จุดจบ..(57

เอมพาฉันไปทำแผลที่คลีนิคแห่งหนึ่ง และก็เป็นตามที่เธอคิด ฉันจะต้องโดนเย็บแผลจริง ๆ เพราะมันค่อนข้างลึก แต่ไม่มากหรอกแค่ สองเข็ม

พอออกมาจากคลีนิคเอมก็บ่นฉันยกใหญ่ ว่าฉันไม่ควรไป ไม่ควรที่จะเป็นห่วงคนอย่างเชอรี่ และยังยุให้ฉันแจ้งความที่เชอรี่ทำร้ายร่างกายฉัน

เอมขับรถไปบ่นไป แต่ฉันไม่ได้ฟังเธอบ่น เพราะในหัวได้แต่คิดว่า ใครเป็นคนทำร้ายเชอรี่ แล้วใบหน้าไคก็ลอยขึ้นมา ใช่แล้วต้องเป็นเขาแน่ ๆ ฉันจึงล้วงไปในกระเป๋าหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา แล้วกดเบอร์ไค

"จะโทรหาใครอีก..ที่ฉันพูดไปเนี่ยแกไม่ได้ฟังเลยเหรอ"เอมหันมาบ่นแล้วส่ายหัว ฉันยกมือจุ๊ ๆ ให้เธอเงียบ ๆ ก่อน

(ว่าไง คิดถึงฉัน?)ไครับสายไวมากแล้วก็พูดทักฉันขึ้นมาก่อนด้วย

"นายอยู่ไหน"ฉันเอ่ยถามเขาน้ำเสียงแข็ง ในขณะที่เพื่อนฉันที่อยู่ข้าง ๆ หันมามองขวางใส่

(ทำไม อยากโดนกระแทก?)

"ไอ้...."

(อยู่ออฟฟิศจะมาก็รีบมา ฉันจะแก้ผ้ารอ)ฉันไม่ทันได้ด่าไคก็อีกพูดแทรกขึ้น และพอเขาพูดจบก็ตัดสายฉันทันที สรุปฉันไม่ได้ด่าไอ้เด็กบ้านั้นเลย บ้าจริง

"แกจะไปหาไค"เอมหันมาถามในขณะที่ฉันกำลังเก็บโทรศัพท์ใส่กระเป๋า

"ใช่..ฉันจะไปถามเขาว่าเรื่องที่เกิดขึ้นกับเชอรี่เป็นฝีมือเขาหรือเปล่า"

"เฮ้อ..."เอมพ่นลมหายใจหนักแล้วส่ายหน้า ฉันบอกให้เอมขับรถไปที่ผับของไค เพราะตอนนี้เขาอยู่ที่นั้น เอมก็ยอมที่จะพาฉันไป ถึงแม้ว่าเธอจะไม่เต็มใจสักเท่าไหร่ เพราะเธอไม่อยากให้ฉันไปยุ่งเรื่องของเชอรี่ แต่อาจจะเป็นเพราะฉันเคยเจอเรื่องแบบนี้มากับตัว จึงเข้าใจเชอรี่ว่าเธอรู้สึกอย่างไร ถึงแม้ว่าเธอจะทำร้ายฉันมาไม่รู้กี่ครั้ง แต่ความเป็นเพื่อนที่ฉันมีให้ ยังไม่จางหายไป คงจะคิดว่าฉันโง่สินะ ใช่มันดูโง่มากจริง ๆ

เอมขับรถมาถึงผับของไค เธอขอรอฉันอยู่ด้านล่าง ปล่อยให้ฉันเดินขึ้นไปหาไคคนเดียว ซึ่งฉันก็ไม่ได้ว่าอะไรเธอหรอก ฉันขึ้นมาคนเดียวได้ ฉันเดินมาถึงหน้าออฟฟิศไคแล้วก็ยกมือเคาะประตู ก็อก ก็อก

