เข้าสู่ระบบไม่มีเสียงตอบรับดังออกมาจากริมฝีปากหนา ผู้ฟังเพียงแต่เบือนหน้ามองเลยออกไปอีกทาง
สายลมอย่างเขาไม่เคยหยุดอยู่ที่ผู้หญิงคนไหน หากเป็นผู้หญิงคนอื่น เขาคงไม่ต้องซีเรียส ไม่ต้องทนอะไรมากมาย แต่กับซีรีย์มันไม่ใช่ ครอบครัวของเขาและครอบครัวของเธอรู้จักแน่นแฟ้นกันเป็นอย่างดี การวางตัวไม่ดีกับบุตรสาวของอีกฝ่าย เป็นไปได้ว่าสายลมผู้ที่ชอบชีวิตอิสระ คงต้องมีปัญหากับคนในครอบครัวอย่างแน่นอน ซีรีย์พ่นลมหายใจหนักๆ คู่หมั้นหนุ่มหล่อเจ้าของใบหน้านิ่งแต่เปี่ยมล้นไปด้วยเสน่ห์ ไม่ตอบรับคำพูดของเธอด้วยประโยคไหนเลยสักคำ กลิ่นน้ำหอมของผู้หญิงที่ติดอยู่บนสูทราคาแพงของเขานั้นสร้างความหงุดหงิดให้กับเธอเป็นอย่างมาก ใครๆ ก็รู้อยู่แล้วว่าการพาตัวเองเข้าไปอยู่ในสถานบันเทิงอะไรมันก็สามารถเกิดขึ้นได้หากทั้งสองฝ่ายพอใจซึ่งกันและกัน แล้วสายลมที่ไม่เคยหยุดที่เธอทั้งที่เขาเป็นของเธอนี่ล่ะ หากเขาเจอหญิงสาวอื่นที่เขาถูกใจ เขาจะมีปฏิกิริยาแบบไหน และหากวันหนึ่งคนที่เขาถูกใจไม่ใช่เธอ สถานะคู่หมั้นที่มี จะได้เดินหน้าพัฒนาเป็นคำว่าสามีภรรยา หรือว่าถอนหมั้นแล้วกลายเป็นเพียงอดีตคู่หมั้นของกันและกัน 'ไม่มีทาง ไม่มีทางยอมให้เป็นแบบนั้นอย่างแน่นอน' ซีรีย์คิดในใจพลางล้วงโทรศัพท์มือถือออกมาจากกระเป๋าสะพายข้างแบรนด์ดัง นิ้วสวยปลดล็อกหน้าจออัตโนมัติ ก่อนจะโทรหาตัวช่วยที่สำคัญมากๆ ในเวลานี้เลย [ ฮัลโหลอะไร ฉันกำลังจะเข้าด้ายเข้าเข็ม ] เสียงของ เยลลี่ ที่ดังมาตามสาย ทำหญิงสาวที่โทรหาเพื่อนรักได้ถูกจังหวะเหมาะเจาะเผลอเบิกตากว้าง และลอบกลืนน้ำลายลงคอหนักๆ [ วะ ว่าไง อ๊ะๆ พั่บๆ พั่บๆ ] "นะ นี่ หยุดนะ" เสียงกระทบกันของร่างกายทำใบหน้าสวยร้อนเห่อไปหมด ได้ยินเสียงถอนหายใจเบาๆ ดังออกมาจากชายหนุ่มที่นั่งอยู่ข้างกัน ก็เล่นวิดีโอคลอแบบนั้น อย่าว่าแต่คนที่นั่งอยู่ข้างๆ เลย แม้คนที่ทำหน้าที่เป็นพลขับเองก็คงจะได้ยินเสียงนั้นไม่ต่างกัน "ลี่ แกหยุดเดี๋ยวนี้เลยนะ มาคุยกับฉันก่อน" [ ฮึก อ๊า แป๊บนึงนะคะน้องเอ็ม พี่คุยกับเพื่อนแป๊บนะ ...