LOGINDEVI POV "Ate, ang ganda-ganda niyo po. Bagay na bagay sa inyo ang damit niyo." masayang sambit ni Febe habang mabilis na lumapit sa akin. Ngumiti ako nang bahagya. Inabangan niya talaga akong makababa bago niya hinawakan ang aking braso. "Nandito po sila Lolo at Lola. Pati na rin po ang iba nating mga pinsan." Tumango lamang ako at muling napasulyap muli ang tingin ko sa batang nakahiga pa rin sa sahig. Patuloy pa rin ang pag-iyak nito. Ayaw talaga nitong bumangon kahit anong gawin ni Winston. At si Winston, huling huli ko kung paano niya ako titigan. Na para bang nagulat siya sa presensya ko. "Ate, hayaan mo na si Nicholai," bulong ni Febe. "Paano kasi, napalo na naman siya ng mama niya. Kaya ayan, ayaw tumigil sa pag-iyak." Hindi na ako nagsalita. Hindi ko na din pinansin ang kakaibang mga titig ni Winston. Hindi naman kasi ako affected eh. After ng party, aalis ako kaya naman nagpatuloy lamang ako sa paglalakad patungo kina Mommy. Ngunit bago pa man ako tuluyang m
DEVI POV Kahit papaano, nakatulog din naman ako nang maayos. Nang magising ako, eksaktong alas-tres na ng hapon. Mula sa loob ng aking silid ay naririnig ko na ang malakas na tugtog ng musika mula sa garden. Kasabay nito ang ingay ng mga taong abala sa paghahanda para sa nalalapit na selebrasyon. Marahan akong bumangon mula sa kama at nag-inat upang maalis ang natitirang antok sa aking katawan. Pagkatapos ay naglakad ako patungo sa malaking bintana ng aking silid at sumilip sa labas. Tama nga ang hinala ko kanina. Halos tapos na ang lahat ng preparasyon. Ang garden na kanina lamang ay puno ng mga taong nagmamadaling magkabit ng dekorasyon ay ngayon ay mistulang isang engrandeng venue para sa isang malaking pagdiriwang. Nakapuwesto na ang iba't ibang food booths sa magkabilang gilid ng damuhan. Sa gitna naman ay nakalatag ang isang napakahabang buffet table na puno ng iba't ibang putahe na maingat na inayos ng mga caterer. May mga bilog na mesa at upuan na ring nakapuwest
WINSTON IMPERIAL POV Para akong naistatwa sa aking kinatatayuan habang nakasunod ang paningin ko kay Devi. Unti-unti siyang nawala sa aking paningin nang tuluyan siyang lumiko papunta sa second floor. Ngunit kahit wala na siya roon, hindi pa rin ako makakilos. Parang may mabigat na bagay na dumagan sa aking dibdib. Ang lapit niya lang sa akin. Ilang hakbang lang ang pagitan namin kanina. Pero pakiramdam ko, napakalayo niya. Parang kahit habulin ko pa siya nang buong buhay ko, hindi ko na rin siya maaabutan. Sabagay, kasalanan ko rin naman. Hindi ako naging mabait sa kanya noon. Hindi ko siya pinrotektahan noong panahon na kailangan niya ng kakampi. Mas pinili kong pairalin ang pride ko kaysa unawain siya. At siguro, hanggang ngayon, sariwa pa rin sa alaala ni Devi ang lahat ng sakit na ipinatikim ko sa kanya. Kaya siguro ganito siya kalamig. Kaya siguro sa tuwing titingin siya sa akin, parang wala na siyang nakikitang kahit katiting na kabutihan sa pagkatao ko. "Kuya
DEVI POV Pagdating ko sa bahay nila Mommy, agad kong napansin ang isang pamilyar na pigura sa may gate. Si Mommy. Nakatayo siya sa harap ng gate na parang may hinihintay. At nang makita niya ako, kitang-kita ko ang tuwa sa kanyang mukha. “Anak! Devi!” wika niya. Kaagad niya akong sinalubong. “Diyos ko, saan ka ba galing?” tanong niya sa akin habang bakas ang pag-aalala sa boses niya. "Diyan lang po kina Sarah, Mom,” sagot ko. “Ah, kay Teacher Sarah? Iyung dati mong kaklase?” tanong niya sa akin. Kaagad naman akong tumango “Opo, siya nga po.” sagot ko. Pagkatapos noon, pasimple kong pinunasan ang pawis sa aking noo. “Naku, pawis na pawis ka na. Kumain ka na ba? Halika, ipaghahain kita.” Kaagad akong tumango. “Okay na po ako. Kumain na ako kina Sarah. Tsaka gusto ko po sanang magpahinga muna.” seryoso kong wika. Agad kong nakita ang bahagyang pagkalungkot sa kanyang mga mata. Na parang gusto pa sana niyang makasama ako pero hindi niya lang maisatinig. Alam k
