MasukNakatayo sa harap niya ang isa sa pinakasikat na artista sa bansa. Kung gwapo ito sa TV ay mas lalo na sa personal. Kilala itong babaero dahil sa madaming babaeng nali-link sa binata, pero wala siyang pakialam. Ang gusto niya lang ay makapag-papicture!“Ah... hi po, Sir Daniel…” nauutal niyang bati, halos hindi alam kung saan ilalagay ang sarili.Napangiti ang lalaki, tila aliw na aliw. “Kilala mo ako?”“Opo naman!” mabilis niyang sagot, hindi maitago ang excitement. “Sikat po kayo!”Napatawa si Daniel, isang magaan at natural na tawa.Namula siya, napakamot sa ulo. “Sorry po… first time ko lang po kasing makakita ng artista nang ganito kalapit.”“Talaga?” tanong nito, bahagyang nakatagilid ang ulo. “So… anong ginagawa mo dito? Bakit hindi ka sumasali sa tournament? Naglalaro ka rin ba ng golf?”Napatingin siya sa direksyon kung saan nawala si Tyler. Saglit siyang natahimik.“Ah… kasama lang po ako,” mahina niyang sagot. “Hindi naman po talaga ako dapat nandito…”Napansin iyon ni Dani
Tahimik ang biyahe nila papunta sa golf tournament. Tanging mahinang ugong ng makina at paminsan-minsang busina lang ang maririnig sa loob ng sasakyan. Hindi siya nagsasalita, ganoon din si Tyler. Para bang dalawang estranghero lang silang nagkataong magkasama sa iisang kotse.Nakatitig siya sa bintana, pinagmamasdan ang mga tanawin na mabilis na lumalagpas, ngunit wala ni isa doon ang pumapasok sa isip niya. Hindi niya maintindihan, excited pa naman siya sa bakasyon na ito, pero bakit ngayon, parang may naging perwisyo na sa pakiramdam niya?Pagdating nila sa golf course, agad siyang napahinto.Malawak ang lugar, luntiang damuhan na tila walang katapusan. May mga puno, at sa paligid ay nagkukumpulan ang mga taong halatang mayayaman at may impluwensya, at ang iba ay malamang mga politiko na kasamahan ni mayor.Hindi man niya kilala ang lahat, may ilang mukha siyang nakilala, mga personalidad na madalas niyang makita sa TV. Mga kilalang negosyante, mga artista, mga taong hindi basta-ba
“T-Tyler, aalis tayo… hinihintay ka na nila…” pilit na paalala niya para tumigil ito, kahit na ang totoo ay unti-unti na siyang nawawala sa sarili.“Let them wait,” sagot ni Tyler bago siya muling tiningnan sa mga mata. “Gusto mong magmatigas? Sige. Pero bago tayo lumabas ng pintong ito, sisiguraduhin kong ang pangalan ko at ang mga ginagawa ko sa ’yo ngayon ang iisipin mo ng buong araw.”Napaigik siya nang marahas nitong sinagad ang pagpasok ng isang daliri. “Aaahhh…”“Fuck!…”Hinalikan siya ni Tyler, isang halik na hindi lang puno ng galit kundi ng nag-uumapaw na gutom. Isang halik na nagpatahimik sa lahat ng reklamo niya. Ang isang kamay nito ay nakahawak sa dalawa niyang kamay sa itaas ng kanyang ulo habang ang isa ay malayang kumakalikot sa kanyang hiyas. Para siyang preso sa sarap. Hindi siya makaalis sa init ng kanilang pinagsasaluhan.“You’re mine, Jolisa. Fake or real… don’t ever provoke me like that again,” banta nito sa pagitan ng mga halik.Naramdaman niya ang panginginig
Nanginginig ang mga kamay ni Jolisa habang hinahawakan ang shower head. Ang pagdaloy ng tubig sa kanyang katawan ay hindi nakatulong sa init ng kanyang ulo. Ang aga-aga, binibwisit siya ni Tyler. Buwisit na nga siyang natulog kagabi, pati ba naman sa paggising niya?Binilisan niya ang pagligo. Wala siyang ganang kumilos sana. Malamig na nga ang klima sa Baguio, tapos maliligo pa sa umaga? Nanginginig na ang katawan niya kahit pa may heater.Binalot niya ang sarili ng tuwalya pagkatapos maligo at lumabas ng banyo, umaasang wala na si Tyler sa kwarto niya.Pero lalong nagsalubong ang kilay niya nang makitang nakasandal ito sa hamba ng pinto, tila hinihintay talaga siyang lumabas.“Bilisan mo. Fifteen minutes,” malamig na utos nito habang nakatingin sa relo.“Bakit ba atat na atat kang isama ako?” bulyaw niya, pilit na itinatago ang panginginig ng boses. “Kung gusto mong makipag-plastikan kay Pretzel, gawin mo mag-isa. Huwag mo akong idamay sa laro niyo!”Tumuwid ang tayo ni Tyler at dah
