LOGINทันทีที่หมอรุทมาส่งถึงหน้าห้องหมอหนุ่มก็กลับลงไปทันที บุษยาล้มตัวลงนอนที่โซฟาด้วยความเหนื่อยล้าทั้งกายทังใจ พลันคิดไปว่าจะไปหาเงินจากไหนหลักล้านได้ทัน และนอกจากค่ารักษาคุณแม่แล้วบุษยาเองก็ต้องเป็นเสาหลักของครบครัวด้วย คนตัวเล็กกวาดสายตาไปรอบๆห้อง พลันถอนหายใจและลุกขึ้นไปอาบน้ำ ระหว่างที่อาบน้ำผ่อนครายบุษยาก็คิดหาทางออกได้
บุษยาออกจากห้องแล้วก็โพสต์ประกาศขายคอนโดใจกลางเมือง2ห้องนอน 2 ห้องน้ำในราคา 10 ล้านบาทในเวปไซต์ และสื่อโซเชียลทันที
“คุณพ่อคะบัวขอโทษนะคะที่รักษาของขวัญชิ้นสุดท้ายที่คุณพ่อให้ไว้ไม่ได้”
เสียงนาฬิกาปลุกดังขึ้นบุษยาต้องรีบลุกไปเตรียมตัวไปทำงานแม้ว่าจะได้นอนแค่ไม่กี่ชั่วโมง เมื่อวานก็ลางานครึ่งวันแล้ววันนี้ลาอีกก็แค่จะน่าเกลียดไป เธอเองก็พึ่งทำงานได้เพียง 1 เดือนเอง
บุษยาเดินเข้าลิฟต์เพื่อที่จะเดินทางไปขึ้นรถไฟฟ้า ในระว่างเดินเธอก็หยิบมือถือขึ้นมาดูว่าจะมีคนสนใจคอนโดที่โพสต์ขายไปเมื่อคืนหรือยังนะ แต่ข่าวที่ขึ้นตามสื่อโซเชียลเช้านี้คือรถไฟฟ้าขัดข้องทำให้ผู้โดยสารยืนรอใช้บริการเต็มจนล้นจากสถานี พลันคิดในใจ สงสัยต้องไปรถแท็กซี่แล้วมั้งเนี่ย แต่ประหยัดที่ทำงานก็ไม่ไกลนั่งรถเมย์ดีกว่า
ติ้ง! เสียงข้อความไลน์ดังขึ้น
ณดล :ไปทำงานยังไงรถไฟฟ้าขัดข้องเห็นข่าวยัง
บุษยา : บัวว่าจะนั่งรถเมย์ไป
ณดล : ไปกับเราสิ นี่กำลังออกไปไม่เกิน10นาที
บุษยา : สติ๊กเกอร์Ok
ทางด้านกันต์พิมุกต์เองเมื่อคืนกว่าที่จะหลับก็ดึกดื่นไม่แพ้กัน เช้านี้เค้าจะรีบออกจากคอนโดเพื่อที่จะกลับไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าไปทำงาน ทันทีที่รถกำลังจะเลี้ยวซ้ายออกจากคอนโด ตาก็เลือบมองไปเห็นบุษยาก้าวขาขึ้นนั่งซ้อยท้ายท่านั่งผู้หญิงที่ณดลแวะรับป้ายรถเมย์กันต์พิมุกต์กัดฟันขบกรามขึ้นด้วยความหงุดหงิด
“เมื่อคืนคนหนึ่งมาส่ง เช้าอีกคนก็มารับเธอนี่มันเหลือเกินจริงๆเลยนะบุษยา” ชายหนุ่มสบดบ่นออกมาอย่างหัวเสีย ใช่แล้วเขาให้ผู้ช่วยหนุ่มซื้อห้องที่นี่คอนโดเดียวกันกับบุษยาเพื่อที่จะได้อยู่ใกล้กับคนตัวเล็ก
ห้องที่ซื้ออยู่ชั้นเดียวกันกับบุษยาอีกด้วย แน่นอนถ้าไม่มีเงินก็คงทำไม่ได้ซื้อขายโอนภายใน 1วัน ทำให้เมื่อคืนค้างที่นี่โดยที่ยังไม่ได้เตรียมของใช้มา อันที่จริงชายหนุ่มก็มีคอนโดอยู่อีกที่หนึ่งที่อยู่ใกล้ที่ทำงานมากกว่าคอนโดของบุษยาแต่เค้าก็เลือกที่จะมาพักที่นี่เมื่อคืนนี้
