Mag-log inChapter 73Claudia’s POVHindi nakaligtas si Lindsay sa mapanghusgang mga mata ng mga tao.Kahit ilang buwan na ang lumipas mula nang lumabas ang katotohanan tungkol sa nangyari sa kanila ni Matthew, hindi pa rin tumitigil ang mga usap-usapan. Lalo na sa social media at maging sa legal community kung saan kilala si Lindsay bilang isa sa mga pinakabatang mahuhusay na abogado."Matalino nga... pero bobo naman sa pag-ibig.""Top lawyer pero hindi marunong pumili ng lalaking mamahalin.""Nadala ng emosyon.""Bumagsak ang career dahil sa puso."Iyan ang mga komentong paulit-ulit naming nababasa.Sa umpisa, natatakot akong baka tuluyan nang masira ang loob ni Lindsay.Pero mali ako.Mas lalo siyang tumatag.Parang bakal na ilang beses isinabak sa apoy.Hindi na siya umiiyak sa bawat masasakit na salita.Hindi na siya nagpapaliwanag sa kahit kanino.Ang tanging pinagtutuunan niya ng pansin ay ang anak niya.At iyon ang higit kong hinangaan sa kanya.Isang gabi, kinausap siya ng kuya niyang s
Chapter 72Claudia's POVNang mabalitaan ni Beatriz na nagdadalang-tao si Lindsay at si Matthew ang ama ng dinadala nito, hindi na siya nag-aksaya pa ng oras. Kinabukasan din ay dumating siya sa bahay kasama si Matthew.Hindi na kailangan pang hulaan kung ano ang pakay niya.Pagpasok pa lamang nila sa sala ay ramdam na agad ang bigat ng atmospera. Wala ni isa sa amin ang naglakas-loob na ngumiti. Ang dating mainit na tahanan ay tila nilamon ng katahimikan at tensyon.Nakatayo si Matthew sa tabi ng kanyang ina, tuwid ang tindig ngunit halatang hindi mapakali. Paminsan-minsan ay sumusulyap siya kay Lindsay, ngunit agad ding iniiwas ang tingin kapag hindi siya nito nililingon.Samantala, si Lindsay ay tahimik lamang. Nakaupo siya sa sofa, nakayuko at mahigpit na magkahawak ang kanyang mga kamay. Halatang hirap siyang harapin ang sitwasyon.Sa kabila ng lahat ng naging alitan ng pamilya namin at ng mga Alvaro, isinantabi muna namin iyon.Hindi ito ang tamang panahon para magbilangan ng ka
Chapter 71Claudia’s POVHindi rin ako mapalagay sa napansin kong kakaiba kay Lindsay.Matagal ko na siyang kilala.Isa siya sa mga taong bihirang ipakita ang tunay niyang nararamdaman. Kahit may problema, palagi niyang inuunang ngumiti. Kahit pagod na pagod, sasabihin niyang kaya pa niya.Pero nitong mga nakaraang araw...Parang ibang Lindsay ang nakikita ko.Tahimik.Laging tulala.Madaling magulat.At kapag akala niyang walang nakatingin, nahuhuli ko siyang umiiyak.Hindi iyon normal.Kaya nang mapansin din iyon ni Van ay kinausap niya ako."Love...""Mas mabuting ikaw ang kumausap kay Lindsay.""Babae sa babae.""Baka mas maging komportable siyang magsabi sa'yo."Tumango ako.Alam kong tama siya.Kung may itinatago man si Lindsay, baka sa akin niya kayang ilabas.Kinagabihan ay nadatnan ko siyang mag-isang nakaupo sa veranda.Tahimik lamang siyang nakatanaw sa madilim na kalangitan.May hawak siyang tasa ng tsaa ngunit malamig na iyon.Halatang hindi man lang niya nainom.Lumapit
Chapter 70Claudia's POV“Saan kayo nagkakilala ni Gabriel?” tanong ko sa babaeng isinama niya sa bahay.Magkatabi silang nakaupo sa sala habang naghihintay ng hapunan. Halata sa kilos ng anak ko na komportable siya rito. Hindi niya ito binibitawan ng tingin, at paminsan-minsan ay inaayos pa niya ang baso ng tubig nito o kaya ay inaabot ang mga pagkain na nasa mesa.Matagal ko nang hindi nakitang ganoon si Gabriel.Mula nang mabaril ang daddy niya, tila nawala ang dating masayahin at palabirong anak ko. Palagi siyang tahimik at seryoso. Kaya nang makita ko siyang muli na nakangiti habang kasama ang babaeng ito, para bang nabunutan ako ng tinik.“Sa hospital po,” mahinhin nitong sagot.Napalingon ako kay Gabriel.“Well, nang mabaril si Dad, I was so devastated. Siya ang isa sa mga taong laging nandiyan para samahan ako. Hindi niya ako iniwan kahit isang araw,” kuwento ni Gab habang nakatingin kay Seo-ri.Napangiti ako.Hindi ko man nakita ang lahat ng nangyari sa ospital, ramdam kong n
Chapter 69Claudia's POVMatapos ang napakahabang pag-uusap namin ni Miguel bago siya tuluyang pumanaw, hindi na nawala sa isip ko ang mga sinabi niya.Paulit-ulit kong binabasa ang liham na iniwan niya.Bawat salita.Bawat pangungusap.Bawat pag-amin.Parang naririnig ko pa rin ang boses niya habang isinusulat niya ang bawat letra.Isang liham na puno ng pagsisisi.At higit sa lahat...Isang liham na nagtuturo sa tunay na salarin.Beatriz.Pagkatapos ng lahat ng rebelasyong iyon, naupo kami ni Vanruth sa aming study room.Tahimik ang paligid.Tanging tunog lamang ng wall clock ang maririnig.Nasa pagitan namin ang sobre na naglalaman ng sulat-kamay ni Miguel.Mahigpit ko iyong hawak.Parang natatakot akong mawala ang tanging bagay na maaaring magbigay sa amin ng hustisya."Honey," mahina kong sabi, "sa tingin mo ba sapat na ito para magsampa tayo ng kaso laban kay Beatriz?"Hindi agad sumagot si Van.Binasa niyang muli ang liham bago niya ito maingat na isinara.Pagkatapos ay huminga
Chapter 68Claudia's POV“Ma'am, ito na po ang inventory report na hiningi ninyo.”“Ma'am, may sulat din po kaming natanggap. Para raw po sa inyo.”Iniabot sa akin ng sekretarya ang isang lumang kulay-kremang sobre. Halatang ilang kamay na ang pinagdaanan nito bago makarating sa akin. Wala itong mamahaling selyo o engrandeng tatak—isang simpleng sobre lamang na tila ba isinulat ng isang taong wala nang ibang maibibigay kundi ang natitira niyang lakas.Napako ang tingin ko sa sulat-kamay na nakasulat sa harapan.Para kay Claudia.Tumigil ang paghinga ko.Hindi ko kailanman malilimutan ang sulat-kamay na iyon.Kay Miguel.Ang unang lalaking minahal ko.Ang unang lalaking pinangarap kong makasama habambuhay.At ang lalaking unang dumurog sa puso ko.Hindi ko maintindihan kung bakit pagkatapos ng napakaraming taon ay kailangan pa niyang sumulat sa akin.Unti-unti kong binuksan ang sobre habang nanginginig ang aking mga daliri.Iisa lamang ang laman nito.Claudia,Pakiusap... magkita tayo.
Chapter 20Grand Opening na ng aming store. Isang cake shop at 24-hour convenience store. Masayang-masaya ako na nag-prepare ng lahat ng kailangan. At talagang hands-on ako sa bago kong negosyo. Kasama ko si Kuya Rommel na pinsan ko. Siya ang naging general manager ko.Dumalo si Vanruth sa gran
Chapter 5Claudia Diaz POVNagpakilala itong si Elaine sa mga staff. Ibine-landra niya ang katawan niya sa Amores Building. Siya daw ang fiancé ni Van at malapit na silang magpakasal. Ang yabang niya. Napakahaliparot naman.Hindi pa rin ako nagpakilalang ako ang asawa ni Van Amores. Ang akala n
Chapter 4Claudia Diaz POVTinanggap ko ang offer. Hindi ko alam kung bakit, pero pinirmahan ko. Baka nga si Van Amores ang maging daan para makabalik ako sa pamilya ko na matagal ko nang inaasam. Ang makaganti sa mga kasumpa-sumpang mga taong humamak sa akin.Pinaayos na ni Van ang lahat. Nakali
Chapter3Claudia Diaz POVDumating si Mr. Amores sa kanyang opisina. Kasunod niya ang 6 na executive. Tumayo ako nang tuwid at taas noong bumati sa kanya.Huminto siya at tiningnan niya ako mula ulo hanggang paa. Walang ekspresyon ang mukha niya habang ginagawa iyon. Pagkatapos ay pumasok na. Halo







