LOGIN“Kasi ako, mahal kita kaya ako lumayo.”Tangina! Sinabi ko yun!Hindi ko na hinintay ang sagot niya, ayaw kong marining ang sagot niya o makita ng maayos ang reaction niya. Binuksan ko ang pinto at naglakad palabas, iniiwan siyang mag-isa sa madilim na balkonahe.***Ala-siyete ng gabi.Nakatayo ako sa gitna ng malawak at marangyang dining area ng penthouse ko sa Banyan Tree.Ang buong kwarto ay nababalot ng dim, romantic lighting.Nagpaluto ako sa personal chef ng hotel. Ang mesa ay puno ng paborito kong steak at isang bote ng vintage red wine na nagkakahalaga ng kalahating milyon. Sa gitna ng mesa ay may dalawang mahabang kandila na nagbibigay ng malambot na ilaw sa buong silid.Prepared for a normal date. Isang simpleng dinner.Nakasuot ako ng isang simpleng white slip dress. Walang mabibigat na alahas. Walang makapal na make-up.Umupo ako sa kabilang dulo ng mesa. Tumingin ako sa orasan.7:30 PM.Huminga ako nang malalim. Kumabog ang dibdib ko sa pinaghalong kaba at pag-asa. Darat
“Kahit anong layo ko, ikaw pa rin ang nakikita ko. I am losing my goddamn mind. I’m missing you, since the day you left without word.”Nanlaki ang mga mata ko, sobrang bilis ng tibok ng puso ko. Parang nag-slowmotion ang lahat maging ang paghinga ko. Ang mga salitang iyon ay parang malamig na tubig na gumising sa nanlalambot kong puso.Ang mga salitang iyon, mga simpleng salitang pinangarap kong marinig kahit sa panaginip ko. Gustong gusto kong malaman kung namimiss ba niya ako. Kung hinahanap ba niya ako? Kung anong naramdaman niya ng umalis nalang ako ng hindi nakapagpaalam.Ang sarap sa tainga. Pero… hindi ko alam kung matutuwa ba ako. Kasi hindi ko alam kung papanindigan niya yung sinabi niya.O baka nilalaro niya na naman ang utak ko, kasi dito naman magaling, magbigay ng mix signal tapos mas pipiliin niya ulit ang asawa niya.Ano nga naman ba ang laban ko! Sa buong buhay ko, kabit ang naging role ko, kaya bakit ako naghahangad ngayon na piliin kumpara sa legal?!Ilang segundo a
“Excuse me? Ano'ng pakialam mo kung sino ang kasama ko? At tsaka, akala ko ba ayaw mong may ma-link na babae sa'yo?”Mas lalong humigpit ang hawak niya sa bewang ko. Ang mga mata niya ay bumaba sa leeg ko, sa diamond choker ko, at sa cleavage kong halos luwa na dahil sa higpit ng pagkakahawak niya.“I told you not to look for another client, hindi pa ba sapat ang perang binigay ko sa’yo? Kulang pa ba? Naubos mo na ba? Tell me! I’ll give you more!” mahiang sigaw niya.“Hindi siya kliyente! At hindi ako tumatanggap ng bayad ng hindi ko pinagtrabahuan!” sigaw ko pabalik. “At saka bakit? Bakit? Nagseselos ka ba? Sinusundan mo ba ako hanggang dito sa Macau?!”“Do not flatter yourself, Loisa,” malamig niyang sagot, pero ang katawan niya ay nagtataksil sa mga salita niya. Mas idiniin niya ang hita niya sa pagitan ng mga binti ko.Napasinghap ako. Naramdaman ko agad ang tigas niya sa ibaba. Ang kuryenteng pilit kong pinapatay sa loob ng tatlong buwan ay mabilis na nabuhay at gumapang sa buong
Bakit siya nandito?!Inilipat niya ang tingin niya sa paligid. At saktong nagtama ang mga mata namin.Ang mga mata niyang kulay tsokolate na palaging malamig. Tinitigan niya ako. Isang segundo. Dalawang segundo.Walang emosyong ang mga mata niya, ni hindi siya nagulat na makita ako. Para bang inaasahan niyang makikita niya ako rito.Tapos, umiwas siya ng tingin.Nagpatuloy siya sa paglalakad patungo sa kabilang dulo ng VIP room, kasama ang mga kausap niya.Binalewala niya ako. Para akong hangin. Para akong isang estrangherong hindi niya inangkin nang walang-awa sa loob ng isang vault sa Tokyo.Tumiim ang bagang ko.Huminga ako nang malalim. Kumalma ka, Loisa. Nag-a-assume ka na naman ba na sinusundan ka niya?Naalala ko ang huling sinabi niya bago niya ako iwan. Ayaw niyang may ma-link na babae sa bago niyang pagkakakilanlan.Kung ganoon, isang malaking pagkakataon lang ang pagkikitang ito. Isang nakakabaliw na coincidence.Isang mapaglarong tadhana. Nakakaputang-inang tadhana! Ako na
Sumara ang mabigat na bakal na pinto ng vault.Iniwan akong mag-isa, basang-basa, nanginginig, at nakasandal sa salamin. Ang tunog ng kandado ay tila isang malakas na sampal na nagpagising sa aking natutulog na katinuan.Napapikit ako nang mariin. Isang malalim at nanginginig na buntong-hininga ang kumawala sa aking mga labi.Tanga.Napakalaking tanga mo, Loisa.Dahan-dahan kong inayos ang aking itim na velvet gown. Ang mga daliri ko ay nanginginig habang pinupunasan ko ang mga luha at pawis sa aking mukha. Sa repleksyon ng bulletproof glass, nakita ko ang isang babaeng tila pinagsakluban ng langit at lupa.‘I don’t want to link my new identity into another woman.’Ang mga huling salita niya ay patuloy na nag-e-echo sa loob ng vault. Parang asido na unti-unting tumutunaw sa natitira kong dignidad.Hindi ako umiyak. Sanay akong iniiwan. Sanay akong hindi pinipili. Pero bakit ganito kasakit? Bakit parang may punyal na nakabaon sa mismong dibdib ko?Kinuha ko ang aking clutch bag na nahu
Hindi siya naghintay na maka-adjust ako. Bumayo siya. Mabilis. Marahas. Walang pag-iingat.Bawat pagtulak niya mula sa likuran ay nagtutulak din sa akin paharap, dahilan para tumama ang dibdib ko sa malamig na bulletproof glass.Ang pedestal ay nagsimulang umuga nang mahina. Ang Ming vase sa ibabaw nito ay kumalampag.Nanlaki ang mga mata ko. Tumingin ako sa plorera na ilang pulgada na lang ang layo bago mahulog, at pagkatapos ay sa repleksyon ng nagwawalang si Gabriel.“Gabriel, yung... mmmph!”“F*ck just don’t worry about it,” guralgal niyang bulong sa mismong tainga ko, ang pawis niya ay tumutulo mula sa noo niya patungo sa batok ko. “Kahit mabasag ang lahat ng salamin dito, wala akong pakialam. You are mine.”Binilisan niya ang bayo. Bawat pag-atras at pagtulak niya ay may kasamang mabigat na hininga na tumatama sa leeg ko. Ang tunog ng aming mga katawan na nag-uumpugan ay mabilis na napupuno ang silid.Kinagat ko nang buong lakas ang gilid ng palad niya para pigilan ang mga ungol
CHAPTER 4:“Rhamesis… ahh…” Ang boses ko ay hindi ko na halos makilala. Nawawala ako sa sarili ko! Pakiramdam ko’y nilalamon ako ng init ng alak at init ng pagdamit ng labi at palad niya.Tiningnan niya ang hubad kong dibdib. Ang mga mata niya ay manghang-mangha at seryosong natingin.Ilang saglit p
“You felt it? How much I wanted to ruin you right now at alisin ang lahat ng titig at haplos ng ibang lalaki sa’yo?”Nanigas ang katawan ko sa sinabi niya, nag-init ang pisngi ko dahil sa inis... pero bakit ganito? Gustong gusto kong iangat ang palad ko para sampalin siya pero hindi ko maigalaw... p
CHAPTER 2:“Gusto niyang sumayaw ka ng hot dance. Doon sa main stage. Kasama ng bagong macho dancer natin.”Hot dance with him? After what happened five years ago? Makakaya ko ba? Para sa pera?Nanlamig ang buong katawan ko. Tumingin ako muli sa ibaba.Sumasayaw pa rin siya sa ilalim ng madilim na p
“Sayaw, Kikay… sige pa…” halos nakapikit na saad ng matanda.Ngumiti ako nang pilit para itago ang pandidiri na umaakyat sa lalamunan ko. Nilunok ko ang lahat ng pride ko.“Gusto mo ba 'to?” bulong ko, ginagawang malambing at mapanukso ang boses ko kahit na gusto ko nang masuka.Tumango siya, tila n







