Hidding My Ex-Boyfriend's Son

“Lucian, I’ve been married to you for three years, but you’ve never once touched me. I’ll give my blessing to you and your first crush by giving up on our marriage. Tomorrow, you’re free to go after her. But for now, just make it up to me for my feelings for you all these years, please?”Pagkasabi ni Roxanne Jarvis noon, yumuko siya at siniil ng halik ang lalaki sa harap niya. Para siyang gamo-gamo na kusang lumapit sa apoy. Halatang desperado at nagmamadali ang kilos niya.Alam niyang hindi tama ‘yon, pero mahal na mahal niya si Lucian nang matagal na.Lahat ng sakit, tiniis niya. Ang gusto lang naman niya ngayon ay kahit konting konsolasyon.“Roxanne, how dare you!” galit na bulyaw ni Lucian Farwell. Mahigpit niyang kinuyom ang mga kamao, at ang pangingitngit sa mukha niya ay halatang-halata.Gusto niyang itulak palayo si Roxanne, pero naramdaman niya ang pagnanasa sa katawan niya. Parang apoy na unti-unting sinusunog ang natitirang kontrol niya.Napakawalang-hiya niya! Paano niya n

Agad na nagmadali si Roxanne palabas ng airport. Parang may kung anong nakabara sa kanyang lalamunan habang patuloy siyang sumisilip sa likuran para tiyaking hindi siya sinundan ni Lucian. Buti na lang at wala siyang nakitang anino niya kahit nakalabas na sila ng airport. Nakaramdam siya ng malaking ginhawa. Nagtataka ang mga bata sa kanyang kakaibang pag-uugali habang umuusbong ang takot sa kanyang mukha, pero alam nilang hindi tamang magtanong sa kanya sa oras na iyon. Kaya tahimik na lang silang nagpaalam na sumunod sa kanya.“Roxanne! Archie! Benny!” tawag ng isang babae mula sa malayo.Umangat ang tatlong ulo at nakita nilang may isang babae sa suot na suit na masayang nagwawagayway sa kanila habang papalapit.Unti-unting naluwagan ang pakiramdam ni Roxanne sa kanyang nakita. “Madilyn! Ang tagal na!” sabi niya, nakangiti.Si Madilyn Xander ang pinakamatalik na kaibigan niya noong college at kasalukuyang nagtatrabaho bilang doktor sa hospital ng kanilang pamilya.Pagdating ni M

Lucian nakatingin sa kanya ng masama ng ilang segundo.Samantalang si Aubree, sinasakal ang kanyang palad para pigilin ang tunay niyang emosyon.“Dapat hindi ka nagkukunwari.”Pagkatapos ng ilang sandali, umiwas si Lucian at tumingin kay Cayden. “May balita na ba mula sa pulisya?”Malungkot ang boses ni Cayden. “Wala pa.”Nag-alinlangan siyang lumingon kay Lucian at nagtanong, “Puwede bang may kumuha kay Ms. Estella?” Kitang kita ang pag-aalala sa kanyang boses.Ang batang babae ang mahal na anak ni Lucian. Siya ay pinalad na nakatira sa Farwell family at naging target ng maraming kaaway ni Lucian. Noong nakaraan, muntik na siyang mawala.Ngayon, wala na siya, at kahit ang pulisya ay hindi siya mahanap. Kaya’t hindi maiwasan ni Cayden na isipin ang pinakamasama—baka may kumidnap sa kanya.Naging madilim ang tingin ni Lucian. “Palakihin ang bilang ng mga tao at palawakin ang search area. Gusto kong makita siya bago matapos ang araw!”“Okay!” malakas na sagot ni Cayden.Naramdaman niya

Ngayon, dalawa na lang ang tao sa loob ng silid.Sinaliksik ni Lucian ang paligid bago tumingin sa kanyang anak.Ang maliit na bata ay nasaktan pa rin sa biglaang pag-alis ni Roxanne. Kaya nang makita ang kanyang ama, sa halip na matakot, lumingon ito palayo na may inis.Isang bahagyang kunot sa noo ang lumitaw sa mukha ni Lucian.Alam ni Cayden, ang kanyang assistant, na kasing hirap pakitunguhan si Estella tulad ng kanyang ama, kaya't siya na ang humarap."Are you okay, Ms. Estella?"Sumulyap lang ang bata sa kanya bago muling tinalikuran nang mas malakas.Tinitigan ni Cayden ang bata. Nakita niyang ligtas at maayos ito, kaya napabuntong-hininga siya ng bahagya at humarap sa kanyang amo para mag-ulat.Muling kumipot ang mga mata ni Lucian at bumaling siya kay Madilyn na nasa tabi ng kanyang anak.Biglang tumibok nang mabilis ang dibdib ni Madilyn nang magtama ang kanilang mga mata, at palihim niyang pinisil ang sariling mga kamay para pakalmahin ang sarili.“Nasaan si Roxanne?”Nagd

Dalawampung minuto ang nakalipas nang huminto ang sasakyan sa tapat ng Farwell residence.Ayaw ni Estella na buhatin siya ng kahit sino, kaya tahimik siyang bumaba ng sasakyan sa pamamagitan ng maingat na pagbaba.Sumunod si Lucian sa kanya, hindi nagsasalita.Pagkapasok pa lang nila ng bahay, narinig nilang may tumatawag kay Estella.“Essie!” sigaw ni Aubree, na abala sa paglalaro ng kanyang telepono sa sala. Nang makita niya sina Lucian at Estella, agad siyang tumakbo papalapit at niyakap ang bata. “Essie, sa wakas nandito ka na! Paano mo nagawa na umalis nang hindi nagsasabi? Sobra akong nag-alala nang mawala ka. Okay ka lang ba? Nasaktan ka ba?”Sinimulan niyang suriin ang katawan ni Estella para tiyakin na wala itong sugat.Natigilan si Estella, nagulat sa kilos ni Aubree. Ngunit hindi nagtagal, bumalik ang malamig na tingin ng bata habang patuloy na naririnig ang mga salitang puno ng hindi tapat na pagkabahala.Wala ba siyang alam kung bakit ako umalis? Hindi ako aalis kung hind