Mag-log inSa loob ng tatlong araw na wala si Travis, abala si Katreese sa mga gawain sa bahay.
Maingat niyang inayos ang bawat sulok ng kanilang tahanan, tinitingnan at iniiwasan ang mga bagay na kanya lamang. Inilagay niya ang lahat ng kanyang mga gamit at pagkatapos ay namili ng isang moving company upang mag-transport ng kanyang mga gamit. Nakita ito ni Manang Linda at napagtanto niyang hindi lamang dahil sa galit ang mga ginagawa ni Katreese. Agad niyang tinawagan si Travis, ngunit hindi ito sumagot. Nang makita niyang walang silbi ang kanyang tawag, nagdesisyon si Manang Linda na makipag-usap kay Katreese. Subalit mabilis niyang napansin na matibay ang desisyon ni Katreese, at wala nang makakapagbago sa kanyang plano. Kinabukasan, nang papunta si Manang Linda sa bahay, nakita niyang pababa si Katreese mula sa ikalawang palapag, hawak ang maleta. Agad siyang nagmadali at nilapitan ito. “Madam, saan po kayo pupunta?” tanong niya. Huminto si Katreese at nagbigay ng isang malungkot na ngiti. “Manang Linda, alam kong napakahirap ng mga taon na ito para sa’yo.” Binuksan niya ang bag at kinuha ang isang makapal na sobre, at inabot ito kay Manang Linda. “Alam kong hindi ako naging maayos sa kalusugan ko, at dumagdag pa po ako sa iyong mga trabaho. Ito ay isang maliit na pasasalamat ko po. Pakiusap, tanggapin mo po ito.” “H-hindi, hindi na, Madam! Hindi ko po kayang tanggapin ito!” Agad na sumagot si Manang Linda, nag-aalala ang mukha. “Normal lang ang magkaalitan ang mag-asawa. Mahal pa rin kayo ng asawa ninyo, ‘wag po kayong gumawa ng desisyon na padalos-dalos…” “Manang Linda, hindi po matigas ang ulo ko. Aalis na po ako ngayon. Mag-iingat po kayo.” Nanatiling matatag ang kanyang tono. Wala ng ibang sinabi si Katreese, kaya’t kinuha nito ang maleta at naglakad papunta sa pinto. “Madam, please, itong pera n’yo po…” Tawag ni Manang Linda habang sinusundan si Katreese, ngunit naroon na siya sa labas ng pinto. Sa isang iglap, nasa driver’s seat na si Katreese, saksi si Manang Linda sa bilis ng kanyang pag-alis. Pinipilit niyang habulin ngunit mabilis na umandar ang puting kotse. Naiwan si Manang Linda na nakatayo, walang magawa. Agad kinuha ni Manang Linda ang kanyang telepono at nagpadala ng mensahe sa kanyang among lalaki. Manang Linda: Sir, may nangyaring masama. Umalis na po si Madam! Tatlongpong minuto ang lumipas at dumating ang puting kotse sa underground parking ng isang marangyang residential complex sa BGC, nasa sentro ng lungsod. Isa ito sa mga property na binili ni Katreese bago siya ikasal, isang maluwang na penthouse sa itaas na palapag na may higit 300 square meters na living space at isang rooftop garden na may malawak na tanawin ng buong lungsod. Tumigil ang sasakyan sa isang pribadong parking spot, at tinanggal ni Kira Silva ang kanyang sunglass at tumingin kay Katreese sa passenger seat. “Sigurado ka na ba talaga sa desisyon mo?” tanong ni Kira, medyo nag-aalala. Tinutok ni Katreese ang kanyang mata kay Kira at nagbigay ng isang ngiting may kabuntot na pahiwatig ng kasiguruhan. “Anong ibig mong sabihin, iniisip mo ba na nagtatampo lang ako?” Nag-atubili si Kira saka humalukipkip. “Hindi naman…. Pero, iniwan mo na si Travis, at ngayon ibinibigay mo na siya kay Trina? Sigurado ka na ba talaga?” Pumait ng bahagya ang ngiti ni Katreese, at ang kanyang mga mata ay tumingala ng malamig. "Ang pag-file ko ng divorce ko ay para lumaya ako mula kay Travis. Tungkol naman kay Trina... wala akong balak na ipaubaya si TJ sa kanya." Maluwag na huminga si Kira. “Salamat at