ครับพี่ลี่ รอนะครับ ] เสียงอ่อนเสียงหวานของคนที่อยู่ในปลายสาย มันยิ่งทำให้ผู้ที่ได้ฟังนึกถึงความสัมพันธ์ของเธอและชายหนุ่มคู่หมั้นมากไปกันใหญ่ เยลลี่เคยบอกกับเธอ ว่าเอ็ม หนุ่มรุ่นน้องคนนี้นิสัยดีมาก ทั้งคู่บังเอิญพบกัน บังเอิญได้คุยกัน แต่เหมือนจะถูกใจกันมาก และเหมือนว่าตอนนี้จะกำลังคบหากันอยู่ อย่างว่าแหละนะ ผู้หญิงกับผู้ชายหากได้ถูกใจกันอะไรมันก็สามารถเกิดขึ้นได้ ชายหนุ่มคู่หมั้นของเธอเองก็คงไม่ได้ต่างกัน หากสักวันเขาพบผู้หญิงที่ถูกใจเข้า เรื่องแบบนั้นมันก็อาจจะเกิดขึ้นได้ ใครล่ะจะไปอยากยอม [ โหลซี นี่รบกวนฉันมากเลยรู้ป่าว? ] ใบหน้าเพื่อนสาวโผล่ขึ้นมาบนหน้าจอโทรศัพท์ สภาพหัวฟูเหมือนผ่านศึกบนเตียงมาอย่างหนัก ทำคนที่คนรักไม่ค่อยจะสนใจหน้ามุ่ยทันที "กรุณาปิดนมให้ดีด้วยนะ ห้ามโผล่มาเพราะมันไม่น่ามอง" รู้สึกแหละ ว่าคนที่นั่งอยู่เคียงข้างปรายตามามองที่เธอ แต่ก็ช่างเถอะ เธอยังพร้อมที่จะเดินหน้าในสิ่งที่เธอคิดที่จะทํา "เสร็จตอนไหนอ่ะ ออกมากินเหล้าเป็นเพื่อนหน่อยดิ" [ ห๊ะ อารมณ์ไหน ไหนบอกว่าอยู่กับพี่ลมคู่หมั้นสุดหล่อของแกไง ] "ก็อยู่แหละ ...แต่เขาไม่ได้สนใจ" ซีรีย์ทำทีเป็นเมินหน้าหนีออกไปทางอื่น แอบขยิบตาเบาๆ เมื่อยามที่สบตากับเพื่อนผ่านหน้าจอโทรศัพท์มือถือ เป็นอันว่ารู้กัน [ อะเค แต่งตัวจัดเต็มมาเลยนะ เอาให้เด่นกว่าฉันให้ได้ละกัน ] "แน่นอน" หลังจากที่นัดหมายกับเพื่อนที่อยู่ในสายเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ซีรีย์ก็เก็บโทรศัพท์มือถือไว้ในกระเป๋าสะพายข้างตามเดิม "คืนนี้ซีจะออกไปกินเหล้ากับเพื่อนต่อนะคะ อาจจะไม่ได้โทรหาพี่ลมเพื่อบอกฝันดีก่อนจะนอนเหมือนทุกๆ วัน" "อืม..." เสียงตอบรับเพียงสั้นๆ คล้ายมีไม้หน้าสามฟาดลงมาที่กลางหัวหนักๆ เขาไม่แคร์ ไม่แยแส ไม่อะไรเธอเลย @ 3 ชั่วโมงถัดมา ครืด ครืด~ โทรศัพท์มือถือเครื่องหรูส่งผลให้คนที่กำลังยืนพ่นควันบุหรี่สีขาวคลุ้งออกจากปากคิดหนักกว่าเก่า รายชื่อของคู่หมั้นสาวปรากฎบนหน้าจอ ตอนนี้ห้าทุ่มกว่า สามชั่วโมงครึ่งที่รายนั้นออกท่องราตรีกับเพื่อนซี้คนสนิทอย่างเยลลี่ จากที่บอกว่าจะไม่โทรหา สุดท้ายเธอก็โทรกลับมาอยู่ดี [ พี่ลม~ ] เสียงตามสายดังขึ้นในตอนที่กดรับ แค่ฟังเพียงเสียงก็รู้แล้วว่าสภาพเจ้าตัวเป็นแบบไหน [ ซีเมา ซีไม่ไหว พี่ลมช่วยมารับซีกลับหน่อยได้ไหมคะ ] "เธอเป็นผู้หญิงนะ ควรดูแลตัวเองให้ดีกว่านี้ คิดบ้างสิ หากไม่มีฉันแล้วเธอจะพาตัวเองออกมาจากที่นั่นด้วยวิธีไหน" [ เหอะ ใช่สิคะ คนไม่เคยรัก ไม่เคยแคร์ ไม่เคยสนใจ ถึงมองยังไงก็ไม่เคยดีในสายตา ] "..." [ ซีไม่ยอมนะคะ จะไม่ยอมให้พี่ลมไปยุ่งกับผู้หญิงคนอื่นอีกเป็นอันขาด ] เสียงเด็ดขาดของอีกฝ่ายขาดหาย หลังจากที่พูดจบ เธอก็เป็นฝ่ายวางสายไปเอง @ 15 นาทีต่อมา ใบหน้าสวยเอียงไปในทิศทางถนัดพลางยกยิ้มที่มุมปาก เมื่อดวงตากลมโตใสแป๋วออกเซ็กซี่ในยามที่ร่างกายถูกหล่อเลี้ยงด้วยฤทธิ์แอลกอฮอล์พบว่า ร่างสูงโปร่งดูดีในชุดไปรเวทสีดำ ด้านหลังของเขามีลูกน้องสองคนเดินตาม ดูเท่ ดูเด่น ดูหล่อหาใครเทียบเทียมไม่ได้เลย "กลับ!" ดวงตาคมกริบลดมองไปตามร่างสมส่วนที่อยู่ในชุดเย้ายวนสีขาว เว้าหน้าเว้าหวัง เห็นแต่ไกลๆ ว่าหลายคนในผับแห่งนี้มองคู่หมั้นสาวของเขาด้วยความสนใจ และเท่าที่เห็นสาวเจ้าไม่มีท่าทีทุกข์ร้อนใดๆ ซ้ำยังยิ้มกว้าง อวดรอยยิ้มสวยๆ ให้ใครต่อใครมอง "ถ้าผัวแกมารับแล้ว ฉันโทรบอกผัวฉันมารับกลับเลยละกันนะ" เยลลี่ขยิบตาเบาๆ ใส่เจ้าของใบหน้าหล่อเหลาของคู่หมั้นเพื่อนเมื่อเขาตวัดตาดุๆ มามองในยามที่เธอหลุดคำว่า 'ผัว' ออกไป "บ๊าย ค่อยเจอกันนะ" สองสาวยิ้มให้กัน ก่อนที่ซีรีย์จะหันกลับมาหาคู่หมั้นหนุ่มอย่างเก่า เธอถือวิสาสะรั้งท่อนแขนแกร่งเข้ามาสวมกอด หน้าอกคัดตึงอวบอิ่มเบียดเข้ากับต้นแขนของเขาอย่างไม่ได้ตั้งใจ "ซีอยากกินก๋วยเตี๋ยวอีก พี่ลมกินเป็นเพื่อนซีหน่อยได้ไหมคะ?" "ฉันไม่หิว!" "พี่ลมอ่า... โกรธซีเหรอคะ" "ต่อไปถ้ามาเองได้ ขอร้องว่ากลับเองให้ได้" "ซีทำพี่ลมโกรธจริงๆ ด้วย ขอโทษนะคะ" จุ๊บ~ ซีรีย์เขย่งปลายเท้าขึ้นจุ๊บแก้มสากอย่างรวดเร็ว "นี่เธอ" "แทนคำขอโทษค่ะ" ใบหน้าสวยคลี่ยิ้มหวาน แขนเรียวตวัดโอบรอบลำคอแกร่ง มองประสานสายตากับดวงตาคมกริบอย่างไม่มีใครยอมใคร "ซีอยากกินก๋วยเตี๋ยว บะหมี่ไข่หมูแดงน้ำใส หิวค่ะ ก๋วยเตี๋ยวเป็ดตุ๋นก็ได้นะคะ" "ฉันไม่หิว ถ้าเธออยากกินฉันจะให้คนของฉันแวะซื้อให้ เอากลับไปกินที่ห้องก็แล้วกัน" "ขอสองถุง" คู่หมั้นของเธอทำหน้าไม่สบอารมณ์เมื่อเธอไม่ยอมปล่อยแขนที่โอบรอบลำคอของเขาสักที "ถุงนึงของซี อีกถุงของพี่ลม ...