Chapter 3

Akala ni Honey ay puro masasamang pangyayari nalang ang mararanasan niya nang buwan na yun, pero paggising niya kinaumagan ay halos magtatalon siya katitili nang maka-receive siya ng email mula sa inapplyan niyang school. Napabalikwas naman ng bangon si Vera na natutulog pa at nagising lang dahil sa gulat.

“Anong nangyari? Akala ko kung napano kana.” Sita ni Vera kay Honey.

“Sorry. Natuwa lang ako ng sobra, naalala mo yung sinasabi kong school na pinasahan ko ng application last month?”

Saglit na nag-isip si Vera.

“Yung gusto mong lipatan kasi mas malapit dito sa place mo at mas malaki ang sahod?”

Honey’s face lit up. “Oo, iyon nga! Nag-email sila ngayon sa akin, akala ko hindi na ako matatanggap kasi noong nag-apply ako ay mayroon na silang napiling candidate for the role. Pero ito na nga ang good news, mayroong nag-resign na teacher at kailangan nila ng immediate replacement, since isa daw ako sa mga qualified noon ay ako na ang pinili nilang kunin.”

Nagtilian ang dalawa matapos marinig ang good news. Sinamahan pa ni Vera si Honey na magtatalon sa tuwa.

“Deserve ng moment na ‘to ang isang celebration!”

Nawala ang ngiti ni Honey nang marinig ang kantyaw ni Vera.

“Kaso kailangan kong mag-report ngayon sa University at ipasa ang mga requirements ko, immediate replacement daw kasi kaya madalian. Mabuti nalang nag-resign na ako sa former school na pinagtuturuan ko, tinatapos ko nalang ang handover sa papalit sa akin.”

“Matagal ba yun? Aabutin ng buong araw?” Tanong pa ni Vera.

“Hindi naman. Kakausapin lang ako, i-oorient sa magiging trabaho ko, ibibigay ko yung mga hinihinging requirements, then I’m free to the whole day.”

“So? Anong problema at bakit hindi tayo makakapag-celebrate?”

“Hindi ba hassle kasi? I mean, maghahanap pa tayo ng place to celebrate, alam kong ayaw mong dumito nalang sa lugar ko at mag-order ng pagkain.”

Huminga ng malalim si Vera.

“No problem. Pang-umaga ang schedule ng kapatid ko ngayon, paghahanapin ko siya ng restaurant na malapit sa place na pupuntahan natin.”

“Huwag na. Nakakahiya naman sa kapatid mo.”

“Ano ka ba? Hindi magrereklamo yun, saka para magkakilala na rin kayo. Just treat him as your little brother, busugin mo lang yun ng pagkain ay mananahimik na yun.”

Natawa si Honey sa paglalarawan ni Vera sa kapatid nito.

…

Pagkatapos ng appointment ni Honey sa Montessori University ay agad na silang nagtungo ni Vera sa restaurant kung saan sila magce-celebrate.

Pagpasok nila sa loob ng restaurant ay agad hinanap ni Vera ang kapatid. Excited na hinila ni Vera si Honey nang makita na ang hinahanap. Nagulat man ay nagpagiya nalang si Honey sa kaibigan, binitiwan lang siya nito nang malapit na sila sa mesa.

Nakatalikod ang lalaki kaya hindi makita ni Honey ang mukha ng kapatid ni Vera.

“Hi, little brother! Did you miss me?”

Naunang lumapit si Vera sa kapatid nito at ginulo pa ang buhok ng binata. Tila naaasar na sinusubukan namang lumayo ng lalaki.

“Ano ba, ate? Hanggang dito ba naman gagawin mo pa rin yang ginagawa mo noong bata ako.”

Natigilan si Honey nang marinig ang boses ng kapatid ni Vera, sobrang pamilyar at hinding hindi niya makakalimutan. Nagmamadaling naglakad siya palapit sa magkakapatid at iniharap ang lalaki sa kanya. Nagulat naman si Vera sa ginawa niya.

Nagkatitigan si Honey at Zion, parehong gulat at tila nalunong ang kani-kanilang dila.

