LOGINShare
Lemon
publish date:
2026-10-27 08:32:296 โมงเย็น หลังจากเวลาเลิกงานของชาวออฟฟิศทั่วไปใจกลางเมืองหลวง ‘ธีร์’ ในชุดเสื้อเชิ้ตสีขาวที่ถูกปลดกระดุมด้านบนสุดออกเล็กน้อยเพื่อให้ตัวเองได้หายใจสะดวกขึ้น เขาค่อยๆ เปิดประตูเข้าไปในคาเฟ่ร้านประจำ ด้วยความหวังว่าจะได้เลม่อนโซดาแก้วโปรดมาช่วยฮีลจิตใจและร่างกายที่เหนื่อยล้ามาตลอดทั้งสัปดาห์ แม้วันนี้จะเป็นเพียงวันพุธ แต่เขาทำงานลากยาวมาตั้งแต่ต้นสัปดาห์ก่อนโดยไม่ได้หยุดเสาร์-อาทิตย์ด้วยซ้ำ ธีร์ถอนหายใจหนักๆ ก่อนจะพาร่างตัวเองไปที่หน้าเคาน์เตอร์แล้วสั่งเมนูเดิมอย่างคุ้นชิน
“เลม่อนโซดาหวานน้อยแก้วนึงครับ”
เขากล่าวพร้อมยกมือถือขึ้นมาเตรียมสแกนจ่ายเงินโดยไม่ได้คิดอะไรมาก แต่ทันใดนั้นเอง เสียงพนักงานที่ดังขึ้นก็ดึงความสนใจของเขาออกจากหน้าจอมือถือทันที
“น้ำผึ้งมะนาว หวานร้อยยี่สิบเปอร์เซ็นต์ของคุณพัฒน์ได้แล้วค่ะ”
“ครับผม”
ชื่อที่สะกิดใจ เสียงที่คุ้นหู และเมนูที่ไม่เหมือนใคร เรียกความสนใจจากธีร์ได้เป็นอย่างดี
“หืม? อ้าว ธีร์นี่นา เป็นไงมาไงล่ะเนี่ย ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ”
นับตั้งแต่ประโยคที่เอ่ยชื่อเขา สมองของธีร์ก็ขาวโพลนไปชั่วขณะ เขาไม่ได้ยินประโยคที่ตามหลังมาเลยแม้แต่น้อย ในหูมันอื้ออึงเหมือนเวลาน้ำเข้าหู สายตาพร่าเบลอเล็กน้อยเมื่อได้เห็น ‘พี่พัฒน์’ รุ่นพี่ในชมรมบาสสมัยมหาวิทยาลัยที่เขาคุ้นเคยเป็นอย่างดี
มันคงจะเป็นเรื่องปกติถ้าเราเป็นแค่รุ่นพี่รุ่นน้องทั่วไป แต่จะทำยังไงได้ ในเมื่อก่อนที่พี่เขาจะเรียนจบ ธีร์ดันรวบรวมความกล้าสารภาพรักออกไปตอนที่ไปเดินถ่ายรูปด้วยกันแถว Old Town แต่ยังไม่ทันได้รับคำตอบ พี่พัฒน์ก็ขอตัวกลับก่อน และหลังจากนั้นเราก็ไม่ได้คุยกันอีกเลย
แน่นอนว่าตอนนี้ความรู้สึกในใจของธีร์ยังคงไม่เปลี่ยนไป อาจจะมีแค่ความเสียใจที่เพิ่มเข้ามา... ความเสียใจที่ไม่รู้ว่าทำไมเราถึงหายไปจากวงโคจรของกันและกัน เพียงเพราะเขารักอีกฝ่ายมากกว่ารุ่นพี่รุ่นน้องงั้นเหรอ ?