nabawasan na rin ang aking alalahanin. Anuman ang gusto mong gawin, susuportahan kita, girl.” "Salamat," sagot ni Katreese, ngumiti siya kay Kira. "Mabuti na lang at andiyan ka." Ngumiti si Kira. “Syempre! Mas mabuti akong kaibigan kaysa kay Trina. At sa totoo lang, hindi ko akalain na lolokohin ka niya.” "Tama ka," sagot ni Katreese. "Pero kaya ko siyang hilahin palabas at itapon pabalik sa lungga niya." Lumabas si Kira mula sa sasakyan at tinulak ng malakas ang pinto na may ngiti sa labi. "At ‘yan ang gusto ko sa’yo, girl. Ilabas mo na lahat ng tapang mo!” Ang moving company ay ilang beses na bumyahe upang mailipat ang lahat ng gamit ni Katreese sa kanyang bagong tahanan. Ang tatlong kuwartong apartment ay idinisenyo sa French style, ayon sa kanyang plano. Ang mga malalambot na kulay at magarang kasangkapan ay nagbigay ng isang mainit at malugod na pakiramdam sa buong bahay. Isang lugar na pinaghirapan ni Katreese na pagplanuhan, bawat detalye ay pinili ng may pagmamahal. Minsan, nakita ni Travis ang mga plano ng disenyo at tinanong kung ito na ang magiging wedding home nila. Noong mga oras na iyon, kamakailan lamang silang na-engage, at si Katreese, na lihim na umiibig sa kanya, ay hindi napigilang ngumiti at sumagot na magiging perfect na wedding home nga nila ito. Dahil sa pag-uusap na iyon, bawat piraso ng kasangkapan at bawat appliances ay pinili ni Katreese ng may pagmamahal. Inisip niya ang buhay nila ni Travis dito, pagpapalaki ng kanilang mga anak, at pati na rin ang kanilang future. Ngunit, nang bilhin ni Travis ang ibang bahay para sa kanilang marital home, nakaramdam si Katreese ng kaunting kalungkutan. Ngunit sumunod pa rin siya, bagamat hindi mawala sa kanyang isipan na may mali sa sitwasyon. Ngayon, nang tumayo siya sa bahay na kanyang itinaguyod, isang kakaibang kaliwanagan ang dumaan sa kanyang isipan. Siguro, lahat ng ito ay nakatakdang mangyari. At least, sa lugar na ito, may kontrol siya sa bawat sulok. Ang bawat bahagi ng bahay ay sumasalamin sa kanyang personalidad. Isang bahay na tanging para lamang sa kanya. Napakapagod ng proseso ng paglipat. Si Katreese, na nagdadalang-tao ay hindi makagalaw ng mag-isa. Si Kira naman ay hindi siya pinapayagan magbuhat ng kahit anong mabigat, at siya na lamang ang nag-asikaso ng lahat mula umaga hanggang gabi. Kinabukasan, natapos din nila ang lahat ng pag-aayos. Nag-order si Katreese ng pagkain, at kumain sila ni Kira sa rooftop garden upang magpahinga at mag-enjoy sa kanilang tahimik na hapunan. Habang kumakain, tinanong siya ni Kira, "So, itatago mo ba sa kanya ang iyong pagbubuntis?" "Oo," sagot ni Katreese, "May anak na siya kay Trina, at ang anak kong ito ay walang kinalaman sa kanya." "Pero, mahirap nang itago ‘yan kapag lumaki na ang tiyan mo, hindi ba?" tanong ni Kira. "Oo, tama ka… kaya kailangan kong ayusin lahat bago pa maging halata." Humigop si Katreese ng sopas at nag-isip. "Kahit ang mutual consent divorce ay may isang buwang cooling-off period. Kung makikipagtulungan si Travis, okay lang. Kung hindi naman, kailangan namin maglitis." "Sues for bigamy!" sabi ni Kira, medyo triumphant ang tono. "Ang illegitimate child ay sapat na patunay ng kanyang pananadyang pagkakasala." "Oo, alam ko. Ang mga abogado na handang kunin ang aking kaso ay hindi pa nakapag-set ng meeting. Makikipag-usap ulit ako kay Aira bukas." "Okay. Sigurado akong may plano ka pa," sagot ni Kira. Ngumiti si Katreese. "Samahan mo ako bukas.”Makalipas ang ilang segundo, nagpatuloy si Aira, "Hindi ako mapakali kaya bumaba rin ako