Keilani POV
Habang nag-iinuman kami ng bestfriend kong si Fletcher, siya ang taga-stalk ko sa mga katrabaho ni Braxton sa Merritt Wine Company. Sinabi ko sa kaniya na hanapin at ipakita sa akin ang mga babaeng ka-work ni Braxton, para malaman ko kung sino iyon at kung ano ang pangalan ng buwisit niyang kabit.
“Sandali, lahat ata ng mga babaeng katrabaho niya ay nakita na natin, baka naman hindi niya ka-workmate ang nakita mong kahalikan niya sa coffee shop kanina,” sabi ni Fletcher na tila tinatamad nang maghanap at mag-imbestiga.
“Hanapin mong mabuti, kahit ‘yung mga may matataas na posisyon sa Merritt Wine Company, mukhang napakayaman kasi nung babaeng nakita ko kanina. Kahit ako, nung makita ko siya, nainggit ako at nasabi ko talaga na wala akong binatbat sa babaeng iyon,” sabi ko sa kaniya kaya tinapunan ako nang tingin ni Fletcher.
Ngumisi siya. “Maganda ka naman at hugis bote pa rin ng gaya sa softdrinks ang katawan mo, hindi ka pa nagkakaanak kaya sexy ka pa rin. Alam mo kung anong problema sa ‘yo?” tanong niya na parang alam ko na ang sasabihin.
Si Fletcher ay nag-iisang boy bestfriend ko, hindi siya plastic na tao, lahat ng gusto niyang sabihin, sasabihin niya ng walang halong filter. Inamin nga niya na may gusto siya sa akin, at kung nauna lang daw siya na nakilala ako kaysa kay Braxton, baka siya raw ang napangasawa ko.
“A-ano?” tanong ko kahit alam ko nang panlalait ang sasabihin niya.
“Losyang ka lang. Maganda ka, hindi ka lang nag-aayos. Ang babae, walang pangit. Ang problema sa iba sa inyo, hindi marunong mag-ayos kaya kapag nakakakita kayo ng pormadong babae at maayos ang mukha, akala ninyo pangit na agad kayo, hindi, nasa nag-aayos ‘yan at sa minamahal ang sarili, ayusin mo ang sarili mo, magdamit ka ng maganda, mag-makeup, sigurado akong lilingunin ka na ng kalalakihan kapag naglakad ka sa kalsada,” seryoso niyang sabi kaya napairap ako. Eh, sa hindi ako sanay na nagmi-makeup at pumoporma ng maganda, e.
Kapag ginawa ko ‘yon, mamatahin na naman ako ng angkan ni Braxton na palaging negatibo ang nakikita sa akin. Lahat ata ng masasakit at kasinungaling salita ay binato na nila sa akin. Tamad, baog, losyang, walang silbi, pangit, malas sa buhay, ilan lang ‘yan sa mga pangungutyang sinasabi sa akin ng papa, mama at mga kapatid ni Braxton na halatang mga ayaw sa akin. Paano kasi, mayamang babae ang gusto nilang mapangasawa ni Braxton, hindi ang gaya kong may kaya lang sa buhay.
“Change topic na, naiirita lang ako sa ganiyang usapan. Bumalik na tayo sa pinapahanap ko sa ‘yo,” sabi ko sa kaniya.
“Sige, punta tayo doon sa may mataas na posisyon,” sabi niya at saka muling nag-search.
Maya maya, bigla siyang napunta sa asawa ng CEO ng Merritt Wine Company.
“Ano, wala na ba?” atat kong tanong.
“Sandali, heto, nasa mataas na posisyon na ako. Hindi naman siguro magiging kabit ng gago mong asawa ang asawa ng CEO ng Merritt Wine Company?” tanong niya at saka ako tinignan.
“Sige nga, patingin nga ako ng picture niyang babaeng ‘yan,” sagot ko sa kaniya habang nag-aabang.