@ตึกเคเควาย กรุ๊ป (KKY Group)
บุษยากับณดลเดินเข้าไปลิฟต์ไปพร้อมกันหลังจากที่ไปจอดรถแล้ว ภายในลิฟต์ซึ่งมีพนักงานคืนอื่นๆ อีก 3 คน
ภายในลิฟต์
“บัวไปกินข้าวเช้ากันไหม เรายังไม่ได้กินข้าวเช้าเลย”
“บัวกินนมกับขนมปังมาแล้วนะสิ เมื่อวานลาครึ่งวันขอรีบไปเคลียร์งานก่อนนะ” ณดลก็ยิ้มหยักคิ้วให้ได้เลย
บุษยารีบเคลียร์งานทั้งวันช่วงเช้าแทบจะไมได้เงยหน้ามองใคร มีบ้างที่เงยขึ้นมาไหว้พี่ในแผนก และบางคนก็ออกไปพบลูกค้าเสนอแบบให้ลูกค้า ทำให้ในแผนกมีเด็กใหม่แค่บุษยา และกิ่งกานดาที่เข้ามาตรวจงาน และเซ็นเอกสารสำคัญ
พอตกเที่ยงครึ่งณดลที่เดินมาเพื่อที่จะทานข้าวเที่ยงด้วยกันเหมือนทุกวัน แต่ครั้นพอถึงโรงอาหารวันนี้กลับเจอกับท่านรองประธานหนุ่มของ KKY Group นั่งทานข้าวและพูดคุยอยู่กับผู้ช่วยหนุ่มของเขา ทันทีที่บุษยาและณดลเดินเข้ามา กันต์พิมุกต์ชายตามองนิดหนึ่ง และหันกลับมาหาผู้ช่วยของเค้าด้วยสีหน้าที่นิ่งเงียบ แต่สายตาแฝงไปด้วยความดุดันไม่พอใจ
“พันลภนายรีบไปจัดการตามที่สั่งให้เรียบร้อยให้เร็วที่สุด”
“ครับเจ้านายภายในวันนี้แน่นอนครับ” พูดจบผู้ช่วยหนุ่มก็คำนับและรีบลุกเดินออกไป
กันต์พิมุกต์ชายตาไปมองบุษยาและณดลที่เดินไปซื้ออาหารด้วยกัน ชายหนุ่มถอนหายใจออกมาอย่างหงุดหงิด เขารีบลุกขึ้นไปห้องทำงานของตัวเอง ไม่บ่อยนักที่เขาจะลงมากินข้าวที่โรงอาหารแห่งนี้หากเพราะบุษยาไม่พยายามหลบหน้าตอนเที่ยงก็คงจะได้เจอกันบ้าง ครั้นจะให้ท่านประธานลงไปชั้นที่บุษยาทำงานบ่อยๆมันก็ไม่ใช่ เพราะเขาแทบจะไม่เคยลงไปเลย
17.30 น. บุษยารีบเก็บของเพื่อที่จะไปโรงพยาบาลดูอาการคุณแม่ ณดลอาสาไปส่งจะได้ถึงเร็วๆ เพื่อที่จะไม่ต้องเจอรถติด และถ้านั่งรถไฟฟ้าก็ต้องไปต่อรถอีก บุษยาจะให้ณดลไปส่งเพราะไปรถจักรยานยนต์ก็ไปทางลัดเลาะได้
@โรงพยาบาลห้องพิเศษ เป็นคุณลุงหมอ และหมอรุทที่ช่วยหาห้องให้นะบุษยาก็ทราบซึ้งใจเป็นอย่างมาก เธอจึงเกรงใจเพราะระหว่างการรักษาคุณแม่ของเธอท่านก็ช่วยหลายอย่าง การรักษาในครั้งนี้เธอจึงจะพยายามดิ้นรนมันด้วยตัวเธอเอง
“คุณลุงหมอสวัสดีค่ะ เอ่อเพื่อนคุณลุงหมอให้ความเห็นเคสคุณแม่ว่ายังไงบ้างคะ”