ng kotse. Gusto kong malaman kung ano talaga ang nangyayari. Ikaw mismo ang nagsabing nasa ibang lugar na siya para may hanapin, kaya bakit biglang nandito pa pala siya sa maynila? Pagpasok ko sa villa, si Assistant Florez lang ang nasa unang palapag. Para siyang nakakita ng multo nang makita ako. Tinanong ko siya kung bakit naroon si Kaori, pero pautal-utal lang siya at ayaw magsalita. Lalong uminit ang ulo ko kaya dumiretso ako sa itaas, at alam mo ba kung ano ang nakita ko?"Mahigpit na napahawak si Katreese sa kanyang telepono."Nakita kong lumabas si Kaori mula sa master bedroom ninyo habang may hinihilang maleta."Nanigas ang mukha ni Katreese sa narinig niya."Ang sabi niya, kumuha lang daw siya ng mga damit para kay Travis! Siya pa talaga ang kumuha ng mga damit niya! Halos hindi ako makapaniwala! Tinanong ko kung ano ba talaga ang relasyon niya kay Travis at bakit siya ang gumagawa ng mga
"Kagigising lang po ni Boss kanina, pero dahil mahina pa rin ang katawan niya, muli siyang nakatulog. Sabi naman po ng doktor na normal lang iyon. Kailangan pa ng sapat na panahon para tuluyang makabawi ang kanyang katawan. Kung magiging maayos ang lahat, maaari na siyang ma-discharge pagkalipas ng halos dalawang linggo."Napangiti si Katreese nang marinig ang balitang iyon. Sa wakas, unti-unting nawala ang matagal ng bumabagabag sa kanyang isipan.Ligtas na si Travis, at higit sa lahat, magkakaroon pa rin ng ama ang kanyang mga anak.Tungkol naman sa usapin ng kanilang divorce, hindi na muna ito muling binanggit ni Katreese. Naisip niyang kapag tuluyan nang nakarekober si Travis at nakapunta sa probinsya, saka na lamang nila ito pag-uusapan nang harapan.Pagkatapos ibaba ang tawag, nagtungo sina Katreese at Santi sa ospital para sa kanyang prenatal checkup sa ika-dalawampu't walong linggo ng kanyang pagbubuntis.Lumabas sa resulta na nadagdagan siya ng 2 pounds. Bihirang-bihirang pur
Ngunit patuloy lamang ang bata sa pag-iyak. "Auntie… gusto ko si Auntie…"Dinala niya si Isha pabalik sa kama. Mabigat man sa kanyang katawan, buong tiyaga niyang binuhat ang bata at kinandong ito.Nanginginig pa rin sa paghikbi ang maliit nitong katawan. Kumuha siya ng tissue at maingat na pinunasan ang mga luha nito."May mahalagang aasikasuhin lang si Auntie, pero babalik din siya. Magpakabait ka muna, okay? Kapag umiiyak ka, nalulungkot si Mommy… at siguradong malulungkot din ang auntie mo.""Gusto ko... si Auntie..." Paos na paos ang munting tinig ni Isha.Nangilid ang lungkot sa mga mata ni Katreese. Pagkagising pa lamang ng bata, si Kaori agad ang hinanap nito.Sa loob ng limang taon, si Kaori ang naging sandigan at nag-alaga sa bata. Sa biglaang pagkawala nito, nawala rin ang pakiramdam ng seguridad ni Isha.Mahinahon siyang nagpatuloy sa pag-alo sa anak, "Good girl si Isha, hindi ba? Babalik si Auntie, at sasamahan ka ni Mommy habang hinihintay natin siya."Bahagyang ngumuso
Pagkauwi ni Katreese kasama si Isha, agad siyang tinawagan ni Assistant Florez.Mahimbing pa ring natutulog si Isha kaya maingat siyang binuhat nina Katreese at Clark paakyat sa silid ng mga bata. Sumunod naman si Manang Linda upang bantayan at alagaan ang bata.Naupo si Katreese sa sofa at marahang hinimas ang sumasakit niyang ibabang likod."Ano'ng nangyari, Assistant Florez?""Madam, tumawag ako para sabihin sa’yo ang magandang balita!"Natigilan si Katreese at agad na napatuwid ng upo. "Nagising na ba si Travis?""Hindi pa po," masiglang sagot ni Assistant Florez. "Pero nagkaroon ng konsultasyon ang doktor at ang ilang pinakamahusay na neurosurgeon ngayong araw. Nakabuo sila ng panibagong plano para sa operasyon. Kapag naging matagumpay ito, mas malaki ang posibilidad na magising si Boss."Napakagat-labi si Katreese. "Mapanganib ba ang operasyon?""May panganib pa rin po. Ang pinakamasamang posibleng mangyari ay hindi na siya magising habang-buhay at manatili na lamang sa vegetati
