ไม่น่าเห็นใจ..(56)

[I OON TALK]

พอเลิกงานฉันก็กลับมาที่บ้าน ได้เจอกับแม่อุ่นที่นั่งคุยอยู่กับลุงไทน์ ฉันจึงเข้าไปสวัสดีท่านทั้งสอง

"วันนี้กลับมานอนบ้านได้แล้วเหรอ"แม่อุ่นที่นั่งพุงป่องพูดขึ้นแกมประชดประชัน ก็เพราะฉันได้โกหกท่านว่าไปนอนที่คอนโดเอม ซึ่งจริง ๆ ฉันนอนรักษาตัวที่โรงพยาบาล

ฉันรีบเดินไปนั่งข้าง ๆ แม่แล้วซบไหล่ท่านพร้อมกับยื่นมือไปลูบที่ท้องของแม่ ตอนนี้ท้องแม่ใหญ่ขึ้นมาแล้ว

"แม่ น้องไอเพศอะไรเหรอคะ"ฉันไม่สนใจคำประชดแม่เลือกที่จะถามท่านเรื่องเพศของน้องฉันแทน

"ผู้ชายครับ"เป็นลุงไทน์ที่เป็นคนตอบ

"ไอจะได้น้องชายเหรอเนี่ยดีใจจัง"

"ทำไมต้องไปนอนที่คอนโดเพื่อน ห๊ะ!ยัยไอ"แม่ฉันยังวนมาเรื่องที่ฉันไปนอนนอกบ้าน

"เอ่อ...เอมมันป่วยแม่ ไอเลยช่วยไปดูแล"ฉันโกหกแม่ไป แต่ในใจภาวนาขอโทษที่โกหกแม่

"แล้วเป็นอะไรบ้างไหม พ่อยัยเอมรู้หรือเปล่าว่าลูกสาวไม่สบาย"

"ก็แค่ปวดประจำเดือนน่ะค่ะ ไม่ได้เป็นอะไรมาก ไม่ได้บอกพ่อเอมหรอกเพราะเป็นเรื่องของผู้หญิงอ่ะแม่"แม่ผงกหัวรับ ราวกับเข้าใจ ฉันลอบถอนหายใจออกมาเบา ๆ

หลังจากพูดคุยเรื่องน้องในท้องของแม่ ก็คุยกันเรื่องงานนิดหน่อย งานที่บริษัทแม่ฝากฝังให้ฉันช่วยดูแลทั้งหมดไปก่อน เพราะท่านตั้งครรภ์ ลุงไทน์อยากให้แม่หยุด พักผ่อนไปในตัว ซึ่งฉันก็ตกลง และยินดีที่จะช่วยสุดความสามารถ

ฉัน แม่ และลุงไทน์พากันไปทานข้าวเย็นกันพร้อมหน้าพร้อมตา ฉันมักจะอมยิ้มอยู่บ่อยครั้ง ที่เห็นลุงไทน์เอาใจแม่มาก อิจฉาแม่จังที่ได้ผู้ชายอย่างลุงไทน์มาเป็นคู่ครอง ฉันคิดว่าลุงไทน์ต้องรักแม่มาก ๆ ไม่งั้นคงไม่รอขนาดนี้ ต้องทำเป็นตำนานความรัก อาหลานอีกตำนานซะแล้ว ..

"ยัยไอ แกชอบใครบ้างหรือยัง"จู่ ๆ แม่ฉันก็ถามโดยที่ฉันไม่ได้ตั้งตัวเลย

"มะ ไม่มี"

"แก ยังรักตาไค?"

"ไม่ ไอตัดใจจากเด็กนั้นไปแล้ว"ฉันรีบพูดแย้งทันที

"เด็กนั้น? เหอะ ๆ"ลุงไทน์พึมพำแล้วหัวเราะออกมาเบา ๆ

"แล้วมีใครมาจีบแกบ้างไหม"ในหัวก็มีหน้าพี่นัสลอยขึ้นมาทันที และนึกถึงวันนี้ที่เขาจุ๊ปปากฉัน รู้สึกขนลุกไปทั่วแขนเลย ซึ่งฉันก็ไม่คิดอะไรกับพี่นัสแบบนั้น นอกจากลูกค้ามากสุดก็พี่ชายคนหนึ่งเท่านั้น

"ไม่มีหรอกแม่ ไอจะอยู่เป็นโสด ช่วยแม่เลี้ยงน้อง"ฉันพูดแล้วยิ้มหวานให้แม่

"ขอให้มันจริงเถอะ"

พอทานข้าวเสร็จ ฉันก็ขึ้นมาบนห้อง วันนี้รู้สึกเพลีย ๆ จึงนอนตั้งแต่หัวค่ำ แต่ก่อนที่จะล้มตัวนอน ก็มีเสียงข้อความดังขึ้นจากโทรศัพท์ ฉันจึงคว้าเอามาดู เป็นข้อความจากไค

