LOGINShare
EP.1
publish date:
2026-07-04 18:50:14“หลานสาวป้าวัลย์ ยิ่งโตก็ยิ่งสวย ว่าไหมเลโอ ”
ชายหนุ่มปรายตามองเด็กสาววัยสิบแปดที่วิ่งกระหืดกระหอบไปด้านหน้าทางเข้าคฤหาสน์ ไม่ได้ใส่ใจกับความหมายแฝงเร้นในประโยคคำพูดของลูกพี่ลูกน้องของตนเอง
“ วันนี้พี่ศิลาไม่เข้าบริษัทเหรอครับ ”
เลโอปิดหนังสือในมือก่อนจะลุกขึ้นยืน เขาอุตส่าห์หามุมเงียบ ๆ เพื่ออ่านหนังสือ แต่กลับถูกขัดจังหวะจนหมดอารมณ์ไปในพริบตา
“บ่ายแล้ว จะรีบไปไหน”
ร่างสูงหนึ่งร้อยแปดสิบเก้าเซนติเมตรหันมามองญาติผู้พี่ด้วยสีหน้าเรียบเฉย
“ผมเพิ่งนึกขึ้นได้ว่ามีธุระต้องไปทำ พี่มีอะไรหรือเปล่าครับ”
“ไม่ออกไปเที่ยวไหนบ้างเหรอ คืนนี้ไปผับในเมืองกับพี่ไหม”
ตะวันเดินเข้ามาใกล้ วางมือลงบนบ่ากว้างของเลโอ ระยะห่างที่ลดลงยิ่งขับให้เห็นความแตกต่างของส่วนสูงระหว่างพวกเขาชัดเจน
“ไม่ดีกว่า ผมไม่ค่อยชอบสถานที่เสียงดัง มันหนวกหู”
“พูดเหมือนคนแก่เลย นายเพิ่งยี่สิบสี่เองนะ ลองไปเที่ยวแบบคนวัยเดียวกันบ้างสิ”
“ผับที่พี่จะพาไปน่ะ มีแต่สาว ๆ สวย ๆ นะ ไม่สนใจจริงเหรอ” ศิลาคะยั้นคะยอ
“พี่ตะวันไปเถอะครับ ถ้าไม่มีอะไรแล้ว ผมขอตัวก่อน” ริมฝีปากบางได้รูปเอ่ยบอก ก่อนจะก้าวเท้าเดินจากไป
ศิลามองตามแผ่นหลังกว้างของลูกพี่ลูกน้องที่เดินกลับเข้าไปยังห้องด้านในของคฤหาสน์
ตั้งแต่จำความได้ เขาก็มักเห็นเลโอเก็บตัวเงียบ ไม่ค่อยสุงสิงกับใคร คล้ายเด็กเนิร์ดทั่วไป หากไม่อ่านหนังสือก็จะขลุกอยู่หน้าจอคอมพิวเตอร์ ซ้ำยังวางตัวห่างเหินจากคนรุ่นราวคราวเดียวกัน
ยิ่งนึกก็ยิ่งเสียดายใบหน้าหล่อเหลาราวเทพบุตรของลูกพี่ลูกน้อง ช่างสวนทางกับนิสัยใจคอเสียเหลือเกิน
หลังจากเรียนจบมัธยมปลาย ปู่ของพวกเขาก็ส่งเลโอไปเรียนต่อที่เมืองนอกทันที นี่ก็เพิ่งเรียนจบกลับมาจากฝรั่งเศสไม่ถึงสองอาทิตย์ อนาคตก็คงได้เข้าไปช่วยบริหารงานบริษัทของตระกูลเหมือนกับตัวเขาและลูกหลานคนอื่นๆ
หนุ่มลูกเสี้ยวยืนกอดอก มองรถสปอร์ตหรูของลูกพี่ลูกน้องที่ขับออกจากคฤหาสน์ไปเงียบ ๆ สองเท้าก้าวตรงไปยังระเบียงห้องนอนก่อนจะหย่อนตัวลงบนเก้าอี้หนังวัวตัวโปรด กางหนังสือในมือขึ้นอ่าน
ไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานเท่าไร แสงแดดยามสายสาดส่องเข้ามายังจุดที่ชายหนุ่มนั่งอยู่ ดวงตาคมสีน้ำตาลฮาเซลละจากตัวอักษรตรงหน้า ก่อนจะวางหนังสือเล่มหนาลงบนโต๊ะไม้ข้างตัว ทันใดนั้นเสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นสองครั้ง
