ตอนที่ 22 Future Detective บทห้า ภาคปลาย

“พวกเรามีเรื่องจะคุยกับแม่ค่ะ” ชลลดาเป็นคนพูดเปิดประเด็นขึ้นมาก่อน เพราะน้องชายสองคนต่างพยักหน้าให้เธอเป็นคนเริ่มบทสนทนา

            “ใช่ครับ เรื่องนี้ผ่านกระบวนการตัดสินใจมาอย่างดี จากพวกเราทั้งสามคน มันไม่ใช่การตัดสินใจชั่ววูบเพียงเพราะอายุยังน้อย” ชัชวินเริ่มพูดถึงเนื้อหาเริ่มต้นและตั้งใจส่งช่วงท้ายที่เป็นส่วนสำคัญให้น้องเล็กแทน

            “พวกเราสามคนตัดสินใจจะไปอยู่ภายใต้การดูแลของว่าที่ประมุขคนต่อไปของตระกูลภูทนินทร์ แทนการดูแลจากพ่อกับแม่เพราะว่าพวกเราไม่ถูกใจระบบดูแลที่เอื้ออำนวยให้กับลูกชายมากกว่าลูกสาว”

            ชินภัทรรู้ว่ายังไงพี่สาวกับพี่ชายก็ไม่กล้าหักหาญน้ำใจของแม่เท่าไหร่ ในฐานะลูกคนเล็กในปัจจุบันเลยเลือกใช้กลเม็ดการเอาแต่ใจแทน

            และเลือกส่งเอกสารสัญญาที่มาจากผู้เป็นนายสามฉบับให้ท่านเปิดอ่านด้วยตนเอง คงเข้าอะไรมากขึ้น

นายหญิงตระกูลอุดรภาคได้อ่านสัญญาการเลี้ยงดูบุตรทั้งสามว่าหลังจากนี้จะตัดขาดการสนับสนันจากผู้เป็นพ่อแม่ รวมถึงตั้งใจหาเงินมาชดเชยค่าเลี้ยงดูทั้งหมดภายในสามปี

            เพื่อตัดขาดโดยสมบูรณ์ รวมถึงยินยอมพร้อมใจให้น้องสาวคนเล็กที่กำลังจะลืมตามาดูโลกกลายเป็นผู้สืบทอดตามกฎหมายแทนอีกด้วย

            เพราะความลำเอียงของพ่อแม่ที่นำเงินทุนตามกฎของตระกูลภูทนินทร์ที่ควรเลี้ยงบุตรด้วยจำนวนเงินเท่ากัน นำมาแบ่งให้บุตรคนอื่นที่เป็นลูกชายแทน

            ยังไม่รวมเอกสารประวัติต่างๆ ที่เป็นหลักฐานแน่ชัดว่ามีความลำเอียงเกิดขึ้นจริงทุกประการ ทำเอาผู้เป็นแม่ถึงกับกุมขมับ

            “เป็นความผิดของแม่เองที่ระหว่างตั้งครรภ์ไม่ได้ตรวจสอบย้อนหลังถึงยอดเงินการเลี้ยงดูบุตรจะมีปัญหามากมายขนาดนี้”

            “เพราะตามกฎแล้วช่วงสิบปีแรกจะต้องสนับสนุนจำนวนเงินประมาณห้าล้านบาทต่อปี และอีกสิบปีต่อมากลายเป็นสิบล้านบาท”

            “จำนวนเงินมีปัญหาในเดือนที่แม่ท้องช่วงสามเดือนแรกตลอดทุกรอบ แม่ขอโทษที่ไม่ได้ใส่ใจให้มากกว่านี้ ตอนนี้แม่ท้องห้าเดือนแล้ว จำนวนเงินจะไม่ผิดเพี้ยนอีก”

            “แม่อาจจะมีปัญหากับพ่อแทนได้นะคะ เพราะดูจากที่แม่ไม่เคยทราบเลยในระยะเวลานานขนาดนี้ จำเป็นต้องมีผู้ให้ความร่วมมือในการนำเอกสารตรวจสอบออกไประหว่างแม่ท้องก็ได้นะ”

            ชลลดาตัดสินใจพูดออกมาเพราะดูจากท่าทางของแม่แล้ว คงไม่รู้เรื่องรู้ราวจริงๆ ไม่งั้นคงจะไม่ตกใจขนาดนี้ ความสัมพันธ์ครอบครัวอาจจะไม่ลงรอยนัก

            แต่ความสัมพันธ์ของสามีภรรยาคู่นี้นับว่าดีมาก ไม่งั้นคงไม่มีลูกด้วยกันถึงสี่คนหรอก บ่งบอกความรักและความสัมพันธ์ที่ดีของทางบ้านพอสมควร

