LOGINไคขับรถพาฉันกลับคอนโด ฉันโวยวายเขามาตลอดทางเลย
"ไอ้เด็กบ้า นายจะมาทำแบบนี้กับฉันไม่ได้ ฉันไม่ใช่คนแก้ขัดของนาย"
"แค้นฉันนักก็ให้ไฟฟ์มาหักคอฉันเลยสิ"
"นายมันก็เลวเหมือนกับฉันนั้นแหละ อย่าคิดว่าตัวเองดีกว่าฉันนักเลย"ไม่ว่าพูดหรือด่าเขายังไง ไคไม่ได้ตอบโต้อะไรกลับมาเลย ได้แต่หันมาจ้องมองฉัน ขบกรามแน่น
"นายมันเป็นคนชั่วร้ายที่สุดเท่าที่ฉันเคยเจอมากเลย"
"นาย...มาทำให้ฉันรักทำไมว่ะ"ไม่รู้อะไรดลใจทำให้ฉันพูดขึ้นมา และน้ำตาก็ไหลทันที
"นาย...ฮือ ฮึก ฮึก"ฉันเอามือทุบหน้าอกตัวเองแล้วก้มหน้าร้องไห้
"จะทำให้ฉันเจ็บอีกสักเท่าไหร่ นายถึงจะปล่อยฉัน..ฮึก..ฮือ"ไม่มีเสียงใด ๆ ออกมาจากปากไคเลย เขานั่งคงขับรถไปอย่างนิ่ง ๆ
จนกระทั่งถึงคอนโด เขาปลดเบลล์เปิดประตูแล้วลงจากรถ ในขณะที่ฉันยังคงนั่งร้องไห้อยู่ เขาเดินอ้อมมาเปิดประตูรถฝั่งที่ฉันนั่ง
"ลงมา"ฉันยังนั่งน้ำตาไหล ไม่กระดุกกระดิก
"บอกให้ลงมา"
"ฉันไม่ลง.."
"ลงมา!"น้ำเสียงดุดันและแข็งกร้าวของไคทำให้ฉันหันขวับไปจ้องหน้าเขาทันที
"ไม่!"
"จะลงไม่ลง"ไคกดน้ำเสียงทุ้มต่ำ สีหน้าดูคล้ายกับเก็บอารมณ์อยู่ ฉันยกมือขึ้นปาดน้ำตา กำลังจะหันไปที่เขา
"ว้าย.."ไม่ทันที่ฉันจะได้ตั้งตัวก็ถูกยกร่างขึ้นด้วยฝีมือของชายหนุ่มรุ่นน้อง ไคอุ้นฉันออกมาจากรถในท่าเจ้าสาว.แล้วใช้เท้าปิดประตูก่อนที่จะพาฉันขึ้นมาบนห้อง
ไคเปิดประตูมือเดียว แล้วเดินเข้าไปในห้องนอน
"โอ๊ย...ไอ้เด็กบ้า!"ฉันส่งเสียงร้องเมื่อไคเหวี่ยงฉันไปบนเตียง แล้วฉันก็รีบหยัดกายลุกขึ้น พร้อมกับชี้หน้าเขา
"ไอ้เด็กเวร!" อุ๊ป..! ทันทีที่พูดจบ ไคก็เอามือจับที่ใบหน้าฉันทั้งสองข้างแล้วใช้ฟันขบไปที่ริมฝีปากล่างของฉันจนรู้สึกได้กลิ่นคาวของเลือด
"ไอ้คนเถื่อน"พอไคละจะปากฉันก็ด่าเขาด้วยความโมโห พร้อมกับเอาหลังเช็ดปากตัวเอง.ขณะที่ไคมองฉันแล้วใช้ลิ้นกระพุ้งที่แก้มตัวเอง
"ฉันจะกลับไปอยู่บ้าน"กำลังจะเอาขาลงจากเตียง ก็โดนไคผลักนอนราบลงบนเตียง
"ไอ้..."