ชายหนุ่มขยับตัวลุกขึ้น เดินไปเปิดประตูห้อง มองเด็กสาวที่ยืนก้มหน้านิ่งอยู่ตรงหน้า
ใบหน้าใสปราศจากเครื่องสำอาง แก้มขาวระเรื่อด้วยสีเลือดฝาด เหงื่อเม็ดเล็กเกาะอยู่บนปลายจมูกเชิด ริมฝีปากจิ้มลิ้มเม้มเข้าหากันเล็กน้อย
คำที่ลูกพี่ลูกน้องของเขาพูดไว้ ดูจะไม่เกินจริงเลยสักนิด
เลโอไม่เคยพบเด็กสาวคนนี้มาก่อน และเพิ่งรู้จากศิลาเมื่อเช้าว่า เธอเป็นหลานสาวของป้าวัลย์ แม่บ้านเก่าแก่ของที่นี่
“มีอะไร”
“เอ่อ หนูจะมาถามคุณว่า รับอาหารเที่ยงเลยไหมคะ” เธอยังไม่เงยหน้าขึ้นมองชายหนุ่ม สายตายังคงทอดต่ำอยู่ระดับพื้น
“เที่ยงแล้วเหรอเนี่ย ไม่ต้องหรอก ฉันยังไม่หิว”
ปกติเลโอมักกินข้าวกลางวันเอาตอนบ่าย หากหิวขึ้นมาเมื่อไร เขาก็ลงไปหาอะไรกินเองได้อยู่แล้ว
“ค่ะ”
เลโอมองเด็กสาวที่กำลังหันหลังกลับ ก่อนจะนึกอะไรขึ้นมาได้
“เดี๋ยว…เอากาแฟอเมริกาโน่ร้อนมาแก้วหนึ่งแล้วกัน”
พูดจบ เขาก็ปิดประตู แล้วเดินกลับไปหย่อนตัวลงนั่งบนเก้าอี้ทำงาน เปิดโน้ตบุ๊กไล่ดูข่าวสารตามปกติ
ผ่านไปเกือบยี่สิบนาที เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นอีกครั้ง
“เข้ามาได้”
บานประตูเปิดออก พร้อมกับสาวใช้คนหนึ่งที่ถือถาดใส่กาแฟร้อนเข้ามา เธอวางแก้วกาแฟลงบนโต๊ะอย่างระมัดระวัง ตามด้วยจานแซนด์วิชแฮมชีสหน้าตาน่ากินสองชิ้น
“ฉันบอกว่าแค่กาแฟ” คิ้วเรียวขมวดเข้าหากันเล็กน้อย ขณะปรายตามองสาวใช้ตรงหน้าที่มีอายุไล่เลี่ยกับเขา
“เอ่อ บัวเป็นคนทำค่ะ แล้วให้ฝนเอามาให้คุณเลโอ ไม่รู้ว่าคุณเลโอไม่ได้สั่ง งั้นฝนเก็บกลับไปนะคะ” น้ำฝนรีบพูดขึ้นอย่างตื่น ๆ สีหน้าลุกลี้ลุกลน
Latest chapter
Leo EP.101 ( END)
ถึงเขาจะไม่พูดอะไรออกมา ใบบัวก็รู้ดีว่าอีกฝ่ายต้องการอะไร เธอสลัดความเขินอายทิ้งไปชั่วคราวก่อนจะหันกลับไปเผชิญหน้ากับร่างสูงด้านหลัง ใบบัวเขย่งปลายเท้าขึ้นเล็กน้อยโน้มใบหน้าเข้าไปใกล้ ก่อนจะประทับจูบเบา ๆ ลงบนแก้มสากของเขา แต่ยังไม่ทันได้ถอยออกริมฝีปากของเขาก็ทาบทับลงมาแนบสนิท บดขยี้ริมฝีปากเธออย่างดุดันและเร่าร้อน แทบไม่เว้นช่องว่างให้เธอได้หายใจ ร่างทั้งสองแนบชิดจนลมหายใจของทั้งคู่ผสานเป็นจังหวะเดียวกัน ความรู้สึกร้อนระอุแผ่ซ่านอยู่ภายใน แผ่นหลังบางถูกดันจนแนบชิดกับผนังห้องน้ำ ลมหายใจเธอสั่นพร่า เสียงครางดังลอดออกจากลำคอแผ่วเบา ลิ้นเล็กถูกตวัดเกี่ยวพัลวันอยู่ในโพรงปาก