Girlfriend For A Day

CLAIRE

Naalala ko ang unang pagkikita namin at unang araw ko sa trabaho sakay ang kotseng ito. Patay na patay pa ako sa kanya noon. Hindi ko alam na isa pala siyang kampon ng kadiliman.

“Why are you staring at me, Lopez?” sabi niya sa likuran ng sasakyan.

Ngayon ko lang napansin na nakadikit ang titig ko sa salamin ng sasakyan. Inalis ko naman kaagad ito at binaling ang tingin sa daan.

Pagdating namin sa property niya, may mga team agad ng mga makeup artist at stylist na naghihintay sa sala. Hindi ko alam kung kaninong vanity ang dinala nila at paano nila iyon pinasok sa loob ng bahay pero hindi naglalaro ang styling team ni Sir Max. Para silang sasalang sa gyera, handang handa. May dala pa silang mga ilaw at kung ano-ano pa.

“I’ll entrust you with her care,” sabi niya sa buong team.

“Makakaasa po kayo, Sir. At nandun na rin sa taas ang team na mag-aasikaso sa’yo, Sir.”

“Good.” Tumingin siya sa akin at umakyat sa taas.

Walang thank you as expected.

At ang hindi ko maintindihan sa lahat, hindi pa ito ang buong team? HINDI PA ANG BUONG TEAM. Akalain mo ‘yun? Sa amin nga, isang makeup artist at isang hairstylist lang, maganda ka na dun.

Naawa ako sa sarili ko sa pinanggagawa ng team sa akin.

Para akong dressed chicken na inihanda para ihawin.

Una, hinubaran ako at nilagyan ng bathrobe.

Pinahiga ako sa lamesa para simulan ang aking kalbaryo. Hinilamusan nila ang aking mukha at nilagyan ng mga kung ano-anong elemento.

Niligo din nila ang buhok ko na parang isang daang taon akong ‘di naliligo. Pagkatapos ay binanlawan ito na parang wala nang bukas.

Pinaupo nila ako sa harap ng salamin habang bino-blowdry ang buhok ko.

In fairness. Malapit ko nang hindi makilala ang sarili ko. Nawala lahat ng masamang energy sa aking mukha dahil sa pagtatrabaho.

Akala ko malapit nang matapos pero simula pa lamang ito. Saka nila ako nilagyan ng makeup, binigyan ng hairstyle at binihisan.

Pagtingin ko sa salamin, nakita ko si Marian Rivera na nakasuot ng Rose Quartz na sleeveless dress. Pak. Sa lahat ng nandiri nung nag confess ako sa kanila sa highschool, pwes. Who you kayo sa’kin.

Pati ang team ay hindi tumitigil sa pag compliment sa akin. Tumigil ang aming pictorial nang nagsalita si Sir Max malapit sa pínto. Hindi ko alam na kanina pa pala siya naghihintay roon.

“That’s enough, we need to go.” Huminto kaming lahat. Nagpaalam ako sa team at sinundan si Sir Max palabas ng bahay.

☆○☆○☆

Gabi na noong nag private plane kami papunta sa Ancestral House nila sa Quezon Province. Dumating kami doon bago mag alas otso. Pumasok ang kotseng sinasakyan namin sa isang gate na hamak na mas malaki pa sa buong building ng apartment ko.

Pagpasok namin doon, hindi ko pa natatanaw ang Ancestral House. Namangha ako noong dumaan kami sa isang lake na kumikintab sa dami ng fireflies. Gusto kong tumalon sa sasakyan at hulihin ang mga ito ngunit nawala na ito sa aking paningin sa bilis ng takbo ng sasakyan.

Sa unahan ay may fishpond. Pagkatapos ay dumaan kami sa isang gubat, isang garden, isang lugar na parang resort, isa pang garden na patag. Marami itong bulaklak at mas manicured ito kumpara sa garden kanina na hinayaan lang sa lupa lumaki ang mga iba’t ibang uri ng halaman.

Mula rito ay tanaw ko na ang Ancestral House o masasabi kong Mansion. Gawa ito sa bato na pinagpatong-patong. Kung ide-describe ko ang bahay, isa itong lumang arkitektura na minodernize.

Bumaligtad ang aking sikmura habang lumalapit sa paningin ko ang mataas na hagdan. Huminto ang sasakyan rito. May naka standby kaagad na nagbukas ng pínto.

