบ

“เอาเถอะ วันเเรกเขาไม่เคร่งอะไรขนาดนั้นหรอก”

“นี่ สองคนนั้นน่ะ จะออกมาได้ยังเราจะปิดประตูกรงรถเเล้ว”

เมื่อสิ้นเสียงของหญิงสาวไม่ทันไร ไต้ฝุ่นก็รีบเดินออกไปหาหญิงสาวผู้ถือกุญเเจกรงรถ โดยที่ทิ้งให้เตชินท์ยืนงงอยู่คนเดียว เตชินท์ได้เเต่เดินตามไปอย่างรีบๆเเละไปหยุดที่หน้าประตูกรง

“เกื้อ ทำไมวันนี้ได้มาปิดประตูเองล่ะ” ไต้ฝุ่นถามออกไปด้วยสีหน้าที่มีแต่รอยยิ้ม

“พอดีโมเน่ไปเข้าห้องน้ำน่ะเราเลยมาปิดประตูเเทน เเล้วนี้ใครอ่ะ” หญิงสาวรุ่งพี่หันมาทางเตชินท์พลางยิ้มให้

“น้องข้างบ้านอ่ะ พึ่งเข้าม.4เลยติดรถเรามา”

“สวัสดีครับ ผมชื่อตุลย์ครับ” เตชินท์เอ่ยทักทาย

“สวัสดีตุลย์ พี่ชื่อเกื้อหนุนนะ เป็นประธานนักเรียนปีนี้ ถ้ามีอะไรสงสัยก็ถามพี่ได้เลยนะ” เกื้อหนุนหญิงสาวสุดฮอตของโรงเรียนเอ่ยบอกพร้อมรอยยิ้ม

“ขอบคุณนะครับพี่เกื้อ”

“เเล้วนี้ขนของซะเยอะเลย มีอะไรให้เราช่วยมั้ย” ไต้ฝุ่นรีบตัดบททันทีเมื่อเห็นว่าเตชินท์คุยกับอีกฝ่าย

“ไม่เป็นไร เเกรีบไปเข้าเเถวเถอะ เดี๋ยวทางนี้เราจัดการเอง”

“โอเค” พูดจบไต้ฝุ่นก็หันมามองเตชินท์

“ก็เดินไปดิ มองไร”

“เออๆ ตามมา” พูดจบทั้งคู่ก็เดินออกไปเหลือเพียงประธานสาวที่หันหลังมาปิดประตูกรงรถด้วยกุญแจ

ตุ๊บบบ

“โอ๊ยยย”

“น้องเป็นอะไรหรือป่าว” เกื้อหนุนรีบเข้าไปดูหญิงสาวที่วิ่งเข้ามาชนเธอทันที

“ขอโทษทีนะคะพอดีหนูรีบไปหน่อย ไม่ทราบว่าหน้าเสาธงไปทางไหนหรอคะ” หญิงสาวเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงหอบเหนื่อย

“ตรงไปเลี้ยวซ้ายก็ถึงเเล้วค่ะ” 

“ขอบคุณนะคะพี่…ประธานนักเรียน”

“พี่ชื่อเกื้อหนุน เราล่ะชื่ออะไร”

“หนูชื่อไอรินค่ะ งั้นหนูขอตัวก่อนนะคะ เดี๋ยวจะสาย”

“โอเคค่ะ น้องไอริน”