"เข้ามา"เสียงเข้มจากด้านในดังออกมา ฉันจึงเปิดประตูเข้าไป ก็เห็นว่าไคนั่งอยู่ที่โต๊ะทำงาน สายตาเขาจ้องไปที่คอมพิวเตอร์ พอฉันเดินเข้าไปใกล้ เขาก็ละจากหน้าคอมแล้วหันมากระตุกยกยิ้มมุมปากที่ฉันล่ะเกลียดให้ดู

"เอาถุงยางมาไหม..ของฉันหมด"นั้นมันเป็นคำแรกที่เด็กบ้านั้นพูดกับฉัน มันน่าเอาไม้หน้าสามฟาดให้ตาย

"ฉันมีเรื่องจะถามนาย"

"ไม่เยก่อนเหรอ?"พูดจบแล้วยักคิ้วก่อนที่จะหยัดกายลุกขึ้นมาแล้วใช้มือโอบไหล่ฉัน

"ลืมลีลาผัวเก่าไม่ได้?..มันถึงใจกว่าใช่ไหม"ฉันรู้ว่าเขาเป็นคนปากสุนัข ฉันจึงต้องกัดฟันและเลือกที่จะไม่ตอบโต้

"นายทำอะไรกับเชอรี่ ทำไมจู่ ๆ ถึงมีคลิปแบบนั้นออกมา"ฉันสะบัดแขนเอาออกจากไหล่แล้วเอ่ยถามเสียงแข็ง

"หึ.."เขาหัวเราะในลำคออย่างสะใจ ทำให้ฉันมั่นใจเลยว่าเป็นฝีมือของเขา

"นายลบคลิปนั้นเดี๋ยวนี้!"

"ปกป้องเพื่อน?"ไคเดินเข้ามาประชิดตัวฉันแล้วยื่นใบหน้าเข้ามา

"....."ฉันผลักอกเข้าออกทันที

"อย่าทำเป็นคนดีที่ดูโง่..เธอจำไม่ได้หรือไง ว่ายัยนั้นทำอะไรกับเธอไว้บ้าง"ไคตวาดใส่ฉันด้วยน้ำเสียงแข็งกร้าว

"...."ฉันยืนมองหน้าชายหนุ่มรุ่นน้องที่มีอาการโกรธจัดอย่างนิ่ง ๆ

"ทำให้เพื่อนฉันต้องฆ่าตัวตายไม่พอ...ยังมาฆ่าลูกฉันอีก คนแบบนั้นควรปกป้องด้วยเหรอ"

"ฉะ ฉัน..."

"เธอไม่เสียใจบ้างเลยเหรอไอที่ลูกเราไม่ได้เกิดมาลืมตาดูโลก เธอเสียใจบ้างไหม?!"ไคตะคอกใส่ฉันเสียงดัง เขาขบกรามแน่นจนเห็นเส้นเลือดปูดโปนที่ลำคอ

"ฉะ ฉันก็เสียใจ.."ฉันตอบเขาเสียงแผ่วเบาแล้วก้มหน้าเม้มปากทั้งสองเข้ากันแน่น

"หึ.."ไคสบถในลำคอแล้วหมุนตัวหันไปทางอื่น เขายืนหันหลังให้ฉันอาการกระฟัดกระเฟียด

"....."

"ตอนแรกฉันก็คิดว่าจะปล่อยยัยนั้นไป..ฉันจะไม่ทำอะไรถึงแม้จะรู้ว่าต้นเหตุที่ไอ้ไฟฟ์ต้องตาย..เพื่อนเธอก็มีส่วน"ไคหันมาแล้วใช้นิ้วชี้ที่หน้าฉัน

"....."ฉันก้มหน้าลงเสมือนนักเรียนกำลังถูกคุณครูตักเตือนสั่งสอนยังไงยังนั้น

"แต่ที่ฉันโกรธแค้นมาก ก็เพราะมันตั้งใจทำให้ลูกฉันตาย..ฉันไม่ปล่อยมันแน่"

