เด็กเลี้ยงของเจ้

หลายสัปดาห์ต่อมา

หลังจากทำเรื่องตัดขาดจากที่บ้าน และทำเรื่องย้ายทะเบียนเข้าบ้านว่าที่เมียเสร็จเรียบร้อยแล้ว สองคนพี่น้อง (ที่ทำตัวยิ่งกว่าผัวเมีย) ก็ถึงกำหนดกลับประเทศไทยเพื่อมาเรียนต่อกันเสียที

เช้าวันนี้พันวาตื่นขึ้นมาบนเตียงหลังกว้าง โดยไร้เงาของคนพี่คอยนอนอยู่ข้างเคียง ก่อนจะหยิบเอาแผ่นกระดาษโพสต์อิทที่แปะติดอยู่บนหน้าผากมาอ่าน

‘วันนี้พี่มีสอบแต่เช้า กับข้าวอยู่บนเตา ถ้าหิวก็อุ่นกินได้เลย <3 ’

ข้อความที่ปรากฏอยู่บนแผ่นกระดาษพาให้เขาต้องส่ายหัว พลางคลี่จุดมุมปากกับความน่ารักนี้ของอีกฝ่าย

“ขยันทำตัวน่ารักขึ้นทุกวัน”

พึมพำน้ำเสียงมันเขี้ยว มือหนาคว้าโทรศัพท์มือถือที่ชาร์จแบตไว้บนหัวเตียงขึ้นมาเปิดเพื่อดูเวลา

‘08 : 01 น.’

ระยะเวลาปัจจุบันมันทำให้คนที่โอ้เอ้ต้องรีบลุกจากเตียง แล้วก้าวพาตัวเองเข้าไปจัดการธุระให้เรียบร้อย

กระทั่งแปดโมงเกือบเก้าโมงเช้า คนตัวสูงก็เดินสาวเท้าออกมาจากห้องคอนโดหรูแถบใจกลางเมืองหลวง อันถูกคนพี่ตกลงเซ็นสัญญาซื้อไปหลักล้าน แล้วจับมัดมือชกให้เขามาอยู่ด้วยกัน

พันวาเดินควงกุญแจรถสัญลักษณ์ดุดันลงมายังลานจอดรถ ก่อนจะกดเปิดสตาร์ทรถจนได้ยินเสียงดังกระหึ่ม

ความรวยเกินจินตนาการของว่าที่เมียเห็นกี่ทีก็ไม่เคยชินมันสักที ตอนนี้เขาได้ทั้งคอนโดหรูใจกลางเมืองหลวง และยังได้รถที่มีอยู่ไม่กี่คันบนโลกมาอยู่ในการครอบครองแบบงง ๆ

“โคตรจะเหมือนเด็กเลี้ยงเข้าไปทุกที”

ว่ากับตัวเองเสียงติดตลก ไม่รู้ว่าชีวิตเขามันมาถึงจุดนี้ได้ยังไงเหมือนกัน

แต่ถึงอย่างนั้น เขาก็ไม่ได้ไม่พอใจหรอกนะกับความรู้สึกที่เหมือนเด็กเลี้ยงนี้ของแม่น้ำตาล (sugar mommy) นี้ ออกจะชอบมันมากด้วยซ้ำกับความรู้สึกการถูกเมียเลี้ยงเป็นอย่างดีนี้

ยืนเอ๋อขบคิดติดตลกกับชีวิตที่เปลี่ยนพลิกผันหน้ารถคันหรูอันถูกเลื่อนขั้นให้เป็นลูกรักได้ไม่นาน ช่องท้องก็แสบร้อนร้องโวยวายประท้วงขึ้นมาด้วยความหิวเสียก่อน

อาหารเช้าที่คนพี่ทำทิ้งไว้ให้มันไม่พอบรรจุอัดให้เต็มกระเพาะชายฉกรรจ์เลือดร้อนแบบเขาจริง ๆ เพิ่งกินไปไม่ถึงครึ่งชั่วโมงมันก็เริ่มหิวอีกแล้ว

‘10.54 บาท’ ยอดเงินในบัญชีที่มีช่างชวนให้อนาถใจ

ตั้งแต่ไปทำเรื่องตัดขาดจากที่บ้าน เงินที่เคยได้รับมาตลอดก็ไม่มีโอนเข้าบัญชีทุกอาทิตย์อีก

“คงต้องไปขอกับแม่ป้าแล้ว”

