로그인ไม่มีเสียงตอบรับดังออกมาจากริมฝีปากหนา ผู้ฟังเพียงแต่เบือนหน้ามองเลยออกไปอีกทาง
สายลมอย่างเขาไม่เคยหยุดอยู่ที่ผู้หญิงคนไหน หากเป็นผู้หญิงคนอื่น เขาคงไม่ต้องซีเรียส ไม่ต้องทนอะไรมากมาย แต่กับซีรีย์มันไม่ใช่ ครอบครัวของเขาและครอบครัวของเธอรู้จักแน่นแฟ้นกันเป็นอย่างดี การวางตัวไม่ดีกับบุตรสาวของอีกฝ่าย เป็นไปได้ว่าสายลมผู้ที่ชอบชีวิตอิสระ คงต้องมีปัญหากับคนในครอบครัวอย่างแน่นอน ซีรีย์พ่นลมหายใจหนักๆ คู่หมั้นหนุ่มหล่อเจ้าของใบหน้านิ่งแต่เปี่ยมล้นไปด้วยเสน่ห์ ไม่ตอบรับคำพูดของเธอด้วยประโยคไหนเลยสักคำ กลิ่นน้ำหอมของผู้หญิงที่ติดอยู่บนสูทราคาแพงของเขานั้นสร้างความหงุดหงิดให้กับเธอเป็นอย่างมาก ใครๆ ก็รู้อยู่แล้วว่าการพาตัวเองเข้าไปอยู่ในสถานบันเทิงอะไรมันก็สามารถเกิดขึ้นได้หากทั้งสองฝ่ายพอใจซึ่งกันและกัน แล้วสายลมที่ไม่เคยหยุดที่เธอทั้งที่เขาเป็นของเธอนี่ล่ะ หากเขาเจอหญิงสาวอื่นที่เขาถูกใจ เขาจะมีปฏิกิริยาแบบไหน และหากวันหนึ่งคนที่เขาถูกใจไม่ใช่เธอ สถานะคู่หมั้นที่มี จะได้เดินหน้าพัฒนาเป็นคำว่าสามีภรรยา หรือว่าถอนหมั้นแล้วกลายเป็นเพียงอดีตคู่หมั้นของกันและกัน 'ไม่มีทาง ไม่มีทางยอมให้เป็นแบบนั้นอย่างแน่นอน' ซีรีย์คิดในใจพลางล้วงโทรศัพท์มือถือออกมาจากกระเป๋าสะพายข้างแบรนด์ดัง นิ้วสวยปลดล็อกหน้าจออัตโนมัติ ก่อนจะโทรหาตัวช่วยที่สำคัญมากๆ ในเวลานี้เลย [ ฮัลโหลอะไร ฉันกำลังจะเข้าด้ายเข้าเข็ม ] เสียงของ เยลลี่ ที่ดังมาตามสาย ทำหญิงสาวที่โทรหาเพื่อนรักได้ถูกจังหวะเหมาะเจาะเผลอเบิกตากว้าง และลอบกลืนน้ำลายลงคอหนักๆ [ วะ ว่าไง อ๊ะๆ พั่บๆ พั่บๆ ] "นะ นี่ หยุดนะ" เสียงกระทบกันของร่างกายทำใบหน้าสวยร้อนเห่อไปหมด ได้ยินเสียงถอนหายใจเบาๆ ดังออกมาจากชายหนุ่มที่นั่งอยู่ข้างกัน ก็เล่นวิดีโอคลอแบบนั้น อย่าว่าแต่คนที่นั่งอยู่ข้างๆ เลย แม้คนที่ทำหน้าที่เป็นพลขับเองก็คงจะได้ยินเสียงนั้นไม่ต่างกัน "ลี่ แกหยุดเดี๋ยวนี้เลยนะ มาคุยกับฉันก่อน" [ ฮึก อ๊า แป๊บนึงนะคะน้องเอ็ม พี่คุยกับเพื่อนแป๊บนะ ...