Chapter 5 – Isang Hindi Inaasahang Iniisip

Nakaupo ako sa aking kwarto, nakatingin sa bintana, pero ang isip ko, wala sa tanawin sa labas. Hindi ko maiwasan ang paulit-ulit na isipin ang babaeng iyon.

She's different.

Hindi tulad ng ibang babae na nakilala ko sa high society, sa mga parties at social gatherings. Hindi siya elegante, hindi magara, pero may kakaibang aura. Parang hindi siya nagpapanggap, hindi takot sa sarili niyang kahirapan, at kahit nai-humiliate, may tapang na bumangon.

Ramdam ko ang kakaibang tensyon, parang may magnet na humihila sa akin sa kanya. Ang kanyang simplicity, ang tapang, at kahit ang pagiging stubborn niya… lahat ng iyon, naiiba.

Kinaumagahan, habang nag-aalmusal ako sa dining room, lumapit si Mommy.

“Nathaniel, kailangan mong pumunta sa blind date ng anak ng business partner natin,”

malakas at determined ang boses niya.

“Kailangan ninyong makilala ang isa’t isa. Family expectations, Nathaniel.”

Napatingin ako sa kanya. Again?

Sawa na ako sa paulit-ulit na matchmaking ni Mommy para sa business connections.

“Mom, I already have a girlfriend,” sabi ko, diretso.

Nanlaki ang mga mata niya, halos na-shock.

“Anong girlfriend?” tanong niya, halatang interesado. “Ano ang family background niya? Same standard ba sa atin? Sa social status? Sa reputation? Sa yaman?”

Napailing lang ako.

“Mom… relax. Let me handle it. She’s… enough for me,” sagot ko, medyo irritated. Pero ramdam ko, hindi siya mapapaniwala.

Nagpatuloy siya.

“Dalhin mo siya bukas sa family dinner. I want to see her.”

Pagkatapos, nagpunta ako kay Vanessa. Kailangan ko siyang makita… at malinaw na maayos ang lahat. Nagkita kami sa isang cafe, tahimik at magaan sa una. Pero alam kong may kailangan kaming pag-usapan.

“Vanessa… can we… maybe… get back together?” tanong ko, diretso.

Ngumisi siya ng malungkot. “Nathaniel… I can’t. Not now. May piano competition ako sa ibang bansa. Focus lang ako diyan. Ayoko ma-distract.”

Tumango ako, ramdam ang pagkabigo.

“But… you promised…” bulong ko sa sarili ko.

“I know,” sagot niya. “After I win, after everything… I’ll come back to you. And then… maybe, we can talk about marriage. But for now… not possible.”

Umupo ako sa bench sa tabi niya, iniisip kung saan ako kukuha ng babae na pwedeng mapagkatiwalaan bilang girlfriend sa harap ng family at business expectations. Ayokong ma-pressure sa ganoong paraan, at hindi ko rin kayang tanggapin na gamitin lang ang iba para sa social appearances.

Habang nag-iisip ako, bigla pumasok sa isip ko si Lira.

The girl… the basurera.

The one I met in the villa, who got humiliated, who didn’t beg or complain despite everything. Hindi siya sanay sa mundo ko, pero may tapang at dignidad.

Naalala ko ang paraan ng pagkilos niya sa pool. How she handled the situation kahit mahirap, basang-basa, at naiinis sa kanya ang mga bisita. Hindi siya naiyak sa harap ng ibang tao, hindi siya nagpanggap. At may ngiti pa rin kahit ramdam kong sobrang na-humiliate siya.

And I can’t get her out of my head.

Habang naglalakad pauwi, naisip ko… baka si Lira ang sagot sa problema ko. Hindi siya perpekto sa mundo ni Mommy, hindi siya elegant, hindi siya socialite. Pero she’s real. She’s strong. She’s… honest.

Kakaibang pakiramdam ang sumiklab sa dibdib ko. Parang gusto kong protektahan siya, gusto kong makita na safe siya, kahit na sa simpleng paraan lang. Hindi ko alam kung bakit, pero gusto kong makilala siya ng mas mabuti.

She’s not like anyone I’ve met before.

Napahinto ako sa gitna ng street, huminga nang malalim, iniisip ang lahat ng nangyari sa villa. Hindi ko pa siya nakakausap nang maayos sa ganitong paraan, pero parang may koneksyon na hindi ko maipaliwanag.

Maybe… I should see her again. Not as a CEO. Not as a rich guy. Just me.

Balik sa bahay, nagpunta ako sa window, tinitingnan ang street na patungo sa villa. Ramdam ko ang excitement at kaba sa loob ko… para akong bata na may bagong nakilala na hindi niya alam kung paano haharapin.

May halong curiosity at… responsibility.

I need to see her again.

Sa unang pagkakataon sa mahabang panahon, naramdaman kong may bagay na mas mahalaga kaysa sa expectations ng pamilya o business connections. May isang tao… hindi pangkaraniwan, hindi predictable, at hindi katulad ng lahat ng babaeng nakakasalamuha ko sa high society.

At iyon si Lira.