"หุบปาก..ถ้าพรุ่งนี้อยากจะเดินแบบสบาย ๆ"ไคตวาดใส่ฉันพร้อมกับปลดกระดุมเสื้อตัวเองออกที่ละเม็ด ทีละเม็ด
"เธอหนีฉันไปไหนไม่พ้นหรอกไอ"เขาปลดจนเม็ดสุดท้าย สายตาฉันเลิ่กลั่กมากเมื่อได้เห็นกล้ามเนื้อหน้าอกที่แน่น และกล้ามหน้าท้องที่เป็นลอนสวย.เดาได้เลยว่าไคต้องออกกำลังกายมาอย่างหนัก รูปร่างเขาถึงได้ดีขนาดนี้ แต่ฉันจะมามัวชื่นชมเรือนร่างเขาอยู่ไม่ได้สิ แค่กำลังคิดจะลงจากเตียง ฉันก็ถูกมือหนากดที่ไหล่เอาไว้แล้ว
"คิดจะหนีเหรอ"
"ปล่อยนะ"ฉันใช้กำปั้นเล็กทุบที่หน้าอกไคแต่เหมือนเขาจะไม่ได้สะทกสะท้าน ไครวบมือทั้งสองของฉันที่พยายาม ทุบตีเขา กดไว้ที่เหนือหัว แล้วใช้มืออีกข้าง ดึงเข็มขัดตัวเองออกมา
"นะ นายจะทำอะไร"พอสิ้นเสียง มือทั้งสองข้างก็ถูกรัดด้วยเข็มขัดไปแล้ว
"ไอ้นรก!"ไม่รู้จะหาคำไหนมาด่าแล้ว ฉันโกรธและโมโหเขามาก
"ที่เธอด่าอยู่... ผัวเธอนะ"
"ไม่ใช่!..นายไม่ใช่ผัวฉัน"
"หึ.."เสื้อของฉันพร้อมกับบราเซียร์ได้ถูกโยนไปที่ข้างเตียงแล้ว
"ต้องรื้นฟื้น.."ไคปลดกางเกงฉันแล้วดึงมันออกอย่างง่ายดายทั้งที่ฉันพยายามขัดขืน แต่ก็สู้แรงมหาศาลของเขาไม่ได้
และตอนนี้ร่างกายฉันก็เปลือยเปล่านอนอยู่บนเตียง มือทั้งสองก็ถูกพันธการด้วยเข็มขัดของไค
"ปล่อยฉันไปเถอะ..ฮึก"น้ำตาฉันไหลพร้อมกับคำร้องขอ
"......"ไคไม่ต้องเขาคร่อมร่างฉันไว้ แล้วจ้องมองฉัน โดยเอาลิ้นดันริมฝีปากข้างนึง
"นายจะทรมานฉันไปถึงไหน..ฮึก"
"หยุด..ถ้าเธอยังร้องให้ได้ยิน ฉันจะไม่ปราณีเธอ"พูดจบ ไคก็ถอดกางเกงตัวเองออก
"ปล่อย.."ฉันพยายามกระชากมือให้หลุดออกจากเข็มขัด แต่มันช่างแน่นมาก
"อื้อ.."ลิ้นลากของชายหนุ่มรุ่นน้องได้แตะไปที่ยอดปทุมถันพร้อมกับตวัดดูดเลีย สลับกันทั้งสองข้าง ทำให้ฉันเสียววาบไปทั้งตัว เขาใช้ปากครอบยอดอกชมพู และใช้ลิ้นตวัดรัว ๆ จนเปียกแฉะไปหมด ทั้งดูด ดุน และขบจนฉันสะดุ้งและขนลุกไปทั้งตัว
"ชอบไหม.."เสียงกระเส่า ๆ เอ่ยถามฉันเบา ๆ ก่อนที่เจ้าของเสียงจะเคลื่อนกายลงไปที่ระหว่างขาของฉัน แล้วอ้าออก
ไคก้มหน้าลงที่กลางกายฉัน แล้วใช้จมูกซุกไซร้ไปที่เนินสวาท ก่อนที่จะแหวกกลีบทั้งสองแยกออก ลิ้นร้อนได้แตะไปที่ติ่งเสียว แล้วดูดมันเบา ๆ ทำให้ฉันกระตุกเอวขึ้น พร้อมกับกัดปากไม่ให้ตัวเองส่งเสียง ปลายลิ้นยังคงหยอกเล่นกับติ่งเสียว จนเกิดน้ำหล่อลื่น ไคจึงเอานิ้วสอดใส่ไปในช่องแคบ
"อ๊ะ..อ๊ะ"ฉันหลุดปากส่งเสียงออกมาเมื่อนิ้วร้ายได้ชักเข้า ชักออก ที่ช่องแคบของฉัน ไคเร่งจังหวะเร็วขึ้น จนฉันแทบจะขาดใจด้วยความเสียวซ่าน ไม่นานน้ำรักของฉันก็ได้ถูกปลดปล่อยออกมา
ไคเงยหน้าขึ้นมองฉันแล้วแสยะยิ้มชั่วร้าย ก่อนที่จะจับท่อนเอ็นของตัวเองที่มีขนาดใหญ่เกินมาตรฐาน รูดเข้ารูดออก
"โอ๊ะ โอ๊ยย"ฉันกรีดร้องด้วยความเจ็บเมื่อท่อนเอ็นได้ถูกยัดเข้าไปในช่องแคบจนสุดลำในคราเดียว.