Hinintay ako ni Sir Max sa harap ng hagdan. Pinatong niya sa braso niya ang aking kamay. Para kaming haharap sa harap ng altar.

Ay mali!

Para akong magigisa sa mga maiinit na tanong ng mga matapobre niyang pamilya.

‘Di ba mag rerehearse pa ng sasabihin kapag pinakilala sa mayaman na magulang? Gusto yata akong mapahiya ng bw*set na ‘to. Kasi gusto niyang maghiganti sa akin dahil sa sinabi ko sa email.

Pwes, hindi ako mapapahiya. Habang naglalakad kami sa malawak nilang bahay ay nagrerehearse na ako sa isip ko.

Galing ako sa mayamang pamilyang may tailoring business. Graduate ako ng Fashion Design sa Fashion Atelier sa UK na Magna Cumlaude.

Pagdating namin sa Dining Hall, nakaupo ang mestizo na lolo ni Sir Max sa ulo ng lamesa. Ginabayan ako ni Sir Max sa upuan kaharap ng nakababatang kapatid niya na lalaki at katabi ang nanay niya na mukhang Chinese.

Bale Si Sir, ako, at nanay niya. At sa kabila naman, lola ni sir, kapatid niya na cute version niya, in-law at mga apo.

Binati agad ako ng nanay niya at nag beso kami. Habang si Sir, umikot at nagmano sa mga nakakatanda sa kanya. Tapos bumalik siya sa tabi ko at nilagay ang kamay sa aking beywang.

“Everyone, meet my girlfriend.” Tinignan ako ng lahat mula ulo hanggang paa.

“Good evening po, ako po si Maria Issabella Lopez. Nakatira po ako sa Ermita, Manila. Nice to meet you po.”

Isa-isa ring nagpakilala sa akin ang miyembro ng pamilya ni Sir Max. Bago kami umupo, tinanong ako ng lolo ni Sir Max.

“Lopez from Lopez and Lopez law firm?”

Bumuka ang bibig ko. Umupo ang lolo at umupo na rin kami lahat. Nagsimula nang i-serve ang mga appetizer.

“Lopez from Lopez Industrial Farm of Spain?”

“Ah-” hindi ako nakapagtapos magsalita dahil sinapawan niya ako.

“Alam ko na! Lopez from Mexico! Hindi? Portugal?”

“Ah, sa Butuan po ang probinsya namin. Ang nanay ko, naglalaba. Ang tatay ko naman, Presidente ng Derby Club.”

Natapos nang ma-serve ang mga appetizer ngunit wala pang kumakain.

“Ah.” Tumawa nang nagkakahalaga ng limang milyong dolyar si lolo Maxwell Sr. “I thought you're from one of the families. Sorry about that, iha.”

Sumubo si Lolo Max. Nagsimula na rin kaming sumubo.

“Ah, hindi okay lang po.”

Biglang nahulog ang confidence ko from positive one to negative infinity. ANG OA. Pero totoo talaga yun.

“She’s working as my secretary,” paliwanag ni Sir. Tumango si Lolo habang kumakain.

“Ah, ikaw pala iyon,” ani ng mama niya. “Kaya ka pala tumagal. Dahil naakit sa’yo ang anak ko.”

“Mom,” si Sir.

“So kailan ang kasal, bro?” Lumuwa ang mata ko sa sinabi ng kapatid ni Sir. “Ngayon pa lang iyan pumayag na mag-uwi ng babae. Kaya we know that it’s serious.”

Naging kamatis ang mukha ko teh!

“Soon,” sabi ni Sir.

G*GO! Fake girlfriend lang ang usapan. Umabot sa kasal? Pashneya!

Naubos na ni Lolo ang appetizer. Tumigil ang lahat sa pagsubo. Ibinaling ng Lolo ang atensyon kay Sir.

“Arrange it as soon as possible, apo. That’s non-negotiable. Look at your younger brother, may pamilya na. At para naman may papasahan ka sa mga mana mo galing sa amin, ‘diba, love?” Tumango ang lola ni Sir.

“At saka iho, iha, konting oras na lang ang natitira namin sa mundo. Para naman makita pa kami ng magiging anak niyo.”

Nabulunan ako sa sariling laway. Binigyan naman ako ng tubig ni Sir.