ชดใช้....(55)

พี่นัสพาฉันมาทำแผลและตรวจร่างกายถึงที่โรงพยาบาลเลยทีเดียว ระหว่างทางเขาไม่ได้ปริปากพูดอะไร ได้แต่หันมามองที่ฉันบ่อย ๆ ซึ่งฉันเองก็พูดอะไรไม่ออก มีแต่ความคับแค้นอยู่ในใจ ทำไมเชอรี่ถึงเป็นคนแบบนี้ได้ กับอีแค่ผู้ชายคนเดียว เธอสามารถฆ่าเด็กที่กำลังจะออกมาดูโลกได้ น้ำตาฉันก็ไหลอยู่ตลอดนะ ไม่ได้เพราะเจ็บที่ร่างกาย แต่มันเจ็บที่ใจมากกว่า

พอมาถึงที่โรงพยาบาลฉันก็ได้แต่นั่งเหม่อลอย จนพี่นัสต้องเดินอ้อมมาเปิดประตูให้แล้วพาฉันลงจากรถ

"จริง ๆ ไอไม่ได้เป็นอะไรมาก ไม่เห็นต้องมาถึงโรงพยาบาลเลย"ฉันพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบ สายตามองไปที่ตึกด้านหน้า

"เขาไปเถอะนะ เชื่อพี่"คำพูดสุภาพของเขาทำให้ฉันยินยอมที่จะให้เขาพาเข้าไปด้านใน

ฉันได้ให้คุณหมอตรวจร่างกาย พยาบาลทำแผลที่มันเล็ก ๆ น้อย ๆ ในห้อง พอเสร็จเรียบร้อยแล้ว พี่นัสก็เดินเข้ามา แล้วสอบถามคุณหมอเรื่องอาการของฉัน ก็ไม่ได้เป็นอะไรมากอย่างที่ฉันคิด จากนั้นพี่นัสก็พาฉันกลับไปที่บริษัท

"พี่ขอถามหน่อยได้ไหม..ว่ามันเกิดอะไรขึ้น"พี่นัสเอ่ยภามเมื่อเขาได้พาฉันมาถึงบริษัทแล้ว และตอนนี้เราสองคนก็อยู่ในห้องทำงานของฉัน ซึ่งระหว่างที่ ฉันนั่งเงียบมาตลอด

"....."ฉันมองไปที่พี่นัส จู่ ๆ น้ำตาก็ไหลออกมา พี่นัสจึงขยับมาใกล้ฉันที่นั่งอยู่บนโซฟา แล้วใช้นิ้วเกลี่ยน้ำตาให้

"ผู้หญิงคนนั้นทำอะไรไอ"พี่นัสเอ่ยถามน้ำเสียงอ่อนโยน

"เธอ...ฆ่าลูกไอ..ฮือ..เธอทำให้ลูก.."ฉันพูดเสียงสั่นเทา แล้วก้มลงมองที่หน้าท้องตัวเอง

"......"พี่นัสมองหน้าฉันอึ้ง ก่อนที่จะจับฉันไปสวมกอด แล้วเอามือลูบที่หลังฉันเบา ๆ

"ไอเสียใจ ไอไม่สามารถปกป้องลูกตัวเองได้เลย ฮือ.."พี่นัสยังคงกอดฉันเขาย้ายมือมาลูบที่ผมฉันด้านหลัง

"....."

"มันคงเป็นเวร เป็นกรรมของไอเองที่เคยทำให้คนคนนึงต้อง...ฮือ"ใช่ มันก็เป็นเวรกรรมของฉันจริง ๆ

"...."พี่นัสถอดกอดแล้วใช้มือจับไหล่ฉันสองข้าง เขาโน้มหน้ามาให้กับฉัน แล้วจ้องตาฉันด้วย

"อะ ไอ.."