"ฉันเจ็บนะ"
"หึ.."เขาสบถในลำคอท่าทางสะใจมาก ก่อนที่จะกระแทกกระทั้นเอวสอบเข้ามาอย่างรุนแรงและหนักหน่วง
ปึก ปึก ปึก ปึก
"บะ เบา ฉะ ฉัน จะ เจ็บ"ร่างฉันโยกคลอนไปทั้งตัวตามจังหวะที่เขาถาโถมเข้าใส่
"เธอทำให้ฉันหงุดหงิด"ปึก ปึก ปึก ปึก เอวสอบโถมเข้ามาอย่างไม่ยั้ง มันไม่ได้ทำให้ฉันเกิดอารมณ์เหมือนก่อนหน้านี้ มันมีแต่ความเจ็บไปทั่วช่วงล่าง
ไคยกขาฉันพาดขึ้นที่บ่าแกร่ง และอัดแรงเข้ามา จนตอนนี้ร่างฉันเคลื่อนขึ้นหัวฉันไปชนกับหัวเตียง ไคจึงดึงขาฉันลงมาแล้วขยับท่อนเอ็นเข้าจนสุดแล้วขยับออกหนัก ๆ แรง ๆ ปึก ปึก ปึก ปึก
"ฉันเจ็บ..ฉันไม่ไหวแล้ว"
"หึ.."ปึก ปึก ปึก ปึก ปึก ไม่มีผ่อนแรง.ไคยังคงรุนแรงกับฉันจนกระทั่ง เขาได้ปลดปล่อยน้ำขาวขุ่นพ่นไปที่หน้าท้องฉันทุกหยาดหยด
ฉันคิดว่าเขาจะหยุด แต่ไม่ ไคจับฉันนอนคว่ำแล้วดันสะโพกขึ้นตั้งฉาก แล้วเอาท่อนเอ็นสอดใส่เข้าไปอีกรอบ ปึก ปึก ปึก ปึก
"อ่า..จำไว้อย่าทำให้ฉันหงุดหงิด"
"ไอ้บ้า ..ฉันเจ็บ"
"ซี๊ดดดด อ่า"สะโพกสอบยังคงทำงานไม่มีท่าที่จะหยุด ไม่รู้ว่านานแค่ไหนที่ไคเลิกทำบ้าเถื่อนกับฉัน เพราะฉันเองก็ไม่ได้รู้สึกตัวแล้ว
ฉันพยายามขยับกายลุกขึ้นในตอนเช้า แต่กลับต้องนอนพับลงที่เดิม เพราะมันเจ็บที่ช่วงล่างมาก ไอ้เด็กบ้ามันทำอะไรฉันเนี่ย
ไคเดินเข้ามาในห้องด้วยสภาพสวมใส่บ็อกเชอร์ตัวเดียว มือถือแก้วน้ำ แล้วยามา เขาวางไว้ที่โต๊ะหัวเตียง ก่อนที่จะมานั่งลงที่ข้างตัวฉัน เขาเอามือแตะไปที่หน้าผากฉัน
"ลุกมากินยาก่อน"
"ทำไมนายทำกับฉันแบบนี้!?.."