["ขอให้เธอ มีชีวิตใหม่ที่มีความสุข.."]ฉันอ่านแล้วก็ถอนหายใจออกมาหนัก ๆ ก่อนที่จะเอาโทรศัพท์ไปวางไว้ที่เดิม โดยที่ไม่คิดจะตอบกลับไป

รุ่งเช้า ฉันสะดุ้งตื่นขึ้นเพราะเสียงโทรศัพท์ที่ดังไม่หยุด อะไรกันใครโทรมานะ ยังเช้าอยู่เลย ฉันหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเพราะความรำคาญ หน้าจอแสดงเบอร์เอม ฉันจ้องมองพร้อมกับขมวดคิ้วจนยุ่ง แล้วกดรับสาย

"โทรมาทำไมแต่เช้าย่ะ"

(แก เกิดเรื่องแล้ว)

"เรื่องอะไร"สักพักเอมก็ได้ส่งคลิปวีดีโอมา ฉันจึงรีบเปิดดู ในขณะยังไม่ตัดสายจากเอม

"เฮ้ย..."ฉันอุทานออกมาเสียงดัง เมื่อได้เห็นคลิปที่เอมส่งมา มันเป็นคลิป หญิง และชายสามคนกำลังทำเรื่องอย่างว่ากัน และที่ฉันต้องอุทานเสียงดัง ก็เพราะผู้หญิงในคลิปคือ 'เชอรี่'

(เชอรี่ดังใหญ่แล้วแก คลิปนี้ว่อนไปถึง ต่างประเทศเลย)

"กะ แก ใครทำแบบนี้ทำเชอรี่"ถึงฉันจะโกรธแค้นเพื่อนคนนี้ แต่พอเห็นแบบนี้ก็อดที่จะสงสารไม่ได้ และในคลิปเป็นเซ็กส์ที่ดูพิสดารมาก ผู้ชายสามคนรุมผู้หญิงคนเดียวแต่ท่าทางเชอรี่ก็ไม่ขัดขืนอะไร ให้ผู้ชายทั้งสามกระะทำตัวเองดูมีความสุขซะด้วย

(ฉันไม่รู้ว่าใครเป็นคนทำ แต่ที่แน่ ๆ ถ้าพ่อเชอรี่เห็น ฉันไม่อยากจะคิดเลย..)พ่อเชอรี่รักลูกสาวมาก ถึงแม่เชอรี่จะเอาแต่ใจ และไม่ยอมให้พ่อยุ่งกับผู้หญิง หรือแต่งงานกับผู้หญิงคนไหน พ่อเธอก็จะยอม ล่าสุดแม่ไฟฟ์ก็ไม่ได้แต่งงานกับพ่อเธอ ฉันมั่นใจว่าเพื่อนคงจะขัดขวางสุดฤทธิ์

"แกคิดว่าเชอรี่จะโดนวางยาไหม"ฉันนึกถึงเหตุการณ์ที่ฉันเคยโดนไควางยาแล้วข่มขืนขึ้นมา

(ไม่แน่ใจว่ะแก)

"เราไปดูเชอรี่กันหน่อยไหม ไม่รู้ว่าป่านนี้เป็นอย่างไรบ้าง"

(แหม่...แม่พระซะจริง จำไม่ได้เหรอว่ามันทำอะไรกับแกไว้บ้างลืมแล้วงั้น?)

"เชอรี่ก็เป็นเพื่อนเรานะแก"

(แกใช้คำว่าเพื่อนกับคนแบบนั้น? เหอะ)ฉันรู้ว่าเอมเป็นคนอย่างไร เธอรักแรง เกลียดแรง ถ้าใครทำให้หรือคนที่รักเจ็บเธอจะจำฝังใจมาก

"เอาหน่า ไปดูมันหน่อยเถอะนะ นะ ๆ คนสวย"ฉันใช้คำหวานหยอดเพื่อนสาวไป แน่นอนเธอต้องใจอ่อน

(ก็ได้ ๆ แต่ที่บอกว่าฉันสวยนะไม่ปฏิเสธนะ เพราะหลักฐานมันชัดเจนมาก คิกคิก)ได้ผล ถึงเอมจะเป็นคนเจ้าคิดเจ้าแค้น แต่เธอมันจะใจอ่อนเพราะคำพูดหวาน ๆ

ฉันรีบลุกขึ้นลงจากเตียงนอน แล้วเข้าห้องน้ำทำธุระส่วนตัว ก่อนที่จะรีบออกมาแต่งตัว เพื่อรอเอมมารับ และเมื่อฉันลงมาจากห้อง เสียงรถยนต์ก็ขับเข้ามาพอดี ฉันจึงรีบเดินออกไป เพราะมันใจว่าจะต้องเป็นรถเอม แล้วก็ใช่จริง ๆ พอฉันเข้าไปนั่งในรถเบาะข้างคนขับ

