LOGINCHAPTER 115 "Sinungalin ka! Hindi ako iiwan ni Jander. Hindi siya katulad mo na masamang anak!" Wala pa rin siyang emosyon nang sumagot. "Oo na. Ako na ang masamang anak at si Kuya ang mabait. Ang tagal-tagal mo ng sinasabi 'yan. Naririndi na ako sa totoo lang. Ngayon, kung ayaw mong magpahinga, huwag kang mandamay ng ibang tao. Manahimik ka na lang kasi nakakahiya ang kaingayan mo sa kasama nating pasyente." "Wala kang modo!" Napapailing na lumabas na lang si Jillian ng kwarto. Walang balak patulan kaya mas lalong nanggalaiti si Lilia. Noong bata kaasi siya, palaging tikom ang kanyang bibig. Hindi yata nito matanggap na wala na ang batang nagmamalimos ng pagmamahal dito at wala na rin pakialam. Ang caregiver muna ang pinagbantay niya nang bumaba siya para kumain sa cafeteria. Binilhan niya na rin pagbalik niya. Masama pa rin ang tingin ni Lilia sa kanya ngunit malamig na tiningnan lang siya ni Jillian at saka lumabas ulit ng kwarto. Sa bench sa hallway siya tumambay at nag-cel
CHAPTER 114 Biglang may bumusina kaya napakurap-kurap si Jillian. Parang bulang pumutok ang nabubuong pantasya kanina. "Nandito na sina Kai. Uuwi na kami," sabi niya at nagmamadaling umalis sa garden. Kinausap pa siya ni Madam Imelda ng ilang minuto bago sila pinayagang umalis ni Kai. Hindi pa nga nakakapasok si Jillian sa kotse nang biglang sumakay si Zacharias sa passenger seat. "Anong ginagawa mo?" "Sasama ako pauwi." "Wala kang matutulugan sa apartment. Bumaba ka." "Sa sofa lang ako," ungot pa nito na parang bata. "Zacharias!" Nang makitang inis na siya ay napilitan itong bumaba. Saka naman siya pumasok sa driver's seat at pinaandar ang sasakyan. Sa backseat ay ibinaba ni Kai ang bintana. Pigil ang tawa na kumaway pa sa daddy. "Bye, Daddy!" [INTERCHAPTER] HUMINGA NANG MALALIM si Zacharias para kumbinsihin ang sarili na huwag siyang sumunod kina Jillian sa apartment dahil mali na magpumilit siya. Di bale, balang-araw ay titira rin siya kasama si Jillian sa iisang b
CHAPTER 113 Kanina niya pa hinanda ang sarili sa lasa ng luto ni Zacharias kaya kalmadong sumubo siya. Okay naman kung babawasan lang nito ang alat. At saka nagkamali lang siguro ng lagay si Zacharias dahil may nalalasahan din siyang matamis. Kumuha rin si Ruiz at sumubo. Kung sila ni Xander ay kinakaya ang lasa, ang lalaki ay hindi napigialn ang masuka-sukang ekspresyon. Hindi ito pinansin ni Zacharias bagkus ay kumuha rin ng pagkain. Unang subo pa lang nito ay natulala ng ilang segundo bago masuka-suka rin. Nakipag-agawan pa ng fresh fruit juice na kalalapag pa lang ni Manang Karen sa mesa. Kapagkuwan ay inagaw nito ang kinakain niya. "Huwag mong kainin. Malalason ka!" "Hindi naman ganon kasama." "Anong hindi? Mamamatay na yata ako sa sama ng lasa," malakas na reklamo na naman ni Ruiz kaya sinipa na naman ito ni Xander sa paa. "Nakakain naman," sabi niya pa rin. "At saka hindi dapat nagsasayang ng pagkain." Muli siyang sumubo. Inagaw na sa kanya ni Zacharias ang kutsar
CHAPTER 112 Narinig niya ang paglabas ni Zacharias mula sa banyo. Hindi niya man lang nilingon nang nagsimula itong kumain at naghugas ng pinggan. Maya-maya pa ay narinig niya ang bank notification sa kanyang cellphone pero hindi man lang siya nag-abalang tingnan iyon. Lumapit sa kanya si Zacharias at biglang pinisil ang kanyang pisngi. Sinamaan niya ito ng tingin lalo nang makitang para na namang 'borles king' na tanging twalya lang ang suot. "Magbihis ka nga. Bakit pinaparada mo iyang katawan mo sa pamamahay ko?" Tumuwid ng tayo si Zacharias at parang modelong umikot. "I'm seducing you." "Hindi ako interesado. Umalis ka nga riyan, nakaharang ka sa pinapanood ko." "Hindi ka interesado pero naapektuhan ka. Tsk, hindi ka magaling magsinungalin, Babe." "Malamang maapektuhan ako kasi sino ba naman ang gugustuhin na may pakalat-kalat na nakatwalya lang?" "Bahay mo naman ito." "Kaya nga. Bahay ko, hindi sa 'yo." "Pareho lang iyon. Gusto mo ariin mo na rin iyong bahay ko s
CHAPTER 111 [INTERCHAPTER] NAGTATAKA si Jillian nang mapansin na walang nakaabang na Zacharias paglabas niya ng Chase & Co., Maging pagdating niya sa apartment ay wala rin ito. Hindi naman sa hinahanap niya, nagtataka lang siya kung anong nangyari sa lalaking iyon dahil hindi ito pumapalya ng text o tawag sa kanya kung hindi makakasulpot sa harap niya. Nagkibit-balikat na lang siya. Mas mabuti nga iyon para tahimik ang paligid niya. Ang kasayahan ni Jillian ay kabaliktaran naman ng mga tao sa Ancestral House. "Iho, asukal iyan." "Sobra. Kalahating kutsara lang ang ilagay mo." "Lagyan mo ng spring onion para bumango." "Iho, nasusunog. Bilisan mo , patayin ang apoy." Halos mamatay-matay na ang mayordoma ng Ancestral House pati na rin ang chief ng pamilyang Wolfgang ay napapakamot ulo. Kung hindi lang boss si Zacharias ay kanina pa siya nasipa palabas ng kusina. "Ako na lang. Hayaan mo na kami dito ni Chief." "Manang Karen, kailangan kong matutong magluto ngayon. Dito lan
CHAPTER 110 "Tama si Zacharias. Mabait ka lang kapag may mahihita ka. Ang dali-dali mo pang sisihin ako sa mga bagay na hindi ko naman kasalanan. Ang kapal ng mukha mo para i-gaslight ako. Bakit hindi ka tumingin salamin para makita mo kung gaano kakapal ang mukha mo para ipamukha sa akin na Nanay ko pa rin si Mama gayong buong buhay ko sa'yo lang naman siya nagpakananay?!" Gigil na pinatayan niya ito ng tawag. Taas-baba ang kanyang dibd ib sa galit, bumabalik sa alaala niya lahat ng mga pangmamaltrato ng Nanay niya sa kanya, ang pagpapabaya nito, lalo na nang pinagtulakan siya noong buntis siya kahit lumuhod na sa pagamamakaawa. May yumakap sa kanya mula sa likuran. Ang pamilyar na init ng katawan ni Zacharias at ang matitipuno nitong braso na nakapalibot sa kanyang baywang ay unti-unti siyang pinapakalma. "Don't be scared. Nandito na ako. Hindi ka na mag-isa," malambing nitong sabi habang hinahalik-halikan ang kanyang noo buhok. "Good job, Babe. Good job. I'm so proud of you f