และที่พึ่งพิงเดียวที่จะช่วยให้เขารอดตายจากความหิวจนไส้กิ่ว ก็เหลือแต่ว่าที่เมียผู้ร่ำรวยคนนั้น

ขายาวเดินลงมาจากรถเพื่อไปยังโรงอาหาร หลังจากโทรไปถามถึงปลายทางกับคนพี่เรียบร้อยแล้ว

ทว่า จากความอารมณ์ดีที่มีมันพลันกลายเป็นหึงหวงเข้ามาแทนที่ หลังสายตาเห็นว่าอีกคนแต่งตัวมาเสียโป๊ กระโปรงทรงเอที่สั้นจนเลิกขึ้นเห็นขาขาวแสนหวง และชุดนักศึกษาที่รัดติ้วจนเห็นหน้าอกหน้าใจเด่นชัด

ใบหน้าหล่อคมมันแต่งแต้มไปด้วยความทะมึงถึง ร่างสูงรีบเดินอาด ๆ คล้ายคนตั้งใจจะเข้าไปหาเรื่องชาวบ้าน

“หมาน้อยมึงมาล่ะ”

วาวาสะกิดบอกเพื่อนสนิท เพราะเด็กของเพื่อนเธอมันเดินหน้าโหดเหมือนคนจะไปดักตีทุบหัวใครสักคนมาก

“ที่รัก” น้ำเสียงทุ้มต่ำเรียกคนพี่

“หือ? ตื่นแล้วเหรอ” ไซซีหันมองคนตัวสูง

“อื้อ”

“ทำไมแต่งตัวโป๊แบบนี้ ตั้งใจให้วาหึงเหรอ”

กล่าวติดงอแงพลางถอดช็อปพาดคลุมขาขาว ขณะนั่งช้อนตามองจากมุมต่ำราวกับคนเสียใจนักหนา

โดยไม่รู้ตัวว่าความหมาบ้านไร้ความเป็นหมาว้อดังเก่าของเขา มันทำให้สองสาวเพื่อนสนิทไซซีมองด้วยสายตาฉิ่นจ๊ะใส่อย่างคนคาดไม่ถึง

“เหี้ยไรวะเนี่ย” คนทั้งคู่อุทานประหนึ่งถูกผีหลอกกลางวันแสก ๆ

“พี่ลืมส่งชุดไปชัก เลยต้องสวมชุดนี้มาก่อนเดี๋ยวจะมาสอบไม่ทัน” ไซซีอธิบาย

“วาโคตรหวงเลย” พูดหน้ายับย่น

“หวงขนาดนั้นเลย” เธอเลิกคิ้วมอง

“ก็ขนาดถ้าไปจิ้มตาพวกมันเรียงตัวได้ วาทำนานแล้ว”

“พวกเขาได้แค่มอง แต่วาได้ทั้งมองทั้งจับลูบคลำ” กระซิบยั่วเย้า

“เค งั้นไม่หวงล่ะ”

“เอ้า”

หญิงสาวอุทานกับอารมณ์ที่เปลี่ยนปุบปับเป็นไฟไหม้ทุ่งของคนน้อง

“ที่รัก”

“ว่าไง” เธอมองคนที่เรียกกันแล้วเงียบไป

“วาขอเงินไปกินข้าวหน่อยได้ไหม ข้าวที่ทำไว้เมื่อเช้ามันย่อยหมดแล้ว ตอนนี้โคตรแสบท้องเลย”

เอ่ยยาวเหยียดสีหน้าเอียงอาย ไม่ได้อายที่ต้องมาขอเงินว่าที่เมีย แต่เขาอายกับความกินดุของตัวเองซะมากกว่า

“กินดุจนขนาดนี้ ถ้าไม่ใช่พี่ใครมันจะเลี้ยงไหวกันเนี่ย” เธอพูดแซวยิ้ม ๆ พร้อมกับเอาแบงก์เทาออกมานับ

“เอาไปกินขนมนะ จะได้โตไว ๆ” แบงก์เทาจำนวนห้าแบงก์ถูกยื่นไปตรงหน้าหมาเด็กกินจุ

“ขอบคุณครับ รักที่สุดเลย”

บอกรักก่อนจะเอี้ยวตัวขึ้นไปหัดหอมแก้มคนพี่ซ้ายขวาจนคนถูกหอมยิ้มจมูกบาน

“ส่วนพวกมึง… ถ้ากูรู้ว่าใครมายุ่งกับคนของกู ระวังได้ไปหยอดน้ำเกลือที่โรงบาล”

