love at first sight 💘

 

 

ณ โรงแรมรัตติกาล

19.00 น.

งานเลี้ยงก่อนพิธีแต่งงานของพี่รหัสเจ้าขาถูกจัดขึ้น ณ โรงแรมชื่อดังย่านใจกลางกรุง ภายในห้องโถงใหญ่ถูกประดับตกแต่งด้วยดอกไม้นานาพรรณ ผนังห้องที่มีสีขาวครีมซึ่งขัดกันกับชื่อโรงแรมทำให้แขกเหรื่อที่มาร่วมงานรู้สึกสบายตา อีกทั้งแชนเดอเลียร์ยักษ์และบันไดสูงที่เด่นหราอยู่ตรงกลางห้องโถง

ประติมากรรมสุดอลังการของโรงแรมดึงดูดสายตาผู้ที่มาเยือนเป็นอย่างมาก...แต่แล้วสายตาเหล่านั้นก็ต้องหันมาจดจ้องที่หญิงสาวคนหนึ่ง

 'ใครอะ เพื่อนเจ้าสาวเหรอ'

'ไม่น่าใช่นะ ธีมเพื่อนเจ้าสาวเป็นสีชมพูนี่'

เสียงกระซิบกระซาบจากหญิงวัยกลางคนบ่งบอกถึงความสงสัยต่อสตรีรูปงามที่ปรากฏตัวขึ้นในงาน 

'แก ๆ นั่นมัน...ยัยเจ้าขาหรือเปล่า'

'เจ้าขา...เจ้าขาไหนอะแก'

'ก็จันทร์เจ้าขาเอกอิ๊งไง คนสวย ๆ ที่โดนยัยพวกแก๊งนางฟ้าแกล้งอยู่บ่อย ๆ อะ'

'อ๋อ...ฉันนึกออกแล้ว แต่ก็สวยดีนี่'

'สวยมากกกเลยแหละแก ฉันเป็นผู้หญิงฉันยังชอบเลย เออนี่ สวยไม่พอแถมยังเรียนเก่งอีกด้วยนะ ฉันเคยเห็นกับตาเลยแหละว่ายัยนี่โดนยัยพวกนั้นแกล้ง แต่เจ้าขาก็ตอกกลับไปจนพวกนั้นเงิบไปเลยจ้าาา'

'ฉันก็เคยได้ยินมาผ่าน ๆ แหละ แต่มีคนเคยบอกว่าบ้านยัยนี่จนนี่'

'อืม ก็ใช่ นี่คงเป็นเหตุผลว่าทำไมถึงมีเพื่อนน้อย'

'ไม่เรียกน้อยหรอกแก คนเดียวถ้วนก็คือยัยลิลลี่จ้า'

'หืม...แกก็...เขาอาจจะมีเพื่อนผู้ชายเยอะก็ได้ สวย ๆ แบบนี้ ผู้ชายน่าจะชอบเยอะ...ป้ะ ไปหาอะไรกินกันเถอะ'

'ป้ะ ๆ'

สาวสองคนที่ดูเหมือนว่าจะเป็นนักศึกษาคณะเดียวกันกับเจ้าขายืนพูดคุยกันเบา ๆ ก่อนที่พวกเธอจะละสายตาไปที่อาหารว่าง

............

"นี่เจ้าขา แกรู้ตัวป้ะว่าวันนี้แกสวยยมากกก"

"รู้แล้ว ๆ แกบอกฉันหลายครั้งแล้วลิลลี่ เออ...ว่าแต่...แก๊งนั้นคงจะไม่มางานนี้ด้วยหรอกใช่ไหม"

"แกหมายถึง...พวกยัยจีจี้"

สาวสวยพยักหน้าหงึก ๆ และได้คำตอบที่ทำให้ใบหน้าที่กำลังเปื้อนยิ้มอยู่เปลี่ยนเป็นหน้านิ่งไปชั่วขณะ 

"ก็ต้องมาอยู่แล้ว พ่อแม่พวกนั้นอะเป็นคนมีหน้ามีตาในสังคม แถมยัยจีจี้ก็เป็นเพื่อนกับน้องของพี่รหัสแกด้วย...อย่าบอกนะว่าแกไม่รู้"

"อื้ม พี่พายไม่เคยบอกเลย"

"พี่เขาอาจจะไม่อยากให้แกคิดมากน่ะ"

"อื้ม ฉันไม่คิดมากหรอก อีกอย่าง ฉันถูกพวกนั้นกลั่นแกล้งจนชิน ฉันรู้วิธีรับมือหมดแล้วล่ะ :)"

"จ้าาาา แม่คนเก่งงง"

 

'ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก'

เสียงรองเท้าส้นสูงจำนวนหลายคู่ดังมาทางที่เจ้าขาและเพื่อนสนิทกำลังยืนคุยกันอยู่ 

"นั่นไงแก เฮ้อออ ตายยากตายเย็นจริง ๆ พูดถึงปุ๊บก็โผล่หัวมาปั๊บ"

............