ใบบัวรู้สึกมึนเบลอคิดอะไรไม่ออก ขณะที่เขาผละริมฝีปากออก เลื่อนต่ำลงไปหาทรวงอกที่กระเพื่อมขึ้นลงตามจังหวะหายใจที่หอบกระชั้นถี่“ อา พี่คะ ”ใบบัวกัดริมฝีปากเบาๆ ขณะที่ริมฝีปากของเขากำลังดูดดึงพร้อมๆกับลิ้นอุ่นชื้นที่ตวัดเลียจุกนมสีหวานไม่หยุดหย่อน “ อ๊า นะหนูเสียว ใส่เข้ามาเลยได้ไหมคะ ” เสียงหวานสั่นพร่าเอ่ยออกมาอย่างออดอ้อน ใบบัวก้มลงสบตาเขานิ่ง“ ใจเย็นที่รัก ” เสียงทุ้มต่ำแหบพร่าเอ่ยบอก มุมปากย
Leo EP.100
ปราชญ์ที่เห็นเหตุการณ์อยู่ไกล ๆ รีบวิ่งกระหืดกระหอบเข้ามาจับพวกเขาแยกออกจากกัน รีบพูดเตือนสติเจ้านายหนุ่ม คิ้วขมวดเข้าหากันแน่นระหว่างที่ดึงมือแข็งออกจากคอของอีกฝ่าย“ คุณเลโอ มีคนมองอยู่นะครับ ปล่อยคุณศิลาเถอะครับ ”“ โอ๊ย!! ปล่อย…ปล่อยสิวะ ” แรงบีบค่อย ๆ คลายลง ศิลาดิ้นรนจนหลุดออกจากอีกฝ่ายมาได้ในที่สุด เขาไอคอกแคกหลายครั้งขณะที่มือทั้งสองจับลำคอแดงก่ำของตนเองไว้ แววตาเต็มไปด้วยความหวาดกลัว หายใจถี่ สายตามองไปรอบ ๆ มองพนักงานสองสามคนยืนมองพวกเขาอยู่ คิดว่าที่นี่เป็นบริษัทอีกฝ่ายคงไม่กล้าทำอะไร แต่กลับผิดคาด ศิลารู้ตัวว่าตัวเองคิดผิดที่เข้าไปยั่วโมโหอีกฝ่าย เลโอก้าวเข้าไปประชิดอีกฝ่ายโน้มหน้าเข้าไปใกล้อีกนิด น้ำเสียงทุ้มเย็นเยียบเอ่ยออกมาดังพอให้ได้ยินแค่พวกเขา“ ถ้าแกพูดถึงบัวในทางไม่ดีอีก คราวหน้าฉันจะเย็บปากแกแทน ดีแค่ไหน ที่ฉันไม่เอาเรื่องเลวๆ ที่แกทำไปป่าวประกาศให้คนอื่นรู้ อ่อ ถ้าปู่รู้พฤติกรรมเลวๆของแกเข้า ..คงจะโกรธมากๆแน่ ”“ แกขู่ฉันเหรอ ถะถ้าฉันเอาเรื่องที่แกกับเด็กนั่นไปพูด แกก็ไม่เหลือเหมือนกัน ” ศิลาพยายามฝืนเสียงไม่ให้สั่นแต่ก็ทำได้ยากเหลือเกิน
Leo EP.99
หลายวันผ่านไป…..แล้วก็เป็นอย่างที่เลโอคาดการณ์ไว้ ศิลาไม่เพียงไม่ขอโทษใบบัวแต่ยังไม่รู้สึกสำนึกผิดกับสิ่งที่ทำลงไปเลยแม้แต่น้อย คำพูดทั้งหมดในวันนั้นก็เป็นเพียงการเอาตัวรอด พูดเพื่อให้เรื่องจบ ๆ ไปเท่านั้น ‘ ก็แค่สาวใช้ปะวะ ทำไมกูต้องไปขอโทษด้วย ’‘ มึงจะเดือดร้อนอะไรนักหนากับอีแค่สาวใช้คนเดียว ’ศิลาหลบสายตาคมวูบ ไม่กล้ามองหน้าเลโอตรงๆ ก่อนจะรีบเดินจากไป มีสิ่งหนึ่งที่เปลี่ยนไปอย่างชัดเจน ทุกครั้งที่เจอกันที่บริษัท ความกร่างที่ศิลาเคยมีมลายหายไปหมดสิ้น แววตาของอีกฝ่ายเหลือเพียงความตื่นกลัวและยำเกรงยามที่มองมาที่เขาเท่านั้น*******ศิลาเดินเข้ามาในห้องทำงานด้วยอารมณ์หงุดหงิด สายตาเหลือบไปเห็นแฟนสาวที่นั่งรออยู่ด้านใน