“หมอทางนั้นเค้าจะส่งตัวยาที่ดีที่สุดมาให้ ลุงและหมอทางนั้นเค้าประเมินว่าด้วยสุขภาพของคนไข้เองยังไม่เหมาะที่จะเดินทางไปตอนนี้ เราต้องมั่นใจก่อนว่าถึงเดินทางไปร่างการของผู้ป่วยจะสามารถรับการรักษาได้ ลุงคิดว่ามีอีกวิธี คือการปลูกถ่ายสเต็ม เซลล์ ซึ่งมันก็มี 2 ชนิดนะหนูบัว
การปลูกถ่ายเซลล์ต้นกำเนิดโดยใช้เซลล์ของตนเองเมื่อผู้ป่วยได้รับการรักษาจนโรคสงบแพทย์จะทำการเก็บเซลล์ต้นกำเนิดเม็ดโลหิตของผู้ป่วยไว้ ซึ่งอาจจะเก็บจากไขกระดูกหรือจากเลือดของผู้ป่วยก็ได้ หลังจากนั้นผู้ป่วยจะได้รับยาเคมีบำบัดขนาดสูงมาก แล้วจึงนำเซลล์ต้นกำเนิดกลับมาให้ แก่ผู้ป่วยหลังได้ยาเคมีบำบัดแล้ว จะทำให้เม็ดเลือดของผู้ป่วยกลับคืนสู่ปกติโดยเร็ว ช่วยลดภาวะแทรกซ้อนหลังการได้รับยาเคมีบำบัดขนาดสูง โดยทั่วไปจะใช้วิธีนี้รักษาผู้ป่วยที่เป็นมะเร็งก้อนระยะลุกลามหรือผู้ป่วยโรคมะเร็งบางโรคที่ดื้อต่อการรักษาด้วยยาเคมีบำบัด
การปลูกถ่ายเซลล์ต้นกำเนิดโดยใช้เซลล์ของผู้บริจาคซึ่งอาจเป็นผู้บริจาคเป็นพี่น้องท้องเดียวกันหรือ ผู้บริจาคที่ไม่ใช่ญาติพี่น้อง ที่มีลักษณะพันธุกรรมจากการตรวจ เข้ากันได้ 100% รวมไปถึงผู้บริจาคมี HLA ที่เข้ากันได้กับผู้รับเพียงครึ่งเดียว ซึ่งส่วนใหญ่ผู้บริจาคมักเป็นพี่น้องท้องเดียวกัน หรือพ่อแม่ลูก ซึ่งมักใช้รักษาโรคที่มีความผิดปกติที่เกิดจากเซลล์เม็ดเลือดเช่น มะเร็งเม็ดเลือดขาว โรคโลหิตจางธาลัสซีเมีย
“ซึ่งเราก็ต้องรอคนบริจาคที่เข้ากันได้มันต้องใช้เวลา เราเหลือวิธีที่1เพื่อนของลุงจะส่งยาที่ใช้รักษาคนไข้ที่สนองการต่อการรักษาในเคสที่คล้ายกับคุณแม่ของหนูมาให้แต่ค่ายาค่อยข้างที่จะสูงมาก แต่เราไม่ต้องเดินทางไปอเมริกา เพื่อนของลุงจะให้คำแนะนำ หนูบัวว่ายังไง”
“บัวกราบขอบพระคุณลุงหมอ และเพื่อนคุณลุงด้วยนะคะที่เมตตาบัว บัวตัดสินใจรักษาคุณแม่ด้วยวิธีของคุณลุงค่ะ” คุณลุงหมอพยักหน้าลูบหัวเพื่อนของลูกชายที่เอ็นดูเหมือนลูกหลานคนหนึ่ง “ลุงมีประชุมต่อ ไม่ต้องกังวลเราจะทำให้ดีที่สุดนะ” บุษยาไหว้ขอบคุณลุงหมอ แล้วกลับไปห้องพักฟื้นของคุณแม่ของเธอและพอคุณแม่หลับเธอก็ฝากให้แม่นมพุดตาลดูแลเฝ้าคนไข้ ก่อนกลับคอนโดที่พักก็ไม่ลืมที่จะไปซื้อข้างของไปฝากคนเฝ้าไว้ทาน และหมอรุทก็แวะมาส่งเช่นเคย
22.30 น.
