LOGINKeilani POV
Habang nag-iinuman kami ng bestfriend kong si Fletcher, siya ang taga-stalk ko sa mga katrabaho ni Braxton sa Merritt Wine Company. Sinabi ko sa kaniya na hanapin at ipakita sa akin ang mga babaeng ka-work ni Braxton, para malaman ko kung sino iyon at kung ano ang pangalan ng buwisit niyang kabit.
“Sandali, lahat ata ng mga babaeng katrabaho niya ay nakita na natin, baka naman hindi niya ka-workmate ang nakita mong kahalikan niya sa coffee shop kanina,” sabi ni Fletcher na tila tinatamad nang maghanap at mag-imbestiga.
“Hanapin mong mabuti, kahit ‘yung mga may matataas na posisyon sa Merritt Wine Company, mukhang napakayaman kasi nung babaeng nakita ko kanina. Kahit ako, nung makita ko siya, nainggit ako at nasabi ko talaga na wala akong binatbat sa babaeng iyon,” sabi ko sa kaniya kaya tinapunan ako nang tingin ni Fletcher.
Ngumisi siya. “Maganda ka naman at hugis bote pa rin ng gaya sa softdrinks ang katawan mo, hindi ka pa nagkakaanak kaya sexy ka pa rin. Alam mo kung anong problema sa ‘yo?” tanong niya na parang alam ko na ang sasabihin.
Si Fletcher ay nag-iisang boy bestfriend ko, hindi siya plastic na tao, lahat ng gusto niyang sabihin, sasabihin niya ng walang halong filter. Inamin nga niya na may gusto siya sa akin, at kung nauna lang daw siya na nakilala ako kaysa kay Braxton, baka siya raw ang napangasawa ko.
“A-ano?” tanong ko kahit alam ko nang panlalait ang sasabihin niya.
“Losyang ka lang. Maganda ka, hindi ka lang nag-aayos. Ang babae, walang pangit. Ang problema sa iba sa inyo, hindi marunong mag-ayos kaya kapag nakakakita kayo ng pormadong babae at maayos ang mukha, akala ninyo pangit na agad kayo, hindi, nasa nag-aayos ‘yan at sa minamahal ang sarili, ayusin mo ang sarili mo, magdamit ka ng maganda, mag-makeup, sigurado akong lilingunin ka na ng kalalakihan kapag naglakad ka sa kalsada,” seryoso niyang sabi kaya napairap ako. Eh, sa hindi ako sanay na nagmi-makeup at pumoporma ng maganda, e.
Kapag ginawa ko ‘yon, mamatahin na naman ako ng angkan ni Braxton na palaging negatibo ang nakikita sa akin. Lahat ata ng masasakit at kasinungaling salita ay binato na nila sa akin. Tamad, baog, losyang, walang silbi, pangit, malas sa buhay, ilan lang ‘yan sa mga pangungutyang sinasabi sa akin ng papa, mama at mga kapatid ni Braxton na halatang mga ayaw sa akin. Paano kasi, mayamang babae ang gusto nilang mapangasawa ni Braxton, hindi ang gaya kong may kaya lang sa buhay.
“Change topic na, naiirita lang ako sa ganiyang usapan. Bumalik na tayo sa pinapahanap ko sa ‘yo,” sabi ko sa kaniya.
“Sige, punta tayo doon sa may mataas na posisyon,” sabi niya at saka muling nag-search.
Maya maya, bigla siyang napunta sa asawa ng CEO ng Merritt Wine Company.
“Ano, wala na ba?” atat kong tanong.
“Sandali, heto, nasa mataas na posisyon na ako. Hindi naman siguro magiging kabit ng gago mong asawa ang asawa ng CEO ng Merritt Wine Company?” tanong niya at saka ako tinignan.
“Sige nga, patingin nga ako ng picture niyang babaeng ‘yan,” sagot ko sa kaniya habang nag-aabang.
Inabot niya ang cellphone niya sa akin. Nang tignan ko ang litrato sa cellphone niya, tila nawala ang liyo ko dahil sa tama ng alak na iniinom namin. Nagkusot pa ako ng mga mata para masiguro. “Ang sabi mo ba’y asawa ito ng may-ari ng company na pinagtatrabahuhan ni Braxton?” tanong ko ulit sa kaniya.
“S-sandali, hindi naman siguro ‘yang si Davina ang kabit niya, hindi ‘no?” tanong din niya.