ไปกินห้องซีนะคะ" ตัดสินใจพูดออกไป เขาตวัดสายตามามองเธอทันที "ชวนผู้ชายเข้าห้อง?" "ซีเคยชวนแค่พี่ลมค่ะ พี่ลมเป็นคนแรก และจะเป็นผู้ชายคนแรกของซี" "แน่ใจเหรอว่าชวนไปกินก๋วยเตี๋ยว" "กินได้ทุกอย่างถ้าพี่ลมอยากกิน" จบคำนั้น ซีรีย์ลดระดับของวงแขน โอบร่างหนาแน่น ซุกหน้าเข้ากับอกแกร่งที่หอมชวนใจสั่นนั่นทันที 'เขาเป็นเกย์ป่าว พี่ลมของแกอ่ะ' 'บ้าเหรอ พี่ลมของฉันไม่มีทางเป็นเกย์ วันนี้ฉันได้กลิ่นน้ำหอมผู้หญิงจากเสื้อเขา ฉันไม่อยากเชื่อว่าเขาไปมั่วกับผู้หญิงอื่นมา แต่ฉันก็กลัวความคิดของฉันจะเป็นเพียงการปลอบตัวเอง' "จริงๆ ผู้ชายไม่ชอบผูกมัด แต่ถ้าไม่ใช่เกย์ก็คงจะมีผู้หญิงเข้าหาบ้าง แต่แกสวยนะเว้ยซี ขนาดฉันผู้หญิงเหมือนแกฉันยังมองเห็นความมีเสน่ห์ในตัวแกเลย' 'ถ้าเป็นแบบนั้นแล้วทำไมพี่ลมไม่สนใจฉันเลยอ่ะ' 'ฉันว่านะ เขากลัวใจตัวเองมากกว่า' 'ยังไงอ่ะ?' 'จริงๆ แล้ว แกต้องหมั้นกับพี่ชายฝาแฝดของเขาใช่ปะ แต่อยู่ดีๆ พี่ชายฝาแฝดของเขาก็หายไป หน้าที่หมั้นเลยไปตกอยู่ที่เขาซึ่งเป็นน้อง ครอบครัวของแกและครอบครัวของเขาสนิทสนมกันมาก มันอาจจะเป็นไปได้นะว่า เขากลัวผูกมัดตัวเองกับแก ก่อนที่พี่ชายของเขา ซึ่งเป็นคู่หมั้นตัวจริงของแกจะกลับมา' 'แต่ฉันไม่ได้สนใจพี่ไฟนะ ต่อให้เขาจะเป็นฝาแฝดที่หน้าเหมือนกัน แต่ฉันก็ชอบพี่ลมมากกว่า' 'ถ้ามั่นใจแบบนั้น แกก็รวบหัวรวบหางไปเลยดิ ไหนๆ ก็ต้องแต่งงานกันอยู่ดี ถ้าแกมั่นใจว่าแกเลือกคนน้องไม่ใช่คนพี่ แกจัดหนัก จับพี่ลมทำผัวไปเลย'๖๙"หอมจังเลยค่ะเฮีย" ร่างบอบบางที่จูงมือบุตรสาวออกมาตามกลิ่นหอมของเนื้อและเนยเมื่อโดนความร้อนจากไฟเตาถ่านที่สาดความร้อนเข้าใส่กระทะ จนเนื้อสัตว์ที่หมักด้วยพริกไทยและเครื่องปรุงรสส่งกลิ่นหอมอบอวลไปทั่วบริเวณ"มากันแล้วเหรอ ทำไมไม่ยอมใส่เสื้อแขนยาวล่ะน้ำ อากาศเย็นมากเลยนะ" อัคนีรั้งแขนบุตรสาวมานั่งในตำแหน่งที่มั่นใจว่าอบอุ่นที่สุด ก่อนจะโอบบ่าภรรยาให้นั่งลงในที่ที่เตรียมไว้ให้ ร่างสูงโปร่งหมุนตัวกลับเข้าไปในบ้าน กลับออกมาอีกทีพร้อมกับเสื้อขนสัตว์สีชมพูอ่อนแขนยาวนำมาสวมใส่เพื่อสร้างความอบอุ่นให้แก่ภรรยาสาวของตน"หมูกระทะ" นิทานเอ่ยเสียงแจ้ว