            “เรื่องนั้นแม่จะจัดการเองค่ะ เพราะกฎพวกนี้ถูกจัดตั้งให้ทั้งพ่อและแม่ให้จำนวนเงินเท่ากัน แยกกันให้เงินลูกด้วยจำนวนเงินเท่ากัน”

            “ในฐานะแม่แล้ว ถ้าเรื่องแค่นี้จัดการไม่ได้คงจะเสียชื่อเหมือนกัน เงินของพ่อค่อยว่ากันนะคะ ส่วนของแม่จะเป็นคนให้ทุกอย่างเท่าเดิม”

            “ส่งเลขบัญชีมาทางแชทแม่เลยนะ”

“เรื่องเท่านี้ไม่ทำให้ความสัมพันธ์ของแม่ลูกเปลี่ยนไปหรอก เดี๋ยวถ้าพ่อมีปัญหาล่ะก็...เดี๋ยวรู้กัน”

            นายหญิงตระกูลอุดรภาคไม่เคยสังเกตถึงความผิดปกติเหล่านี้เลยสักครั้ง เพราะสิ่งที่สามีแสดงให้เห็นต่อหน้าคือการรักลูกเท่ากัน และไม่มีเรื่องทะเลาะเบาะแว้งกัน

            ระหว่างนี้คงต้องมีการตรวจสอบอย่างเข้มงวด และไล่กวาดล้างสิ่งไม่ดีออกจากตระกูลสักหน่อย แล้วค่อยไปรับลูกของเธอมาอยู่บ้านด้วยความสบายใจ

            “ค่ะ / ครับ” สามพี่น้องขานรับพร้อมกัน พวกเขารู้ดีว่าระหว่างพ่อกับแม่ใครโหดและดุกว่ากัน เพราะฉะนั้นปล่อยให้ผู้ใหญ่สองคนปะทะกันไปแล้วกัน

          ชินภัทรรู้สึกแปลกใจที่ทุกอย่างราบรื่นกว่าที่คิด จนกระทั่งเริ่มสอบถามพ่อบ้านส่วนตัวของคุณชายใหญ่ ถึงรู้ความจริงว่าพ่อตนเองจะไม่สามารถเข้ามาจัดการอะไรภายในได้เป็นเวลาหนึ่งปี

            เพราะถูกลงโทษตามกฎ เนื่องจากเลี้ยงดูบุตรผิดพลาด แต่เป็นโทษสถานเบาเท่านั้น เลยทำให้ยังสามารถทำงานในบริษัทตนเองได้

            แต่ไม่มีมายังตระกูลเจ้านายและไม่สามารถรับรู้อะไรภายในตระกูลภูทนินทร์ได้ชั่วคราว

ส่วนหนึ่งอาจจะเพราะแม่ตนเองคงจะเข้ามาแทรกแซง ทำให้พ่อที่ปกติมักทำงานหนักจนแทบไม่มีเวลาสนใจเรื่องอื่นไม่ฉุกคิด รวมถึงเดิมทีไม่มีนิสัยใส่ใจคนรอบข้างเท่านั้น

คงประวิงเวลาออกไปนานพอสมควรเลยทีเดียว

ตรู๊ด... ตรู๊ด...

            (แม่)

            “ฮัลโหลครับ แม่มีอะไรหรือเปล่า” ชินภัทรถามด้วยความสงสัย เพราะปกติแล้วแม่มักจะโทรหาพี่สาวคนโตหรือพี่ชายคนรองมากกว่า

            “พวกลูกไปอยู่กันเป็นสัปดาห์แล้ว เป็นยังไงกันบ้าง”

            “แม่โทรหาลดากับชัชแล้ว แต่ไม่มีใครรับโทรศัพท์เลย”

            “ยังเช้าอยู่เลย มีเรื่องอะไรกันหรือเปล่าลูก”

อาจจะเพราะว่าตอนท้องลูกคนนี้มีปัญหาหลายอย่างเข้ามาชีวิต รวมถึงความเสี่ยงที่อาจจะเสียชีวิตในครรภ์ เลยทำให้ไม่กล้าเข้าใกล้ลูกมากเท่าไหร่นัก

            และยังเป็นซึมเศร้าหลังคลอดลูกคนนี้ด้วย ความวิตกกังวลจึงมากขึ้นกว่าเดิม ฉันเลยคิดว่ารักษาสภาพจิตใจและร่างกายให้ดีที่สุด

            เพื่อลูกในครรภ์ให้ดีก่อน ปัญหาหลังจากนี้ค่อยมาเคลียร์เอาทีหลัง พวกเรายังมีชีวิตอยู่ด้วยกันอีกนาน