"พอเถอะนะ..แค้นกันไปมามันก็ไม่จบสิ้นสักที"

"หึ..ทำไมฉันต้องมารักคนโง่ ๆ อย่างเธอด้วยว่ะ"ไคพูดจบแล้วเบือนหน้าไปทางอื่นแล้วพ่นลมหายใจหนัก ๆ

"รัก?"ฉันพึมพำกับตัวเองในใจ เขาต้องพลั้งปากแน่ ๆ เขาคงจะบอกใครบ่อย ๆ จึงพลั้งปากพูดออกมา

"ฉันไม่มีทางลบคลิปนั้นเด็ดขาด เธออย่ามาขอร้องฉันซะให้ยาก"

"....."

"ฉันจะดีใจมาก ถ้าเธอมาเพื่อบอกกับฉันว่าเธอยอมที่จะให้โอกาสฉัน"

"ไม่มีทาง!"ฉันสวนกลับทันควัน

"....."ไคมองหน้าฉันแล้วเอาลิ้นกระพุ้งแก้ม

"ถ้านายไม่ยอมลบคลิป ฉันจะช่วยลบให้เชอรี่เอง"

"คิดว่าทำได้ก็ทำ"เขาพูดกลับมาอย่างมั่นอกมั่นใจ ว่าฉัน ทำไม่ได้แน่

"เหอะ"ฉันแค่นหัวเราะออกมาก่อนที่จะหันหลัง แต่มือของไคก็คว้าแขนฉันไว้

"เดี๋ยวก่อน"

"มีอะไร ฉันจะกลับ"

"เธอเป็นไงบ้าง แล้วหัวเธอไปโดนอะไรมา"เขาพูดพลางยกมือเอาลูบแผลที่พันผ้าไว้

"เอ่อ..."

"ฉันเห็นตั้งแต่เธอเข้ามาแล้ว แต่อยากจะกวนประสาทเธอก่อน ตกลงไปโดนอะไรมาหึ้ม"ถ้าฉันบอกว่าโดนเชอรี่ทำร้ายมา ต้องเป็นเรื่องแน่

"ฉันซุ่มซ่ามเดินชนประตู"

"ชนประตู?"ฉันพยักหน้าให้แล้วยิ้มเจื่อน ๆ เห็นไคพ่นลมหายใจออกมาหนัก ๆ

"แล้วเธอกับคุณนัส.."

"พี่นัส..ฉันกับเขาทำไมเหรอ?"ฉันเอ่ยถามด้วยความสงสัยในคำพูดของเขา

"เธอกับเขาคบกันอยู่ไม่ใช่เหรอ"

"คบกัน?"อะไรทำให้ไคเข้าใจแบบนั้นนะ

"อือ.."ฉันก็ตอบปัด ๆ ไปให้เขาเข้าใจแบบนั้นก็ดี ไคก้มหน้าลงแล้วลอบหายใจเบา ๆ ก่อนที่เงยหน้ามาพูดกับฉัน

"เธอคงมีความสุขมากสินะ"

"อืม.."ฉันตอบกลับแล้วผงกหัว

"ฉันขอโทษ..ที่ทำให้เธอ.."

"ฉันลืมมันไปหมดแล้ว..ฉันกลับก่อนนะ"ว่าจบฉันก็หมุนตัวหันหลังเดินออกมาด้วยใจหวิว ๆ

ฉันออกมาด้วยหัวใจสั่นแปลก ๆ แต่พยายามที่จะไม่ให้มันอ่อนไหว จนทำให้ฉันต้องกลับไปรักเขาอีก ฉันต้องเดินไปข้างหน้า

เมื่อเอมได้ฟังสิ่งที่ฉันได้ไปคุยกับไคเรื่องเชอรี่ เธอก็หัวเราะออกมาด้วยความสะใจ แล้วยังห้ามฉันไปยุ่งด้วย ปล่อยให้เชอรี่ได้เจอแบบนั้นบ้าง