“Magkakilala ba kayong dalawa?” Nagtataka nang tanong ni Vera.

“No,” pumikit ng mariin si Honey. “Nagkamali lang ako. Akala ko may ka-boses siya, ibang tao pala.”

Sumilay ang pilyong ngiti sa mukha ni Zion.

“Bakit? Inakala mo bang ka-boses ko ang lalaking nakilala mo sa bar at nakatabi sa kama magdamag?”

Namutla si Honey sa tinuran ni Zion. Pakiramdam niya ay panandalian siyang tinakasan ng kaluluwa.

Binatukan ni Vera ang kapatid nito.

“Siraulo! Bestfriend ko ‘yan at mas matanda sa ‘yo, matuto kang gumalang.”

Napahawak naman si Zion sa ulo nitong hinampas ni Vera.

“Ate naman, nagbibiro lang ako.”

“Nakakatawa ba yung biro mo ha? Unang pagkikita niyo palang ng kaibigan ko, tapos magbibiro ka ng ganyan. Umayos ka, Zion.”

Hindi na sumagot si Zion pero muling bumalik ang tingin nito kay Honey. Makahulugan ang mga titig nila sa isa’t isa na para bang nagkakaintindihan sila gamit lamang ang kanilang mga mata.

“Umorder kana ba, Zion?”

Nag-iwasan lang ng tingin si Honey at Zion nang magtanong si Vera.

“Oo, lahat ng sinabi mo kanina sa chat na-order ko na.”

Tumango si Vera.

“Good. By the way, I know it’s late at medyo nasira na ang impression niyo sa isa’t isa, but well…Honey, this is Zion, my little brother. And Zion, this is Honey, my bestfriend, so better treat her right.”

“I will, ate.” Makahulugang sagot ni Zion habang hindi inaalis ang tingin kay Honey. “I’ll even take care of her when she’s drunk.”

Nasamid si Honey sa sariling laway nang marinig ang pahaging ni Zion.

Pilit niyang nginitian ito.

“Thank you, Zion. Please treat me like your BIG SISTER.” Pinagdiinan pa ni Honey ang huling salita para mas maintindihan ni Zion ang ibig niyang sabihin.

“Sure. Mahilig naman ako sa mga babaeng mas matatanda sa akin, malapit kasi kami ni Ate Vera kaya gusto ko ay hindi nalalayo sa kanya.”

Naguguluhang nagpalipat lipat ang tingin ni Vera sa dalawang kasama.

“Alam niyo, kung hindi ko lang kayo kilalang dalawa, iisipin kong may nakaraan kayo at nagpaparinigan.”

Umahon ang kaba sa dibdib ni Honey nang marinig ang kumento ni Vera.

“He’s still in college, right?” Baling ni Honey kay Vera.

“Yes, 2nd year college.” Sagot ni Vera. “Oh wait! Saan ka nga nag-aaral, Zion?”

Nag-uusap pa ang mag-kapatid pero wala na doon ang atensyon ni Honey. Pakiramdam niya ay tumigil ang ikot ng mundo niya at naging sound proof ang paligid dahil sa kanyang nalaman. He slept with a college student? And not just that, he is her bestfriend’s brother?

“No way.” Wala sa sariling bulalas ni Honey kaya natigil sa pag-uusap ang dalawa at natuon sa kanya ang atensyon ng mga ito.

“What’s wrong?” Untag ni Vea kay Honey kaya siya natauhan.

“Huh? Nothing. Huwag niyo akong pansinin, may naalala lang akong pangit na alaala.” Pasimpleng sinamaan ni Honey ng tingin si Zion na nahuli niyang nakatingin din pala sa kanya. “Nevermind. Punta lang ako sa CR, I need to pee.” Paalam ni Honey.

“I remembered, I need to go to the CR too. Sabay na tayo.”

Hindi na hinintay pa ni Honey si Zion at nauna nang naglakad. Naiwan namang naguguluhan si Vera kung ano ang nangyayari sa dalawang kasama niya?