Chapter 2

Nang makita ni Claire Bennette ang mukha ng lalaking pumasok sa operating room, para siyang tinamaan ng kidlat. Biglang nawala ang kulay sa kanyang mukha, at nanginig ang kanyang mga kamay. Hindi niya inaasahang muli niyang makikita ang lalaking matagal na niyang pilit kinakalimutan.

“I-Ikaw...”

Hindi niya maituloy ang sasabihin. Nanginginig ang kanyang mga labi habang nakatitig sa lalaki, umaasang nagkakamali lamang siya. Masyadong pamilyar ang mukha nito, pati na ang malamig na tinging tila kayang tumagos sa kanyang kaluluwa.

Naiinis na itinaas ng lalaki ang isang kamay. Agad na kumilos ang mga bodyguard na nakapaligid sa kanya. Walang anumang pagtutol na inilabas nila sa operating room ang mga doktor at nars.

Ilang segundo lamang ang lumipas, at silang dalawa na lang ang naiwan sa loob. Nang tuluyang magsara ang p***o, nakaramdam si Claire Bennette ng matinding takot. Gusto niyang sumigaw, ngunit tila may nakabara sa kanyang lalamunan.

Nakilala niya ang lalaki.

Si Alexander Kingsley. Ang lalaking nakasama niya noong gabi ng kanyang kasal. At higit sa lahat, siya ang tunay na ama ng batang dinadala niya sa kanyang sinapupunan.

Hindi na nagdalawang-isip si Claire Bennette. Bumaba siya mula sa operating table at mabilis na nagtungo sa p***o. Wala siyang ibang gustong gawin kundi makalayo sa lalaki. Ngunit bago pa makalabas, biglang may humawak sa kanyang pulso.

“Bitawan mo ako!” sigaw niya habang nagpupumiglas. “Sir, hindi ko kayo kilala! Pakiusap, pakawalan ninyo ako!”

“Hindi mo ba talaga ako nakikilala?”

Malamig na ngumisi si Alexander Kingsley. Hinila niya si Claire Bennette palapit at itinulak ito sa dingding.

Napasinghap ang babae nang tumama ang kanyang likod sa matigas na pader. Sinubukan niyang kumawala, ngunit mas malakas ang lalaking humahawak sa kanya.

“Dalawang buwan pa lamang ang nakalilipas, Miss Claire,” sabi nito habang nakatingin nang diretso sa kanyang mga mata. “Napakabilis mo namang makalimot.”

“Bitawan mo ako! Ang nangyari noong gabi ng kasal ay aksidente lamang!” mariing sagot niya. “Wala kang karapatang pakialaman ako at panghimasukan ang buhay ko!”

Sandaling pinagmasdan ni Alexander Kingsley ang kanyang mukha bago tuluyang binitiwan ang kanyang pulso.

“Malinaw namang nakikilala mo ako. Kung ganoon, bakit kailangan mo pang magkunwaring hindi mo ako kilala?”

Napahilig si Claire Bennette sa dingding. Mabilis ang kanyang paghinga, at nanginginig pa rin ang kanyang katawan.

Oo, nakilala niya ito sa mismong sandaling pumasok ito sa silid. Sinikap niyang kalimutan ang nangyari noong gabing iyon. Sa loob ng dalawang buwan, paulit-ulit niyang sinabi sa sarili na tapos na ang lahat. Hindi na niya kailangang balikan ang mga pangyayaring ayaw niyang alalahanin.

Ngunit sapat na ang isang tingin kay Alexander Kingsley upang bumalik ang lahat. Hindi niya malilimutan ang pambihirang karisma nito, ang matipunong tindig, at ang malamig na mga matang tila walang nararamdamang awa.

“Sir,” mahinang sambit niya, pilit na pinatatatag ang kanyang boses, “ang nangyari noon ay aksidente lamang. Wala akong balak na guluhin ang buhay mo. Wala rin akong hinihinging anuman mula sa iyo.”

“Alam ko,” malamig na sagot ni Alexander Kingsley.

Sandali itong natahimik bago ibinaba ang tingin sa kanyang tiyan.

“Pero may isang bagay akong gustong linawin.”

Napahawak si Claire Bennette sa kanyang tiyan.

“Dapat mong ipanganak ang batang iyan.”

Nanlaki ang kanyang mga mata.

“Ano?”

“Hindi mo ba ako narinig?” tanong ng lalaki. “Dapat mong alagaan ang bata hanggang sa araw ng kanyang kapanganakan.”

Hindi makapaniwalang tinitigan siya ni Claire Bennette. Iyon ba ang dahilan kung bakit ito nagpakita? Upang tiyaking ligtas at hindi niya ipatatanggal ang sanggol?

Hindi niya maiwasang pagmasdan ang mukha ng lalaki. Aaminin niyang napakaguwapo nito. Noon, inakala niyang si Ethan Brooks na ang isa sa pinakaguwapong lalaking nakilala niya. Ngunit kung paghahambingin ang dalawa, halos walang sinabi si Ethan Brooks sa isang Alexander Kingsley. Gayunpaman, hindi sapat ang kaguwapuhan upang mabawasan ang takot na nararamdaman niya.

May kakaibang lamig sa mga mata ni Alexander Kingsley. Para itong malalim na lawa na natatakpan ng yelo. Tahimik ang ibabaw, ngunit hindi niya alam kung anong panganib ang nakatago sa ilalim.