"อะ อะ อ้าววว เจ้าขาาา...มางานนี้ด้วยเหรอเนี่ย"

จีจี้...หัวหน้าแก๊งนางฟ้าซึ่งเรียนอยู่สาขาเดียวกันกับจันทร์เจ้าขาเอ่ยทักทายเธอด้วยน้ำเสียงกระแนะกระแหน ทว่าผู้ที่ถูกเอ่ยถึงไม่ยี่หระเลยสักนิด พลางมองจีจี้ด้วยสายตาที่คาดเดาได้ยาก 

"นี่หล่อน! เพื่อนฉันถาม ทำไมไม่ตอบ หูหนวกหรือไงยะ!"

สาวเจ้าหัวเสียเมื่อคนตรงหน้าไม่ตอบคำถามของเพื่อนเธอ 

"เธอก็เห็นหนิมินนี่ว่าเพื่อนฉันยืนอยู่ตรงนี้ นั่นหมายความว่าเจ้าขาถูกเชิญให้มาร่วมงาน ไม่เหมือนพวกเธอที่เอาแต่เดินตามหลังยัยจีจี้ต้อย ๆ ฮ่า ๆ"

"นี่แกว่าฉันเหรอ! ยัยลิลลี่!"

มินนี่ง้างมือขึ้นมาทำท่าจะตบ แต่หัวหน้าแก๊งตัวแสบก็เบรกไว้ก่อน 

"พอก่อนมินนี่...ยโสโอหังแบบเนี้ยะ อยู่ในงานนี้ได้ไม่นานหรอก สักพักก็ต้องซึมเป็นหมากลับห้องพักโทรม ๆ ไป เพราะโดนเหล่าผู้ดีดูถูก หึ ไปกันเถอะมินนี่ ไปหาพี่จาออสดีกว่า ได้ยินว่ามางานนี้ด้วย :)"

"จริงเหรอ!! อร๊ายยย แกกก ฉันอยากเจอเขาตัวเป็น ๆ มานานมาก เห็นแค่รูปในโซเชียลฯ ก็ใจละลายแล้วววว ว่ากันว่า พี่เขาสุดหล่อ พ่อรวย กระบวยใหญ่มาก ฮือออ~"

สองสาวยกยิ้มอย่างดีใจเมื่อนึกขึ้นได้ว่ามีหนุ่มรุ่นพี่สุดฮอตที่จบไปแล้วจะมาร่วมงานด้วยในค่ำคืนนี้ 

............

"เห้อะ! ยัยพวกบ้า บ้าตีแล้วยังบ้าผู้ชายอีก นี่เจ้าขา แกยืนให้พวกมันดูถูกได้ไงอะ นี่ไม่ใช่ครั้งแรกด้วยนะ เป็นฉันนะ ฮื่ม! ต้องมีตบสักฉาดสองฉาด"

"ปล่อยเขาไปเถอะแก หมาเห่า...ก็ไม่ควรเห่าตอบ"

"จ้าาาา แม่นางเอก ว่าแต่แกอะ รู้จักคนชื่อ...จา...อะไรนะ ฉันได้ยินไม่ถนัดอะ"

"อ้าว! แกว่าพวกเขาบ้าผู้ชาย แล้วตอนนี้แกมาถามชื่ออีตานั่นกับฉันนี่นะ"

"แหะ ๆ ก็นิดนุงงง"

ลิลลี่กับจันทร์เจ้าขาเดินไปหาของว่างในงานรองท้องหลังจากที่ยืนคุยกันอยู่นานสองนาน อาหารที่ถูกตระเตรียมไว้เพื่อจัดเลี้ยงเป็นแบบบุฟเฟต์ มีทั้งอาหารคาวและอาหารหวาน แต่ละอย่างถูกสั่งทำขึ้นเป็นพิเศษจากร้านที่ขึ้นชื่อ แขกในงานสามารถเลือกหยิบได้ตามใจชอบ 

 

'งั่ม งั่ม งั่ม งั่ม'

"หืมม! เจ้าขา ขนมที่นี่อร่อยมากเลยเนอะว่าม้ะ รู้งี้เอาปิ่นโตมาด้วยดีกว่า จะได้ห่อกลับห้องด้วยซะเลย"

"ลิลลี่! กินแค่พออิ่ม จะห่อได้ยังไงกัน เกรงใจเขาแย่"

"นี่ แกกินเยอะ ๆ สิเจ้าขา จะได้มีน้ำมีนวลกว่านี้ แกอะ ตัวเล็กมากกก อ้ะนี่ บราวนี่ช็อกโกแลต