หมอหนุ่มจอดรถและกำลังปลอบใจบุษยาที่นั่งเงียบนิ่งมาตลอดทางและถอนหายใจเป็นพักๆ
“บัว ไม่ต้องคิดมากนะ พ่อเราก็บอกแล้วนิว่าจะทำให้ดีที่สุดคุณน้าวดีต้องหายแน่ อย่าทำหน้าแบบนี้สิ”
“ถ้าไม่ได้หมอรุท กับคุณลุงหมอป่านนี้ว่าบัวจะทำยังไงมืดแปดด้านไปหมด” บุษยาจับมือและเขย่าเบาๆว่าขอบคุณมากๆนะ ทางด้านหมอหนุ่มก็ยิ้มบางและปลอบใจด้วยการโอบลูกไหล่เบาๆ
“ขึ้นไปพักผ่อนเถอะนะดึกแล้ว” บุษยาพยักหน้า และเดินขึ้นลิฟต์ไป หมอหนุ่มก็ขับรถกลับออกไปเมื่อเห็นเพื่อนสาวคนสนิทเข้าหน้าคอนโดไปแล้ว
@ 5 เดือนต่อมา "ที่รักเดินดีๆนะครับ " เสียงนุ่มของกันต์พิมุกต์ ที่ประคองโอบกอด บุษยาให้เดินลงบันไดช้าๆ“ค่อยๆลงลูก รถพร้อมแล้วเราไปโรงพยาบาลกันเถอะ” เสียงตื่นเต้นของคุณหญิงกานดา ที่จัดรถมารอรับลูกสะไภ้ เพื่อจะไปอัลต้าซาวน์เพศของหลานที่อยุ่ในครรภ์“สวัสดีค่ะ/ครับ คุณแม่ คุณพ่อ” กันต์พิมุต์ และบุษยาทักทายผู้เป็นแม่ทันทีที่เท้าแตะบันไดขั้นสุดท้าย“คุณนี่หลานย่าคนที่เท่าไหร่แล้ว ยังตื่นเต้นอยุ่อีกเหรอ” เสียงของคุณปกรณ์ เอ่ยขึ้นอดเอ็นดู ภรรยาคู่ใจไม่ได้ ถึงจะมีหลานหลายคนแล้วก็ยังตื่นเต้นไม่หาย“คุณละก็ อย่าแซวสิคะ ก็ฉันอยากรู้ว่าในท้องหนูบัวจะเป็นหลานชายหรือหลานสาว”เสียง กระเง้ากระงอด ของคุณหญิง เรียกรอยยิ้มจากทุกคนไม่เว้นแม้แต่ เด็กรับใช้ในบ้านทุกคนต่างรู้ดีว่าคุณหญิงรักและชอบเลี้ยงเด็กแค่ไหน วันหยุดก็ชอบมารับหลานแฝดไปเที่ยวเดินเล่น โดยเฉพาะเมื่อโดนหลานชายออดอ้อน คุณย่าจะชอบใจเป็นพิเศษ บุษยารู้สึกโชคดีมากที่ได้เข้ามาเป็นครอบครัวเดียวกับเลิศวิริยะไพบูลย์ แค่ลุ้นเพศ ทั้งปู่ ย่า ถึงกับมารอลุ้นที่โรงพยาบาลด้วย@ โรงพยาบาลเอกชนชื่อดังโรงพยาบาลแห่งนี้คือโรงพยาบาลที่กันต์พิมุกต์และบุษ
@ห้องหอในรีสอร์ท"อื้อออ ที่รักปิดไฟก่อนไหมคะ "" ปิดทำไมพี่เคยเห็นมาหมดแล้วอายทำไม งั้นเหลือไฟหัวเตียงไว้นะครับ"จุ๊บ จ๊วบ คนตัวโตพรมจูบไปทั่วเรือนร่างนุ่มนิ่ม คืนนี้เขาคงไม่จบลงง่ายๆอย่างแน่นอน คนตัวโตพรมจูบ มือใหญ่ถอดชุดนอนบางเบาออกอย่างง่ายดาย ช่ำชอง"ที่รักครับถ้าพี่ขอทำแรงๆได้ไหม" คนตัวโตถามเสียงกระเส่า เมื่อเล้าโลมอยู่นานต้องถามเมียก่อนที่จะสอดใส่ เกรงว่าคนตัวเล็กจะรับไม่ไหวคนตัวเล็กยิ้มหวานก่อนที่จะพลิกตัวขึ้นมาอยู่ด้านบน ริมฝีปากบางจูบ ซุกที่ซอกคอหนา ปลายลิ้นเล็กไล่เลียลำคอ คนตัวโตส่งเสียงคราง มือเรียวใหญ่ลูบผมอย่างเบามือ "เดี่ยวบัวทำให้นะคะ" คนตัวเล็กกระซิบข้างหู "หึหึ เมียพี่นี่น่ารักจริงๆ อ่าส์" คนตัวโตครางเมื่อปลายลิ้นเล็กเลียปลายหัวน.