“สวัสดีครับ พี่พัฒน์”
ธีร์เอ่ยตอบก่อนจะสแกนจ่ายค่าเลม่อนโซดาให้เรียบร้อย แล้วเดินมาหยุดรอเครื่องดื่มบริเวณจุดรับของ เขาไม่ได้พูดอะไรต่อมากนัก สัมผัสได้เพียงเสียงหัวใจที่เต้นรัวขึ้นเรื่อยๆ และความระแวงที่วนเวียนอยู่ในหัวว่าตัวเองจะถูกเกลียดไปแล้วหรือเปล่า
“เรา... ยังชอบกินเลม่อนโซดาอยู่เหรอ ไหนบอกว่ากินแล้วชอบปวดท้องไง”
เป็นพัฒน์ที่เอ่ยถามขึ้นก่อน รายละเอียดเล็กน้อยที่อีกฝ่ายจำได้แม่นยิ่งทำให้ธีร์แทบจะสั่นไปทั้งตัว
“พี่พัฒน์เองก็ยังกินน้ำผึ้งมะนาวหวานทะลุเกณฑ์น้ำตาลที่ควรจะเป็นเหมือนเดิม ไม่มีสิทธิ์มาถามผมแบบนี้นะครับ”
เขาตอบเชิงหยอกล้อเพื่อกลบเกลื่อนความอึดอัดที่กรุ่นอยู่ข้างใน
“ก็ทำงานนี่นา คนเราก็ต้องเติมน้ำตาลบ้าง มันเป็นเรื่องปกติของมนุษย์ออฟฟิศนะ” “มนุษย์ออฟฟิศปกติเขาเสพติดคาเฟอีนกันไม่ใช่เหรอครับ?”
ธีร์กล่าวตอบพลันเงยหน้ามองอีกฝ่ายที่ตัวสูงกว่าเขาค่อนข้างมาก เอาเข้าจริงพี่พัฒน์สูงกว่าเขาราวๆ 15 เซนติเมตร ในสายตาของคนตัวเล็กกว่าอย่างธีร์ การคุยกับพี่พัฒน์จึงไม่ต่างจากการคุยกับตึก อาจจะเพราะแบบนี้เขาถึงไม่เคยเล่นบาสชนะรุ่นพี่คนนี้เลยเวลาแข่งแบบ One on One
“อ้าว ขมวดคิ้วใหญ่แล้ว พี่พูดอะไรผิดไปหรือเปล่า?”
ใบหน้าคมที่มีโครงหน้าชัดรับกับดวงตาเรียวน่ามอง และสันจมูกโค้งสวย ในตอนนี้ใบหน้าเหล่านั้นดูโตเป็นผู้ใหญ่ขึ้นกว่าครั้งสุดท้ายที่ได้เจอกันจนแปลกตา แต่ถึงอย่างนั้น แววตาของพี่พัฒน์ก็ยังคงเดิม เหมือนมีอะไรบางอย่างซ่อนอยู่ในนั้น... อะไรบางอย่างที่ธีร์เองก็ไม่รู้ว่าคืออะไร แต่ดันทำให้ใจเขาสั่นไหวได้เสมอเมื่อมองเข้าไปในนั้น
แม้กระทั่งตอนนี้... แววตาคู่นั้นก็ยังไม่เปลี่ยน ราวกับว่ากาลเวลาไม่เคยทำอะไรมันได้เลย
จึก…
ยังไม่ทันได้ตั้งตัว นิ้วชี้เรียวสวยของพัฒน์ก็จิ้มเข้าที่กลางหว่างคิ้วของธีร์ จนคนโดนจิ้มชะงักงันทำตัวไม่ถูก
“ทำไมทำหน้าแบบนั้นล่ะ ฮ่าๆ”
คนขี้แกล้งหัวเราะร่าอย่างได้ใจ ก่อนจะจิ้มซ้ำๆ อีกสองสามครั้ง จนธีร์ต้องเบือนหน้าหนีเพราะรับมือไม่ทัน ในใจคิดไปไกลว่าตอนนี้เขาอาจจะกำลังฝันอยู่ก็ได้
“เลม่อนโซดาหวานน้อยของคุณธีร์ได้แล้วค่ะ”
“ข... ขอบคุณครับ”