Napakatatag ng pasya ni Kaori at mukhang wala na talaga itong balak bumalik. Dahil ganoon kalaki ang pagdepende ni Isha rito, mahaba-habang panahon pa ang gugugulin ni Katreese upang tuluyang mapawi ang takot ng bata.Pagkapasok sa loob ng villa, inakay ni Katreese si Isha papunta sa sofa.Napakalakas ng hangin sa labas at mahina pa ang katawan ng bata. Matapos umiyak nang matagal habang nasa malamig na panahon, hindi nito mapigilang umubo ng sunod-sunod.Labis na nag-alala si Katreese at naalala niyang may allergic asthma ang anak. Agad niyang inutusan si Manang Linda na kunin ang inhaler at gamot nito sa itaas.Matapos maibigay ang gamot, hindi pa rin gumaan ang pakiramdam ni Isha. Hinawakan ni Katreese ang noo nito at medyo mainit ito.Sa labas, tuluyan ng nagdilim ang kalangitan. Sunod-sunod na bumagsak ang malalaking patak ng ulan sa mga bintana ng villa.Nagliwanag ang buong bahay dahil sa mga ilaw, ngunit lalo lamang naging kapansin-pansin ang sobrang pamumutla ng mukha ni Isha
Sumakay si Kaori sa isang taxi. Dahan-dahang umikot ang kotse bago tuluyang umalis.Gustong habulin ni Isha si Kaori, ngunit napakabilis umalis ng sasakyan. Samantalang napakaliit at napakahina naman niya.Hinawakan siya ni Manang Lilya at may sinasabi, ngunit wala siyang narinig ni isang salita.Ang alam lang niya ay umalis na si Kaori, at sumakay ito sa isang sasakyan na hindi man lang siya isinama.Sa kanyang mga mata, unti-unting lumiit ang puting kotse hanggang sa tuluyan itong naglaho sa kanyang paningin."Auntie..." Nanigas ang maliit niyang katawan sa malamig na hangin.Iniwan na siya ni Kaori. Paulit-ulit na bumabalik sa isip niya ang huling sandali bago ito umalis. Napakahigpit ng yakap ni Kaori sa kanya na halos hindi na siya makahinga.Ngunit hindi siya nagpumiglas. Ang gusto niya ay habambuhay na siyang yakapin ni Kaori nang ganoon.Ngunit sa huli, binitiwan pa rin siya nito."Isha, magpakabait kang mabuti kasama ang Mommy mo, at kalimutan mo na rin ako." Iyon ang mga hul
Sa isang maalinsangang gabi ng tag-init, nababalot ng malabong liwanag ang master bedroom, at ang malawak na kama ay tila lumulubog sa anino ng silid.Marahang sumasayaw ang manipis na kurtina sa ilalim ng maputlang liwanag ng buwan. Sa katahimikan ng gabi, magkasabay na gumagalaw ang kanilang mga
Sa ikatlong araw ng pagkaka-admit ni Ranran sa ospital, dumating si Assistant Florez. Kasama na niya si Kira.Pagkakita pa lang kay Katreese, agad siyang hinila ni Kira papunta sa katabing lounge. Isinara niya ang pinto, saka siya pinaupo at agad na inabot ang kanyang tiyan.“Kumusta ang inaanak ko
Pinagmasdan ni Katreese ang “tahanan” na limang taon na niyang hindi binabalikan. Hindi naman sa ipinagkait ng kanyang ina ang pagbabalik niya noon, kundi siya mismo ang hindi na muling naghangad na umuwi.Sa loob ng limang taong iyon, ni isang beses ay hindi rin siya kinontak ng kanyang ina.Bagam
Noong mga nakaraan, hindi na magdadalawang-isip si Katreese. Agad siyang susugod, nag-aalab ang galit, at hihingi ng paliwanag nang harapan. Hindi siya kailanman naging uri ng babaeng tahimik na nilulunok ang sama ng loob, lalo na pagdating sa pagtataksil.Pero hindi na ngayon. Hindi na kailanman.