มของเขา ไม่บ่อยนักที่เมียสาวจะทำให้แบบนี้ หลังจากที่ร่ำเรียนจากเขาที่สอนเองกับมือ"อ่าส์ ซี้ด อ่าส์.... โอ้ววว ที่รัก" คนตัวโตครางเสียงหลงเมื่อคนตัวเล็กทำรักด้วยปากให้ ความเป็นชายแข็งผงาดเมื่อถูกปากนุ่มและปลายลิ้นเล็กทั้งดูด อมให้อย่างถึงใจ คนตัวโตหัวรวบผมให้เมียรักที่ผงกหัวขึ้นลงตามจังหวะ มือเรียวเล็กก็สะกิดลูบไล้อกแกร่ง กันต์พิมุกต์จั
@งานเลี้ยงฉลองพิธีสมรสภายในโซนรีสอร์ทปิดรับแขกในค่ำคืนนี้มีเพียงคนในตระกูลเลิศวิริยะไพบูลย์ และเพื่อนสนิทของบ่าวสาวเท่านั้น สถานที่ถูกจัดไว้อย่างสวยงาม โต๊ะเก้าอี้ผูกโบว์สีขาวสวยงาม ดอกไม้ส่งกลิ่นหอมไปทั่วงาน แม้จะจัดแค่ภายในแต่ช่างภาพประจำบริษัทอย่างณดล ก็มาทำหน้าที่เก็บภาพในค่ำคืนนี้ เพียงแต่ความรู้สึกเปลี่ยนไปมีเพียงความยินดีและหวังดีให้บุษยาที่ครั้งหนึ่งเขาคิดว่าคงเป็นการแอบปลื้ม ซึ่งอาจจะเป็นจุดเริ่มต้นของการหลงรักเพียงแต่มันยังไม่ได้ถลำไปไกล เขาส่งยิ้มให้เจ้าสาวด้วยความยินดีเมื่อคู่บ่าวสาวมาถึง"มองตาละห้อยเลยนะคุณไอ้กันต์มันแต่งงานไปแล้วถ้าคุณไม่มีใครเอา ผมยอมให้แก้ขัดได้นะ"หมอเคนที่นั่งโต๊ะเพื่อนเจ้าบ่าว แซะวิกกี้ที่ยิ้มให้เจ้าบ่าว แล้วสีหน้าเศร้าลงเมื่ออดคิดไม่ได้ว่าตรงที่ข้างๆเจ้าบ่าวเธอเคยวาดฝันไว้ว่าจะเป็นตัวเอง แต่ก็ต้องพยายามบอกตัวเองว่ามันจบไปแล้ว แต่จะทำยังไงได้ในเมื่อยังไม่มีผู้ชายคนไหนที่ใกล้เคียงสเป็คที่วางไว้เลยสักคน "หมอเคน! คุณนี่มันเป็นคนน่าเกลียดเปิดเผยจริงๆ ต่อให้ในโลกมีคุณเป็นผู้ชายคนเดียว ฉันยอมโสดตลอดชีวิตดีกว่า""หึหึ พูดเล่นก็รู้จักแยกแยะบ้างนะ ต่อให้
