로그인หลังจากอยู่กรุงเทพมาอาทิตย์กว่าๆ และรอเขาเคลียร์งานที่บริษัทจนเสร็จแล้ว ตอนนี้เธอก็กลับมาหัวหินอีกครั้ง เมลดานั่งมองทะเลเงียบๆ ก่อนจะหันหน้ากลับมามองผู้ชายที่นอนเล่นอยู่ใกล้ๆ ร่างสูงโปร่งนอนบนผ้าเนื้อหนานุ่มที่ปูทับลงบนหาดทรายละเอียด ใบหน้าเขาเรียบเฉยขณะหลับตานอนนิ่งๆ เธอมองสำรวจดูใบหน้าราวกับรูปปั้นของเขาขณะที่แสงแดดอ่อนๆยามเย็นส่องกระทบ ไล่สายตาลงมาตามเปลือกตา ขนตาเป็นแพ จมูกโด่งเป็นสันและริมฝีปากบางได้รูปของเขา เธอถอนหายใจออกมาก่อนจะล้มตัวลงนอนข้างๆเขา ร่างบางซุกตัวแนบเข้ากับลำตัวของเขา “ เป็นอะไรช่วงนี้คุณดูเงียบๆนะ ” “ ไม่มีอะไรค่ะ ดาแค่มีเรื่องอะไรคิดนิดหน่อย ” “ อืม.. นอนฟังเสียงคลื่นแบบนี้แล้วมันรู้สึกดีจัง ” “ ค่ะ.. ทำให้หัวสมองปลอดโปร่งขึ้นด้วย คุณจะนอนนิ่งๆได้ไหมคะอย่าเพิ่งทำมู้ดดีๆพังจะได้ไหม เฮ้ออ.. คุณธีร์คะมือของคุณมันเข้ามาใต้กระโปรงดาตั้งแต่เมื่อกี้แล้ว ยะหยุดก่อนได้ไหมคะ อื้ออ..” เมลดานอนเกร็งตัวนิ่งเมื่อฝ่ามือใหญ่ของเขาสัมผัสเข้าไปลูบคลำเนินเนื้ออวบอูมที่อยู่ภายใต้ปราการตัวจิ๋วของเธอ แทนที่เขาจ
“ อืม.. แต่ผมเพิ่งคบกับดาได้ไม่นานเอง คงต้องอีกสักพักใหญ่ๆ ผมอยากให้พี่ธันกับพี่แพทแต่งงานกันก่อนนะ ถึงถามอยู่นี่ไงว่าเมื่อไหร่พวกพี่จะแต่งงานกันสักที จะแต่งตัดหน้าก็เกร็งใจพวกพี่นะ ฮ่าๆ ” “ เอ่อ.. ก็กำลังคุยกับแพทอยู่เหมือนกัน กำลังให้ทางนั้นดูฤกษ์อยู่คิดว่าคงจะสิ้นปีนี้นะ รอเรือนหอสร้างเสร็จให้เรียบร้อยก่อนด้วย ม๊ากับป๊าก็เร่งแล้วเหมือนกัน ” “ ผมก็กะจะหาทำเลดีๆที่หัวหินทำเรือนหอเหมือนกัน ” “ อืม.. ฉันไม่คิดเลยว่าแกจะอยากแต่งงานขนาดนี้เหมือนกัน คนนี้รักมากล่ะสิ ” “ ใช่..รักมาก แล้วก็เป็นคนที่ใช่สำหรับผมที่สุดแล้ว ผมก็ไม่คิดเหมือนกันว่ามันจะเป็นแบบนี้ หึ..ความรักมันก็แปลกดีนะพี่ บทจะมาก็ปุบปับไม่ทันตั้งตัว ..พอรู้ตัวก็หลงรักเธอไปซะแล้ว ” ธีร์วัฒน์กระตุกยิ้มที่มุมปากก่อนจะหันไปมองหน้าพี่ชายของเขา พวกเขายืนคุยกันอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะเดินกลับเข้ามาในห้องนั่งเล่น สักพักใหญ่ๆธีร์วัฒน์ถึงพาเมลดาออกมาจากบ้านของเขา พวกเขายืนมองดูรถยนต์ของธีร์วัฒน์ขับออกไปจากบ้าน คุณหญิงเพ็ญศรีก็หันมาพูดกับลูกชายคนโต “ ม๊าคิดยังไงบ้างกับแฟนธี