มองอาหารบนจานสีชมพูอย่างดีที่ล้วนมีแต่เมนูที่เธอโปรดปราน เด็กน้อยไม่ชอบเนื้อสัตว์ แต่ชอบทานเบคอนที่ห่อเห็ดเข็มทองเล็กๆ พอดีคำ ชอบเครื่องเคียงแผ่นสีแดงๆ แบบที่ไม่มีพริก ชอบฮอตดอกสีเหลืองๆ และชอบทานวุ้นเส้นผสมกับผักและข้าวโพดหอมๆ ตามด้วยการซดน้ำซุปร้อนๆ จนโล่งคอ"ฝีมือคุณพ่อเอง น่าทานไหมครับ" "หอมมากและน่าทานมากๆ เลยค่ะ" "แอบมาทำแบบนี้คนเดียวก็ไม่ยอมบอก น้ำกับลูกก็คอยที่ห้องไม่รู้ว่าคุณพ่อหายไปไหน" "ปาร์ตี้มื้อค่ำกันนอกบ้านไงครับ งดข้าว วันนี้เราจะ
๖๘@หนึ่งเดือนต่อมา"คุณพ่อไปไหนเหรอคะคุณแม่ น้องนิตื่นขึ้นมาไม่เห็นคุณพ่อค่ะ วันนี้เราจะไปเก็บดอกดาวเรืองด้วยกันนะคะ" คนตัวเล็กในชุดเอี๊ยมสีชมพู ในส่วนของท่อนล่างเป็นสีฟ้า สวมใส่หมวกบัคเก็ตและสวมใส่รองเท้าบูทเป็นที่เรียบร้อยแล้ว"น้องนิขา วันนี้คุณพ่อไม่อยู่ วันนี้น้องนี้จะเก็บดอกดาวเรืองกับคุณแม่และพี่ปุ้ยนะคะ" "อ้าว..." สีหน้าผิดหวังหลุดออกมาให้เห็น เด็กน้อยชอบเวลาที่ได้เก็บดอกไม้กับผู้เป็นพ่อมากกว่า รายนั้นจะยอมให้เธอเป็นฝ่ายตัด และผู้เป็นพ่อจะเป็นฝ่ายถือตะกร้าและเดินตาม ต่างจากผู้เป็นแม่ที่ใช้ความว่องไว จึงเลือกที่จะเป็นฝ่ายตัดดอกไม้ด้วยตัวเอง"คุณพ่อสัญญากับน้องนิแล้ว คุณพ่อผิดสัญญางั้นเหรอคะ" "อย่าพูดแบบนั้นสิคะลูก วันนี้คุณพ่อจะไปกรุงเทพฯ อาจจะเป็นวันพรุ่งนี้ถึงจะกลับ" "อ้าว ก็สัญญากับน้องนี้แล้วไม่ใช่เหรอ ว่าถ้าเมื่อไหร่ที่ไปกรุงเทพฯ จะพาน้องนิไปหาปู่จ๋าและยาย่าด้วย" ความผิดหวังสองครั้งติดกัน ส่งผลให้คนตัวเล็กเริ่มงอแง พี่เลี้ยงสาวแอบอมยิ้มเพราะเข้าแผน ในขณะที่ผู้เป็นแม่ยังคงสีหน้าเรียบเฉย ไม่หลุดพิรุธใดๆ ออกมาเลย"คุณพ่อมีธุระที่ต้องไปทำ หนูจะให้คุณพ่อทิ้งธุระแล้วมาเก็บดอ
๖๗"อืม... เฮียขอนะน้ำ เฮียอยากกินน้ำ อยากกินทั้งวันทั้งคืน" ไม่รอช้า อัคนีเลื่อนริมฝีปากเข้าไปประกบจูบที่เรียวปากอวบอิ่มของภรรยาสาวที่หันกลับมามองทันทีริมฝีปากบางประกบดูดที่เรียวปากอิ่มทั้งบนและล่าง ทุกสัมผัสที่อ่อนโยนเต็มไปด้วยความโหยหาค่อยๆ แปรเปลี่ยนเป็นความร้อนแรงเสมือนวันแรกที่เป็นของกันและกัน เอวสอบที่ขยับเนิบนาบเปลี่ยนเป็นหนักแน่นขึ้นทุกขณะ เสียงคำรามที่แอบแฝงไปด้วยความพอใจดังใกล้ใบหู