“Fletcher, ang tanong ko ang sagutin mo, asawa ba ito ng may-ari ng company na pinagtatrabahuhan ng asawa ko?” tanong ko sa kaniya nang nakasigaw na kasi, ito ang buwisit na babaeng iyon, ang kabit ng asawa ko.
“Oo, siya nga, siya ang asawa ni Sylas Merritt na may-ari ng Merritt Wine Company. Davina ang pangalan niyan,” sagot niya kaya doon na muling tumulo ang mga luha ko. “Tangina, so, ‘yan nga, asawa pa talaga ng CEO ang kinabit niya?” halos hindi makapaniwalang tanong ni Fletcher.
Lalo akong nanliit, mayaman pa pala ang kinabit nitong gagong si Braxton. Hindi ba niya naisip na puwede siyang makulong sa ginagawa niya? Malaking tao pa talaga ang binangga niya. Ano bang tumatakbo sa isip niya at ginawa niya ‘to?
“Fletcher, lasing na ata ako, bago pa ako gumewang sa pag-uwi ko, mauna na ako habang kaya ko pa. Salamat na lang sa time mo,” paalam ko sa kaniya.
Tumayo siya at sinundan ako. “Hindi, ihahatid na kita at lasing ka na rin kasi,” pigil niya sa akin.
“Kaya ko pa, Fletcher, kaya ko pa ang sarili ko, salamat na lang,” pagtanggi ko sa kaniya kaya wala na siyang nagawa kundi ang hayaan na akong umalis.
Hindi alam ni Fletcher na hindi pa ako uuwi sa amin.
Ang plano ko ay makausap si Sylas Merritt, para habang maaga pa ay masabihan na niya ang malandi niyang asawa na nilalandi ang asawa ko. Hindi ko hahayaang masira kami ni Braxton. Hindi ko hahayaang magkagulo-gulo kami.
**
DUMATING AKO sa office ni Sylas Merritt, dahil kilala rito ang asawa kong si Braxton, madali lang akong nakapasok sa loob ng building nitong Merritt Wine Company.
Kinausap ako ng secretary ni Sylas, sinabi niya sa akin na ako na ang susunod na kakausapin ni Sylas, may tao pa kasi sa loob ng office nito, maghitay lang daw ako at malapit na silang matapos.
Habang naghihintay, kabado ako kasi alam kong dalawa lang ang kahihinatnatan nito, una ay baka malagay lalo sa alanganin ang asawa ko, pangalawa, naisip ko na baka kampihan niya ako at magtulungan kami na hindi na makipaglandian ang asawa niya sa asawa ko.
Nang lumabas na ang kausap ni Sylas sa office niya, ako na ang sumunod na pumasok sa loob. Pagpasok ko sa loob, parang may mga dagang nasa loob ng dibdib ko. Kinakabahan na talaga ako.
Nang makita ko si Sylas Merritt, napakunot ang noo ko. Hanep na Davina ‘yan. Paano pa nagagawang lumandi sa iba kung mas guwapo naman pala ang asawa niya kaysa kay Braxton? Sa itsura ng katawan nito, parang mas malaki pa ata ang katawan nitong si Sylas kaysa kay Braxton. Sobrang layo nang kaibahan nila, mas lamang na lamang itong si Sylas. Para siyang artista, habang ang asawa ko naman ay ewan, nagmukha siyang simpleng tao kapag kinukumpara sa guwapong CEO na ‘to.
Hindi ko tuloy ma-gets kung anong nagustuhan ni Davina kay Braxton?
“Anong kailangan ng asawa ni Braxton sa akin?” siya ang unang nagtanong.
Pag-upo ko sa harap ng table niya, hindi na ako nagpaligoy-ligoy pa. “Sir, nahuli ko ang asawa mo na nakikipaghalikan sa asawa ko, kaninang umaga sa coffee shop.”
Sa wakas, matapang ko agad na nasumbong sa kaniya ang gusto kong sabihin. Ang hihintayin ko nalang ay kung ano ang magiging reaksyon niya.
Bahala na, kung ano man ang maging resulta nito, kasalanan ito ni Braxton at ng Davina na ‘yan.
