01 : เหมือนเกิดใหม่ / 3

"วันนี้มีนัดไปรับยา"

ถ้าเขาไม่พูดขึ้นมาฉันคงลืมไปแล้ว

"ขอบคุณค่ะที่เตือน" ยกมือไหว้อย่างมีมารยาท

ส่วนยาที่ว่าคือยาบำรุงร่างกาย

หลังจากฉันตัดสินใจตามคุณเพลิงกัลป์มาที่นี่เขาก็พาฉันไปตรวจร่างกายที่โรงพยาบาล หมอบอกว่าฉันขาดสารอาหารจนต้องทานยาบำรุงจนกว่าน้ำหนักจะขึ้นและร่างกายแข็งแรงดี

"ทัศน์เทพจะเป็นคนพาไป"

"..." คิ้วฉันขมวดมุ่นเล็กน้อยก่อนตัดสินใจเอ่ยถาม

"คุณเพลิงกัลป์ไม่ไปด้วยเหรอคะ"

ดูเรื่องมากไปไหมนะ เพราะปกติตั้งแต่มาอยู่ที่นี่ถ้าออกไปข้างนอกจะต้องมีเขาอยู่ด้วยตลอด ถึงแม้นาน ๆ ที จะได้ออกไปเปิดหูเปิดตาก็เถอะ

"ฉันจะพาเธอไปสมัครเรียน เสร็จแล้วต้องไปธุระต่อ"

ที่แท้ก็แบบนี้นี่เอง ค่อยรู้สึกดีขึ้นมาหน่อย

"ทานเถอะ" เขาบอกฉันอีกครั้ง

ทว่าจู่ ๆ ก็นึกเรื่องสำคัญเรื่องอื่นขึ้นมาได้

"สมัครเรียนต้องมีเอกสารอะไรบ้างคะ"

ฉันเหมือนคนต่างชาติที่ไม่มีอะไรเลยแม้สิ่งที่บ่งบอกตัวตนของตนเอง แบบนี้จะไปสมัครเรียนได้อย่างไรกัน

"ไม่ต้องห่วง ฉันเตรียมให้เธอเรียบร้อยแล้ว"

ไม่ว่าเปล่า คนตัวโน้มตัวไปด้านข้างเล็กน้อยก่อนจะหยิบกระเป๋าสำหรับใส่เอกสารบาง ๆ วางไว้บนโต๊ะ

"บัตรประจำตัวแสดงความเป็นคนของประเทศนี้ วุฒิการศึกษามัธยมปลาย ใบเกิด ทะเบียนบ้าน เอกสารทุกอย่างที่ใช้สมัครเรียนอยู่ในนั้นครบ"

"..." นั่งฟังแล้วก็ได้แต่ตกใจ

เขาละเอียดมากเลย ว่าแต่...

"ขัติมากร นามฑีธรรม์... นี่ไม่ใช่นามสกุลหนูนี่คะ"

ชื่อน่ะใช่ วันเดือนปีเกิดก็ถูกต้อง ส่วนนี้น่าจะเอามาตอนกรอกประวัติที่โรงพยาบาล แต่นามสกุลนี้ไม่ใช่นามสกุลฉัน

"ต่อไปเธออยู่ในฐานะน้องสาวของทัศน์เทพ"

หมายความว่านามสกุลที่อยู่ในบัตรนี้คือนามสกุลคุณทัศน์เทพสินะ

"แล้วทำไม..."

"เธอไม่กลัวพวกนั้นตามตัวเจอหรือไง"

ราวกับเขารู้ทันว่าฉันจะถามว่าอะไร

แต่ที่เขาพูดมาก็ถูก ถ้าฉันใช้ชื่อจริง นามสกุลจริงที่ทางบ้านฉันรู้ หากเกิดว่าพวกเขาตามตัวฉันอยู่คงหลบหนีได้อีกไม่นานแน่

"ขอบคุณนะคะ"

เก็บเอกสารจำเป็นพวกนั้นใส่ไว้ที่เดิมพร้อมยกมือไหว้ผู้มีพระคุณที่ทำเพื่อฉันมากมายหลายอย่าง

"ต่อไปเธอจงใช้ชีวิตใหม่ที่นี่ให้มีความสุขที่สุดก็พอ"

ชีวิตใหม่ที่มีความสุขงั้นเหรอ?

"ฉันอ่านประวัติของจริงเธอจากทางโรงพยาบาลแล้ว นามสกุลเธอเป็นของคนไทยแน่ ๆ ถ้าอยากตามหาญาติฝั่งนี้บอกฉันได้นะ"

"ไม่ค่ะ!" รีบพูดแทรกอย่างเสียมารยาท ก่อนเอ่ยต่อมาในน้ำเสียงปกติ

"หนูไม่มีญาติที่นี่ หนูอยากเริ่มต้นชีวิตใหม่ตัวคนเดียวค่ะ"

ในเมื่อคนที่ฉันเคารพทำร้ายฉันแบบนั้น ฉันก็จะยอมทิ้งตัวตนที่แท้จริงไป

อยู่แบบในสิ่งที่คนแปลกหน้าแต่กลับจิตใจดีสร้างให้เป็น

"ถ้าอิ่มแล้วก็ตามมา"

คุณเพลิงกัลป์มองฉันเหมือนอยากล้วงหาอะไรบางอย่างในดวงตาคู่สวย แต่ก็แค่แวบเดียวที่เขาทำเหมือนอยากรู้แล้วก็ปล่อยวางไปในที่สุด

ฉันมองแผ่นหลังกว้างของเขาเงียบ ๆ ก่อนจะตั้งสัตย์ให้กับตัวเอง

"หนูจะทดแทนบุญคุณคุณเพลิงกัลป์ไปตลอดชีวิต"

จากนั้นก็ลุกจากเก้าอี้ เดินตามเขาไปขึ้นรถที่ติดเครื่องรออยู่ก่อนแล้ว