ครับพี่ลี่ รอนะครับ ] เสียงอ่อนเสียงหวานของคนที่อยู่ในปลายสาย มันยิ่งทำให้ผู้ที่ได้ฟังนึกถึงความสัมพันธ์ของเธอและชายหนุ่มคู่หมั้นมากไปกันใหญ่ เยลลี่เคยบอกกับเธอ ว่าเอ็ม หนุ่มรุ่นน้องคนนี้นิสัยดีมาก ทั้งคู่บังเอิญพบกัน บังเอิญได้คุยกัน แต่เหมือนจะถูกใจกันมาก และเหมือนว่าตอนนี้จะกำลังคบหากันอยู่ อย่างว่าแหละนะ ผู้หญิงกับผู้ชายหากได้ถูกใจกันอะไรมันก็สามารถเกิดขึ้นได้ ชายหนุ่มคู่หมั้นของเธอเองก็คงไม่ได้ต่างกัน หากสักวันเขาพบผู้หญิงที่ถูกใจเข้า เรื่องแบบนั้นมันก็อาจจะเกิดขึ้นได้ ใครล่ะจะไปอยากยอม [ โหลซี นี่รบกวนฉันมากเลยรู้ป่าว? ] ใบหน้าเพื่อนสาวโผล่ขึ้นมาบนหน้าจอโทรศัพท์ สภาพหัวฟูเหมือนผ่านศึกบนเตียงมาอย่างหนัก ทำคนที่คนรักไม่ค่อยจะสนใจหน้ามุ่ยทันที "กรุณาปิดนมให้ดีด้วยนะ ห้ามโผล่มาเพราะมันไม่น่ามอง" รู้สึกแหละ ว่าคนที่นั่งอยู่เคียงข้างปรายตามามองที่เธอ แต่ก็ช่างเถอะ เธอยังพร้อมที่จะเดินหน้าในสิ่งที่เธอคิดที่จะทํา "เสร็จตอนไหนอ่ะ ออกมากินเหล้าเป็นเพื่อนหน่อยดิ" [ ห๊ะ อารมณ์ไหน ไหนบอกว่าอยู่กับพี่ลมคู่หมั้นสุดหล่อของแกไง ] "ก็อยู่แหละ ...แต่เขาไม่ได้สนใจ" ซีรีย์ทำทีเป็นเมินหน้าหนีออกไปทางอื่น แอบขยิบตาเบาๆ เมื่อยามที่สบตากับเพื่อนผ่านหน้าจอโทรศัพท์มือถือ เป็นอันว่ารู้กัน [ อะเค แต่งตัวจัดเต็มมาเลยนะ เอาให้เด่นกว่าฉันให้ได้ละกัน ] "แน่นอน" หลังจากที่นัดหมายกับเพื่อนที่อยู่ในสายเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ซีรีย์ก็เก็บโทรศัพท์มือถือไว้ในกระเป๋าสะพายข้างตามเดิม "คืนนี้ซีจะออกไปกินเหล้ากับเพื่อนต่อนะคะ อาจจะไม่ได้โทรหาพี่ลมเพื่อบอกฝันดีก่อนจะนอนเหมือนทุกๆ วัน" "อืม..." เสียงตอบรับเพียงสั้นๆ คล้ายมีไม้หน้าสามฟาดลงมาที่กลางหัวหนักๆ เขาไม่แคร์ ไม่แยแส ไม่อะไรเธอเลย @ 3 ชั่วโมงถัดมา ครืด ครืด~ โทรศัพท์มือถือเครื่องหรูส่งผลให้คนที่กำลังยืนพ่นควันบุหรี่สีขาวคลุ้งออกจากปากคิดหนักกว่าเก่า รายชื่อของคู่หมั้นสาวปรากฎบนหน้าจอ ตอนนี้ห้าทุ่มกว่า สามชั่วโมงครึ่งที่รายนั้นออกท่องราตรีกับเพื่อนซี้คนสนิทอย่างเยลลี่ จากที่บอกว่าจะไม่โทรหา สุดท้ายเธอก็โทรกลับมาอยู่ดี [ พี่ลม~ ] เสียงตามสายดังขึ้นในตอนที่กดรับ แค่ฟังเพียงเสียงก็รู้แล้วว่าสภาพเจ้าตัวเป็นแบบไหน [ ซีเมา ซีไม่ไหว พี่ลมช่วยมารับซีกลับหน่อยได้ไหมคะ ] "เธอเป็นผู้หญิงนะ ควรดูแลตัวเองให้ดีกว่านี้ คิดบ้างสิ หากไม่มีฉันแล้วเธอจะพาตัวเองออกมาจากที่นั่นด้วยวิธีไหน" [ เหอะ ใช่สิคะ คนไม่เคยรัก ไม่เคยแคร์ ไม่เคยสนใจ ถึงมองยังไงก็ไม่เคยดีในสายตา ] "..." [ ซีไม่ยอมนะคะ จะไม่ยอมให้พี่ลมไปยุ่งกับผู้หญิงคนอื่นอีกเป็นอันขาด ] เสียงเด็ดขาดของอีกฝ่ายขาดหาย หลังจากที่พูดจบ เธอก็เป็นฝ่ายวางสายไปเอง @ 15 นาทีต่อมา ใบหน้าสวยเอียงไปในทิศทางถนัดพลางยกยิ้มที่มุมปาก เมื่อดวงตากลมโตใสแป๋วออกเซ็กซี่ในยามที่ร่างกายถูกหล่อเลี้ยงด้วยฤทธิ์แอลกอฮอล์พบว่า ร่างสูงโปร่งดูดีในชุดไปรเวทสีดำ ด้านหลังของเขามีลูกน้องสองคนเดินตาม ดูเท่ ดูเด่น ดูหล่อหาใครเทียบเทียมไม่ได้เลย "กลับ!" ดวงตาคมกริบลดมองไปตามร่างสมส่วนที่อยู่ในชุดเย้ายวนสีขาว เว้าหน้าเว้าหวัง เห็นแต่ไกลๆ ว่าหลายคนในผับแห่งนี้มองคู่หมั้นสาวของเขาด้วยความสนใจ และเท่าที่เห็นสาวเจ้าไม่มีท่าทีทุกข์ร้อนใดๆ ซ้ำยังยิ้มกว้าง อวดรอยยิ้มสวยๆ ให้ใครต่อใครมอง "ถ้าผัวแกมารับแล้ว ฉันโทรบอกผัวฉันมารับกลับเลยละกันนะ" เยลลี่ขยิบตาเบาๆ ใส่เจ้าของใบหน้าหล่อเหลาของคู่หมั้นเพื่อนเมื่อเขาตวัดตาดุๆ มามองในยามที่เธอหลุดคำว่า 'ผัว' ออกไป "บ๊าย ค่อยเจอกันนะ" สองสาวยิ้มให้กัน ก่อนที่ซีรีย์จะหันกลับมาหาคู่หมั้นหนุ่มอย่างเก่า เธอถือวิสาสะรั้งท่อนแขนแกร่งเข้ามาสวมกอด หน้าอกคัดตึงอวบอิ่มเบียดเข้ากับต้นแขนของเขาอย่างไม่ได้ตั้งใจ "ซีอยากกินก๋วยเตี๋ยวอีก พี่ลมกินเป็นเพื่อนซีหน่อยได้ไหมคะ?" "ฉันไม่หิว!" "พี่ลมอ่า... โกรธซีเหรอคะ" "ต่อไปถ้ามาเองได้ ขอร้องว่ากลับเองให้ได้" "ซีทำพี่ลมโกรธจริงๆ ด้วย ขอโทษนะคะ" จุ๊บ~ ซีรีย์เขย่งปลายเท้าขึ้นจุ๊บแก้มสากอย่างรวดเร็ว "นี่เธอ" "แทนคำขอโทษค่ะ" ใบหน้าสวยคลี่ยิ้มหวาน แขนเรียวตวัดโอบรอบลำคอแกร่ง มองประสานสายตากับดวงตาคมกริบอย่างไม่มีใครยอมใคร "ซีอยากกินก๋วยเตี๋ยว บะหมี่ไข่หมูแดงน้ำใส หิวค่ะ ก๋วยเตี๋ยวเป็ดตุ๋นก็ได้นะคะ" "ฉันไม่หิว ถ้าเธออยากกินฉันจะให้คนของฉันแวะซื้อให้ เอากลับไปกินที่ห้องก็แล้วกัน" "ขอสองถุง" คู่หมั้นของเธอทำหน้าไม่สบอารมณ์เมื่อเธอไม่ยอมปล่อยแขนที่โอบรอบลำคอของเขาสักที "ถุงนึงของซี อีกถุงของพี่ลม ...ไปกินห้องซีนะคะ" ตัดสินใจพูดออกไป เขาตวัดสายตามามองเธอทันที "ชวนผู้ชายเข้าห้อง?" "ซีเคยชวนแค่พี่ลมค่ะ พี่ลมเป็นคนแรก และจะเป็นผู้ชายคนแรกของซี" "แน่ใจเหรอว่าชวนไปกินก๋วยเตี๋ยว" "กินได้ทุกอย่างถ้าพี่ลมอยากกิน" จบคำนั้น ซีรีย์ลดระดับของวงแขน โอบร่างหนาแน่น ซุกหน้าเข้ากับอกแกร่งที่หอมชวนใจสั่นนั่นทันที 'เขาเป็นเกย์ป่าว พี่ลมของแกอ่ะ' 'บ้าเหรอ พี่ลมของฉันไม่มีทางเป็นเกย์ วันนี้ฉันได้กลิ่นน้ำหอมผู้หญิงจากเสื้อเขา ฉันไม่อยากเชื่อว่าเขาไปมั่วกับผู้หญิงอื่นมา แต่ฉันก็กลัวความคิดของฉันจะเป็นเพียงการปลอบตัวเอง' "จริงๆ ผู้ชายไม่ชอบผูกมัด แต่ถ้าไม่ใช่เกย์ก็คงจะมีผู้หญิงเข้าหาบ้าง แต่แกสวยนะเว้ยซี ขนาดฉันผู้หญิงเหมือนแกฉันยังมองเห็นความมีเสน่ห์ในตัวแกเลย' 'ถ้าเป็นแบบนั้นแล้วทำไมพี่ลมไม่สนใจฉันเลยอ่ะ' 'ฉันว่านะ เขากลัวใจตัวเองมากกว่า' 'ยังไงอ่ะ?' 'จริงๆ แล้ว แกต้องหมั้นกับพี่ชายฝาแฝดของเขาใช่ปะ แต่อยู่ดีๆ พี่ชายฝาแฝดของเขาก็หายไป หน้าที่หมั้นเลยไปตกอยู่ที่เขาซึ่งเป็นน้อง ครอบครัวของแกและครอบครัวของเขาสนิทสนมกันมาก มันอาจจะเป็นไปได้นะว่า เขากลัวผูกมัดตัวเองกับแก ก่อนที่พี่ชายของเขา ซึ่งเป็นคู่หมั้นตัวจริงของแกจะกลับมา' 'แต่ฉันไม่ได้สนใจพี่ไฟนะ ต่อให้เขาจะเป็นฝาแฝดที่หน้าเหมือนกัน แต่ฉันก็ชอบพี่ลมมากกว่า' 'ถ้ามั่นใจแบบนั้น แกก็รวบหัวรวบหางไปเลยดิ ไหนๆ ก็ต้องแต่งงานกันอยู่ดี ถ้าแกมั่นใจว่าแกเลือกคนน้องไม่ใช่คนพี่ แกจัดหนัก จับพี่ลมทำผัวไปเลย'ไม่มีเสียงตอบรับดังออกมาจากริมฝีปากหนา ผู้ฟังเพียงแต่เบือนหน้ามองเลยออกไปอีกทาง สายลมอย่างเขาไม่เคยหยุดอยู่ที่ผู้หญิงคนไหน หากเป็นผู้หญิงคนอื่น เขาคงไม่ต้องซีเรียส ไม่ต้องทนอะไรมากมาย แต่กับซีรีย์มันไม่ใช่ ครอบครัวของเขาและครอบครัวของเธอรู้จักแน่นแฟ้นกันเป็นอย่างดี การวางตัวไม่ดีกับบุตรสาวของอีกฝ่าย เป็นไปได้ว่าสายลมผู้ที่ชอบชีวิตอิสระ คงต้องมีปัญหากับคนในครอบครัวอย่างแน่นอนซีรีย์พ่นลมหายใจหนักๆ คู่หมั้นหนุ่มหล่อเจ้าของใบหน้านิ่งแต่เปี่ยมล้นไปด้วยเสน่ห์ ไม่ตอบรับคำพูดของเธอด้วยประโยคไหนเลยสักคำ กลิ่นน้ำหอมของผู้หญิงที่ติดอยู่บนสูทราคาแพงของเขานั้นสร้างความหงุดหงิดให้กับเธอเป็นอย่างมาก ใครๆ ก็รู้อยู่แล้วว่าการพาตัวเองเข้าไปอยู่ในสถานบันเทิงอะไรมันก็สามารถเกิดขึ้นได้หากทั้งสองฝ่ายพอใจซึ่งกันและกันแล้วสายลมที่ไม่เคยหยุดที่เธอทั้งที่เขาเป็นของเธอนี่ล่ะ หากเขาเจอหญิงสาวอื่นที่เขาถูกใจ เขาจะมีปฏิกิริยาแบบไหน และหากวันหนึ่งคนที่เขาถูกใจไม่ใช่เธอ สถานะคู่หมั้นที่มี จะได้เดินหน้าพัฒนาเป็นคำว่าสามีภรรยา หรือว่าถอนหมั้นแล้วกลายเป็นเพียงอดีตคู่หมั้นของกันและกัน'ไม่มีทาง ไม่มีทางยอมให้เป็นแบบน
"บัตรนี้วงเงินไม่อั้น" นิ้วเรียวยาวคล้ายกับนิ้วของผู้หญิงคีบบัตรเครดิตสีดำวาบวับเลื่อนไปยังตรงหน้าของคนที่ทำหน้าง้ำงออีกครั้ง ตาคมเหลือบมองเพียงนิด เห็นริมฝีปากอวบอิ่มที่เคลือบด้วยลิปกลอสฉ่ำบิดไปมาบ่งบอกว่าเธอไม่ได้แยแสเงินของเขาเลยมุมปากหนากระตุกยิ้มบางๆ น้อยมากแหละ ผู้หญิงที่ไม่สนเงิน แต่ก็เห็นจะเป็นแบบนั้น เพราะผู้หญิงที่นั่งเคียงข้างเขาในตอนนี้ ฐานะทางบ้านของเธอก็ไม่ได้ด้อยเลย"หลังจากที่กินข้าวเสร็จ พี่ลมจะไปทำงานต่อเหรอคะ" "อืม..." เสียงตอบรับดังในลำคอ ก่อนที่นิ้วเรียวจะคีบบัตรเครดิตใส่กระเป๋าเสื้อไว้ตามเดิม"ถ้าอย่างนั้นซีไปทำงานกับพี่ลมก็ได้ค่ะ" รอยยิ้มกว้างประดับบนใบหน้าสวยหวาน เธอดันต้นขาข้างหนึ่งขึ้นมาบนเบาะหนังราคาแพงก่อนจะดันตัวเองให้หันมาเผชิญหน้ากับคนตัวโต"คุณพ่อบอกว่าพี่ลมทำธุรกิจหลายอย่าง ซียังไม่รู้เลยนะคะ ว่านอกจากปั้มน้ำมันแล้ว พี่ลมทำธุรกิจเกี่ยวกับอะไรอีกบ้าง" "เรื่องของฉันมันไม่ได้น่าสนใจขนาดนั้น" "แต่ซีสนใจค่ะ เราเป็นคู่หมั้นกันนะคะ ซีไม่มีสิทธิ์รู้เหรอคะว่าว่าที่สามีของตัวเองทำงานอะไรบ้าง เอาเป็นว่า หลังจากที่ทานข้าวเสร็จ ซีตามพี่ลมไปทำงานด้วยนะคะ" "เธอ
แกร๊ก~ "ฮัลโหล..." เสียงทักทายดังขึ้น หลังจากมือบางลวงตาผลักประตูห้องทำงานหรูเข้ามาโดยไม่ขออนุญาต ก่อนที่ร่างสมส่วนในชุดนักศึกษาพอดีตัวเป๊ะๆ จะเดินนวยนาดเข้าไปหาคนตัวโตที่นั่งทำงานด้วยใบหน้าเคร่งเครียด"...ตามนั้น" เจ้าของห้องปิดแฟ้มเอกสารที่อยู่ในมือพลางส่งสัญญาณให้ลูกน้องคนสนิทก้าวขาออกไป"ทำงานอยู่เหรอคะ ว๊ายยย" หมับ~"คะ คุณซีเป็นอะไรไหมครับ" คนที่ดึงแฟ้มเอกสารมากอดแนบอกกำลังจะก้าวขาออกไปจากห้อง จำเป็นต้องรับร่างของหญิงสาวที่พึ่งจะก้าวเข้ามาเพราะกลัวว่าเธอจะสะดุดพรมแล้วล้มเข้า "ซีไม่เป็นอะไรค่ะ ขอบคุณนะคะ" รอยยิ้มหวานถูกส่งต่อ ส่วนคนที่ได้รับคำขอบคุณพร้อมรอยยิ้มมีเสน่ห์ ก้มหน้างุดและปล่อยมือจากร่างขาวผ่องของผู้หญิงของเจ้านายแทบจะทันทีพอ 'ซีรีย์' ดึงสายตาออกมาจากคนที่ช่วยเหลือเธอ ดวงตากลมโตวาบวับก็สบประสานกับดวงตาคมกริบของอีกคนพอดี"พี่ลมขา..." รอยยิ้มหวานประดับบนใบหน้าสวยใส แต่คนมองกลับทำท่าไม่ใส่ใจ ความหยิ่ง ความเฉยฉา ความเก็บความรู้สึก ไม่มีใครเกินเขาเลย วายุภัค หรือพี่ ลม สายลม ของเธอ"คิดถึงซีไหมคะ?" ร่างสมส่วนเดินนวยนาดมาทิ้งตัวลงบนหน้าตักแกร่ง กลิ่นน้ำหอมจากตัวของชายหนุ่