หันไปขู่กับพวกรุ่นน้องในคณะทิ้งท้าย ทำเอาไซซีที่ถูกอีกฝ่ายแสดงความรักและความชัดเจนต่อหน้าผู้คนเป็นครั้งแรกแทบจะเชิดหน้าชูคอเป็นนกกระจอกเทศ

โดยมีเพื่อนสนิทอีกสองคนมองสองผัวเมียนี่ด้วยสายตาเหมือนคนเจอความแปลกพิลึกจนตั้งใจไม่ทัน

“กูได้ถามได้ป่ะ” แพตตี้ที่เก็บความสงสัยเอาไว้ไม่ไหวแล้วพูดขึ้นมา

“ทำไมมึงต้องเลี้ยงเด็กมันด้วยวะ หรือมีอะไรที่กูไม่รู้”

“แล้วทรงเด็กมันพูดเหมือนอยู่ห้องเดียวกับมึงอีก ความสัมพันธ์พวกมึงคืออะไรวะ” แพตตี้ถามรัว ๆ

“เด็กมันไปทำงานกับอาป๊ากูน่ะ แล้วพอได้เงินเดือนมาเท่าไหร่ก็โอนมาให้กูเก็บหมด ส่วนตัวเองก็ค่อยมาขอเอากับกูอีกที” เธอเล่า

“ส่วนความสัมพันธ์ของพวกกูตอนนี้ก็คงอยู่ในสถานะว่าที่เมีย เพราะเรียนจบพวกกูก็จะแต่งงานกันแล้ว”

“ไวไฟฉิบหาย ทำเอากูแทบลืมภาพที่แต่ก่อนพวกมึงเป็นยิ่งกว่าพระกับสีกาไปเลย” วาวาว่า

“ทำไงได้ เด็กมันหลงกูมากอะเนาะ” ยักไหล่ด้วยท่าทีชวนน่ารุมตบสุด ๆ

“ไอ้ตัวดีมันมาล่ะ” กระทิงโห่แซว

“กูคิดว่าจะหลงสาวจนลืมทางกลับมาเรียนแล้วซะอีก”

“ไหนพูดซิ สาวไหนที่หลงมึงจนยอมซื้อรถราคาสร้างคฤหาสน์ได้ให้มึง” ยิปโซถาม

เนื่องจากพวกเธอทุกคนต่างรู้ดีถึงความเป็นมาของกันและกันจนหมดไส้พุง ดังนั้นรถที่ราคาพาขาอ่อนแบบนี้ ที่บ้านเพื่อนเธอไม่น่าจะยอมซื้อให้

“ก็แม่เสือสาวที่หลงกูมากสักคนหนึ่งนั่นล่ะ” พูดอ้อมโลกไม่บอกว่าเป็นใคร

“ว่าแต่วาย้ายที่อยู่แล้วเหรอครับ หลายวันก่อนผมไปเอาชีทงานที่ฝากไว้กับวา นิติก็บอกว่าวาไม่ได้อยู่ที่หอนั่นแล้ว” สิบหมื่นพูดพลางจัดแว่นให้เข้าทรง

“ใช่ กูย้ายที่อยู่แล้วเพื่อนรัก พอดีแม่เสือกูจัดการให้น่ะ เลยวุ่น ๆ จนลืมทักไปบอก โทษทีมึง” กล่าวขอโทษคนที่ต้องไปเสียเที่ยว

“มึงมีแม่เสือสาวแล้วงี้ เจ้เขาล่ะเป็นยังไงบ้างวะ กูไม่เห็นมึงเล่าถึงเจ้เขาเลย” ยิปโซว่าติดใจสงสัย

“มึงจะยอมปล่อยเจ้เขาไปจริง ๆ เหรอวะ”

เธอเห็นเพื่อนสนิทพูดถึงแต่แม่เสียสาวอะไรนั่น แต่ไม่เห็นพูดถึงคนที่หนีไปตามง้อถึงที่บ้างเลยว่าเป็นยังไงบ้าง เธอที่รอฟังก็คล้ายจะอกแตกจากความสงสัยอันชวนให้ค้างคานี้

“นั่นน่ะสิ” หมื่นแสงพยักหน้าเหมือนเห็นด้วย

พันวาไม่คิดตอบใด ๆ ทำเพียงนั่งเงียบกับคำถามเหล่านั้น ปล่อยให้พวกมันอยากรู้จนหัวอุ่น แล้วค่อยเซอร์ไพรซ์ทีเดียวแล้วกัน