"สั่งสอน.."ฉันได้ยินแบบนั้นก็เบือนหน้าหนีด้วยความโกรธ ไอ้คนป่าเถื่อน ทำกับฉันแบบนี้ได้ยังไง
"มากินยา"
"ไม่"
"หรือจะ.'เอา'อีก หึ้ม"ฉันหันขวับไปที่เขา แล้วเอามือทั้งสองยันตัวเองลุกขึ้น โดยมีไคคอยช่วยพยุง.เขาหยิบยาแล้วแก้วน้ำยื่นมาให้ฉัน
"นี้ยาก่อนอาหาร..เดี๋ยวจะไปยกข้าวต้มมาให้"ว่าจบ เขาก็ลุกขึ้นเดินออกไปจากห้อง
ไม่นานไคก็กลับเข้ามาพร้อมกับถ้วยข้าวต้ม
"ฉันกินเอง"ฉันยืนมือทั้งสองข้างไปรับถ้วยข้าวต้มจากเขา
"ฉันป้อน"
"ไม่ต้อง ฉันกินเอง"
"อยากโดนอีก?"ฉันเม้มปากทั้งสองแน่น ในหัวคิดด่าชายหนุ่มรุ่นน้อง ไอ้โรคจิต ไอ้ประสาท ไอ้ตัวหมกมุ่น
"อ้าปากสิ"ไคยื่นช้อนข้าวต้มมาจ่อปากฉัน
ฉันต้องยอมให้ไคป้อนข้าวจนหมด หลังจากนั้นเขาก็เอายาหลังอาหารให้กิน. พอฉันกินเสร็จ
"กี่โมงแล้ว"
"บ่ายโมง"ไคหันกลับมาตอบขณะที่กำลังจะเอาถ้วยข้าวต้มไปเก็บ
"ห๊ะ..บ่ายโมง ตายแล้ววันนี้ฉันบอกแม่ไว้ว่าจะไปรายงานตัวที่บริษัทก่อนเข้าไปทำงานด้วย..เพราะนาย!"ฉันเอามือกุมหัวทั้งสองอย่างไม่สบอารมณ์
"ฉันโทรบอกแม่เธอให้แล้ว"ฉันเงยหน้าขึ้นมองเขา
"ว่าไงนะ"
"ฉันโทรไปบอกแม่เธอ ว่าเธอไม่สบาย"
"ละ แล้วแม่ถามอะไรไหม"
"ถาม"
"...."ฉันขมวดคิ้วจ้องเขาเพื่อรอคำตอบ
"ถาม..ว่าเธอไม่สบายเป็นอะไร...ฉันก็บอกไปว่าเธอดื้อ ฉันก็เลยจับเธอเย*จนลุกไม่ขึ้น"ว่าจบ ฉันก็หยิบหมอนปาไปที่เขา
ไคกระตุกยิ้มมุมปากแล้วเดินเปิดประตูออกไป
"ไอ้เด็กเถื่อน โอ๊ย ไม่รู้จะสรรหาคำไหนมาด่า"ฉันเอามือขยี้ที่ผมตัวเองด้วยความโมโห
🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥
งานแต่งของฉันมันค่อนข้างหรูหรามาก คือคุณนายแม่ไคทุ่มทุนสร้างมากค่ะ คงอยากได้ฉันเป็นสะใภ้มาก ใช่สิ ฉันทั้งสวย รวย เก่งและฉลาด เอ่อ..