LOGIN“ คุณเป็นใคร? ” “ เมื่อกี้คุณพูดว่าอะไรนะคะ! ” เธอได้ยินทุกคำพูดของเขาแต่คำถามก็หลุดออกจากปากโดยอัตโนมัติ เธอมองหน้าเขาเขม็งอย่างไม่เชื่อหูของตัวเอง สายตาของเขาที่มองเธอก็ราวกับคนแปลกหน้า “ ผมถามว่าคุณเป็นใคร? หรือเป็นพยาบาลพิเศษที่ครอบครัวของผมจ้างมาดูแล? ” “ คะคุณธีร์จำดาไม่ได้เหรอคะ ” เธออ้าปากค้าง นัยน์ตาเบิกกว้างขณะมองหน้าเขาอย่างไม่เชื่อหูของตัวเอง หัวใจดวงน้อยของเธอกระตุกวูบสั่นไหว ความรู้สึกเหมือนเมื่อคืนกลับมาอีกระลอก ความกลัวและความวิตกกังวลเริ่มเข้ามาเกาะกุมหัวใจเธออีกครั้ง เธอรู้สึกเหมือนจะหมดแรงก่อนจะค่อยๆเดินเข้าไปใกล้ๆเขา “ ผม.. รู้สึกคุ้นหน้าคุณมากแต่ก็คิดไม่ออก ยิ่งพยายามจะนึกอะไรก็รู้สึกปวดหัว ” “ เอ่อ..ดาเป็นแฟนคุณค่ะและเราก็กำลังจะแต่งงานกัน คุณลองค่อยๆนึกดูสิคะ หรือตอนรถชนหัวสมองคุณจะได้รับการกระทบกระเทือนจนความทรงจำคุณหายไป.. ” “ แฟน? กำลังจะแต่งาน? ทำไมผมถึงนึกไม่ออกเลยนะ ” เขาพูดออกมาเบาๆก่อนจะยกมือขึ้นกุมขมับเหมือนพยายามใช้ความคิดอย่างหนัก แต่ยิ่งคิดเขาก็ยิ่งปวดหัว เหงื่อเม็ดเล็กๆเริ่มซึมออก
“ อืม..ถ้าเรียบร้อยแล้วเดี๋ยวม๊ากับป๊าจะเข้าไปคุยกับพ่อแม่ของหนูดาให้เป็นเรื่องเป็นราว แล้วท้องกี่เดือนแล้วล่ะ ทำไมวันนี้ไม่พามาด้วยกัน เอ่อ..จริงสิวันพรุ่งนี้พาหนูดาเข้ามาที่บ้านนะ ม๊าจะคุยด้วยหน่อย ท้องแรกนี่ต้องระมัดระวังมากๆ นะ แล้วพาน้องไปหาหมอมาหรือยัง ” “ หมอบอกว่า 4 สัปดาห์แล้วครับ เดี๋ยวพรุ่งนี้ผมจะพาเมลดาเข้ามาหาม๊าก็แล้วกันนะครับ ” ธีร์วัฒน์อมยิ้มขำกับท่าทางของแม่ที่ดูแตกต่างกับตอนแรกลิบลับแต่ยังดูงอนๆเขาอยู่เหมือนกัน ขณะที่ถามเรื่องนั้นเรื่องนี้กับเขาไม่หยุดก่อนจะวนกลับมาถามเรื่องลูก เขาหันมามองหน้าพี่ธันที่กำลังยิ้มให้ ดีที่ครอบครัวเขาไม่เหมือนครอบครัวอื่น พ่อกับแม่เขาไม่ใช่คนหัวโบราณออกจะหัวสมัยใหม่ด้วยกันทั้งคู่เลยคุยกันได้เกือบทุกเรื่อง สองหนุ่มมองหน้าสบสายตากันครู่หนึ่งก่อนจะถอนหายใจอออกมาเบาๆขณะนั่งคุยกันที่เฉลียงหลังบ้าน ธีร์วัฒน์หยิบบุหรี่ออกมาจุดสูบ สายตาหรี่ลงเล็กน้อยขณะพ่นควันบุหรี่ออกมา เขาไม่ค่อยได้สูบบุหรี่มาสักพักหนึ่งแล้วตั้งแต่รู้ว่าดาท้อง “ เอ่อ..ม๊ากับป๊าคุยง่ายกว่าที่คิด แต่ผมดูแล้วม๊าก็ดูงอนๆ
