Kabanata 2: Home

Michelle's POV

Mabilis lumipas ang mga araw at buwan. Tapos na kaming nagreview ni Tanya. Kasalukuyan na namin hinintay ang resulta ng board exam.

" Whoa! Yes!Yes! Show!..." sabay namin bigkas ni Tanya.Mahigpit kaming nagyakapan sa resulta.

" Congratulations to us, bestie..." patili ko na bigkas. Natawa pa nga ako dahil mabilis na tinakpan nito ang dalawang tainga niya.

Sa wakas isa na kaming license architect.Grabe talaga iyong friendship goals namin. Walang iwanan at sabay-sabay kaming aangat at mangarap sa mga goals namin sa buhay.

Nakaplano na ang lahat ng first step namin. Mag-aapply na kami sa pangarap namin na kumpanya.Ang LS Construction na isa sa malaking construction firm sa bansa.Sabi nga nila, libre lang mangarap. Mangarap na nga lang kami ng bestie ko.

Itodo na namin ito. Malay namin, in God's will matanggap kami.

Crush ko din sa tv ang may-ari nito na si Luke Sebastian. Kaya nakasubaybay ako sa kanila sa social media. Silang limang mga hot billionaires. Isipin ko palang na magtrabaho sa LS construction. Tapos makita ko ang ceo at mga barkada niyang mga hot billionaires.Ay! paldo na...

Pero ang pinakagusto ko talaga ay si Drake Montemayor.May-ari ng DM restaurant,marami narin mga branches ito. Alam ko iyan, kasi silent followers ako ni Drake Montemayor sa social account niya. Malay ko din, one of this days makikita ko din siyam Kapag matanggap kami ng bestie Tanya ko sa LS Construction.

Hay! Iyan na naman ako, nangangarap na naman akong nakadilat ang mata.

" Dahil arki na tayo,bestie. Celebrate ulit tayo, magluluto ako ng paborito mong sinigang na baboy."

Masayang sambit ko na siya naman ikinatawa nito.Agad akong napakunot-noo.

" Bakit ka natawa?"

" Akala ko kung anong klaseng celebration iyan,bestie.Bakit ako lang ang lutuan mo? Tayo naman dalawa ang nakapasa,huh."

" Wala naman kasi akong paborito. Lahat naman kasi sa akin masasarap,eh." Napakamot pa ako sa ulo.

" Sa labas nalang tayo kakain,bestie.Magsimba muna tayo para magpapasalamat."

" Naman! Sige, sa labas nalang tayo kakain.Sige,ako muna ang maligo,bestie." Tinungo ko na ang kwarto para kukuha ng damit panlakad.

IYONG plano namin na sabay kaming mag-apply ni Tanya sa LS Construction ay siya nalang ang tumupad muna. Isang buwan nakalipas lang kasi, tumawag si mama sa akin. Na mild stroke daw si papa,kailangan munang magpahinga at alagaan.

Hindi ko pa makalimutan kung paano ako umiyak noong araw na iyon. Niyakap ako ng mahigpit ni Tanya at pinakalma.

" Bestie, ikaw iyong babaeng kilals ko na palaban sa hamon ng buhay. Kaya hindi ako sanay na malungkot ka." Malungkot na wika ni Tanya.

" Salamat,bestie. Paano ba iyan, ikaw na muna ang mag-apply sa LS. Kailangan ko munang umuwi sa Bulacan. Kawawa naman si papa..." Naiiyak ko na naman sambit.

Niyakap na naman niya ako ulit, " Siguro, hindi pa will ni God na mag-apply ka doon. Kasi alam niyang si Luke Sebastian,lang ang gusto mong makita." Kinurot pa niya ako ng pino sa tagiliran ko.

Alam ko na pinatawa lang niya ako.

" Salamat,bestie...mag-iingat ka dito,ha. Lagi kitang tatawagan." Paalam ko sa kanya.

Sumakay na ako ng bus na biyaheng Bulacan. Nakita ko pa si Tanya na mataman nakatayo lang. Hinihintay lang nito na makaalis ang bus na sinasakyan ko.

Humigit ako ng buntong-hininga. Nakangiti ako ng matanaw ko na ang bahay namin. Katabi lang din nito ng kaunti ang bahay nila Tanya.Ayaw ko na ipakita sa mga magulang ko. Lalo na kay papa na malungkot ako. Baka mas lalo siyang malulungkot.

Nakabukas naman ang pintuan kaya diretso lang akong pumasok.Walang tao sa maliit namin na sala. Baka nasa kusina si mama. Si papa naman baka nasa kwarto namamahinga.

Dahan-dahan ko ng tinanggal ang sapatos ko. Dahan-dahan din ang kilos ko. Para di ma disturbo si papa kung sakaling namahinga man.

" Ma, yohoo...nandito na po ako." Mahinang tawag ko kay mama.Pumasok ako sa kusina.

" Ay! juskong anak ka.Ginulat muna naman ako!" M

masayang wika ni mama nang makita ako.Nagluluto siya ng meryenda.

" Mano po,ma."

" Kaawaan ka ng Panginoon,anak. Magbihis ka na,tamang-tama luto na itong meryenda."

" Sige po,ma.Si papa?"

" Nagpahinga muna...kanina ka pa niya inaantay."

" Okay po, akyat lang po ako sa kwarto ko,ma." Paalam ko muna kay mama.

Mabilis ko nang tinungo ang kwarto. Dalawang kwarto kasi dito sa itaas. Isa sa akin at isa naman para sa bisita kung sakali may mamasyal dito na kamag-anak sa amin.Iyong kanila mama at papa naman sa baba.

Simple lang naman ang buhay namin, may maliit kami na pwesto sa palengke. Iyon ang napag-usapan namin na mama na salitan muna kami magbantay sa palengke.At sa pag-alaga kay papa.

Nag-iisa lang akong anak.Kaya walang ibang maasahan kundi ako lang. Mas gustuhin nga nila mama na dito nalang ako magtratrabaho.Kaso nga lang, pangarap talaga namin ni bestie ni Tanya sa LS.

Agad akong napahiga sa maliit ko na kama. Malinis at maayos ang kwarto ko kahit maliit lang ito. Lagi itong nililinis ni mama. Bagong palit ng bedsheet,kumot at punda.Si mama talaga...pwedeng ako naman ang magpalit ah.

Pagkatapos kong humiga saglit, pinainit ko lang ang likod ko sa kama. Masyado ko itong namiss.No other place like home ika nga.

Bumaba na ako para magmeryenda tsaka na ako babalik ng kwarto.

" Mama, bukas po ako na po ang magbantay sa palengke." agad na wika ko kay mama.Nakaupo na kami ngayon sa sofa na gawa sa kahoy.

" Magpahinga ka muna,anak. Nakakapagod din sa palengke." Sagot naman ni mama.

" Okay na po ako,ma.Iang buwan din naman akong nagpahinga simula nung nagreview class kami ni, Tanya."

"Pasensaya ka na,anak. Wala kasi akong makuha na magbantay sa pwesto natin." Malungkot na saad niya.

" Mama,naman...okay lang po iyon. Anak ninyo ako ni papa.Wala naman ibang aasahan kundi ako lang. Hayaan n'yo na po." mahabang wika ko na ang ibig namin sabihin sa usapan ay sa pagpaliban ng pag-apply ko sa LS.