หลายวันมานี้ฉันตั้งใจทำงานมาก และได้เจอกับพี่นัสบ่อย ๆ เขามักจะมารับฉันไปทานข้าวกลางวันแทบจะทุกวันเลย จนทำให้ฉันรู้สึกดีกับเขามาก เพราะพี่นัสเป็นคนสุภาพ อ่อนโยน แต่ถึงจะอย่างนั้นฉันก็ไม่ได้คิดกับเขามากกว่าพี่ชายคนนึง

ส่วนเชอรี่เธอปิดตัวเงียบ คลิปบ้านั้นก็ยังคงว่อนไปทั่ว ไม่มีทีท่าจะเงียบลงเลย ขนาดฉันกับพี่กัชช่วยกันลบแล้วนะ ฉันขอร้องให้เขาช่วยลบน่ะ ฉันแอบไปหา ไปดูเชอรี่บ่อย ๆ แต่ไม่ได้แสดงตัวให้เธอเห็น ฉันจะถามข่าวคราวของเธอกับแม่บ้านคอนโดที่เธออยู่ ก็รู้ว่าเธอไม่ค่อยออกมาเลยเธอสั่งอาหารโดยให้แม่บ้านมาส่งให้ จนกระทั่งฉันได้รับโทรศัพท์ทางไกลจากพ่อของเชอรี่ ทำให้ฉันรู้สึกแปลกใจมาก

"สวัสดีค่ะคุณพ่อ"

(หนูไอ ช่วยไปดูเชอรี่ให้พ่อหน่อย เมื่อคืนเชอรี่โทรมาหาพ่อแล้วพูดแปลก ๆ พ่อกลัวว่า..)

"จริง ๆ เหรอคะ แล้วคุณพ่อรู้เรื่อง.."ฉันจำใจที่ต้องถามพ่อเชอรี่ ว่าเขารู้ไหมว่าเกิดอะไรขึ้นกับเชอรี่

(พ่อรู้แล้ว และตอนนี้พ่อกำลังบินไปหาเชอรี่ หนูไอช่วยไปดูลูกให้พ่อก่อนได้ไหม พ่อรู้สึกไม่ดีเลย)พ่อเชอรี่พูดด้วยน้ำเสียงสั่นเคลือมาก

"ได้ค่ะ ไอจะไปดูเชอรี่ให้"

(ขอบใจนะหนูไอ)พอสิ้นเสียงฉันก็กดวางสายเก็บของใส่กระเป๋าก็เป็นจังหวะที่พี่นัสมารับฉันไปทานข้าวทันที ฉันจึงขวนเขาไปดูเชอรี่เป็นเพื่อน พี่นัสตอบตกลงแบบงง ๆ แต่ก็พาฉันไป

พอไปถึงคอนโดหัวใจแทบจะหยุดเต้นเมื่อเห็นรถโรงพยาบาลจอดอยู่หน้าคอนโด และยังเห็นบุรุษพยาบาลพากับยกเปลนอนที่มีร่าง ๆ นึงนอนอยู่โดยที่มีผ้าคลุมจนมิด ไม่เห็นแม้แต่หัว ฉันรีบลงจากรถแล้ววิ่งเข้าไป

"เกิดอะไรขึ้นคะ แล้วนั้น.."ฉันมองไปที่ร่างนั้นซึ้นบุรุษพยาบาลกำลังยกขึ้นรถ แล้วสายตาก็เหลือบเห็นไคยืนกอดอกอยู่ที่มุมหนึ่ง

"คะ คุณไอคะ คุณเชอรี่ผูกคอตายค่ะ"พอสิ้นเสียงป้าแม่บ้าน เข่าฉันแทบทรุดลง ดีที่พี่นัสมาประคองไว้ได้

🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