Inabot niya ang cellphone niya sa akin. Nang tignan ko ang litrato sa cellphone niya, tila nawala ang liyo ko dahil sa tama ng alak na iniinom namin. Nagkusot pa ako ng mga mata para masiguro. “Ang sabi mo ba’y asawa ito ng may-ari ng company na pinagtatrabahuhan ni Braxton?” tanong ko ulit sa kaniya.
“S-sandali, hindi naman siguro ‘yang si Davina ang kabit niya, hindi ‘no?” tanong din niya.
“Fletcher, ang tanong ko ang sagutin mo, asawa ba ito ng may-ari ng company na pinagtatrabahuhan ng asawa ko?” tanong ko sa kaniya nang nakasigaw na kasi, ito ang buwisit na babaeng iyon, ang kabit ng asawa ko.
“Oo, siya nga, siya ang asawa ni Sylas Merritt na may-ari ng Merritt Wine Company. Davina ang pangalan niyan,” sagot niya kaya doon na muling tumulo ang mga luha ko. “Tangina, so, ‘yan nga, asawa pa talaga ng CEO ang kinabit niya?” halos hindi makapaniwalang tanong ni Fletcher.
Lalo akong nanliit, mayaman pa pala ang kinabit nitong gagong si Braxton. Hindi ba niya naisip na puwede siyang makulong sa ginagawa niya? Malaking tao pa talaga ang binangga niya. Ano bang tumatakbo sa isip niya at ginawa niya ‘to?
“Fletcher, lasing na ata ako, bago pa ako gumewang sa pag-uwi ko, mauna na ako habang kaya ko pa. Salamat na lang sa time mo,” paalam ko sa kaniya.
Tumayo siya at sinundan ako. “Hindi, ihahatid na kita at lasing ka na rin kasi,” pigil niya sa akin.
“Kaya ko pa, Fletcher, kaya ko pa ang sarili ko, salamat na lang,” pagtanggi ko sa kaniya kaya wala na siyang nagawa kundi ang hayaan na akong umalis.
Hindi alam ni Fletcher na hindi pa ako uuwi sa amin.
Ang plano ko ay makausap si Sylas Merritt, para habang maaga pa ay masabihan na niya ang malandi niyang asawa na nilalandi ang asawa ko. Hindi ko hahayaang masira kami ni Braxton. Hindi ko hahayaang magkagulo-gulo kami.
**
DUMATING AKO sa office ni Sylas Merritt, dahil kilala rito ang asawa kong si Braxton, madali lang akong nakapasok sa loob ng building nitong Merritt Wine Company.
Kinausap ako ng secretary ni Sylas, sinabi niya sa akin na ako na ang susunod na kakausapin ni Sylas, may tao pa kasi sa loob ng office nito, maghitay lang daw ako at malapit na silang matapos.
Habang naghihintay, kabado ako kasi alam kong dalawa lang ang kahihinatnatan nito, una ay baka malagay lalo sa alanganin ang asawa ko, pangalawa, naisip ko na baka kampihan niya ako at magtulungan kami na hindi na makipaglandian ang asawa niya sa asawa ko.
Nang lumabas na ang kausap ni Sylas sa office niya, ako na ang sumunod na pumasok sa loob. Pagpasok ko sa loob, parang may mga dagang nasa loob ng dibdib ko. Kinakabahan na talaga ako.
Nang makita ko si Sylas Merritt, napakunot ang noo ko. Hanep na Davina ‘yan. Paano pa nagagawang lumandi sa iba kung mas guwapo naman pala ang asawa niya kaysa kay Braxton? Sa itsura ng katawan nito, parang mas malaki pa ata ang katawan nitong si Sylas kaysa kay Braxton. Sobrang layo nang kaibahan nila, mas lamang na lamang itong si Sylas. Para siyang artista, habang ang asawa ko naman ay ewan, nagmukha siyang simpleng tao kapag kinukumpara sa guwapong CEO na ‘to.
Hindi ko tuloy ma-gets kung anong nagustuhan ni Davina kay Braxton?
“Anong kailangan ng asawa ni Braxton sa akin?” siya ang unang nagtanong.