JOLISA POV:Naiwan siyang nakatunganga nang iwan ni Tyler at mabilis itong pumasok sa kwarto, hindi man lang lumilingon.Napasinghap siya, saka napairap. “Hmp! Ang kapal!” sigaw ng isip niya.Bigla siyang tumalikod at nagmartsa papunta sa sarili niyang kwarto. Pagkapasok niya, malakas niyang isinara ang pinto, sapat para umalingawngaw ang tunog.Alam niyang maririnig iyon ni Tyler. At sa totoo lang… gusto niyang marinig nito.Padabog siyang sumampa sa kama, halos ihagis ang sarili sa kutson. Mabilis niyang niyakap ang unan, parang doon niya ibinubuhos ang inis na hindi niya mailabas nang direkta.Nakasimangot pa rin siya, ang noo’y kunot na kunot. Ang first date nila… nauwi sa worst date.Napapikit siya nang mariin, saka napabuntong-hininga nang malalim. Bakit ba ganoon ito magalit? Hanggang ngayon, hindi niya pa rin maintindihan kung ano ba talaga ang kasalanan niya.Wala naman siyang ginawang mali. Kasalanan ba niya na tinawagan siya ni Tristan? Kasalanan ba niya na may ibang lalaki
TYLER’S POV:Pinanood niyang mabilis na lumabas si Jolisa mula sa restaurant, halos hindi na nito nilingon ang loob habang diretso itong nagtungo sa parking area. Mula sa kinauupuan niya, kitang-kita niya kung paanong huminto ito sa tabi ng kotse, nakatayo, naghihintay… o marahil ay nag-iisip.Mariin siyang napapikit. "Fuck!"Sigaw ng isip niya, punong-puno ng inis at kung anong hindi niya maipaliwanag. Bakit pa ito nakikipag-communicate kay Tristan na ’yon?Akala niya malinaw na ang lahat. Akala niya tapos na. Hindi naman niya kayang bantayan si Jolisa bawat minuto, hindi niya alam kung ano ang ginagawa nito kapag hindi sila magkasama. Malay ba niya kung patuloy pa rin itong nakikipag-usap… o mas malala, nakikipaglandian sa lalaking iyon?Hindi pa ba siya sapat? Isang buwan lang pala siya… may kapalit na agad?Napahigpit ang hawak niya sa kubyertos bago niya ito marahang ibinaba sa mesa. Humugot siya ng malalim na hininga, pilit kinokontrol ang sarili... pero wala na. Hindi na niya k
Maingay ang magkakapatid habang nasa biyahe sila pauwi. Nagtatawanan at nagkukuwentuhan sila ng kung anu-ano. Halata talagang malapit ang samahan nila at sabik na sabik dahil sa matagal na hindi pagkikita.Siya naman ay tahimik na nakaupo sa likod, nakatingin sa labas ng bintana. Binuksan niya ang bi
Marahan siyang hinahaplos ni John doon. Naninindig ang mga balahibo niya dahil pakiramdam niya at chinachansingan na siya nito."You're so sexy, Bevs..." sambit ni John saka akmang hahalikan siya nito sa labi nang biglang pumreno ang kotse na sinasakyan nila."Ouch, kuya! Ano ba? Dahan-dahan namang ma
Tinulak niya si Amber sa kama niya nang tuluyan na silang makapasok doon. Mabilis niyang pinasadahan ng tingin ang kwarto niya... ganoon pa rin iyon mula nang iwan niya. Palagi itong nililinis ng mga maid nila kahit wala siya.Muli niyang itinutok ang atensyon kay Amber, na nagsimula nang maghubad. N
Maya-maya, napansin niyang papalapit si James sa kanya. Inirapan niya ito at nagkunwaring hindi pinansin, pero umupo ito sa tabi niya.“Ano ang ginagawa mo dito?” tanong nito sa kanya.“Umusog ka nga doon!” reklamo niya, inis na inis dahil sobrang lapit nito sa kanya. Tiningnan niya sina John at Stell