ธีร์รีบเดินไปรับแก้วน้ำ พลางนึกในใจว่าในที่สุดเขาก็หลุดพ้นจากสถานการณ์ที่กลืนไม่เข้าคายไม่ออกนี้เสียที แต่ในจังหวะนั้นเอง เขาก็ได้ยินเสียงนุ่มที่คุ้นหูดังตามหลังมา
“ธีร์เนี่ย... ยังเหมือนเดิมเลยนะ”
เขามั่นใจว่าไม่ได้คิดไปเอง เพราะตอนที่หันกลับไปมอง ใบหน้านั้นกำลังยิ้ม... เป็นยิ้มที่กว้างจนแสงแดดที่กำลังจะลาลับขอบฟ้าในเมืองหลวงยังดูไม่สดใสเท่า
บางที เลม่อนแก้วนี้อาจจะไม่จำเป็นแล้วก็ได้ เพราะแค่รอยยิ้มนั้น ก็ทำให้เขาลืมไปหมดสิ้นว่าตัวเองกำลังเหนื่อยเรื่องอะไรอยู่
จะขี้โกงเกินไปแล้วนะ คุณพัฒน์
Latest chapter
Lemonade after 6 อีกครั้ง
ใกล้ยามพระอาทิตย์ตกดิน แสงสีส้มสาดทอไปทั่วบริเวณ ภาพตึกต่าง ๆ ยังคงเดิม เด่นชัด และสดสวยในความรู้สึกของธีร์ แม้จะมีบางจุดที่เปลี่ยนไป แต่ในยามนี้ที่ได้เดินอยู่ข้างคนที่เขาเคยสารภาพเมื่อหลายปีก่อน แม้ว่าจะชวนให้ใจหวิว แต่ใจดวงนี้ก็ยังคงเต้นผิดจังหวะ ไม่ว่าว่าจะจากความกลัว หรือเพราะความสัมพันธ์ที่เปลี่ยนไปจากตอนนั้น“ ตึกยังสวยเหมือนเดิมเลยเนอะ ”ธีร์พูดออกมาในตอนที่เขาเดินเลียบไปตามทางฟุตบาทที่ในตอนนี้มีคนบ้างประปราย บ้างก็กำลังปั่นจักรยาน บ้างก็กำลังวิ่งออกกำลังกายในตอนเย็น หรืออีกฝั่งของตึกก็เป็นทะเลสาบไม่กี่แห่งในเมืองหลวงแบบนี้“ อื้ม สวยมากจริง ๆ แหละ จำเมื่อก่อนได้มั้ย ที่เราชอบยืมกล้องพี่มาหัดถ่ายวิวทะเลสาบน่ะ ”พัฒน์เอ่ยพูดออกมาก่อนจะยื่นมือไปกอบกุมมือของคนที่ตัวเล็กกว่า เรียกความสนใจจากสายตานั้นได้ดี“ ครับ ตอนนั้นเหมือนพี่ใกล้จะเรียนจบ แล้วพี่ก็มาสอนผมถ่ายให้ตึกไม่เบี้ยวด้วย ”“ แล้วตอนนี้ยังถ่ายตึกเบี้ยงอยู่หรือเปล่าล่ะ ”“ ไม่เบี้ยวแล้วเถอะ ”ริมฝีปากบางยู่ขึ้นมาเล็กน้อย แต่นั่นก็เรียกเสียงหัวเราะจากพัฒน์ได้อย่างดี ก่อนที่มือหนาจะยื่นไปลูบศรีษะทุยของคนที่หน้างอเบา ๆ “ โอเค
Lemonade after 6 เดต 2/2