Pag-upo ko sa harap ng table niya, hindi na ako nagpaligoy-ligoy pa. “Sir, nahuli ko ang asawa mo na nakikipaghalikan sa asawa ko, kaninang umaga sa coffee shop.”
Sa wakas, matapang ko agad na nasumbong sa kaniya ang gusto kong sabihin. Ang hihintayin ko nalang ay kung ano ang magiging reaksyon niya.
Bahala na, kung ano man ang maging resulta nito, kasalanan ito ni Braxton at ng Davina na ‘yan.
Ilaria POVAlas-singko pa lang ng umaga, gising na ako. Mabuti nga at effective ang binigay na gummies ni Sir Keilys. Dahil doon ay na-relax ako at nakatulog ng maayos.Hindi pa man sumisikat ang araw, ramdam ko na ang lamig ng hangin na dumadampi sa balat ko habang nagmamadali akong magbihis.Bitbit ko ang supot na may lamang lugaw na pinagawa ko pa bago mag-alas kuwatro. May sinangkutchang manok ito at nilagang itlog. Alam kong sa mga oras na ito ay gutom na sila at hinihintay ako.Gising na ang ilan sa mga staff ni Sir Keilys. Binati nila ako ng magandang umaga, tumango lang ako at sumagot din. Si Manong Goryo ang tinawag kong driver na maghahatid sa akin sa ospital. Bago siya, kaka-hire lang ni Sir Keilys. May minsan kasi na hindi available si Manong Egay, kaya dalawa na lang silang driver dito sa villa.Pagdating ko sa ospital, mabilis kong inakyat ang hagdan. Habang umaakyat sa itaas. At nang makita ko na ang pinto ng private room ni Toph, para akong hihimatayin sa kaba. Sana ay
Ilaria POVTahimik kaming nakarating ni Sir Keilys sa ospital. Nasa labas na rin si Manong Egay, sabi niya ay nasa emergency room na si Toph.Hindi ako kumikibo, wala e, nakukunsensya ako sa nangyari. Kung hindi lang sana namin sila iniligaw, baka walang nangyaring ganoon.Nasa tabi ko si Sir Keilys, at kahit siya, halatang hirap itago ang pag-aalala. Tahimik lang kami habang naglalakad papunta sa lobby, pareho kaming hindi makatingin sa isa’t isa. Pero ang mahalaga ay hindi niya ako sinisisi.Doon na yata ako pinanghinaan ng loob nang makita ko ang pangalan ni Toph sa chart na hawak ng nurse. Ang saya pa namang umuwi sa probinsya ni Toph, kasi parada na bukas, tapos ganito lang pala ang mangyayari.Sumalubong ang amoy ng alcohol at gamot sa amin. Hinawakan ko ang braso ko nang mahigpit, para pigilan ang panginginig. Iba talaga ang eksena sa pakiramdam ko kapag nasa loob ng ospital. Parang may phobia na ako, dahil siguro sa nangyari sa nanay ko.“Dito po tayo, Ma’am, Sir,” sabi ng nu
Ilaria POV“Ito ang gusto ko, tahimik, magandang spot at masarap na merienda, grabe, Ilaria, natanggal ang stress ko bigla. Salamat sa magandang bonding at experiece na ito,” sabi ni Toph, habang panay ang tingin sa mga naging picture ko sa kaniya kanina.Tapos na rin kaming mag-merienda, ginutom kami pareho sa mga naging pictorial niya.Maya maya, habang nagliligpit na kami ng gamit at basket, biglang nadulas si Toph sa isang madulas na bato.“Toph!!!”Napasigaw ako dahil nakita ko kung paano siya bumagsak sa batuhan. “Aray, Ilaria, ‘yung paa ko!”Lumapit ako sa kaniya at saka ko siya inalalayan. Doon ko nakita na may dugo ang isang paa niya.“Toph, dumudugo ang paa mo,” nag-aalala kong sabi. Parang pakiramdam ko pa, hindi siya makakapaglakad. Ito na nga ba ang sinasabi ko. Kapag sobrang saya, biglang lungkot naman mamaya.“Kaya mo bang tumayo, Toph?” tanong ko.“Titignan ko, pero ang sakit ng paa at binti ko, pakiramdam ko ay tila may pilay, Ilaria,” sagot niya. Sinubukan ko siyang
