Chapter One

“Maniwala ka sa akin! Pananagutan kita at gagawin kitang pinakamasaya at pinaka-respetadong babae sa buong mundo!”

Paulit-ulit na umaalingawngaw sa pandinig ni Bella ang pangakong iyon. Umiling siya nang paulit-ulit habang pilit na kumakawala.

“Hindi… hindi… ahh!”

Biglang umulos nang malakas ang lalaki. Isang matinding sakit ang dumaloy sa katawan ni Bella. Sumigaw siya nang malakas at nagtangkang itulak ito, pero hindi na niya kinaya. Nawalan siya ng malay dahil sa hapdi.

Nang magising siya kinabukasan, wala na ang lalaki sa tabi niya. Pero nanatili pa rin ang amoy at mga bakas ng nangyari kagabi. Mga nakakuyom na tissue at magulong damit na nakakalat sa sahig ang nagpapatunay sa kasalanang naganap.

Kagat-kagat ni Bella ang labi habang mahigpit na hawak ang isang kumot na nakatakip sa hubad nyang katawan. Malabo na ang paningin niya dahil sa walang tigil na pagtulo ng luha.

May asawa na siya, at pumunta lang naman siya sa airport para sunduin ito. Pero bago pa man sila magkita, nawala na ang pagkababae niya!

Paano na siya haharap sa mga tao? Paano niya haharapin ang asawa niya?

Kapag sinabi niyang pumunta siya para sunduin ito, tapos bigla siyang hinila ng estranghero na nakasuot ng face mask sa isang hotel dahil sa gulo sa airport, at nangyari ang hindi dapat mangyari… maniniwala kaya ito?

Tatanggapin pa rin ba siya? Magpapatuloy pa ba ang pagsasama nila?

Hindi na napigilan ni Bella ang sarili at tuluyan nang bumuhos ang iyak niya. Hindi niya alam kung ano ang naging kasalanan niya sa past life para ganito siya paglaruan ng tadhana.

Lumaki siyang walang pagmamahal mula sa mga magulang, at naging magulo ang buhay niya. Gusto sana niyang baguhin ang kapalaran niya sa pamamagitan ng pag-aaral, at sa wakas ay nakapasa siya sa dream university niya. Pero pinilit siya ng mga adoptive parents niya na magpakasal. Ang dapat na bride ay ang kapatid niyang si Adriana, pero dahil disabled ang groom ay siya ang ginawang kapalit.

Hindi matiis ng mga magulang niya na makitang maghirap ang sariling anak, pero hindi rin nila matanggihan ang malaking dowry kaya ginamit nila ang utang na loob nya para pilitin siyang magpakasal.

Mula sa pag-asikaso ng withdrawal niya sa school hanggang sa engagement at kasal, walang nagtanong sa opinyon niya. Walang nag-isip kung gusto ba niya. Basta na lang silang nagdesisyon at tuluyang sinira ang pangarap at kinabukasan niya.

Umiyak siya at nagreklamo, pero sa huli, sumuko rin siya sa realidad. Sabi nga nila, ang kasal daw ay parang panibagong buhay. Ang makaalis sa pamilyang iyon ay isa nang biyaya. Kaya nung naikasal na siya, pinangako niyang magiging mabuting asawa siya.

Sa loob ng dalawang taon, nasa abroad si Sebastian para magpagamot sa binti. Naiwan siya sa walang laman na bahay, nagpakabait at walang ibang iniisip. Yung kasal na ito ang ipinagpalit niya sa edukasyon at future niya—ito na ang bagong buhay niya at pinahahalagahan niya ito nang lubos.

Pero ngayon… sa mismong araw na babalik si Sebastian ay nangyari ito. Ano na ang gagawin niya?

Ring ring ring…

Biglang tumunog ang cellphone niya. Ang tumatawag ay ang katulong mula sa bahay. “Ma’am, hinahanap ka na po ni Boss. Umuwi na raw po kayo.”

Napalundag ang puso ni Bella sa kaba. “Nandito na ba siya?”

“Opo, dumating po si Boss at nung nakitang wala kayo, umalis din agad. Bago siya umalis, sabi niya umuwi raw kayo para pumirma ng papers. Gusto niya na raw pong makipag-divorce.”

Parang sumabog ang utak ni Bella. Gusto ni Sebastian na mag-divorce?

Alam niyang hindi masaya si Sebastian sa kasal na ito. Absent ito nung araw ng kasal nila at simula noon ay hindi na nagpakita.

Dalawang taon na silang kasal pero hindi pa sila nagkikita nang personal, kahit itsura ng isa’t isa ay hindi nila alam.

Pero sa loob ng dalawang taon na ’yon, naging mabuti ito sa kanya. Hindi siya nito pinagkaitan ng anuman, at kapag may sakit siya ay inuutusan nito ang mga maid na alagaan siyang mabuti. Kahit libu-libong milya ang layo nila, ramdam niya ang malasakit nito.