“ ดา..แกไม่ต้องคิดมากเรื่องมันแล้วนะ ต่อจากนี้มันคงไม่ได้มายุ่งวุ่นวายกับแกอีก แต่พวกฉันก็สงสัยจริงๆว่าเกิดอะไรขึ้นกับไอ้เลวนั่นเหมือนกัน แต่แม่งช่างเถอะ.. เปลี่ยนไปคุยเรื่องอื่นดีกว่าเนอะ ” ฝ้ายพูดขึ้นสมทบกับมิ้น ก่อนจะหันมามองหน้าเธอ “ เอ่อ.. คุยเรื่องอื่นเถอะ ฉันไม่ได้สนใจเรื่องนั้นแล้วเหมือนกัน ” เมลดาพูดตอบเพื่อนๆของเธอ ถึงจะบอกว่าเธอไม่สนใจแต่ตอนนี้ในสมองของเธอก็เอาแต่ครุ่นคิดเกี่ยวกับเรื่องที่พวกเพื่อนเธอเล่าให้ฟัง ‘… โรงพยาบาลบ้า? ..คุณไปทำอะไรเขาหรือเปล่านะธีร์วัฒน์ ที่เขาบอกว่าจะจัดการให้เหมือนที่มันทำกับเธอคงจะเป็นอย่างที่เพื่อนของเธอเล่าให้ฟัง บางครั้งเธอก็คิดว่าเขาเป็นคนน่ากลัวเหมือนกันในยามที่เขาโกรธ..’ เมลดามองดูเวลาในหน้าจอโทรศัพท์ขณะยืนรอเขามารับที่ด้านหน้าของร้าน ขณะที่พวกเพื่อนๆของเธอได้แยกย้ายไปเดินเที่ยวห้างที่อยู่บริเวณใกล้ๆร้านต่อ เมลดาไม่ได้ไปด้วยเพราะตอนเย็นเธอมีนัดทานข้าวกับครอบครัวของธีร์วัฒน์ วันนี้เธอรู้สึกเป็นวันที่ดีมากสำหรับเธอ ทั้งเจอครอบคัรวและเพื่อนๆ ตอนนี้ไม่อยากให้เรื่องนั้นกลับมากวนใจเธออีก สายตามองดูรถยนต์ของ
เมลดาเงยหน้าขึ้นมามองดูเขา ก่อนจะพยักหน้าน้อยๆตอบผู้ชายเอาแต่ใจที่กำลังมองเธอด้วยแววตาที่เปล่งประกายด้วยแรงปรารถนา รอยยิ้มกระตุกขึ้นที่ริมฝีปากก่อนที่ฝ่ามือใหญ่จะดันตัวเธอลงมานอนข้างล่างบนโซฟา ‘..นอกจากเรื่องนิสัย ความชอบและทัศนคติที่แตกต่างกันบ้างแต่ก็เข้ากันได้ดีแล้ว เรื่องเซ็กซ์นี่ก็เป็นอีกเรื่องที่ผมให้เธอคะแนนเต็มเลย..’ ธีร์วัฒน์คิดในใจขณะมองดูใบหน้าที่หลับตาพริ้มของร่างเล็กที่นอนครางหอบกระเส่าอยู่ใต้ร่างเขา เมลดานั่งกระสับกระส่ายเล็กน้อยเมื่อรถยนต์กำลังเลี้ยวเข้าไปในบริเวณบ้านของเธอ เธอทั้งรู้สึกตื่นเต้นและรู้สึกหวั่นใจอยู่บ้างเล็กน้อย ไม่รู้ว่าปฏิกิริยาของพวกท่านเวลาที่เจอเขาจะเป็นยังไงบ้าง เมื่อวานเธอโทรมาบอกพ่อแม่ไว้ว่าวันนี้เธอจะพาแฟนมาแนะนำให้พวกท่านรู้จัก เธอชำเลืองมองดูท่าทางอารมณ์ดีของธีร์วัฒน์ ชายหนุ่มไม่ได้ดูตื่นเต้นแถมท่าทียังดูสบายๆแตกต่างกับเธอนัก หลังจากรถยนต์จอดสนิทภายในบ้าน เขาลงไปเปิดที่เก็บของท้ายรถหยิบพวกของฝากที่เขาและเธอไปช่วยกันเลือกซื้อด้วยกันเมื่อวาน ธีร์วัฒน์ยืนมองดูบ้านชั้นเดียวสีขาวขนาดใหญ่ที่รอบๆบริเวณบ้านมีสวน
“ โอเคค่ะ ” “ คุณธีร์คะ งั้นพรุ่งนี้เช้าดาจะเข้าไปหาพ่อกับแม่ที่บ้านก่อนนะคะ แล้วตอนบ่ายดามีนัดกับเพื่อนๆนิดหน่อยค่ะ” “ อืม.. งั้นพรุ่งนี้เช้าผมเข้าไปหาพ่อแม่พร้อมคุณด้วยก็แล้วกันนะ ” “ โอเคค่ะ งั้นดาขอเอาเสื้อผ้ากับของใช้ไปจัดเก็บก่อนนะคะ” ธีร์วัฒน์พยักหน้าตอบเธอ ก่อนจะเดินออกไปจากห้องนอน ปล่อยให้เธอจัดเก็บพวกเสื้อผ้าและของใช้ในกระเป๋าเดินทางทั้งของเธอและของเขา เขาเดินตรงไปที่โต๊ะมุมห้องที่มีเครื่องเล่นแผ่นเสียงวางอยู่ เขาหยิบแผ่นเสียงเพลงแจ๊สที่อยากฟังออกมาจากเชลฟ์และดึงแผ่นเสียงออกมาจากปกค่อยๆวางลงบนเทิร์นเทเบิลและวางเข็มลงแทร็คที่อยากฟังและเดินกลับมาหย่อนตัวนั่งลงโซฟาอย่างสบายใจ เขานั่งฟังเพลงไปเรื่อยๆก่อนจะลุกขึ้นเดินไปที่เครื่องชงกาแฟที่มุมเคาน์เตอร์ครัว ร่างสูงโปร่งชะงักเล็กน้อยเมื่อเมลดาเดินมาหยุดยืนอยู่ใกล้ๆตัวเขา “ คุณดื่มอะไรไหม กาแฟ? ..ในตู้เย็นมีพวกน้ำอัดลมกับน้ำผลไม้นะ ” “ ขอลาเต้สักแก้วก็ได้ค่ะ ” “ ได้ครับ..” เมลดายืนยิ้มมองดูเขาชงกาแฟจนเสร็จ ฝ่ามือเล็กหยิบแก้วกาแฟ
“ พอบอกว่าเป็นความลับ ดาชักจะอยากรู้แล้วสิคะ ” “ เดี๋ยววันงานคุณก็รู้เองครับ ” ธีร์วัฒน์พูดพลางชะโงกหน้ามายิ้มให้เธอและขยับตัวกลับไปนั่งท่าเดิม “ คุณธีร์อยากได้กาแฟหรือเครื่องดื่มอะไรไหมคะ เดี๋ยวดาไปเอาให้ ” “ ผมขอน้ำดื่มเย็นๆสักแก้วก็พอ เอ่อ.. คุณมานี่สิ ” เมลดาลุกขึ้นยืนและเดินเข้าไปใกล้ๆเขา