หญิงสาวส่งยิ้มหวานมาให้ทันที เขาฝืนยิ้มตอบเธอ ถึงจะหัวเสียแค่ไหนเขาก็ไม่กล้าแสดงสีหน้าไม่พอใจใส่แฟนสาวไฮโซคนนี้“ ณิ มาตั้งแต่เมื่อไหร่ครับ ”“ เกือบเที่ยงแล้ว ไปกินข้าวกันเถอะค่ะ ”“ ครับ ”“ เมื่อกี้ณิเจอเลโอตรงลิฟต์ข้างล่าง คุยกันนิดหน่อย เขายังพูดน้อยเหมือนเดิมเลยเนอะ ”รอยยิ้มบนใบหน้าศิลาชะงักไปเล็กน้อย แค่ได้ยินชื่อมันอารมณ์กรุ่นโกรธก็ปะทุขึ้นมาอีก “
Leo EP.98
“ ห่ะ รู้แล้ว แล้วปู่ไม่ห้ามอะไรเลยเหรอไง ” ปิยวดีเบิกตากว้าง รู้สึกตกใจยิ่งขึ้นกว่าเดิม“ ปู่กับป้าแป้งพูดเหมือนกันเป๊ะ สมกับเป็นพ่อลูกกันจริงๆ ” เลโอแค่นยิ้มจาง ๆ น้ำเสียงเรียบแต่แฝงความหมายบางอย่าง“...”“ ปู่คิดว่าผมไม่จริงจังก็เลยไม่ได้สนใจอะไรมาก แต่กับป้า…ผมก็ไม่อยากปิดบัง ตรงๆ เลยนะครับ ผมรักบัว ไม่ได้คิดจะคบเล่นๆ ผมแค่อยากบอกป้าไว้เท่านั้น อ่อ ขอไม่รับฟังความคิดเห็นที่ต่างจากนี้ครับ ”ปิยวดีนิ่งอึ้งไปอย่างทำอะไรไม่ถูก สมองเริ่มประมวลผลช้าลงเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์ที่ดื่มเข้าไป“ มีคนอื่นรู้เรื่องที่หลานกับเด็กคนนั้นคบกันอีกไหม ”“ ตอนนี้มีแค่ปู่ ป้า อาปราชญ์และพวกลูกน้องของผมที่รู้เรื่องผมกับบัวเท่านั้น ” ปิยวดีหันขวับไปจ้องหน้าปราชญ์เขม็งด้วยความไม่พอใจ ปราชญ์ยิ้มอ่อนๆ ไม่รู้จะพูดอะไรออกมา ทำเพียงหลบสายตาของปิยวดีที่มองมาเท่านั้น“ เด็กคนนั้นที่ป้าเรียก เธอชื่อใบบัวครับ เอ่อ ผมขอตัวไปดูบัวก่อน ” มุมปากยกยิ้มเล็กน้อย ดวงตาคมเหลือบมองปิยวดีแวบหนึ่งปิยวดีมองตามร่างสูงของหลานชายที่เปิดประตูออกไปจากห้องอย่างใช้ความคิดหนัก ในใจหนักอึ้งราวกับมีหินก้อนใหญ่ทับอยู่ หล่
Leo EP.97
บรรยากาศในห้องเงียบงันลงในทันที หนักอึ้งจนแทบได้ยินเสียงหัวใจเต้น ไม่มีใครเคยเห็นเลโอโกรธได้ถึงขนาดนี้มาก่อน แม้แต่ปิยวดีเองก็ยังนิ่งงันไปชั่วขณะ เลโอหันไปทางปราชญ์ สายตาคมยังคงเย็นเฉียบ เลโอไม่คิดปล่อยเรื่องนี้ไว้แค่นี้แน่นอน“อาปราชญ์ เก็บผ้าผืนนั้นไปตรวจให้ผมหน่อย” เลโอเดินไปหยิบผ้าสีขาวผืนเล็กที่ตกบนพื้น ก่อนยื่นส่งให้ปราชญ์ถือไว้“ ได้ครับ ”ศิลาหน้าซีดเผือดจนแทบไม่เหลือสีเลือด ดวงตาวูบไหวเต็มไปด้วยความหวาดกลัวอย่างชัดเจน มือที่เคยกำแน่นค่อย ๆ คลายลง ลมหายใจติดขัดราวกับกำลังถูกบีบคั้นจากภายใน เขารู้ดีว่าครั้งนี้ไม่มีทางดิ้นหลุด ให้เรื่องมันจบลงที่นี่ยังดีกว่าให้เรื่องบานปลายจนแก้ไขอะไรไม่ได้ สายตาเหลือบมองเลโอเพียงแวบเดียวก่อนจะรีบหลบลงอย่างคนหมดทางสู้ ความเงียบกดทับอยู่ชั่วขณะ ศิลากัดฟันแน่นเหลือบมองผู้เป็นป้าแวบหนึ่ง ตัดสินใจเอ่ยยอมรับออกมาเสียงแผ่วเบา“ ผมทำจริง เอ่อ ป้าครับ ผมขอโทษ ขอให้เรื่องมันจบแค่นี้ได้ไหม ”“ คนที่ศิลาควรขอโทษคือเด็กคนนั้นต่างหาก รอให้เธอฟื้นขึ้นมาก่อนค่อยว่ากัน ” ปิยวดีนิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเอ่ยเสียงเรียบทว่าหนักแน่น สายตาหันไปมอ
Leo EP.96
พลันทั้งร่างก็แข็งทื่อแทบลืมลมหายใจไปชั่วขณะหนึ่งเมื่อเห็นเลโอยืนยืนอยู่ตรงนั้น ดวงตาคมแข็งกร้าววาวโรจน์เต็มไปด้วยความโกรธอย่างที่ศิลาไม่เคยเห็นมาก่อน บรรยากาศรอบตัวกดดันจนเขาแทบหายใจไม่ออก “ แม่ง ทำไมแก..ถึงเข้ามาขัดจังหวะได้ตลอดเลยวะ ”เลโอนิ่งเงียบ มือทั้งสองค่อย ๆ ติดกระดุมเสื้อกลับให้เธอ พยายามควบคุมอารมณ์ของตัวเองไว้สุดกำลัง และในจังหวะเดียวกันนั้นเองอีกฝ่ายก็พุ่งเข้ามาพร้อมกำปั้น แต่เลโอไวกว่า เขาเบี่ยงตัวหลบได้อย่างเฉียดฉิว ก่อนมือข้างหนึ่งจะตวัดขึ้นคว้าลำคอของศิลาเอาไว้รวดเร็ว“อึก!”แรงบีบเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ จนศิลาเริ่มหายใจไม่ออก ใบหน้าแดงก่ำเส้นเลือดข้างขมับปูดโปนขึ้นชัด มือทั้งสองพยายามแกะมือของเลโอออกแต่กลับไม่ขยับแม้แต่นิดเดียว ราวกับถูกคีมเหล็กหนีบเอาไว้ ดวงตาคมเย็นเฉียบไร้ซึ่งความปราณีมองลูกพี่ลูกน้องเขม็ง“ ไอ้เลโอ! ปะปล่อยกูนะ แค่สาวใช้กระจอกๆคนหนึ่ง แกกล้าทำอย่างนี้กับฉันเลยเหรอ ”คำพูดยังไม่ทันจบดี แรงบีบก็เพิ่มขึ้นอีกจนเสียงของศิลาขาดห้วง เลโอขบกรามแน่นก่อนจะเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงแข็งกร้าว“ลองพูดแบบนั้นอีกครั้งสิ”แรงบีบยังคงเพิ่มขึ้นจนศิลาดิ
You may also like
เจ้าสาว ผู้แสนเลอค่า ผู้น่าสงสาร ของ ท่านเทรมอนต์
สาวน้อยสุดจี๊ด126.6K viewsคุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว
อวินจงมี่1.1M viewsสตรีขี่ม้าออกศึก
ปาเย่วเซิ่งเซี่ย1.4M viewsห้ามหย่าร้าง นายลู่คุกเข่าทุกคืนเกลี้ยกล่อม
เฟเธอร์ในลมอ่อน129.8K views“ทราย…เส้นทางเสียวของครูสาว”
Tiwa Tatree / นามปากกาอัษฎากร98 viewsเด็กดื้อของเฮียเขื่อน NC20+
ลิลลี่สีกุหลาบ58 viewsเกิดใหม่เป็นกุนซือหญิงพร้อมระบบร้านสะดวกซื้อ
B.J.BEN/มัฑศิกาญจน/พันสิงห์20 viewsถึงเวลาต้องหย่ารัก
Nira60 views
