Mag-log inMagaan ang ngiti ni Nevaeh habang nagsasalita, pero bawat salita niya ay parang kayang mang-inis hanggang mamatay ang kausap.“Oh right,” dagdag pa niya na parang may biglang naalala. “Habang nasa ospital kayo, tanungin mo na rin siya kung ano pa bang mga kalokohan ang ginawa niya aside from wanting to sleep with you.”Halos hindi na mapigilan ni Neela ang pag-iyak dahil sa sakit.“Nevaeh… tigilan mo nga ang paninira sa akin…”Biglang may naisip si Neela kaya agad siyang sumandal kay Jeston. Umiiyak ito habang paulit-ulit na sinasabing masakit ang mukha niya. Tuloy-tuloy pa rin kasi ang pagdaloy ng dugo mula sa maliliit na sugat sa pisngi nito hanggang sa mamula ang kalahati ng mukha niya.Kahit sino ang makakita ay siguradong mabibigla.Napatingin si Jeston kay Nevaeh, saka kay Neela. Halatang magulo na rin ang isip niya habang may unti-unti nang pagdududa sa mga mata nito.Pero dahil urgent ang lagay ni Neela at wala na siyang oras para magtanong pa, agad niyang binuhat ang ba
Napatingin si Nevaeh kay Jeston na may halatang pagtataka sa mga mata niya.Parang sumikat yata ang araw sa kanluran.Hindi rin makapaniwala si Neela sa narinig niya kaya agad itong napatanong,“Kuya Jeston… what did you just say? Ako ang magso-sorry sa kanya?”Noon kasi, kailanman ay hindi siya trinato ni Jeston nang ganito. Sa tuwing umiiyak siya o naaapi, tama man o mali, si Nevaeh lagi ang pinapagsorry nito.Pero nang mapansin ni Jeston ang mapulang marka ng mga daliri sa likod ng kamay ni Nevaeh, biglang dumilim ang ekspresyon niya.Mahigpit nitong hinawakan ang pulsuhan ni Neela bago malamig na nagsalita.“Nakita ko mismo na ikaw ang nanakit gamit ang kamay na ’yan, tapos magsisinungaling ka pa?”May halatang galit at disappointment sa tingin niya kaya bahagyang kinabahan si Neela. Mabilis nitong pinalambot ang boses habang namumula ang mga mata.“Kuya Jeston, hindi ko sinasadyang magsinungaling… Ang sama kasi talaga ng mga sinabi niya kanina. Tapos ni-record pa niya ako
“Really?” Bahagyang ngumiti si Nevaeh habang muling nagtatanong.Walang pagdududang tumango ang babae at mas lalo pang ginanahan magsalita. “Of course. Honestly, naaawa talaga kami sa ’yo, Nevaeh.”Napailing pa ito bago nagpatuloy. “Who would’ve thought, right? Dati, best friend or kabit lang dapat ang binabantayan. Ngayon pati sariling kapatid kailangan na ring bantayan. Si Neela, inakit pa talaga sariling kuya niya. Grabe, sobrang walang hiya.”Habang nagsasalita ang babae, napansin ni Nevaeh si Neela na nakatayo hindi kalayuan sa kanila. Halatang malinaw nitong narinig ang usapan. Namumula ang mukha nito sa galit habang mabilis na naglakad palapit sa kanila.Paglapit nito, agad nitong itinuro ang grupo ng mga socialite.“Ano’ng sinabi niyo kanina?”Tahimik namang sumingit si Nevaeh at walang emosyong sumagot, “Sabi nila, inaakit mo raw sariling kuya mo at wala kang hiya.”Halos mawalan ng kontrol si Neela sa galit.“Excuse me?! Ano’ng karapatan niyong sabihin ’yon? Friends p
Sumulyap si Mr. Villar sa relo niya bago nagsalita.“Maaga pa naman. Baka nasa daan pa lang si Jayden Javier.” Bahagya itong ngumiti. “Perfect timing ito para mauna tayong makipag-usap.”Bahagyang tumango si Sven habang kalmado itong sumagot.“Curious din ako.” Sumulyap ito sa di kalayuan. “Gusto kong makita kung anong conditions ang kayang ibigay ng Javier family.”Pagkasabi no’n, tila napansin ni Samson ang mga matang nakatingin sa direksyon niya.Luminga ito at napunta ang tingin kina Sven at Nevaeh. Saglit na dumaan ang mga mata nito kay Nevaeh bago agad ding umiwas.Hindi nagtagal, kusa itong lumapit sa grupo nila.“CEO Ferrer,” magalang nitong bati habang iniiaabot ang kamay nito, “matagal ko nang naririnig ang pangalan mo. Ako si Samson Lualhati. Finally, nagkita rin tayo.”Malalim ang boses nito, may bahagyang western accent at medyo mabigat ang pagbigkas.Tiningnan muna ni Sven ang kamay nito bago nakipagkamay.“Sa dami ng achievements ni Mr. Lualhati,” mahinahon nit
Pagkarinig ni Nevaeh sa sinabi ni Jeston, agad na nagsalubong ang maayos niyang kilay habang unti-unting umangat ang inis sa dibdib niya.Ilang araw lang silang hindi nagkita, pero natuto na pala itong magpanggap nang ganito?Bahagyang kumunot ang noo ni Sven at dumilim ang ekspresyon nito, halatang magsasalita na sana.Pero agad hinawakan ni Nevaeh ang braso nito para pigilan siya.Malamig at puno ng pangungutya ang tingin niya kay Jeston habang diretsong nagtatanong. “So ngayon, marunong ka nang magsinungaling pati sa sarili mo?”Tumigas ang tingin niya bago siya nagpatuloy.“Napirmahan na ang cancellation ng engagement. Binayaran ko na rin ang pagiging considerate ko by giving you the chance na makasama ’yang adopted sister mo.”Bahagya siyang huminga bago malamig na idinagdag. “So bakit hanggang ngayon, kailangan mo pa ring sirain ang pangalan ko sa harap ng maraming tao?”Tumahimik sandali ang paligid. At pagkatapos, diretso niyang sinalubong ang tingin ni Jeston.“O ba
Hindi kailanman itinanggi ni Nevaeh ang utang na loob niya kay Jeston dahil sa pagliligtas nito sa kaniya noon.Pero hindi ibig sabihin no’n ay hahayaan niyang bastusin siya ni Dahlia nang paulit-ulit.Lalo na nang idamay na naman nito ang yumao niyang mga magulang.Parang may mabigat na kamay na biglang humigpit sa dibdib niya, at hindi nagtagal ay namula ang gilid ng mga mata niya.Pinilit niyang manatiling kalmado habang mabagal na nagta-type ng reply.[“Since sobrang hilig niyo pong idamay ang mga patay kong magulang, bakit hindi niyo na lang sila samahan?”]Pagkatapos niyang i-send ang message, wala siyang naramdamang ginhawa.Sa halip, mas lalo lang niyang na-miss ang parents niya.Dahil doon, buong maghapon mabigat ang pakiramdam niya.Pagsapit ng gabi, dumating si Sven para sunduin siya papunta sa banquet.Habang nasa sasakyan sila, napansin agad nito ang pananahimik niya.Mahina ngunit malumanay ang boses nito nang magtanong. “Bad mood ka ba?”Nagtagpo ang mga mat