Iliana POVDumating na ang araw ng opening ng first ever business naming dalawa ni Kuki. Sa loob ng ilang buwan na puro bakasyon at pag-iikot namin ni Kuki sa buong mundo, hindi namin namalayan na tuluyan na ngang nabuo ang napakalaking building ng IK Bladecraft. Napakaganda at napakalaki. Kakaibang building ito sa lahat ng nakita ko. Natupad ang gusto ni Kuki na kulay. Kulay itim ang buong building. Astig kung titignan. Parang building ng mga assassin.“Ready?” tanong ni Kuki habang nandito kami sa magarang sasakyan.“I was born ready,” masigla kong sagot sa kaniya. Lumapit siya at inayos ang hikaw kong isang maliit pero mamahaling diamond blade-shaped earring. Pinasadya ko talaga ito para opening ng first ever business naming dalawa ni Kuki.“Media is already outside,” sabi pa niya. “And the investors, lahat dumating na rin.”“Good,” sagot ko. “Let them wait.”Hindi kami nagmadali. Dahil sa mundong ito, ang tunay na may kapangyarihan ay hindi kailanman nagmamadali.Nung handa na kam
Kuki POVHindi pa tapos ang paggamit namin sa yate ngayong araw dahil may agenda pa kami ngayong hapon. Nakatayo si Iliana sa gilid ng yate, nakaharap sa malawak na dagat, tahimik habang pinagmamasdan ang alon na kumikislap sa ilalim ng araw ngayong hapon. Ako ang naghanda nito para sa kaniya. Kasi ang totoo, siya ang panalo kanina sa cooking show namin. Mas nasarapan kasi talaga ako sa ginataang isda niya. Kaya bilang premyo, ito ang naisip kong ibigay sa kaniya.Inaya ko siya sa mismong harap ng yate. Pagdating doon, pinakita ko na ang surprise ko.“Wow!” sabi niya habang hindi makapaniwala sa nakikita niya ngayon.Isang malinis na picnic mat ang nakalatag doon na may ilang unan na puwedeng sandalan. Sa gitna, maayos na nakaayos ang pagkain na sandwiches na ako mismo ang gumawa kanina, iba’t ibang prutas na hiniwa ko nang maayos, at ilang snacks na sigurado akong magugustuhan niya.May maliit na speaker pa sa gilid.At nang pindutin ko na iyon, nagsimula nang tumunod ang nakaka-rela
Iliana POVAng agenda namin ngayong araw ay manghuli ng isda. Sa buong buhay kasi, never pa naming ma-try manghuli ng isda sa dagat, kaya iyon ang naisip naming gawin ngayong ikatlong araw na namin dito sa isla ng Zambales.“Relax lang, ma’am, huwag masyadong mahigpit ang hawak sa panghuli,” sabi ng driver ng yate namin na siya rin nagtuturo kung paano kami makakahuli ng isda.Napapikit ako sandali habang pinipigilan ang sarili kong mapangiwi. Kung alam lang niya kung gaano karaming beses akong humawak ng kutsilyo na mas delikado pa kaysa sa fishing rod na ito.“Ganito po ba?” tanong ko, habang kinokontrol ko pa rin ang paghawak sa fishing rod na ito.“Naku, masyado pa rin pong tense. Parang makikipaglaban kayo sa isda,” natatawa niyang sagot.Napabuntong-hininga ako at dahan-dahan kong niluwagan ang hawak ko. Pinakiramdaman ko ang bigat ng pamalo, ang galaw ng alon na bahagyang umaalog sa yate. Iba kasi ang eksenang ito. Hindi ito tulad ng mga bagay na nakasanayan ko. Mas sanay akong
Iliana POVNauna akong nagising sa aming dalawa ni Kuki. Nakayakap pa siya sa akin nang magising ako rito sa airbed namin. Masarap din palang matulog sa air bed. Siguro, mas nakadadaga sa sarap ng tulog dahil magdamag nakayakap sa akin si Kuki. Natatakot atang magising ako at lumabas. Marami raw kasing poging nagca-camping din dito sa isla. Baka daw bigla akong maghanap ng iba. Pero biro lang naman niya iyon kagabi sa akin. Alam ko naman hindi seryoso iyon.Dahan-dahan akong bumangon para hindi siya magising. Ang balak ko kasi ay ako naman ang maghanda ng kakainin naming almusal ngayong umaga. Binuksan ko na ang zipper na pinto ng camping tent namin. Paglabas ko, malamig at narinig ko agad ang masarap sa tenga na tunog ng alon ng dagat. Tulog pa ang lahat, wala pa ni isa ang gising. Malamang ay lasing kasi ang mga ito kagabi. Parang alas dos ng madaling-araw ay may nagsisigawan at nagkakasiyahan pa.Binuksan ko na ang solar power na mini fridge na dala namin. Nilabas ko doon ang mix v