“กูขอไปรับแม่เสือสาวมาเฝ้าทำงานแป๊บ”

เปลี่ยนเรื่องก่อนยันตัวลุกจากโต๊ะหินอ่อน แล้วเดินลิ่ว ๆ จากไป โดยไม่คิดหันมาฟังคำตะโกนเรียกของเพื่อนสนิทที่ติดใจสงสัยสักนิด

20 นาทีต่อมา

“พวกมึง นี่แม่เสือสาวกูเอง”

พันวาเดินจับไหล่พาคนพี่เดินมายังกลุ่มเพื่อน ทำเอาอีกสี่หน่อที่เงยหน้ามาเจอแม่ป้าของเพื่อนสนิทในรูปแบบแตกต่างไปจากก่อนหน้า ต้องพากันอ้าปากค้างด้วยความตื่นตกใจ

“นางฟ้าจากที่ไหนวะ” กระทิงเพ้อ

“นางฟ้าที่หน้ามึง นี่เมียกูครับไอ้สัตว์” เขาเน้นย้ำตรงคำว่า ‘เมียกู’ ชัดถ้อยคำ

“เจ้ซีเหรอคะ!?” ยิปโซตะโกนถามพี่สาวคนสวย

“แม่ป้ากูตอนแปลงร่างเป็นแม่เสือสาวเองแหละ เป็นไงสวยอะดิ” พันวาว่าคล้ายอวดคนพี่

“โคตรสวย สมกับเป็นอดีตดาวมอมากครับพี่” สิบหมื่นว่า

“จริง สวยระดับดาราอะ ถ้าไม่มาแต่งตัวเป็นแม่ป้ามาตามจีบมาหมาว้อแถวนี้ คงมีคนต่อคิวจีบตั้งแต่เชียงรายถึงยะลาเลย” หมื่นแสงบอก

“พี่มีแฟนยังครับ” กระทิงเอ่ยตาวาว

“เมียกูไอ้เหี้ย” พันวาจ้องเขม็งมองเพื่อนสนิท

“ล้อเล่นจ้า อย่ามองเหมือนจะเข้ามากัดคอกูแบบนี้ดิ กลัวนะเนี่ย” แสร้งทำเป็นสั่นกลัว

“เจ้ ทำยังไงให้ซ่อนความสวยให้มิดใต้ความแม่ป้าได้คะ หนูขอทริกที” ยิปโซกะพริบตามอง

“ฮะ ๆ เด็ก ๆ พากันชมแบบนี้ พี่ก็เขินเป็นเหมือนกันนะ” ไซซีหัวเราะเอ็นดูกับชมยอของกลุ่มเพื่อนสนิทของหมาเด็ก

“เพื่อขอบคุณที่ชมกัน เดี๋ยวพี่จะสั่งขนมมาให้สักหน่อยแล้วกันนะ ถือว่าเลี้ยงขอบคุณที่เลี้ยงดูหมาเด็กของพี่มาอย่างดี”

ว่าจบก็หยิบโทรศัพท์มือถือมากดสั่งพิซซ่าและของกินเล่นอีกนับสิบอย่างรัว ๆ

ทำเอาพันวาที่ชำเลืองมองต้องยิ้มแห้ง กับความใจใหญ่ที่เหนือเกินขั้นกว่าเขาของคนพี่

“รอของสักแป๊บนะเด็ก ๆ” บอกกับกลุ่มเพื่อนคนข้างกาย

“เจ้โคตรรวยเลยอ่า หนูเห็นเจ้กดสั่งแบบไม่มีลังเลเลย” ยิปโซพูด

“รวยขนาดนี้ไม่น่ามาจีบหมามอม ๆ เปื้อนฝุ่นแบบไอ้วาเลย” ไม่วายหันไปจิกกัดเพื่อนสนิท

“ทำไงได้ พี่ดันชอบความมอม ๆ นี้เข้าเต็มเปาเลยนี่นา” ไซซีกล่าวเชิงขำ ๆ

“โคตรจะดอกฟ้ากับฝาวัดมากครับ” สิบหมื่นว่า

“ไอ้ห่า หลอกด่ากู”

พันวาหันไปแยกเขี้ยวใส่หวังเอาเรื่องไอ้นิ่งที่หลอกด่ากันซึ่งๆ หน้า

สร้างความตลกขบขันให้กับเพื่อนในกลุ่ม รวมถึงคนข้างกาย จนโต๊ะหินอ่อนใต้ต้นมะม่วงมันคลอเคล้าไปด้วยเสียงหัวเราะ