ราว ๆ 11 โมง หลังจากที่พัฒน์จอดรถไว้ในลานจอดรถ พวกเขาก็กำลังต่อแถวกันเข้าไปในอควาเรียมชื่อดังใจกลางเมือง ในส่วนของธีร์นั้นคงไม่ได้สนใจอะไรมากไปกว่าคนตัวเล็กข้างหน้าที่กำลังดูตื่นตาตื่นใจไม่หยุด “ ชอบมาตั้งแต่สมัยเรียนเลยนะ ”พัฒน์พูดออกมา พลางเอื้อมมือไปจับมือเล็ก ๆ ของคนข้างตัว ในตอนที่เราเริ่มเดินเข้ามาในอุโมงค์กว้าง ที่ในวันนี้อาจจะมีคนหนาตาหน่อย เพราะเป็นวันหยุด แต่ก็ไม่ได้ถือว่าเยอะขนาดถึงขั้นอึดอัด“ ก็สัตว์ทะเลน่ารักนี่ครับ พี่พัฒน์ไม่คิดงั้นหรอ ”คนตัวเล็กเจื้อยแจ้วในขณะที่สายตามองไปมองมาไม่หยุดอืม… นั่นสินะ แต่ไม่หรอก สำหรับเขา ธีร์น่ารักกว่าพวกปลาทะเลตัวจิ๋วพวกนั้นเยอะเลย“ แต่พี่ว่าธีร์น่ารักกว่านะ แถมเดินบนบกได้ด้วย เดินจับมือแบบนี้ก็ยังได้ ”เขาพูดพลางกระชับมือให้แน่นขึ้น และเพราะแบบนั้นธีร์ที่หันมามองเขาก็ได้แต่หันหน้าหนี แสร้งทำทีเหมือนไม่ได้ยินอะไร กระนั้นมือเล็กก็ยังกระชับตอบกลับมาอยู่ดี… เขาบอกแล้ว ธีร์น่ะ น่ารักกว่าตั้งเยอะราว ๆ 1 ชั่วโมงที่คนตัวเล็กเดินไปมาจนทั่วบริเวณโซนแรก ทั้งเขาและธีร์ก็พากันมานั่งดูแผนที่กระดาศพลางนั่งพักไปด้วย เพราะดูเหมือนถึงแม้ในนี้จะมีเ
Lemonade after 6 เดต 1/2
เวลานัดของพี่พัฒน์คือราว ๆ 9 โมงเช้าหน้าคาเฟ่ที่เดิม เพราะเราต่างก็มองว่าตรงนั้นเป็นจุดตรงกลางมากที่สุดแล้ว ในตอนแรกพี่พัฒน์เสนอจะมารับที่หน้าคอนโด แต่ธีร์รู้สึกไม่ชินเท่าไหร่ ถ้าอีกฝ่ายจะมารับมาส่งถึงหน้าคอนโดจึงได้ปฏิเสธไปแต่ตอนนี้ที่ราว ๆ 7 โมงครึ่ง ธีร์ก็ดันตื่นเต้นจนหลับ ๆ ตื่น ๆ มาทั้งคืน กว่าจะถึงห้องก็เกือบตี 2 แล้ว คำพูดที่อีกฝ่ายทิ้งไว้ให้เขาทำให้เขานอนพลิกไปพลิกมาเป็นชั่วโมง เลยเป็นเหตุผลให้เขาตาโหลซะขนาดนี้ สงสัยต้องหาคอนซีลเลอร์ดี ๆ ติดไว้บ้างแล้วล่ะมั้ง เพราะถ้าพี่พัฒน์ทำอะไรที่สุ่มเสี่ยงต่อหัวใจแนวนี้อีก เขาจะได้ทามันไปทำงานเอาซะเลย แต่ถึงจะเหมือนเขาหงุดหงิด แต่เอาเข้าจริง เขาก็แอบดีใจเล็กน้อย ถึงจะปนกับความสับสนด้วยก็เถอะ แต่กระนั้นเขาก็ยังไม่เข้าใจความหมายของอีกคนอยู่ดีหรือบางทีเขาก็คงจะเข้าใจ เพียงแต่ไม่กล้าทำใจยอมรับอยู่ดี อาจจะคิดไปเองด้วยซ้ำว่าพี่พีฒน์คงไม่ได้คิดอะไร เพราะความจริงมันก็ชัดจนกระแทกหน้าซะขนาดนี้ เพียงแต่ใจเขายังกลัว ยังกลัวมากเกินไป กลัวว่าทั้งหมดจะหายไป ถ้าเขาเผลอปล่อยใจให้มันเป็นไปอีกครั้ง แต่มันก็เหมือนเป็นปฏิกิริยาอัตโนมัติ เมื่อมองรอยยิ้มอบอุ