“ อื้ออ.. คุณธีร์เบาๆ ” “ อืมม.. ผมจะทำเบาๆ ” ปากผมพูดบอกเธออย่างนั้น แต่ร่องของเธอมันทั้งตอดทั้งรัดแน่นจนผมอดใจที่จะขยับสะโพกแรงๆไม่ไหว ก่อนจะเร่งจังหวะซอยเข้าออกเร็วขึ้นเรื่อยๆ “ อ๊าา..อื้อออ แรงไปค่ะ ” “ อา.. พร้อมกันนะดา ผมใกล้จะเสร็จแล้ว ” เสียงเคาะประตูดังขึ้น 3-4 ครั้งพร้อมกับเสียงโทรศัพท์ที่ดังขึ้นเรื่อยๆ ธีร์วัฒน์ชะงักไปเล็กน้อยพร้อมกับสบถออกมาอย่างหงุดหงิด ก่อนจะเร่งขยับสะโพกเร็วขึ้น “ คะคุณธีร์ อ๊าา ” “ อ้า.. อืมม.. จะแตกแล้ว ” เขาครางออกมาเสียงดังพร้อมกับท่อนเอ็นที่เกร็งกระตุกถี่พร้อมกับน้ำรักที่พุ่งออกมา ร่างบางกระตุกเกร็งพร้อมกับเล็บที่จิกลงบนกลางหลังเขา ขณะที่ปลายเท้าของเธอยังเกี่ยวกวักรอบเอวของเขาเอาไว้แน่นพร้อมกับเสียงหายใจหอบกระเส่า ธีร์ฒน์ขยับตัวออกมาจากตัวเธอก่อนจะเดินไปรับโทรศัพท์ที่วางอยู่บนโต๊ะ “ ว่าไง ” ธัร์วัฒน์พูดด้วยน้ำเสียงหอบหนักๆ กรอกเข้าไปในสาย “ เอ่อ..ผมเอาเอกสารงานมาให้คุณธีร์ครับ เอ่อ..เสียงคุณธีร์ทำไมเป็นอย่างนั้นครับ ”
“ ไม่แน่นอนครับ อาจจะพรุ่งนี้หรืออาจจะนานกว่านั้นขึ้นอยู่กับสภาพร่างกายของคนเจ็บด้วย ไม่มีอะไรแล้วหมอขอตัวก่อนนะครับ เอ่อ..มีอะไรเรียกพยาบาลได้เลยนะครับ” “ ขอบคุณหมอมากๆนะคะ ” คุณเพ็ญศรีพูดพร้อมรอยยิ้มบนใบหน้าที่บ่งบอกความโล่งอกอย่างเห็นได้ชัด “ เอ่อ..คุณแม่คะ เดี๋ยวดาจะอยู่ดูแลคุณธีร์เองค่ะ ” “ หนูกำลังท้องอยู่ด้วย เดี๋ยวม๊าเฝ้าธีร์เองดีกว่านะ ” “ ไม่เป็นไรค่ะ คุณแม่กับคุณพ่อไปพักเถอะนะคะ ให้ดาอยู่เฝ้าคุณธีร์เถอะค่ะ ดาอยากอยู่กับเค้า ถ้าคุณธีร์ฟื้นแล้วดาจะรีบโทรบอกนะคะ ” เมลดาพูดยืนยันน้ำเสียงหนักแน่นขณะสบสายตาผู้สูงวัยทั้งคู่ก่อนจะหันไปมองหน้าพี่ชายของเขาที่ยืนอยู่ข้างๆเธอ “ ม๊าครับเอาตามที่น้องดาพูดก็แล้วกัน ม๊ากับป๊ากลับไปพักผ่อนที่บ้านก่อนเถอะครับ ม๊าเป็นโรคความดันสูงด้วยถ้าพักผ่อนไม่เพียงพอเดี๋ยวจะล้มป่วยไปอีกคน เดี๋ยวผมอยู่เป็นเพื่อนน้องดาเอง ” ธันวาหันมามองหน้าพ่อกับแม่ของเขา คุณหญิงเพ็ญศรีถอนหายใจพลางพยักหน้าตอบลูกชายคนโต เธอหันมาสบสายตากับเมลดา รอยยิ้มปรากฎขึ้นบนใบหน้าของหญิงสูงวัยแววตาแฝงประกายอ่อนโยนขณะมองสบสายต
“ มีเอกสารที่ต้องเซนต์อีกหลายฉบับค่ะ พรุ่งนี้มีประชุมตอนเช้านะคะ แล้วมีประชุมกับบริษัทเรื่องสินค้านำเข้าค่ะ แล้วก็เอ่อ.. ” ธีร์วัฒน์ยกมือขึ้นเป็นเชิงห้ามให้เธอหยุดพูด “ เดี๋ยวคุณแนบตารางงานและเอกสารทุกอย่างมาให้ผมทั้งหมดก็แล้วกันครับ ผมมีธุระจะกลับก่อน ” “ ได้ค่ะ เดี๋ยวดิฉันจัดการเอกสารเรียบร้อยแล้วจะให้คุณเอกชัยเอาไปให้ที่คอนโดของคุณธีร์นะคะ ” “ โอเค ขอบคุณครับ ” ธีร์วัฒน์เดินออกมาจากโต๊ะ ใจเขาตอนนี้จดจ่ออยู่ที่เรื่องของเธอ ฝ่ามือใหญ่ล้วงโทรศัพท์ออกมาก่อนจะกดโททรศัพท์หาเธอ “ ฮัลโหล คุณธีร์ว่าไงคะ ” “ เดี๋ยวผมจะกลับคอนโดแล้ว คุณอยากได้อะไรไหมเดี๋ยวผมซื้อไปให้ ” “ เอ่อ..ไม่ค่ะ ของในตู้เย็นคุณซื้อของมาไว้เต็มไปหมด ไม่ต้องซื้ออะไรมาแล้วนะคะ แล้วคุณธีร์ไม่ทำงานเหรอคะ เพิ่งจะบ่ายโมงกว่าๆเอง ” “ อ้อ..เดี๋ยวผมให้ลูกน้องเอาเอกสารไปให้ที่คอนโด มีแค่เซนต์เอกสารแค่นั้นเอง ผมจะได้อยู่กับคุณด้วย ดีไหมครับ ” “ โอเคค่ะ ขับรถดีๆนะคะ ” เมลดายิ้มออกมาอย่างดีใจเมื่อได้ยินคำพูดของเขา
“ หา!! แฟนแกท้อง! ” ธันวาพูดออกมาเสียงดังราวกับเสียงตะโกน นัยน์ตาเรียวเบิกกว้างขณะมองหน้าธีร์วัฒน์เขม็ง “ ใช่.. หมอบอกอายุครรภ์ราวๆ 4 สัปดาห์ พี่ช่วยผมคิดหน่อยสิว่าจะบอกป๊ากับม๊ายังไงดี บอกตรงๆไปเลยดีไหม? เดี๋ยวทางพ่อแม่ดาผมจะเข้าไปคุยกับพวกท่านวันเสาร์นี้ ” “ ทำไมน้ำเชื้อแกแรงจังวะ คบกันไม่นานท้องละ ฉันคบกับแพทมา 3 ปีกว่า ไม่เห็นเป็นแบบคู่แกเลย ” “ เอ่อ.. มันเป็นเพราะผมเอง.. ตอนมีอะไรกันผมไม่ได้ใส่ถุงยางแถมหลั่งในทุกครั้งด้วย พูดจริงๆ ผมก็ตั้งใจให้เป็นแบบนั้นอยู่แล้ว ผมจริงจังยังไงมันก็พร้อมทุกอย่างแล้วผมก็เลยไม่ได้คิดมากเท่าไหร่ ” “ ธีร์แกนี่มัน.. ฉันไม่รู่จะด่าแกยังไงดี ไม่รู้เหมือนกันว่ะ! แกไปคุยกับป๊ากับม๊าเองเหอะ ” “ พรุ่งนี้ผมจะเข้าไปที่บ้านก็แล้วกัน ” “ ม๊าสวดแกยับแน่ๆ เตรียมตัวเตรียมใจไว้ให้ดีเถอะ.. เอ่อ..แล้วทางพ่อแม่ของผู้หญิง คบลูกเขาได้ไม่เท่าไหร่ทำลูกสาวเขาท้องก่อนแต่งอีก พ่อแม่ที่ไหนก็คงรับไม่ได้หรอกว่ะ แกคิดไว้แล้วหรือยังว่าจะทำยังไง? ” “ หึ..บ่นเหมือนลุงแก่ๆ.. ผมก็คิดว่าจะคุ
“ อื้อ.. เมื่อยจัง.. แถมปวดเนื้อปวดตัวด้วย ” เมลดาบ่นพึมพำขณะที่เปลือกตายังคงปิดสนิท ทั้งๆที่เธออยากจะนอนต่อแต่ร่างกายของเธอกลับตื่นขึ้นด้วยความเคยชินเหมือนทุกเช้า เธอขยับตัวด้วยความอึดอัดรู้สึกเหมือนมีอะไรทับร่างของเธออยู่ ฝ่ามือเล็กพยายามดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุมตัว แต่ดึงเท่าไหร่ก็เหมื
ปลายนิ้วที่ลากผ่านไปตามร่างกายขณะนั่งอยู่ในอ่างอาบน้ำกับเขามันทำให้เธอรู้สึกวาบหวิว ใจเต้นตึกตักอยู่ตลอดเวลาทั้งยังรู้สึกดีมากเวลาที่ฝ่ามือและปลายนิ้วเคลื่อนที่สัมผัสไปทั่วราวกับรู้จักร่างกายทุกตารางนิ้วของเธอดี เขาสัมผัสเธอย่างช้าๆทว่านุ่มนวล บีบคลึงสัมผัสหน้าอกอวบอิ่มนุ่มนิ่มของเธอราวกับกลัวว่
เมลดาลุกขึ้นยืนขณะที่ฝ่ามือเล็กก็ค่อยๆดึงแขนเขาให้ลุกขึ้นตาม ก่อนจะพากันเดินกลับเข้าไปในสตูดิโอ เมลดาเดินหายเข้าไปในห้องพัก เธอมองดูกล่องสี่เหลี่ยมสีน้ำเงินเข้มบนโต๊ะหัวเตียงสักครู่ ก่อนจะถอดแหวนออกจากนิ้วใส่เก็บไว้ในกล่อง และหยิบกล่องใส่แหวนและกล่องอีกใบใส่เก็บไว้ในลิ้นชักในโต๊ะ ฝ่ามือเล็กหยิ
เธอเดินออกมาหยุดยืนมองดูธีร์วัฒน์ที่ด้านหน้าสตูดิโอมาสักพักแล้วแต่ก็ยังไม่เห็นวี่แววของเขา ก่อนจะตัดสินใจเดินลงไปนั่งเล่นที่ริมทะเล เธอยกนิ้วมือขึ้นมามองดูด้วยความงุนงงสงสัยและครุ่นคิดไปต่างๆนานา ..เขาให้แหวนเธอทำไมนะ.. ซื้อให้เฉยๆ? ของขวัญในโอกาสพิเศษก็ไม่น่าจะใช่ หรือเขาจะขอเธอแต่งงาน?