2เดือนต่อมางานแต่งงานของกันต์พิมุกต์ และบุษยา เลิศวิริยะไพบูลย์ ที่ถูกจัดขึ้นในภายโรงแรมบุษยา รีสอร์ทแอนด์สปา มีเพียงคนในครอบครัวและญาติสนิท เพื่อนสนิทเท่านั้นที่ถูกเชิญให้ร่วมพิธีเมื่อช่วงเช้าในวันนี้ และแน่นอนว่าทั้งสองคนได้จดทะเบียนสมรสในวันนี้เช่นกัน วันฤกษ์ดีที่ใกล้ที่สุดที่คุณหญิงกานดาเป็นคนหามานั่นเองบุษยาไม่ได้เตรียมตัวอะไรมากมายทุกอย่างกันต์พิมุกต์และแม่ของชายหนุ่มเนรมิตให้ภายใน 2เดือน ชุดแต่งงานสวยเรียบแต่หรูหราจากแบรนด์ดังคู่ควรสมฐานะกับสะใภ้ของตระกูลเลิศวิระยะไพบูลย์ ที่ทั้งสวยและเก่งเป็นที่ยอมรับ มาถึงในวันนี้บุษยาพิสูจน์ให้ทุกคนครอบครัวของเขายอมรับในตัวลูกสะใภ้คนนี้ และยังเป็นคนที่กันต์พิมุกต์รักและเลือกที่จะมาเป็นคู่ชีวิตอีกด้วยหลังพิธีเช้าจบลงภาพงานแต่งงานถูกโพสต์ลงโซเชียลโดยเพจของโรงแรม และบริษัทในเครือของเขาแสดงความยินดีในครั้งนี้ด้วย สื่อหลักในแวดวงธุรกิจจึงไม่พลาดที่จะลงข่าวใหญ่ที่น่ายินดีเช่นนี้ ช่วงชิงเอาพื้นที่ข่าวแวดวงธุรกิจสังคมชั้นสูงได้อย่างไม่ต้องจ่ายค่าโฆษณา ด้านครอบครัวสหพงศ์“มันแต่งงานกันวันนี้เหรอ เพราะแกนี่แหล่ะ แค่นี้ก็ทำไม่สำเร็จทำไมไม่จับมันให้
ค่ำคืนอันแสนหวานของคู่รักข้าวใหม่ปลามันจะจบเพียงครั้งเดียวคงเป็นไปไม่ได้ ยิ่งเป็นกันต์พิมุกต์ด้วยแล้ว หากไม่ติดว่าคนตัวเล็กท้องอยู่คงได้ข้ามคืนอีกเป็นแน่ แต่ทว่าเขาก็จัดการคนตัวเล็กจบหลับคาอกเหมือนเช่นเคยหากแต่คืนนี้ดีที่เริ่มตั้งแต่หัวค่ำคนตัวเล็กหลับตาพริ้มกอดซบอกแกร่ง คนตัวโตใช้นิ้วเขี่ยไรผม จูบหน้าผากอย่างรักใคร่ก่อนที่จะหลับตามคนตัวเล็กไป เขาเองก็โหมงานหนักคืนนี้คงเป็นคืนที่หลับอย่างมีความสุขกว่าทุกวัน@ห้องประชุมภายในโรงแรม"สวัสดีครับคุณปกรณ์ คุณกันต์ และทุกคนนะครับ วันนี้ทางทีมเจ้าของคดีมาสอบสวนเพิ่มเติม และรายงานผลการสอบสวนนะครับ""สวัสดีครับผู้กำกับต้องขอบคุณเจ้าหน้าที่ที่อำนวยความสะดวกให้ ผลการสอบสวนได้ผลอย่างไรบ้างครับ" คุณปกรณ์เป็นตัวแทนถามแทนทุกคนที่รอคำตอบโดยเฉพาะลูกชายของเขาที่กังวลเรื่องนี้เป็นอย่างมาก"เราหาตัวคนเมาวันนั้นเจอแล้วครับ ผมของเปิดคลิปภาพที่เรารวบรวมมาให้ดูไปด้วยเลยนะครับ คนเมาคนนี้เป็นนักท่องเที่ยว แวะดื่มที่ร้าน xxx คนเดียวและมีเพื่อนมาดื่มด้วย 2คน แล้วแยกจากกัน กล้องวงจรปิดในร้านก็นั้งดื่มนั่งคุยตามปกติ จากนั้นชายคนนี้ก็ขับรถเข้าซอยมา เพื่อไปเข้าห้องพ