Lemonade after 6 ไปเที่ยวกันนะ
คืนนั้นธีร์ได้แต่นอนคิดไม่ตก ว่าความหมายที่พี่พัฒน์พูดถึงนั้นคืออะไร เขาไม่รู้ว่าอีกคนพูดด้วยความหมายไหน หมายความว่าอะไร แล้ว… เรื่องที่บอกว่าเขาเป็นคนที่อบนั้นจริงไหม หรือแค่อารมณ์ชั่ววูบพาไปเท่านั้น ธีร์ไม่เข้าใจอะไรสักอย่างเลย แต่แม้ว่าจะไม่เข้าใจ แต่เขาตั้งใจแล้วว่าจะไม่แสดงท่าทีอะไรออกไป เพราะเขารู้ดีว่าการอกหัก การผิดหวัง หรือการคิดไปเอง มันเจ็บปวดมากขนาดไหน เขามั่นใจว่าเขารู้ดีกว่าใครเลยล่ะ“ นอนไม่หลับแหะ ”ธีร์ตัดสินใจดีดตัวลุกขึ้นมานั่งข้างเตียง ก่อนจะหยิบมือถือมาดูเวลา ซึ่งตอนนี้ก็เกือบจะตี 1 แล้ว แต่โชคดีที่พรุ่งนี้เป็นวันเสาร์ เขาเลยไม่ต้องรีบตื่นอะไรมากนักธีร์จึงตัดสินใจเดินลงมาข้างล่างคอนโด เพื่อหวังว่าจะได้เปลี่ยนความคิด เปลี่ยนบรรยากาศที่ตีกันไปมาในหัวได้บ้าง สักนิดก็ยังดีล่ะมั้งติ๊งในขณะที่ธีร์กำลังเดินเล่นอยู่ในร้านสะดวกซื้อในช่วงราว ๆ ตี 1 เขาก็ได้รับข้อความจากใครบางคน ซึ่งตอนนั้นเขาก็ไม่ได้ใส่ใจมากนัก แถมไม่ได้อยากตอบงานใครตอนนี้ด้วย เขาเลยตัดสินใจหยิบหูฟังขึ้นมาสวม แล้วเปิดเพลงคลอเบา ๆ ก่อนจะต่อแถวจ่ายเงินกับนมกล้วยที่เขาพึ่งซื้อมาเลม่อนโซดา ถ้าไม่ใช่ร้านโป
Lemonade after 6 คนนั้นใคร
ต่างฝ่ายต่างก็มีแต่งานประจำที่ยุ่งจนเรียกได้ว่า แทบไม่ได้คุยกันเท่าไหร่นัก แต่กระนั้นคนทั้งคู่ก็ยังสามารถหาเวลาไปยังคาเฟ่หลัง 6 โมงได้ทุกวัน แม้บางวันฝ่ายหนึ่งจะเอาโน๊ตบุ้คมานั่งทำงานด้วย หรือแม้บางวันคนละข้าง ๆ จะต้องนั่งอ่านแฟ้มเอกสารที่กองเป็นภูเขา เพราะต้องนำเสนอในวันถัดไป แม้จะต้องทำงานหนัก แต่การมาพักใจที่คาเฟ่ทุกเย็น ก็ทำให้พวกเขารู้สึกถึงกันและกันมากขึ้นเรื่อย ๆ ถึงมันจะไม่ค่อยมีบทสนทนาใด ๆ เลยก็ตาม“ เลม่อนโซดาหวานน้อย กับน้ำผึ้งมะนาวหวานร้อยยี่สิบเหมือนเดิมครับ ”เสียงของพัฒน์ดังขึ้นหน้าเคาว์เตอร์ ก่อนจะเดินไปนั่งที่ประจำ พร้อมคิวออเดอร์ที่ตัวเองสั่งมาวันไหนที่พัฒน์มาก่อน เขาก็จะสั่งน้ำไว้รออีกคน แต่ถ้าวันไหนธีร์มาก่อน ก็จะเป็นหน้าที่ของธีร์ แต่วันนี้เหมือนจะมาช้าแปลก ๆ เพราะนี่ก็เกือบหกโมงสี่สิบแล้ว แต่เขาก็ทักไปถามแล้วนะ ว่ามารึเปล่า หรือว่าติดธุระกะทันหัน เขาควรทักไปหาอีกรอบมั้ย แต่ไม่ทันได้คิดอะไร จู่ ๆ ที่หน้าร้านก็มีรถยนต์สีดำคันหนึ่งเทียบจอดกับฟุตบาท มันก็คงจะไม่แปลกหรอก ถ้าคนที่เปิดประตูลงมาไม่ใช่ธีร์ และคนที่ตามลงมาก็เป็นไอ้หนุ่มหน้ามนคนนึงที่สายตาที่มองไปยัง
Lemonade after 6 ก๋วยเตี๋ยว
เมื่อถึงเวลาราว ๆ เที่ยงสิบนาที ธีร์ที่จัดการงานจนเสร็จก็เดินลงไปพร้อมน้ำผึ้งมะนาวในมือ ก่อนที่เขาจะเห็นพี่พัฒน์ที่ยืนหลบอยู่ในร่มหน้าตึกออฟฟิศของเขา“ มาแล้วครับ ”ธีร์เอ่ยทัก ก่อนจะสังเกตเห็นว่าอีกฝ่ายถือแล้วน้ำมาด้วย“ อ้าว เราซื้อน้ำมาแล้วหรอ พี่ซื้อเลม่อนโซดามาให้น่ะ ไม่นึกว่าเราจะมีน้ำแล้ว ”พี่พัฒน์ที่หันมาหาเขาก็ต้องตกใจ เมื่อพบว่าเขาก็มีน้ำในมือแล้วเหมือนกัน“ อ๋อ เปล่าครับ ผมซื้อน้ำผึ้งมะนาวมาให้พี่น่ะครับ ผมกลัวว่าพี่จะร้อน ก็เลย… ”คำพูดที่ไม่ประสีประสาของธีร์ทำเอาพัฒน์ยิ้มออกมา ก่อนจะเอื้อมมือไปลูบหัวอีกคนอย่างเอ็นดู“ แก้วนี้ก็เลม่อนโซดาของธีร์เหมือนกัน ถือว่าแลกกันนะ ”“ ครับ? แล้วลูบหัวผมทำไมเนี่ย ” ธีร์เอ่ยออกมาก่อนจะมองไปทางอื่น ก่อนที่ใบหูขาวนั้นจะขึ้นสีแดงระเรื่อจากความเขินอาย และใจที่เต้นรัว สงสัยร้อนล่ะมั้ง“ ช่างเรื่องนั้นเถอะน่า เอาไปสิ พี่ก็อยากกินน้ำที่เราซื้อให้พี่แล้วนะ ”พัฒน์ละมือจากศรีษะของคนตัวเล็กกว่า ก่อนจะหยิบน้ำในมือธีร์มาดูดอย่างชื่นอกชื่นใจ พลางมองแมวตัวใหญ่ที่กำลังกินเลม่อนโซดาที่เขาซื้อให้ด้วยก็… คุ้มค่าที่ยืนรอล่ะนะ น่ารักจังตลอดทางที่เดินไป
You May Also Like
ชีวิตหลังความตายของเซินมาน
จี้เสี่ยวนวน101.9K viewsไฟรักเร่าร้อน🔥
Me'JinJIn92.9K views(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE
ลำเจียก191.3K viewsเพื่อนพ่อหนูขอจีบ
กาสะลอง176.8K viewsทะลุมิติมาเป็นนางร้ายสายปั่น
B.J.BEN/มัฑศิกาญจน/พันสิงห์102 viewsหมาป่า...ไม่กัด
MiMiR85 viewsท่านชีคดุขนาดนี้คุณหมอจะทนไหวเหรอ
SUNISAYOK138 viewsภรรยาปากร้ายขอเกิดใหม่ในยุค 70(ระบบสะสมแต้ม)
Cherry Brow / เจ๊หงส์ขายเต้าเจี้ยว218 views