ฉลาดมั้ง ฉลาดแหละฉันมือไม้เย็นไปหมดในขณะที่แม่อุ่นพาฉันลงไปหาว่าที่สามีเด็กของฉัน พอถึงบันไดขั้นสุดท้าย ฉันก็ได้เห็นเจ้าบ่าวสุดหล่อของฉันยืนรออยู่ หัวใจฉันแทบจะละลาย เด็กน้อยฉันที่ไอ้นั้นไม่น้อย คือเขามันบอกว่าของเขาไม่น้อย เขาหล่อมากค่ะ แล้วเมื่อเขายิ้มโชว์ลักยิ้มเจ้าเสน่ห์ให้ฉันนะ ฉันจะวูบ มันน่ารักมากแม่อุ่นส่งมือฉันให้กับไค"ฝากดูแลลูกสาวน้าด้วยนะตาไค ไม่ใช่สิ ลูกสาวแม่สินะ"แม่พูดจบแล้วหันมายิ้มให้ฉัน"ครับแม่"ไคตอบกลับแล้วจับมือฉันไปคล้องแขนแกร่งเขาก่อนที่จะพาฉันขึ้นไปบนเวทีตอนนี้เป็นพิธีฉลอง ซึ่งเรามีพิธีในช่วงเช้าไปแล้วแหละ พอไคพาฉันขึ้นมาที่บนเวที หัวใจฉันก็เต้นแรงแทบจะหลุดออกมาจากอก ตื่นเต้นมาก ๆ แขกผู้มีเกียรติก็มากมายซะเหลือเกิน"ช่วยปรบมือให้เจ้าบ่าวเจ้าสาวด้วยค่ะ"พิธีกรสาวเอ่ยขึ้น ซึ่งไม่ใช่ใครที่ไหน นั้นก็คือเพื่อนของฉันเอง ฉันขอให้เธอมาเป็นพิธีกรเฉพาะกิจให้ หลังจากที่ทำหน้าที่เป็นเพื่อนเจ้าสาวแล้ว จริง ๆ แล้วฉันก็เกรงใจเพื่อนนะ เพราะเพื่อ
ตอนนี้ฉันนั่งอยู่ในรถของไค ซึ่งแน่นอนว่าเขากำลังขับพาฉันไปที่คอนโด ระหว่างนี้เขาจับมือฉันไปหอมราวกับคนโรคจิต"จะหอมอะไรนักหนาเนี่ย"ฉันทักท้วงเพราะรู้สึกว่ามือฉันจะติดจมูกเขาไปแล้ว"ก็ผมรักพี่อ่ะ"เดี๋ยวนี้ฉันได้ยินคำว่ารักจากเขาบ่อยมาก มันชื่นชุ่มหัวใจดีจัง"แล้วทำไมไม่รักตั้งแต่ตอนแรก"ฉันแสร้งถาม"นั้นสินะ...ป่านนี้เราคงมีความสุขกันไปตั้งนานแล้ว"ไคพูดพลางยกมือลูบครางตัวเองสีหน้าครุ่นคิดอะไรบางอย่าง"...."ฉันรู้ว่าเพราะอะไร"ความแค้น!"สุดท้ายแล้วไคก็พูดขึ้นมาเอง"...."ฉันจึงได้หันขวับไปที่เขา"พี่รู้ไหมทำไมผมถึงแค้นพี่มาก..ที่ทำให้ไอ้ไฟฟ์ต้องฆ่าตัวตาย""....""ไอ้ไฟฟ์มันไม่ใช่แค่เพื่อน..มันเป็นเหมือนพี่ เหมือนน้องของผม ผมกับมันสนิทกันตั้งแต่เด็ก ๆ ผมมีพี่คีย์เป็นพี่ชาย และมีมันนี้แหละที่ผมนับว่ามันเป็นน้องชายผมอีกคน..เพราะแบบนี้ผมถึงได้แค้นพี่ไงที่ทำให้มันต้องคิดสั้น"ไคพูดจบแล้วหันหน้ามาที่ฉันเขาคลี่ยิ้มออกมา แล้วจับมือฉันกุมไว้"จะโทษพี่ฝ่ายเดียวก็ไม่ได้..มันเองก็อ่อนแอเกินไป..อีกอย่างมันควรจะนึกถึงคนที่รักมันบ้าง..ไม่ควรที่จะนึกถึงแต่ตัวเองตัดช่องน้อยแต่พอตัว...ทำให้คนที่ยังอยู่ต้อง.