ฟูกหนาหน้าเตียงกว้างโยกขยับ แม้ไฟภายในห้องนอนที่มืดเพราะมีการปิดสวิตช์เอาไว้ เกรงว่าเสียงของการเคลื่อนไหวของพ่อและแม่จะรบกวนบุตรสาวให้รู้สึกตัวขึ้นมาแต่เหมือนทุกๆ ค่ำคืนทุกอย่างจะเป็นใจ เพราะคนตัวเล็กซึ่งถูกปลูกฝังให้มีการฉี่ก่อนเข้านอนทุกวัน กลับกลายเป็นการทำให้ลูกหลับสนิท เต็มอิ่ม จะลืมตามาส่งเสียงเจื้อยแจ้วก็ตอนที่แดดเริ่มออกในช่วงเจ็ดแปดโมงอากาศที่หนาว ส่งผลให้สองกายที่แนบชิดติดกันถูกปกคลุมไปด้วยความอบอุ่น ลำรักตอกกระแทกเข้าใส่หนักๆ ทำร่างสมส่วนที่แนบใบหน้าเข้ากับหมอนเบ้หน้า ยกบั้นท้ายรับทุกจังหวะที่สามีปรนเปรอเข้ามาให้ ไม่ปฏิเสธว่าการเอาแต่ใจของเขา ในเรื่องที่ไม่รู้จักอิ่มง่ายๆ ในทุกๆ คร
๖๖@โรงพยาบาล"เปลี่ยนใจไหมครับน้ำ เฮียยังยืนยันนะว่าเฮียพร้อมในเรื่องที่เราคุยกันก่อนหน้านี้" อัคนีคว้ามือภรรยาสาวมากุมเอาไว้หลวมๆ ดวงตาคมกริบจ้องมองใบหน้าสวยหวานที่ถูกแต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางอ่อนๆ "ไม่เป็นไรค่ะ วิธีนี้ดีที่สุดแล้ว ไม่เจ็บ แป๊บเดียวด้วย" "เราจะไปกินไอติมกันไม่ใช่เหรอคะคุณแม่" เหมือนคนตัวเล็กจะเริ่มงอแง นิทานไม่ค่อยชอบโรงพยาบาลเท่าไหร่ เคยมีความรู้สึกกลัวในตอนที่ถูกคุณหมอฉีดยามาก่อน ความกลัวนั้นก็เลยยังฝังใจ มีความรู้สึกทุกครั้งที่มาที่โรงพยาบาล"รอกับลูกตรงนี้นะคะ เดี๋ยวน้ำมา" อัคนีจำเป็นต้องพยักหน้ารับ เขาเคยพยายามหาทางออกด้วยวิธีต่างๆ ซึ่งเขาจะเป็นฝ่ายทำเอง แต่เธอปฏิเสธทุกหนทางดวงตาคมกริบจ้องมองหญิงสาวในชุดเสื้อยืดสีขาวพอดีตัวกับกางเกงยีนส์ขายาวรัดรูปที่อวดหุ่นเป๊ะให้ดูโดดเด่น ภายนอกสวมเสื้อคลุมสีเหลืองอ่อน กลิ่นหอมอ่อนๆ จากกายเธอห่างหายเมื่อคนตัวเล็กเดินไกลออกไป"คุณพ่อขา คุณแม่ไปไหนเหรอคะ" "มานั่งกับคุณพ่อตรงนี้นะครับ เดี๋ยวคุณพ่อจะเล่าให้ฟัง" มือเล็กจับที่มือบิดาแน่น ก่อนที่คนทั้งคู่จะเดินไปหย่อนตัวลงนั่งบนเก้าอี้สำหรับนั่งคอย"วันนี้ก่อนที่เราจะไปกินไอติมกั