เมนูนี้อะ ทีเด็ด! กิน ๆ ๆ ๆ ๆ"

"ฮึ ๆ"

สาวสวยมองเพื่อนสนิทที่กำลังหยิบขนมเข้าปากด้วยความเอ็นดู ลิลลี่เคี้ยวขนมที่เธอชอบตุ้ย ๆ ๆ จนแก้มป่อง 

"แค่มองแกกิน ฉันก็อิ่มแล้ว ฮึ ๆ"

 

เวลาล่วงเลยผ่านไปจนเกือบสองทุ่ม เจ้าบ่าวจูงมือเจ้าสาวลงมาจากชั้นบนสุด บันไดที่พวกเขากำลังเหยียบย่ำลงมาถูกแต่งแต้มด้วยกลีบดอกกุหลาบสีแดง เมื่อคู่บ่าวสาวในชุดสีชมพูพาสเทลเดินทางมาถึงจุดกึ่งกลางของบันได ไฟสีส้มประกายทองจากโคมระย้ายักษ์ก็ถูกเปิดขึ้น 

"ว้าววว! โรแมนติกสุด ๆ ไปเลยเจ้าขา"

ลิลลี่เบิกตากว้าง นัยน์ตาเปล่งประกายเมื่อได้เห็นภาพตรงหน้า เธอคล้องแขนเพื่อนสนิทที่อยู่ข้าง ๆ พร้อมกับเอนหัวไปซบไหล่เล็ก 

"อื้ม พี่พายคงมีความสุขมากเลยเนอะ พี่พายน่ะ สมควรที่จะได้รับความรักมากที่สุดแล้ว :D"

น้องรหัสอย่างจันทร์เจ้าขายิ้มทั้งน้ำตา ซึ่งผิดปกติอย่างมาก เพราะเธอมักจะไม่ร้องไห้ให้ใครได้เห็น...น้ำตาแห่งความดีใจ...เธอดีใจที่เห็นพี่สาวที่เธอรักและเคารพเป็นฝั่งเป็นฝา

พายเป็นเสมือนพี่สาวแท้ ๆ ของเธอ

พายคอยช่วยเหลือเธอทั้งเรื่องเรียน เรื่องปัญหาชีวิต และเรื่องการเงินในยามที่เธอขัดสน แม้รุ่นพี่จะเป็นคนที่มีหน้ามีตาในสังคม แต่รุ่นพี่คนนี้ก็ไม่เคยดูถูกเธอ 

..........

"ยินดีด้วยนะคะ พี่พาย-พี่พล ขอให้อยู่ด้วยกันอย่างมีความสุขนะคะ แล้วก็...มีน้องให้จีจี้อุ้มเร็ว ๆ นะคะ อิ๊ อิ๊"

หัวหน้าแก๊งนางฟ้าเดินไปหาพายพร้อมกับดอกไฮเดรนเยียช่อใหญ่ จีจี้กล่าวอวยพรพาย จากนั้นเธอก็หันมาเบะปากใส่คนตัวเล็กที่ยืนนิ่งอยู่ เมื่อมินนี่...ลูกสมุนของเธอเห็นว่าคนตัวเล็กยืนนิ่งเงียบ ผนวกกับสีหน้าที่เรียบเฉย มินนี่จึงตั้งใจเดินไปชนไหล่จันทร์เจ้าขาอย่างแรง

 

'ผึ้กก'

"ขอโทษทีนะ ฉันไม่ทันได้มองอะจ้ะ...ดอกไม้ที่จีจี้มอบให้เจ้าสาวคงจะแพงน่าดูเลยเนอะ...แล้วเธอล่ะเจ้าขา เธอมีของขวัญติดไม้ติดมือมาหรือเปล่า อุ๊ปส์! ฉันลืมไปน่ะ เธอคงไม่มีปัญญาซื้อหรอก หึ"

หญิงทรามวัยแสยะยิ้มให้กับคนตรงหน้าก่อนที่จะเดินกลับไปหาเพื่อน ๆ ในแก๊งนางฟ้า 

แม้จะถูกคนใจร้ายพ่นคำเหยียดหยามใส่ จันทร์เจ้าขาก็แกร่งพอที่จะเก็บสีหน้าให้ดูปกติ

แม้ในใจลึก ๆ ของเธอจะกำลังรู้สึกแบบตรงกันข้ามก็ตาม

........

"เจ้าขา มาหาพี่ม่ะ"

พายเรียกน้องที่เธอรักและเอ็นดูให้เข้าไปใกล้หลังจากที่คู่บ่าวสาวได้กล่าวเปิดงานเลี้ยงฉลองเป็นที่เรียบร้อยแล้ว พี่น้องสวมกอดกันด้วยความรักใคร่ บรรยากาศเต็มไปด้วยความอบอุ่น

"เจ้าขายินดีกับพี่พายด้วยนะคะ ส่วนของขวัญ...เอ่อ..."