ทุกคนตามแม่ไปที่ห้องพักฟื้น..แต่น้องยังไม่ออกมาจากห้องเด็กแรกเกิดเพราะคุณหมอต้องตรวจเช็คร่างกายอีกหลายอย่าง ลุงไทน์ขอบอกขอบใจไคยกใหญ่ ที่ช่วยให้ลูกของเขาปลอดภัย รวมถึงแม่ของฉันด้วยที่ไม่ลืมขอบใจไค ท่านพูดกับไคดีกว่าเดิม ดูเป็นมิตรมากขึ้น เพราะก่อนหน้านี้แม่จะคอยไล่เขาและพูดจาเสียงแข็ง. ฉันคิดว่าแม่คงจะเริ่มใจอ่อนแล้วล่ะสักพักใหญ่คุณพยาบาลก็พาน้องชายฉันเข้ามาพอได้เห็น 'ออสติน'ฉันตื่นเต้นมาก ใช่แล้วน้องชายฉันชื่อ ออสติน ไคจ้องมองน้องชายด้วยแววตาที่ดูปลื้มปริม และเอ็นดู เขาดูอบอุ่นมาก เมื่อแม่ให้เขาอุ้มน้อง อาจจะดูเก้ ๆ กัง ๆ อยู่บ้าง เขาหอมน้องชายด้วยความรักใคร่ แล้วยิ้มไม่หุบเลย ฉันกับแม่หันมายิ้มให้กันเมื่อเห็นท่าทางไคที่ดูรักเด็กมากถ้าลูกฉันยังอยู่ก็คง...เฮ้อจะว่าไปฉันเองก็ไม่ได้อยากจะมีลูกหรอก พอมารู้อีกทีว่าตัวเองกำลังตั้งครรภ์แต่ลูกก็ไม่อยู่แล้ว มันน่าเศร้าที่สุด"แล้ววันนี้ไม่ไปเรียนเหรอไค"ลุงไทน์เอ่ยถามไค"เอ่อ...""จริง ๆ แล้ว ไคต้องไปสอบแต่.."ฉันยังพูดไม่จบไคก็เข้าสะกิดฉัน"ตายจริง..ยังงี้ก็ไปสอบไม่ทันแล้วนะสิ""ครับ..แต่ไม่เป็นอะไรครับ เดี๋ยวค่อยไปสอบใหม่ได้"แม่ผงกหัวรับแล้
ไคจับมือฉันเดินออกมาจากห้อง ก็เห็นหวานที่ยืนโวยวายอยู่ที่หน้าห้อง พอเธอเห็นไคก็รีบปรี่เข้ามา"มาทำไม.."ไคเอ่ยน้ำเสียงแข็ง มือหนาของเขายังจับมือฉันแน่น"หวานมาหาไค"เธอพูดเสียงอ่อย ๆ ทำน่าสงสาร"ที่พูดไปวันนั้นยังไม่เข้าใจ?"ไคพูดพร้อมกับขบกรามแน่น"หวาน..""กลับไปซะ!"หวานยังพูดไม่จบประโยคไคก็ตวาดไส่เธอซะก่อน"ไค..ทำไมทำกับหวานแบบนี้..หวานรักไคนะ""แต่ฉันไม่ได้รักเธอ..เลิกยุ่งกับฉันสักที"ไคกดน้ำเสียงทุ้มต่ำ ท่าทางเขาดูรำคาญผู้หญิงตรงหน้าไม่ใช่น้อย"ไค.."เธอเอ่ยน้ำเสียงสั่นเทา"กลับไป...อย่าให้ฉันต้องหมดความอดทน"น้ำเสียงของไคที่พูดกับหญิงสาวช่างดูดุดันและจริงจังมาก ฉันเห็นสีหน้าหวานรู้สึกกลัวไคมาก"หวาน..กลับก็ได้"สุดท้ายเธอก็ต้องยอมแพ้ไปเมื่อเห็นสีหน้าแววตาไคที่ดูน่ากลัว ว่าจบหวานก็เดินออกไปโดยง่ายดาย เวลาไคมันดุ มันก็น่ากลัวเหมือนกันนะ ฉันเจอมาแล้วหลังจากหวานกลับไป และคิดว่าคงไม่มีใครมาวุ่นวาย และทำให้รำคาญใจ ไคพาฉันกลับเข้ามาในห้อง ที่พี่นัสนั่งอยู่"เรียบร้อยแล้วใช่ไหม"พี่นัสเอ่ยถามแล้วยกแก้วไวน์กระดกลงคอ"ครับ"ไคตอบกลับแล้วจับฉันนั่งลงข้าง ๆ เขา"แล้วเรื่องน้าอุ่น ..แม่ไอนายจะทำยังไ
