CHAPTER 2

Agad na nagmadali si Roxanne palabas ng airport. Parang may kung anong nakabara sa kanyang lalamunan habang patuloy siyang sumisilip sa likuran para tiyaking hindi siya sinundan ni Lucian. 

Buti na lang at wala siyang nakitang anino niya kahit nakalabas na sila ng airport. 

Nakaramdam siya ng malaking ginhawa. 

Nagtataka ang mga bata sa kanyang kakaibang pag-uugali habang umuusbong ang takot sa kanyang mukha, pero alam nilang hindi tamang magtanong sa kanya sa oras na iyon. Kaya tahimik na lang silang nagpaalam na sumunod sa kanya.

“Roxanne! Archie! Benny!” tawag ng isang babae mula sa malayo.

Umangat ang tatlong ulo at nakita nilang may isang babae sa suot na suit na masayang nagwawagayway sa kanila habang papalapit.

Unti-unting naluwagan ang pakiramdam ni Roxanne sa kanyang nakita. “Madilyn! Ang tagal na!” sabi niya, nakangiti.

Si Madilyn Xander ang pinakamatalik na kaibigan niya noong college at kasalukuyang nagtatrabaho bilang doktor sa hospital ng kanilang pamilya.

Pagdating ni Madilyn, niyakap niya si Roxanne ng mahigpit. “Finally, nandito ka na! Sobrang namiss kita!” sabi nito nang may kasiyahan.

“Namiss din kita!” sagot ni Roxanne, tumatawa.

Kahit na nanatili silang konektado online sa mga nakaraang taon, bihira lang silang magkita sa personal.

Pagkatapos ng yakap, lumuhod si Madilyn at niyakap ang mga bata. “Mga babies ko, namiss niyo ba ako?”

Nagtawanan ang dalawa at sabay-sabay na sumagot, “Of course! Aunt Madilyn, napanaginipan ka pa namin! Ang ganda mo pa rin!” 

“Ang sweet niyo!” ngumiti si Madilyn habang natutuwa sa kanilang mga papuri.

Ngunit nakabawi na ulit ang kanyang pagbabantay. Tumingin siya sa gate ng airport at sinabi nang kalmado, “Sige, umalis na tayo. Mag-uusap tayo sa bahay.”

Nagbigay si Madilyn ng halik sa pisngi ng mga bata bago siya tumayo. Matapos ilagay ang bagahe sa trunk ng kanyang sasakyan, pinasok niya ang lahat sa loob at mabilis silang umalis.

Samantala, lumabas si Lucian sa gate ng airport.

“Cancel my schedule overseas,” sabi niya sa kanyang assistant, si Cayden Lawson.

Tumango si Cayden bilang pag-unawa. “Mr. Farwell, pinalawig na namin ang paghahanap kay Ms. Estella. Bata pa siya at hindi makakalayo. Huwag mag-alala.”

Si Ms. Estella ay ang paboritong anak ni Mr. Farwell. Mas mahalaga na mahanap siya kaysa sa kanyang mga gawain sa ibang bansa.

Nag-dark ang tingin ni Lucian habang naglalakad siya patungo sa kanyang Maybach na nakaparada sa tabi ng kalsada.

Di nagtagal, umalis na ang sasakyan.

Isang oras ang lumipas, nakarating ang sasakyan ni Madilyn sa Durwest Garden, isang residential area na puno ng mga mansyon.

Hiningi ni Roxanne ang tulong ni Madilyn para mag-renta ng bahay, at ito na ang nakuha niya.

Lumabas silang lahat ng sasakyan at pumasok sa bagong bahay sa pangunguna ni Madilyn.

“Ang ganda ng paligid. Gusto ko ang lugar na ito,” sabi ni Roxanne.

Masaya si Madilyn sa kanyang sinabi. “Siyempre, kapitbahay tayo! Yung may-ari ng bahay na ito ay lumipat sa capital at gustong iparenta ang lugar. Nahanap ko lang ito. Kapag may oras tayo, pwede tayong magbisita sa isa’t isa.”

Ngumiti si Roxanne at tumango bilang sagot.

Matapos ang ilang sandali ng pag-aayos ng kanilang mga gamit, oras na para sa hapunan.

Kaya’t dinala sila ni Madilyn sa labas para kumain.

Nasa parking lot na sila ng restaurant at paparada na si Madilyn nang biglang may lumabas na batang babae mula sa madilim na sulok.

Nagmamadaling pinindot ni Madilyn ang preno bago pa man maabot ng sasakyan ang bata. Nagulat siya nang makita ang batang nakahiga sa lupa.

Nagtataka rin si Roxanne sa malapit na insidente. Tumingin siya sa mga bata para tiyaking okay sila bago siya bumaba ng sasakyan.

May batang nakaupo sa lupa na halos limang taong gulang at halatang naguguluhan.

Dahil sa nakitang ito, nahulog ang puso ni Roxanne. Dahan-dahan siyang lumapit sa bata at nagtanong, “Hey, nasaktan ka ba?”

Ang batang babae ay may maputing balat at mukhang cute na may nakabraid na buhok. May dalang mamahaling manika at nakasuot ng pink na damit.

Nang marinig ang boses ni Roxanne, unti-unting bumalik ang kanyang composure, pero nag-alinlangan pa rin siya at nag-shake ng ulo.

Napakunot ang noo ni Roxanne dahil hindi niya alam kung paano makipag-usap sa bata.

Hindi nagtagal, lumabas si Archie at Benny mula sa sasakyan.

Nagtinginan ang dalawa at nagtanong sa isa’t isa nang makita ang batang tahimik. 

Ang cute niya. Bakit hindi siya nagsasalita? Baka bingi siya?