Keilys POV“Sandali, bakit ang tagal naman ata nung dalawa? Nauna pa tayo rito?” tanong ko kay Ceska at Iliana.“Aba, bakit sa amin mo itatanong? Pare-pareho tayong nandito,” natatawang sagot ni Iliana. Alam kong napansin nila kami kanina, kaya baka nag-iba sila ng destinasyon. Pero sure akong sa ilog pa rin ang punta nila. Siguro, iniba ni Ilaria ang spot na pupuntahan nila. Tagarito pa naman siya, kaya mas kabisado niya ang lugar na ito.“Sa tingin ko, ayaw nila tayong kasama,” sabi ni Ceska, habang nakaupo sa isang malaking bato. Panay ang picture nito sa magandang background ng ilog.“Sa tingin ko, ayaw nga tayong kasama ni Toph. Bakit, gusto niya bang ma-solo si Ilaria? Huwag niyang sabihing may gusto siya sa personal maid mo?” tanong ni Iliana, habang nakatingin nang seryoso sa akin.“Ang haba din ng hair ni Ilaria, sa totoo lang. Kahit ako, na-a-amaze dahil kuhang-kuha niya ang puso ninyong mga taga-city,” natatawang sabi ni Ceska, kaya tinignan ko siya ng masama. Talagang hala
Ilaria POVHabang nakahiga ako sa bedroom ko at namamahinga, nakarinig ako sa labas ng busina ng sasakyan. Hudyat na nandito na si Toph. Sakto, kakagising ko lang, kanina ko pa siya hinihintay dahil naigayak ko na ang pagkain at gamit na dadalhin namin sa ilog ngayong hapon.Bumangon na ako at nagligpit ng kama. Nagbihis ako bago lumabas ng kuwarto ko. Paglabas ko sa bahay, nakita kong kausap na ni Sir Keilys si Toph. Sina Iliana at Ceska naman ay nasa sofa, abala sa paglalagay ng kyutiks sa mga kuko nila.“Ilaria!” tawag sa akin ni Toph nang makita na niya ako. Ngumiti ako habang naglalakad ng palapit sa kanila ni Sir Keilys.“So, mamamahinga ka ba muna o aalis na agad tayo?” tanong ko sa kaniya.“Hindi na, doon na ako magpapahinga sa ilog, sabi mo nga, nakaka-relax doon, kaya, tara na,” sagot niya. Nakatingin lang sa amin si Sir Keilys.“Sige, kukunin ko lang ang pagkaing hinanda ko para sa atin.” Pumunta ako sa kusina para kunin ang basket na hinanda ko.“Hindi ba talaga kami puwed
Ilaria POVDala-dala ang maleta, maaga akong pumasok sa work ko sa villa. This time, sige, balik ako sa dating gawi. Sa kung paano ako unang pumasok dito, kung anong goal ang mayroon ako para maging masipag. ‘Yung Ilaria na hindi na maguguluhan ang isip at puso. ‘Yung Ilaria na palaging iisipin na kasambahay lang siya at hindi magugustuhan ng sarili niyang amo. Tama, ganoon dapat. Hindi ako dapat maguluhan sa mga sinasabi ng ibang tao. Ang palagi kong dapat isipin ay ang pag-focus sa work. Para sa pag-aaral ko ang pagpasok ko rito, iyon lang iyon at wala ng iba pa.“Mabuti naman at bumalik ka na,” bati sa akin ng security guard.“Salamat po,” sagot ko at saka na ako naglakad papasok sa loob.Back to zero. Kumbaga ay parang na-reset ako. Siguro, nahiya lang ako sa sarili ko. Nahiya ako sa pag-aakalang may gusto si Sir Keilys sa akin, kaya siya ganoon umasta. Masyado lang kasi siyang mabait, kaya siguro ako naguluhan.Sinalubong ako ni Manang Lumen sa pinto ng villa. Nakangiti siya sa a