ฉันขึ้นมาบนห้อง นั่งรอแม่ด้วยจิตใจที่กระวนกระวายไปหมด สงสารไคจัง ท่าทางเขาดูเสียใจมาก รู้งี้ห้ามไม่ให้เขาบอกแม่ซะก็ดี ยอมรับนะว่าฉันตกหลุมรักเขาอีกครั้งเข้าแล้ว ใจง่ายเสียจริงฉัน ก็ไคน่ารักอ่ะ ยิ่งตอนนี้เขาคำพูดคำจา ท่าทางดูน่ารักน่าเอ็นดูไปหมด ฉันนั่งนึกไปก็อมยิ้มอยู่คนเดียว จนแม่เปิดประตูเข้ามา ฉันจึงรีบลุกขึ้นไปประคองแม่ เพราะลุงไทน์ไม่ได้เข้ามาด้วยฉันพาแม่ไปนั่งที่โซฟา แล้วพาตัวเองไปนั่งฝั่งตรงกันข้าม."แม่ เรื่องไอกับไค.."ฉันเริ่มเปิดประเด็นก่อนทันที แต่ยังไม่ได้จะพูดอะไรแม่ก็เบรคฉันแทบหัวทิ่ม"ไม่ต้องมาพูดเลย..เกิดเรื่องขนาดนี้แกไม่คิดจะบอกแม่เลยเหรอ ยอมให้เขาทำร้ายอยู่ได้ แกโง่เกินไปไหมยัยไอ""แม่..""ยังไงฉันก็ไม่ให้แกคบกับตาไคเด็ดขาด"แม่พูดพร้อมกับทำสีหน้าจริงจังเอามาก ๆ ไม่เคยเห็นแม่จริงจังอะไรเบอร์นี้เลย"แต่ไอรักไคนะคะแม่..""รักได้ก็ต้องเลิกรักได้ ..ลืมไปแล้วหรือไงว่าเขาทำอะไรกับแกบ้าง แม่นั่งฟังไปกัดฟันไป ไม่คิดว่าตาไคจะทำร้ายลูกฉันขนาดนี้""เรื่องที่เกิดขึ้นไอก็มีส่วนผิดเหมือนกันนะแม่ ..""เฮ้อ..."แม่พ่นลมหายใจออกมาหนัก ๆ แล้วส่ายหน้า"เรื่องทุกอย่างมันจบแล้ว..เราสองคน
ไคขับรถพาฉันมาถึงที่คอนโดของเขา พอฉันก้าวขาเข้าไปด้านใน ไคก็ดึงมือฉันเข้าไปในห้องนอนของเขาทันที และเป็นอย่างที่เขาพูด บราเซียร์ของฉันได้ถูกวางไว้อยู่บนเตียงใกล้ ๆ กับหมอน ไคนั่งลงที่บนปลายเตียงแล้วดึงฉันไปตักแกร่งของเขาฉันก็หลวมตัวมากับเขาเฉย ฉันแพ้เด็กบ้านี้อีกแล้ว ไคกอดรัดฉันแล้วเอียงคอมาหอมที่แก้มฉันทั้งซ้ายและขวา"พอแล้ว.."ฉันพูดปรามเมื่อเขายังหอมฉันไม่หยุด"จะพอได้ไง..ก็ผมคิดถึงพี่นี้ครับ"เวลาไคพูดจาสุภาพแบบนี้ มันทำให้มีผลต่อหัวใจของฉันมาก เพราะมันสั่นระริก ๆ อยู่ตลอดไม่แค่หอม ไคล้วงมือเข้าไปในสาปเสื้อแล้วบีบเค้นหน้าอกฉันด้วย ทำให้ขนฉันลุกไปทั้งตัว"ไค..อย่า"ฉันพยายามดึงมือเขาออกมา แต่ก็ไม่เป็นผล มากกว่านั้นเขาได้ปลดตะขอบราเซียร์ฉันออกไปแล้ว"ผมอยากทำกับพี่ให้ผมทำนะ"ไคพูดด้วยน้ำเสียงแหบเพร่าก็ที่จะยกตัวฉันลงจากตักเขาแล้วผลักฉันนอนราบลง เขายกขามาคร่อมร่างฉัน ก่อนที่จะเอามือเขามาประสานกับมือฉันทั้งสองข้าง"ผมสัญญาว่าผมจะเป็นสามี และพ่อของลูกพี่ที่ดี""ดะ เดี๋ยวนะ...ฉันยังไม่บอกเลยว่าฉันจะแต่งงานกับนาย.."ฉันพูดแย้งขึ้นทันที ในขณะที่ไคคร่อมร่างฉันอยู่"ผมว่ายังไงพี่ก็ต้องแต่งงาน..