Akala niya ayaw lang ni Sebastian sa arranged marriage, hindi sa kanya. Naniwala siyang basta magpakabait lang siyang asawa ay magiging gaya rin sila ng ibang mag asawa na nagmamahalan.

Pero hindi niya inaasahan ito…

“Ma’am, huwag po masyadong malungkot. Binigyan kayo ni Boss ng villa, dalawang luxury car, at maraming pera.”

Excited na sabi ng katulong, pero paano hindi malulungkot si Bella?

Parang gumuho na ang mundo niya. Sira na ang buhay niya.

Pero anong karapatan niyang tumanggi sa divorce? Wala na siyang dangal. Hindi na siya karapat-dapat sa asawa niya.

Suminghot si Bella at paos na sumagot. “Naiintindihan ko. Uuwi na ako para pumirma.”

Pagkatapos ibaba ang tawag ay tiniis niya ang sakit ng katawan para nagbihis at maglakad ng paika ika palabas ng hotel.

Pagkaalis na pagkaalis niya, dose-dosenang itim na luxury cars ang biglang dumating. Isang grupo ng mga bodyguards ang sabay-sabay na bumaba at pinalibutan ang paligid.

Magalang na binuksan ng assistant ang pinto, at lumabas si Sebastian.

Suot ang mamahaling sapatos, bespoke suit, at limited-edition na relo—isang perpektong imahe ng tagumpay. Matikas at may awtoridad, ang aura niya ay sapat na para kilabutan ang sinumang tumingin sa kanya. Hindi niya pinansin ang mga taong nakatingin at diretso siyang naglakad papunta sa hotel room.

Kagabi, nalason siya sa kinain at may mga humahabol sa kanyang kalaban sa negosyo. Sa gitna ng gulo, nagawa niyang makuha ang dangal ng isang babae. Pagkatapos noon, dahil natatakot siyang madamay ang babae sa mga humahabol sa kanya ay nauna siyang umalis at bumalik lang ngayong ligtas na ang lahat.

Dahil doon ay hindi niya nakita ang mukha nito dahil madilim pa nung umalis sya. Pero sapat na ang pinagsaluhan nila para hindi niya makalimutan ang babae.

Unang beses yon ng babae. Nangako siya kagabi na pananagutan niya ito at gagawin itong pinakamasaya sa mundo. Si Sebastian ay isang lalaking may isang salita.

Bago pa makarating sa hotel room ay tumakbo ang assistant niyang si Dominic para sumabay sa kanyang paglalakad.

“Boss, may tawag galing sa bahay. Umuwi na si Ma'am, pero… mukhang may kasama siyang ibang lalaki kagabi. Sobrang obvious ng mga marka sa katawan niya. Ayon sa housekeeper, marami na raw lalaking nakasama si Madam sa nakaraang dalawang taon at madalas siyang hindi umuuwi… Bukod pa roon, kapag lasing daw ay ang daldal niya. Minsan sa bar, sinabi niyang ikaw daw ay pilay na hindi karapat-dapat sa kanya—na ang magpakasal sa’yo ay parang…”

“Parang ano?”

“…parang parusa sa kanya ng tadhana.”

“Heh!” Naningkit ang mga mata ni Sebastian. Sobrang lamig ng ekspresyon niya.

Napangisi nang malamig si Sebastian. Ang asawang iyon ay ipinilit lang sa kanya ng pamilya Zobel dalawang taon na ang nakakaraan para kontrolin ang kapangyarihan at awtoridad nya sa negosyo. Hindi niya pa ito nakikita kahit kailan. Ngayong stable na ang lahat at hawak na niya ang kontrol, ang unang gagawin niya ay makipag-divorce.

Hindi sa wala siyang puso, pero wala naman talaga silang ugnayan. Ang divorce ay para rin sa ikabubuti nito. Bilang kabayaran sa dalawang taon, binigyan niya ito ng mansyon, sasakyan, at cheque na nagkakahalaga ng isang bilyong dolyar.

Pero hindi niya akalain na ganitong klase palang babae ito! Kung ganoon, hindi ito karapat-dapat sa kahit anong kabayaran.

“I-cancel ang dating divorce agreement. Gumawa ng bago! Dahil sa pagtataksil niya, dapat siyang umalis nang walang kahit na anong makukuha!”

“Opo!”

Dumating si Sebastian sa pintuan ng hotel, pinigilan ang galit, inayos ang damit, at itinulak ang pinto. Gusto niyang salubungin ang babae sa pinakamaganda at pinaka-decent na anyo niya.

Pero walang tao sa loob. Umalis na ba ito?

Hinalughog ni Sebastian ang buong kwarto pero hindi niya makita. Kumunot ang noo niya. “Ipakalat ang balita. Kahit ano pa ang gawin, hanapin siya!”

Hahanapin niya ito para tuparin ang pangako niya! Gagawin niya itong pinakamasaya at pinaka-respetadong babae sa buong mundo!