"ไม่เป็นไรจ้ะน้องรัก แค่น้องมา พี่ก็ใจที่สุดแล้ว :)"

"ถ้าอย่างนั้น พลว่าเราไปนั่งที่โต๊ะดีกว่านะครับ เพื่อนพลรอกันอยู่"

"ไปกันเจ้าขา-ลิลลี่ ไปนั่งกับพี่ เออนี่ ๆ เพื่อนของพลอะ สนใจเจ้าขากันใหญ่เลยน้าาา เพื่อนพี่บอกว่าตั้งแต่เราเข้ามาในงานน่ะ หนุ่มน้อยหนุ่มใหญ่นี่มองกันตาละห้อยเลย ^^"

"จะดีเหรอคะพี่พาย เพื่อนพี่กับพี่พลมีแต่..."

"ไม่มีแต่...เชื่อพี่"

เจ้าสาวจูงมือน้องรหัสคนสนิทไปนั่งกับตน เพื่อนเจ้าสาวและเพื่อน ๆ ของสามี จันทร์เจ้าขากับลิลลี่ทำความเคารพผู้อาวุโสกว่าอย่างมีมารยาท สายตาของเพื่อนเจ้าบ่าวทุกคู่จับจ้องมาที่คนตัวเล็ก

 

อีกมุมหนึ่งของงาน

แก๊งนางฟ้ากำลังทำหน้าตาบึ้งตึง โดยเฉพาะหัวหน้าแก๊งอย่างจีจี้ เธอโกรธจนเลือดขึ้นหน้า

"เป็นไปได้ยังไงกัน ฉันเป็นถึงเพื่อนของน้องเจ้าสาวนะ ฉันควรที่จะได้นั่งโต๊ะ VIP ร่วมกับพวกเขาสิ"

"นั่นสิ ส่วนยัยบ้านนอกนั่นกลับได้นั่งโต๊ะนั้นเฉยเลย มันน่าโมโหนัก"

มินนี่กล่าวเสริมหัวหน้าแก๊งที่คิ้วกำลังขมวดเข้าหากันเป็นปม

"แก แกดูสิ โต๊ะที่ยัยเจ้าขานั่งน่ะ มีแต่รุ่นพี่หล่อ ๆ เลย แถมรวยอีกต่างหาก"

ซินดี้ สมาชิกคนสุดท้ายของแก๊งเสริมขึ้นอีก นั่นยิ่งทำให้จีจี้ไม่พอใจเป็นอย่างมาก

"หึ ฉันนึกอะไรสนุก ๆ ออกแล้วสิ"

จีจี้เหยียดยิ้มมุมปากอย่างร้ายกาจ น้ำเสียงของเธอบ่งบอกถึงความคิดที่ไม่ดีซึ่งกำลังผุดขึ้นมาในหัวเธอ 

.........

"น้องเจ้าขานี่น่ารักจังเลยนะครับ น้อง...มีแฟนหรือยังครับ"

"ยังค่ะ"

"ว้าววว...โสดซะด้วย นั่นก็หมายความว่าพี่จีบได้สินะครับ :)"

"เอ่อ...คือ...เจ้าขา...ขอตัวไปเข้าห้องน้ำก่อนนะคะ"

.......

'เพี้ยะ'

"โอ๊ยยย พาย~ ผมเจ็บนะ ผมผิดอะไรเนี่ย"

"ฉันบอกให้แกค่อย ๆ เข้าหาน้อง ไม่ใช่รุกแรงแบบนั้น เห็นไหม น้องมันหนีเลย ฮึ่ย!! น่าตีรอบสองนัก"

พายบ่นเพื่อนของสามีเธอพร้อมกับตีไหล่ประหนึ่งผู้ใหญ่กำลังทำโทษเด็ก ชายหนุ่มลูบแขนป้อย ๆ แม้จะเจ็บเท่ามดตะนอยกัด

"เอ้อพวกมึง ไอ้ออสมันหายหัวไปไหนวะ เข้างานมาตั้งนาน กูไม่เห็นแม้แต่เงาเลย"

"กูว่านะ เจอสาวสวยในงานแล้วลากเข้าห้องน้ำชัวร์"

"กูก็ว่า นิสัย!"

เหล่าเพื่อนเจ้าบ่าวต่างพูดถึงเพื่อนหน้าหล่อสุดฮอตที่หายตัวไปแบบไร้ร่องรอย

.......

"กลับมาแล้วค่ะพี่พาย"

"พล-พาย กูมาแล้วเพื่อน"