Lumaki si Claire Bennette sa isang mayamang pamilya at sanay siyang makisalamuha sa iba't ibang uri ng tao. Gayunpaman, sa harap ng lalaking ito, pakiramdam niya ay wala siyang kakayahang ipagtanggol ang sarili. Iniwas niya ang tingin at kinagat ang kanyang labi.

“Huwag kang mag-alala,” sabi niya. “Wala akong balak na ipalaglag ang bata. Isisilang ko siya. Ang nangyari sa operasyon kanina ay aksidente lamang at hindi ko kagustuhan.”

Bahagyang kumunot ang noo ni Alexander Kingsley.

“Sigurado ka?”

“Oo.”

“Kung ganoon, mabuti.”

Huminga nang malalim ang lalaki bago muling nagsalita.

“Alagaan mong mabuti ang batang iyan. Pagkalipas ng sampung buwan, ibibigay mo siya sa akin. Bilang kapalit, maaari kitang bayaran. Sabihin mo kung magkano ang gusto mo.”

Napakagat-labi si Claire Bennette.

Sa paraan ng pagsasalita nito, para bang isa lamang siyang babaeng inupahan upang magdala ng bata. Wala itong pakialam sa kanyang damdamin o sa mga paghihirap na maaari niyang maranasan sa pagbubuntis.

Gusto niyang magalit. Gusto niyang tanungin kung sino ito upang magdesisyon para sa kanya. Ngunit nang makita niya ang malamig na ekspresyon ng lalaki, pinili niyang manahimik.

Kung tutuusin, hindi naman niya kailangan na ipalaglag ang bata. At kung kukunin ni Alexander Kingsley ang sanggol pagkatapos nitong ipanganak, maaari niyang ipagpatuloy ang kanyang buhay.

Marahil iyon na ang pinakamadaling paraan upang matapos ang lahat.

“Hindi mo na kailangan na bayaran ako,” mahinang sagot niya. “Isisilang ko ang bata. Hindi ko kailangan ang pera mo.”

Bahagyang tumaas ang kilay ni Alexander Kingsley. Tila hindi niya inaasahan ang sagot nito.

“If that’s what you want, fine.”

Kinuha niya ang tissue na hawak niya at itinapon iyon sa basurahan. Pagkatapos, malamig siyang tumingin kay Claire Bennette.

“Miss Claire, tandaan mo ang sinabi mo. Huwag mong subukang ipalaglag muli ang batang iyan. Kapag nalaman kong nilabag mo ang pangako mo, mananagot ka.”

Hindi na siya naghintay ng sagot. Tumalikod siya at naglakad patungo sa p***o. Agad na sumunod ang kanyang mga bodyguard, at makalipas ang ilang sandali, tuluyan nang nawala ang kanilang mga yabag sa pasilyo.

Naiwan si Claire Bennette na mag-isa. Unti-unting nanghina ang kanyang mga tuhod hanggang sa dumulas ang kanyang katawan sa dingding. Naupo siya sa malamig na sahig at mahigpit na niyakap ang sarili.

Sa wakas, hindi na niya napigilan ang mga luhang kanina pa niya pinipigilan.

Hindi niya alam kung ano ang dapat niyang maramdaman. Takot, galit, kalungkutan, o ginhawa? Sa loob lamang ng ilang minuto, nagbago ang lahat ng inaasahan niya para sa kanyang kinabukasan.

Ang lalaking pilit niyang kinakalimutan ay bumalik sa kanyang buhay. At ngayon, may karapatan itong magdikta kung ano ang mangyayari sa batang nasa kanyang sinapupunan.

Matapos ang ilang sandali, pinilit niyang tumayo. Inayos niya ang kanyang damit at lumabas ng operating room. Mabigat ang bawat hakbang niya habang naglalakad sa pasilyo ng ospital.

Pagdating sa bahay, dapithapon na. May isang bagay siyang kailangan na gawin. Kailangan niyang kausapin si Ethan Brooks.

Nais niyang ipaliwanag ang nangyari noong gabi ng kanilang kasal. Umaasa siyang maiintindihan siya nito at kahit paano ay makikinig bago humusga.

Hindi niya alam kung ano ang magiging reaksyon ni Ethan Brooks kapag nalaman nito ang tungkol sa bata. Gayunpaman, hindi na niya kayang sarilihin ang lahat.

Dahan-dahan siyang naglakad patungo sa kanilang silid-tulugan. Ngunit nang malapit na siya sa p***o, bigla siyang natigilan. May narinig siyang mga tinig mula sa loob. Hindi iyon karaniwang pag-uusap. May halong lambing ang mga boses, kasabay ng mahihinang halakhak na hindi niya inaasahan.

Nanlamig ang kanyang mga kamay. Umaasa siyang nagkakamali lamang siya. Marahil ay may bisita si Ethan Brooks. Marahil ay may ibang dahilan kung bakit may kasama ito sa silid. Ngunit habang lalo siyang nakikinig, lalong lumilinaw ang mga tunog. Nanginginig ang kanyang mga daliri habang unti-unti niyang itinataas ang kamay upang buksan ang silid. Napapikit si Claire Bennette. Isang luha ang dumaloy sa kanyang pisngi.

Sa loob lamang ng isang araw, dalawang lalaki ang nagpabago sa kanyang buhay. Ang isa ay nag-utos sa kanyang isilang ang isang bata na para bang wala siyang sariling pasya. Ang isa naman ay maaaring nagtaksil sa kanya habang siya ay nahihirapang harapin ang kanyang pagbubuntis.

Dahan-dahang bumukas ang p***o.

At sa loob ng kanilang silid, nakita niya ang kaniyang asawa kasama ang kaniyang kapatid na si Chloe Bennette