ฝ่ามือใหญ่ดึงรั้งตัวเธอลงมานั่งลงบนหน้าตักของเขา ก่อนจะก้มใบหน้าซบลงบนหน้าอกของเธอ เขาสูดดมกลิ่นกายหอมๆ จากร่างบางเข้าไปฟอดใหญ่และถอนหายใจออกมาเบาๆ “ อืม.. รู้สึกดีจัง ผมชอบเวลาที่อยู่กับคุณ บรรยากาศรอบๆตัวคุณมันทำให้ผมรู้สึกผ่อนคลายอย่างแปลกประหลาด ” “ ดาก็ชอบเวลาที่อยู่กับคุณที่สุด รู้ไหมคะว่าคำพูดหวานๆของคุณมันทำให้ดามีความสุขมากๆเลย ” “ ผมมันพวกโรแมนติกเข้าสายเลือด แล้วก็คงรักษาไม่หาย ฮ่าๆ ที่จริงผมไม่เคยพูดแบบนี้กับใครนะดา คุณเป็นคนแรกที่ทำให้ผมรู้สึกอย่างนั้นจริงๆ ” “ ผมรักคุณขนาดนี้ คุณไม่อยากให้รางวัลผมหน่อยเหรอ ” “ ดาก็รักคุณมากนะคะ คุณเป็นครั้งแรกของดาทุกอย่างเลย ทั้
ธีร์วัฒน์ปิดประตูห้องขณะที่ใบหน้าก็ก้มลงมองร่างบางที่ค่อยๆคลายตัวออกจากอ้อมกอดของเขา เขารู้ว่าเธอจะต้องสงสัยและอยากถามรายละเอียดเรื่องที่เพิ่งเกิดขึ้นเมื่อกี้จากเขาแน่นอน ชายหนุ่มถอนหายใจออกมาเบาๆ การที่ต้องคาดเดาความรู้สึกของเธอ มันทำให้เขารู้สึกหวั่นใจอ
ธีร์วัฒน์เดินเข้ามาจับมือของเธอไว้ ก่อนจะดึงมือเธอออกมาจากผ้าสีขาวที่คลุมเฟรมผ้าใบไว้ “ เอมี่ ผมจะทำงาน คุณช่วยออกไปก่อนจะได้ไหม ” “ เอมี่มาตั้งไกลจากกรุงเทพเพื่อมาหาธีร์นะ ขอนั่งดูธีร์ทำงานด้วยจะได้ไหมคะ ” “ ไม่ได้ครับ มันเสียสมาธิ เอมี่ผมจะไม่พูดซ้ำหลายๆรอบแล้วนะ ”
“ เอสเพรสโซ่ร้อนกับเค้กชาเขียวครับ ” “ รอสักครู่นะคะ ” “ เดี๋ยว.. ตอนเอากาแฟกับเค้กมาเสิร์ฟผมขอให้คุณเป็นคนเอามาให้ได้ไหมครับ ” “ เอ่อ.. ได้ค่ะ ” เมลดามองหน้าเขาเล็กน้อย ก่อนจะเดินไปที่เค้าเตอร์กาแฟเพื่อยื่นออเดอร์ให้กับเจน เธอยืนรอสักครู่ขณะที่
“ คุณหลับตาก่อนสิ เวลาคุณจ้องดารู้สึกเขินๆ ” ธีร์วัฒน์หลับตาลงอย่างว่าง่าย ริมฝีปากบางจูบลงบนแก้มของเขา และเลื่อนมากดริมฝีปากของเธอลงบนริมฝีปากเขา ปลายลิ้นเล็กค่อยๆสอดเข้าไปในโพรงปากของเขา กลายเป็นลิ้นของเขาขยับเข้าดุดดันกับลิ้นเล็กของเธอแทน ทั้งเธอและเขาต่างแลกจูบกันไปมาสักพัก ก่อนที่เ