@โรงแรม บุษยารีสอร์ท แอนด์สปา"ค่อยๆ เดินนะคะคุณแม่ กิ่งช่วยค่ะ" กิ่งกานดาช่วยพยุงผู้เป็นแม่ให้ขึ้นเตียงนอน มีผู้เป็นพ่อช่วยเปิดประตูให้"ไม่เป็นไรแล้วลูก แม่เจ็บนิดเดียวเดี๋ยวก็หาย ว่าแต่พี่ชายเราพาหนูบัวไปพักที่ไหน" คุณหญิงกานดายังอดห่วงบุษยาไม่ได้ ภาพที่รถคนเมาพุ่งเข้าจะชนยังติดตาอยู่เลย"ไปพักห้องที่พี่เขาทำไว้ให้บัวนั่นแหละค่ะ อยู่หลังสุดติดกับประตูหลังเชื่อมไปประตูบ้านนมพุตตาลค่ะคุณแม่" กิ่งกานดาบอกตามที่พี่ชายบอกเอาไว้"คุณเจ็บมากไหมนอนพักเถอะ กินยาแก้ปวดก่อนนอนนะพรุ่งนี้น่าจะระบมนิดหนึ่ง ถ้าไม่ได้คุณไม่รู้หนูบัวกับหลานเราจะเป็นไงบ้าง" คุณปกรณ์นั่งลงข้างๆ ลูบผมอย่างเบามือ"คุณพี่คิดว่าเป็นฝีมือของพวก สหพงศ์หรือเปล่าคะ""ต้องรอตำรวจรายงานผลพรุ่งนี้ ผู้กำกับก็อาจจะมาที่นี่ด้วยตัวเอง" ผู้เป็นประมุขของบ้านบอกด้วยสีหน้ากังวล ลึกๆ แล้วก็คิดว่าน่าจะไม่ใช่อุบัติเหตุไม่อย่างนั้นกันต์พิมุกต์คงไม่ขอให้ตำรวจไล่ดูกล้องวงจรปิดทุกตัวรอบๆ ตั้งแต่คนเมาจากไหน มาได้อย่างไรครอบครัวนมพุตตาลเกรงใจขอพักห้องพักบนตึกที่สร้างใหม่เพราะโซนนี้ห้องที่ชั้นไม่สูงมากจะไม่แพงเท่าโซนรีสอร์ท แถมอยู่ใกล้ครัวไทยด้
“คุณกันต์!! ” ทันทีที่ประตูห้องเปิดออกบุษยาต้องตกใจอ้าปากค้างเพราะเจ้านายของคุณแนนที่เธอพูดถึงคือกันต์พิมุกต์ที่เดินเข้ามาพร้อมกับผู้ช่วยหนุ่ม “สวัสดีครับคุณบัว” เป็นพันลภที่เป็นคนเอ่ยทักทายในขณะที่กันต์พิมุกต์ยังคงวางสีหน้าเรียบเฉย แต่ชายตามองคนตัวเล็กที่มีทีท่าตกใจเมื่อเห็นเขา คนตัวโตหันไปมองสำร
บุษยาไม่รู้ตัวเลยด้วยซ้ำว่าถูกถอดชุดนอนออกตอนไหน รู้ตัวอึกทีก็เหลือเพียงชุดชั้นในสีขาว รูปร่างและสัดส่วนของบุษยาทำให้คนตัวสูงยกยิ้มมุมปากอย่างพึงพอใจชายหนุ่มสอดมือเข้าไปปลดตะขอเสื้อชั้นในออกแล้วเหวี่ยงลงข้างเตียงโดยที่ไม่ได้สนใจด้วยซ้ำว่าจะตกไปทิศทางไหน คนตัวโตใช้มือหนุ่มของเขาบีบคลึงหน้าอกขาวอวบ
บุษยากำมือแน่นจนเจ็บไปหมด ทั้งโกรธ ทั้งเกลียดคำดูถูกของกันต์พิมุกต์ที่เสนอให้เธอเป็นนางบำเรอแม้เขาจะเรียกสวยหรูว่าภรรยาชั่วคราวก็ตาม บุษยาหันหลังเพื่อเช็ดน้ำตาออกลวกๆ จังหวะนั้นคนตัวสูงรีบเดินไปปิดประตูหน้าห้องและล็อคอย่างรวดเร็ว บุษยาหันมาเห็นว่าประตูปิดแล้วเธอจึงเดินไปเพื่อที่จะดันตัวคนตัวสูงออก