"เมื่อคืนนอนที่ไหน?"ฉันเอ่ยถามเพื่อนสาวทันที ขณะที่เธอกำลังปิดปากหาวอยู่

"คอนโดพี่กัช"เอมตอบกลับอย่างไม่ใส่ใจ เธอมองกระจกรถเพื่อถอยหลังขับรถออกไป

"บ่อยไปไหมแก"เอมหันขวับมาที่ฉัน เธอก็แค่นหัวเราะออกมา

"เหอะ ๆ "

"ฉันไม่เข้าใจแกเลยว่าทำไมต้องไปตกลงกับพี่กัชแบบนั้น คู่นอน? งงใจกับแก"

"ก็เราสองคนไม่ได้รักกัน แต่เรื่องเซ็กส์เราเข้ากันได้อ่ะ คิกคิก"

"ยังจะมาขำอีก..ป้องกันด้วยนะ"

"เออ ๆ "เอมตอบกลับฉันส่ง ๆ แล้วขับรถมุ่งไปคอนโดเชอรี่ ซึ่งเป็นคอนโดเดียวกันนั้นแหละ

เราสองมายืนอยู่ที่หน้าห้องของเชอรี่ ฉันมองหน้าเอม เอมก็บอกหน้าฉันต่างคนก็ต่างเกียงกันที่จะเคาะประตูห้อง แต่สุดท้ายก็เป็นเอมที่เคาะ ก็อก ก็อก ก็อก

"เชอรี่ ๆ "เอมตะโกนเรียกพร้อมกับเคาะประตูไปด้วย

"เชอรี่ เปิดประตูให้หน่อย แกเป็นยังไงบ้าง พวกเราเป็นห่วงแกนะ"พอฉันพูดเสียงประตูก็เปิดออก

"พวกมึงมาเยาะเย้ยกูใช่ไหม ไปเลยนะ ไปกันให้หมด"เชอรี่ตวาดใส่เสียงดัง สภาพเธอดูไม่ได้เลย ผมเผ้ายุ่งเหยิง ดวงตาแดงก่ำขอบตาดำและบวมมาก เธอคงผ่านการร้องไห้มาเยอะ

"พวกเราเป็นห่วงจริง ๆ นะ"ฉันพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนหวาน แล้วเดินเข้าไปทางเธอที่ยืนอยู่หน้าประตู เพียะ ! จู่ ๆ เชอรี่ก็ง้วงมือตบที่ใบหน้าฉันอย่างแรงจนหน้าฉันหันไปอีกทาง.

"เชอรี่ แกตบไอทำไมว่ะ มันเป็นห่วงแกนะเว้ย"เอมต่อว่าเชอรี่ แล้วเข้ามาจับตัวฉัน

"กูเกลียดมึง สะใจมึงแล้วใช่ไหมไอ. "

"ฉันไม่ได้รู้สึกอย่างที่แกคิดเลย ฉันเป็นห่วงและเห็นใจแกจริง ๆ"ฉันพูดพลางเอามือลูบที่ใบหน้า เจ็บ ๆ เหมือนกัน

"มึงไม่ต้องมาเสแสร้ง...กูทำกับมึงขนาดนั้น มึงน่ะเหรอจะมาเป็นห่วง มาเห็นใจกู..มึงออกไปเดี๋ยวนี้"

"หึ!..ถ้าแกคิดแบบนั้นก็เรื่องของแก ไปไอเรากลับ"เอมพูดจบก็คว้ามือฉัน

"เชอรี่ ฉันขอถามอะไรแกหน่อยได้ไหม"ฉันดึงมือเอมไว้ก่อนที่เธอจะกาฉันเดินไปแล้วเอ่ยถามเชอรี่

"....."เธอไม่พูดได้แต่มองฉันตาแข็ง

"ใครทำแบบนี้กับแก.."

"ออกไป!" ปลั่ก ตุ่บ พอสิ้นเสียงพูด ก็มีเสียงวัตถุปามาโดนหัวฉัน แล้วก็ตกลงที่พื้นพอก้มมองลงก็รู้ว่าเป็นรองเท้าส้นสูง เชอรี่ปารองเท้าส้นสูงมาใส่หัวฉัน ไมกี่วินาที ก็มีของเหลวไหลลงมาจากขมับ

"เลือด! เชอรี่ มึงทำเกินไปแล้วนะ"เอมเห็นก็รีบหยิบเอามือมาปิดเลือดไว้ แล้วหันไปตวาดใส่เชอรี่

"สมน้ำหน้า!" ปัง ! พูดจบเธอก็ปิดประตูเสียงดังใส่หน้าเราสองคน

"อีสารเลว..แกไม่น่าไปเห็นใจมันเลย"เอมบ่นพึมพำ แล้วล้วงไปในกระเป๋าหยิบทิชชูขึ้นมาเช็ดรอยเลือดให้ฉัน ในขณะที่ฉันยืนอึ้งน้ำตาคลอ

"ไปหาหมอกัน แบบนี้ต้องเย็บแน่ ๆ "เอมดูแผลฉันแล้วพูดขึ้นก่อนที่จะพาฉันเดินออกมา

🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