Iliana POVAfter nang nangyaring gulo kanina, wala na, natahimik na. Ang balita ko nga ay umalis na ‘yung mga lasing kanina na tinamaan sa akin. Napilitan silang umalis dahil ang ilan sa kanila ay sugatan. Mga gago e, kay dami-daming pagti-trip-an nila, natapat pa sila sa mga assassin. Ayan, dapat e, nagsasaya sila, nauwi tuloy sa sugatan. Sobra ang gigil ko kanina, hindi ko kinaya ‘yung timpi na gusto ko sanang ma-apply kay Kuki, kasi inaasahan kong siya ang unang mapipikon, hindi pala, ako pala ang unang sasabog sa galit.“Ayan, may bonfire na tayo, love,” sabi ni Kuki matapos makapagpaapoy ng kahoy dito sa may malayo sa tent. Mahirap na, baka kasi masunog ang camping tent namin. Nanguha kami kasi kanina ng kahoy after ng dinner namin. Inipon namin ang nga nakuha naming kahoy para talaga sa agenda namin tonight na bonfire. Siyempre, kapag may bonfire, may marshmallow at hotdog. Hinanda na rin ‘yun ni Kuki kahapon. Heto nga ay binabalatan ko na at tinutusok sa stick. Inuuna ko ang ho
Iliana POVLahat ng dala naming solar light ay isinabit na ni Kuki sa itaas ng tent. Isa dito sa may sala, isa sa may tulugan namin at isa sa may banyo. Siyempre, pati rito sa labas na kung saan ay gagawin naming kainan at lutuan ay naglagay din siya ng isang maliwanag.Habang nagluluto na ng kanin at ulam si Kuki, nandito naman ako sa tulungan area namin. Binobombahan ko na ng hangin ang malaking airbed naming dalawa. Pagkatapos, sinunod ko na rin ang mga air pillow. Nang maayos ko na iyon, sinapinan ko din ng tela, nilagay ko na rin ang kumot namin.Sa sala naman, hinanginan ko na rin ‘yung isa pang sofa bed. Para magandang tignan. Ilang araw kasi kami dito kaya dapat lang na kahit pa paano ay magmukhang bahay itong camping tent namin.Pagkatapos ko sa mga ginagawa ko, lumabas na ulit ako para puntahan si Kuki. Nag-iihaw na siya ng porkchop at barbecue, na bago kami pumunta rito ay hinanda na rin talaga namin.“Need mo ba ng help?” tanong ko sa kaniya.“Bakit, tapos ka na sa pag-aay
Iliana POVHindi ako sanay na kinakabahan. Ako ang dahilan kung bakit kinakabahan nang madalas ang mga kalaban ko sa buhay. Pero ngayong umaga, habang nakaupo ako sa isang coffee shop dito sa city, hindi ako mapakali.Tahimik dito kasi Luxury coffee shop itong. . Walang masyadong tao. Nakasara ang
Keilys POVKakauwi palang ni Nanay Lumen mula sa ospital. Hindi ko siya pinayagang manatili roon nang matagal. Mas ligtas siya dito sa mansion. Kaya kagabi palang, pinaasikaso agad namin ang paglalagay ng semento sa mga nabali niyang braso at binti. Maaga akong gumising para mag-imbestiga. Ito na r
Iliana POVHabang nakatayo ako sa gitna ng makulay na entablado na ako mismo ang nagpagawa, hindi ko mapigilang ngumiti. Sa eksena palang ngayon, para bang sure na ako na ang mananalo.Maingay ang paligid. May mga batang tumatakbo. May mga matatandang nakapila. May mga nanay na may dalang folder, p
Keilys POVAt kung may isang bagay na hindi ko kayang tiisin, iyon ay ang pakiramdam na may taong nakagawa ng masama sa asawa ko at nakatakas nang ganoon lang kadali.Hindi ako mapakali matapos kong makuha ang report sa background check. Malinis sina Paco, Lucas at Rapha. Kung may bahid man ang nak