"ไม่ต้องพูดอะไรแล้ว ถ้ามันจะทำให้ไอเจ็บปวด"พี่นัสแทรกพูดขึ้น

"...."ฉันได้แต่นั่งนิ่งสายตาจ้องมองไปที่เขาพร้อมเม้มปากทั้งสองเข้าหากัน

"ชีวิตของเราไม่ได้จะจบลงเพราะเรื่องแค่นี้หรอกนะไอ..เรายังต้องเดินต่อไป พี่เข้าใจว่าไอกำลังสูญเสีย แต่อย่าให้ความสูญเสียนั้นมาทำให้เราไม่สามารถเดินต่อไปได้เลย"

"...."

"เข้มแข็งนะครับ แล้วทุกอย่างจะผ่านไปเอง"พี่นัสยกมือประคองใบหน้าฉันหลวม ก่อนที่จะโน้มหน้าเอาปากมาประกบที่ปากฉัน ซึ่งทำให้ฉันตกใจรีบผละหนี

"พี่ขอโทษ"ฉันขยับกายและเบือนหน้าหนีไปที่ประตูห้อง จึงได้เห็นมีใครยืนอยู่ แล้วก็เดินออกไป ฉันจึงลุกขึ้นไปเปิดประตูแล้วออกมาดูว่าเป็นใคร ก็เห็นแผ่นหลังที่คุ้นเคย นั้นก็คือไค..ฉันถอนลมหายใจออกมาเบา ๆ แล้วเดินกลับเข้ามา

"มีอะไรเหรอ"พี่นัสลุกขึ้นจากโซฟาแล้วเดินเข้ามาถาม

"มะ ไม่มีอะไร"

"ถ้าไม่มีอะไรแล้ว พี่กลับก่อนนะ"ว่าจบ เขาก็เอามือมาแตะที่ไหล่ฉัน

"เมื่อกี้พี่ขอโทษ...พี่ไม่ได้ตั้งใจ.."

"ไม่เป็นไรค่ะ"ฉันก้มหน้าตอบกลับไป

"อืม..ถ้ามีอะไรโทรหาพี่ได้นะ และถ้าผู้หญิงคนนั้นมาวุ่นวายกับไออีก รีบบอกกับพี่นะครับ"เป็นน้ำเสียงที่ฟังนุ่มนวลจัง

"ค่ะ"ฉันตอบกลับไปอย่างนั้นแหละ เพราะฉันคงไม่กล้าโทรหาเขาหรอก จากนั้นพี่นัสก็ขอตัวกลับไป ฉันก็ทำงานต่อ

.

.

[KAI TALK]

วันนี้เป็นวันหยุดผมจึงออกจากบ้านมาเคลียร์งานที่ออฟฟิศ ในขณะที่ผมทำงานอยู่ ในหัวก็คิดถึงแต่ไอ จนทำงานแทบไม่ได้ จู่ ๆ เสียงข้อความก็ดังขึ้น ผมจึงหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดู มันแสดงให้เห็นว่าเป็นข้อความจากโบวี่

["พี่เชอรี่กับพี่ไอมีเรื่องกันถึงขนาดลงไม้ลงมือกันด้วย ตอนนี้โบวี่กำลังพาพี่เชอรี่ไปทำแผล"]ผมอ่านจบก็รีบพิมพ์กลับไปทันที

"แล้วไอ..ไอเป็นอย่างไรบ้าง ไออยู่ที่ไหน"

["พี่ไอมากับผู้ชาย..คงจะมาคุยงานกัน ผู้ชายคนนั้นน่าจะพาพี่ไอไปทำแผล"]ใครกัน ไอ้กัช หรือคุณอานัส?ผมฉุกคิดขึ้นมาในใจ

"รู้ไหมว่า สองคนนั้นทะเลาะเรื่องอะไรกัน"

["ไค ฟังดี ๆ นะ ที่พี่ไอแท้งลูกเพราะฝีมือพี่เชอรี่ที่ตั้งใจให้ลูกไคกับพี่ไอ ไม่ได้ออกมาดูโลก โบวี่ได้ฟังแล้วโกรธมาก อยากจะ..แต่ไคขอให้โบวี่แสร้งดีกับเขา ก็เลยต้องเก็บเอาไว้ในใจอ่ะ"]อ่านจบผมทุบโต๊ะเสียงดัง กำหมัดขบกรามแน่นด้วยความโกรธ เชอรี่เธอเป็นผู้หญิงที่เลวทรามจริง ๆ ทำให้ไอ้ไฟฟ์ต้องฆ่าตาย ยังไม่พอ ยังฆ่าลูกผมอีกเหรอ เธอคงต้องได้รับผลกรรมที่ก่อไว้บ้างแล้ว