๖๕"...กรี๊ดดดดดด อีนังลูกเฮงซวย!" เสียงกรีดร้องของเฟื่องรัตน์ส่งผลให้เสกสรรค์ที่กำลังนั่งจมอยู่กับกองเอกสารหลายต่อหลายปึกถอนหายใจยาวอย่างเบื่อหน่ายช่วงเวลาให้หลังชีวิตของเขาตกต่ำมาก หน้าที่การงานที่เคยมีตอนนี้ถูกปลดเพราะการทำงานผิดพลาด อายุที่มากแล้วทำให้ไม่มีสิทธิ์เลือกงาน ท้ายที่สุดได้มาเป็นลูกจ้างในแผนกธุรการของมหา'ลัยแห่งหนึ่ง ซึ่งเพียงแต่รับลูกจ้างชั่วคราว ทั้งที่อายุของเขาเกินแล้ว แต่แปลกดีที่ทางมหาวิทยาลัยยังคงรับเอาไว้ ก็มีเพียงเงินจากส่วนนี้ที่ได้มาจุนเจือครอบครัว"อีลูกเวร เพราะแกมันใช้ชีวิตแบบเฮงซวย สุรุ่ยสุร่าย สุดท้ายวันนี้แกอุ้มท้องกลับมาบอกฉัน โดยที่ไม่รู้ว่าใครเป็นพ่อของเด็กที่อยู่ในท้องของแก" เสกสรรค์อึ้งไปกับสิ่งที่เล็ดลอดเข้ามาจากภายนอก"อะไรกันล่ะแม่ ที่ฉันต้องเป็นแบบนี้ก็เพราะแม่ไม่ใช่เหรอที่บอกให้ฉันหาผู้ชายดีๆ จับผู้ชายรวยๆ มาเป็นผัว ชีวิตมันจะได้สุขสบาย ฉันก็ทำแบบที่แม่สอนทุกอย่าง สุดท้ายไปได้ผู้ชายที่มีเมียแล้ว สุดท้ายมันก็เลือกเมียเขามัน สุดท้ายมันก็แค่หลอกฟันฉันเท่านั้นเอง" "กรี๊ดดดด อีลูกโง่ แกมันโง่ สู้อีนังน้ำก็ไม่ได้ อีนั่นมันได้ผัวรวย ขนาดผัวตาย ผัว
๖๔"ปะ ไปล้างปากก่อนไหมคะ" ขาสั่นเทาพยายามตวัดลงจากบ่าแกร่ง สิ่งที่มันออกมาจากส่วนนั้น กลัวเหลือเกินว่าเขาจะรังเกียจ ทว่าคนที่กลืนกินทุกอย่างกลับเงยหน้าและยิ้มกว้างมองเธออัคนีดันขาสวยลงพื้นอย่างว่าง่าย เชื่อว่า หากเขาไม่ประคองเธอไว้คนที่ถูกสูบฉีดพลังงานไปเมื่อสักครู่คงล้มทั้งยืนเป็นแน่ ร่างสูงดันร่างเมียรีกเข้ากับผนังเย็นเฉียบ เบียดความยิ่งใหญ่ที่ในส่วนของหัวเห็ดแดงก่ำเปรอะเปื้อนเพราะการหลุดซึมของน้ำคาวรักเข้ากับต้นขาขาว หัวใจดวงน้อยเต้นรัว ใจเต้นแรงตอนที่เขาเลื่อนมือเข้ามาประคองกอบกำที่ประทุมถัน ความขาวผ่องในยามที่ถูกบีบเคล้นโผล่พ้นออกมาตามซอกนิ้วเรียวยาว ดวงตาที่บอกถึงความต้องการ ความแข็งขึงใหญ่ยาวที่ร้อนและแข็งมาก เป็นเครื่องยืนยันว่าเขาเองก็ต้องการถึงฝั่งฝันเช่นกัน"อืม..." ใบหน้าคมคายโน้มเข้าหา และจูบลงที่เรียวปากอวบอิ่มอยากรวดเร็ว ความต้องการและโหยหาส่งผลให้อัคนีส่งป้อนลิ้นสาก ตวัดเกี่ยวพันควานหาความหวานซ้ำๆ ยิ่งลิ้นร้อนตวัดรับ ยิ่งเธอเอียงคอรับสัมผัส ความปรารถนาก็ยิ่งลุงโชน"อึก อ๊าส์..." ใบหน้าสวยเชิดขึ้น เปิดทางให้ใบหน้าคมคายซุกไซ้เข้ามาที่ซอกคอขาว ปลายจมูกโด่งลากไล้สูดดม