DEVI POV “Uy, grabe ka naman kay Congressman Imperial. Ang harsh ng sinabi mo sa kanya kanina ha? Buti na lang mabait at hindi ka pinatulan.” may halong pagtataka at panunukso sa tinig ni Sarah habang nakatingin siya sa akin. Kakaalis lang ni Winston ilang minuto ang nakakalipas. Kahit anong pilit niya, hindi niya ako napasama sa pag-uwi niya sa bahay nila. At sa totoo lang, wala naman akong balak na sumunod sa kanya. Mas gusto ko pang manatili rito sa bahay ni Sarah. Tahimik. Presko. Walang mabibigat na alaala. Hindi pa naman magsisimula ang birthday party celebration ni Mommy kaya wala rin akong nakikitang dahilan para magmadali akong umuwi. Napangiti ako at sumandal sa kahoy na sandalan ng upuan dito sa kanilang shade house. Ang mainit na simoy ng hangin ay nararamdaman na ng aking balat. “Harsh ba? Sinabi ko lang naman kung ano ang laman ng isip ko. Isa pa, parang ang sarap ng ambience dito sa bahay ninyo. Ewan ko ba, pero ramdam na ramdam ko iyong province vibes.” n
DEVI POV Ang bahay ni Sarah ay isang tipikal na bahay sa probinsiya. May malawak itong bakuran at sa harapan ay nakatayo ang isang maliit na shade house na yari sa pawid at kawayan. Iminungkahi kong doon na lamang kami umupo at kumain ng agahan na agad naman niya akong pinagbigyan. Habang nagkukuwentuhan kami, hindi ko maiwasang mapatingin sa mga anak niya na naglalaro sa bakuran. "Grabe, ang lalaki na pala ng mga anak mo, Sarah!" mangha kong sambit. Ang panganay niya ay sampung taong gulang na samantalang lima naman ang bunso. Napangiti siya. "Awa ng Diyos, nabiyayaan kami ng tatlo. At tama na iyon. Sa hirap ng buhay ngayon, ayoko na silang sundan." Napangiti rin ako sa sagot niya. "Eh ikaw? Nag-asawa ka na ba?" tanong niya. "Grabe, simula nang umalis ka rito, nawalan talaga kami ng balita tungkol sa iyo." Napailing ako. "Wala eh. Wala pa akong asawa at wala rin akong balak mag-asawa." kaswal kong sagot. Nakita ko naman ang pagkagulat sa mga mata niya habang nakat
Hindi mapigilan ni Venus na mapakagat labi nang marealized niya ang ginawa niya sa bago niyang alaga. Hindi niya talaga nakontrol ang inis niya at talagang nasabunutan niya ito kaya ang ending, halos umusok ang ilong nito sa galit sa kanya.Sabagay, sino ba namang amo ang matutuwa kung sasabunutan
JANNA “Darren, ano ang ginagawa mo?” galit niyang sigaw dito. Pilit nitong hinuhuli ang labi niya pero patuloy din siya pag-iwas dito. Nakadagan ito sa kanya habang pilit niya naman itong tinutulak. “Ako ang mahal mo, Janna! Nakalimutan mo na ba? Palagi natin itong ginagawa noon at alam kong mag
VENUS “ANAK ang aga mo yatang gumising ah? May lakad ka ba?” nagtatakang tanong ng Nanay niya nang madatnan siya nito sa kusina na nagkakape habang sinasabayan niya ng pagkain ng pandesal. Sabado ngayun at balak niyang lumabas para maghanap ng trabaho. Hindi nga siya susuko diba? Lahat gagawin niy
DARREN Nag-aagaw na ang liwanag at dilim pero nandito pa rin siya sa may dalampasigan. Nakatitig sa papalubog na araw habang ramdam niya ang matinding lungkot sa puso niya. Marami siyang mga pagkakamaling nagawa sa buhay at kahit siguro ang kamatayan ay ayaw siyang tangapin. Hindi niya tuloy ma