ผมเก็บของแล้วออกจากออฟฟิศ ขับรถตรงไปที่บริษัทไอ ด้วยความเป็นห่วง แต่พอไปถึงกำลังจะเปิดประตูเข้าไป ผมก็เห็นภาพบาดตาบาดใจ ซึ่งผมเห็นคุณอานัสจูบกับไอ ผมจึงปล่อยมือจากประตูแล้วรีบเดินออกมา

ผมเข้ามานั่งในรถ แล้วเอามือทุบที่พวงมาลัยแรง ๆ เจ็บใจตัวเองมากที่ดูแลคนที่ผมรักไม่ได้ การกระทำของผมที่ผ่านมา ไอคงจะเจ็บปวดมาก เธอจึงสามารถตัดใจจากผมไปอย่างไม่มีเยื่อใย

ผมยอมรับว่าคุณอานัสเป็นคนดี เท่าที่ผมเจอมา คุณอานัสเป็นรุ่นพี่ผมที่ดีที่สุด เขาเป็นคนเก่ง จริงใจ สุภาพ ผมนับถือเขา เรื่องเจ้าชู้ก็ไม่มี ถ้าสองคนนั้นรักกัน คุณอานัสอาจจะทำให้ไอมีความสุขมากกว่าตอนที่เธออยู่กับผม

ส่วนไอ้กัช ขอเรียกมันแบบนี้ เพราะมันไม่ใช่คนดีสักเท่าไหร่ แต่ไม่ได้ชั่วขนาดที่คบไม่ได้ ผมกับมันได้พูดคุย และเริ่มค่อนข้างจะสนิท เพราะผมเห็นมัน กำลัง....กับเอมเพื่อนไอที่ห้องวีไอพีที่ผับผม มันบอกกับผมว่า มันกับเอมไม่ได้คบกัน เป็นแค่คู่นอนกันเท่านั้น ซึ่งเรื่องแบบนี้ผมจะไม่ยุ่ง

ผมตัดสินใจขับรถออกมา แล้วโทรถามโบวี่ว่าเชอรี่อยู่ที่ไหน และเมื่อรู้สถานที่ผมก็รีบขับรถไปทันที

ผมมาถึงที่คอนโด ใช่เธอกลับมาถึงคอนโดแล้วหลังจากโบวี่พาไปทำแผล ผมยืนพ่นลมหายใจออกมาอยู่ที่หน้าประตูห้อง ซึ่งผมไม่ได้อยากจะมาเลย แต่อีกไม่นานไม่ได้มา และเธอก็คงไม่อยู่ที่นี้แล้ว

เตรียมชดใช้กรรมที่ก่อไว้เถอะ!

โบวี่เป็นคนเปิดประตู พอผมก้าวขาเข้าไปในห้อง เชอรี่ก็รีบลุกขึ้นมาแล้วเข้ามาสวมกอดผม

"ไค ไอทำร้ายฉัน เจ็บไปทั้งตัวเลยเนี่ย"เธอกอดผมแน่น ในขณะที่มือผมไม่ได้แตะตัวเธอสักนิด

"เจ็บแบบนี้ งั้นคืนนี้เธอคงจะพลาดงานปาร์ตี้นะสิ"ผมพูดจบ เชอรี่ก็เงยหน้าขึ้นมองผมแล้วขมวดคิ้วทั้งสอง

"ปาร์ตี้?"

"ครับ ผมจะจัดปาร์ตี้ที่ผับ"

"โบวี่ก็ได้รับเชิญด้วยนะพี่เชอรี่"เชอรี่หันไปมองโบวี่ แล้วหันมามองผมสลับกัน

"ฉันไปด้วยนะ"

"เธอไหว?"

"ไหว.."เชอรี่ตอบกลับมาทำให้ผมพอใจ แล้วหันไปกระตุกยิ้มมุมปากกับโบวี่

🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