LOGINบ้านณวดีและยิ้มออกมาได้อีกครั้ง "แล้วคุณหมอซีแอลล่ะครับ คิดเห็นยังไงบ้างกับโครงการนี้ของคุณภรรยา" นักข่าวยื่นไมค์ไปสัมภาษณ์ทางซีแอลต่อทันที "จริง ๆ ผมต้องขอบคุณภรรยาของผมนะครับ ที่ชวนผมทำแต่สิ่งดี ๆ เพื่อสังคม" ซีแอลเอ่ยชมภรรยาของเขา ต่อหน้าทุกคนและต่อหน้ากล้องทุกตัวตรงหน้า "ถ้าไม่ได้เขา ชีวิตของ
(มีภาพประกอบ)ณ เรือนไม้ณวดี "แม่คะ หนูทำบ้านใหม่ให้แล้วนะ...ตอนนี้มีคนมาอยู่เป็นเพื่อนแม่เยอะเลยนะ" ปลายฝนจุดธูปบอกกล่าวคุณณวดี เจ้าของบ้านหลังนี้ โดยที่เธอยกให้คุณณวดีเป็นแม่ของเธอด้วยอีกคน ถึงแม้ว่าทั้งสองคนจะไม่เคยเจอกันในตอนที่มีชีวิต แต่ทุกสิ่งที่คุณณวดีฝากเอาไว้ และช่วยเหลือของเธอ มันทำให้ป
นอกจากดวงความรักจะรุ่งแล้ว ทางด้านการงานเองก็ไม่แพ้กันเลย เมื่อใบหม่อนได้แต่งงานกับเศรษฐีบ่อน้ำมันคนหนึ่ง ที่สนใจอยากร่วมหุ้นเปิดโรงพยาบาลกับทาง ROMI ซึ่งจะแยกออกไปในแต่ละประเทศเพื่อนบ้าน ซึ่งผลงานความดีความชอบก็ตกเป็นของปลายฝนไปโดยปริยาย ทำเอาทั้งพนักงาน หมอ และพยาบาลก็ต่างเอ็นดูเธอมาก ที่เข้ามาเ
"ยินดีด้วยนะซีแอล" "ขอบคุณนะ คู่นี้ก็ตามมาเร็ว ๆ หน่อยแล้วกันนะ" ซีแอลเอ่ยแซว ๆ ไพลอทกับหญิงสาวข้างกายของเขา "นี่ไม่ต้องห่วงเลยนะ งานแต่งซีแอลอะ ฉันจะกันผู้หญิงทุกคนออก เธอจะได้มีพื้นที่วิ่งไปรับช่อดอกไม้ไง" เพอร์ซุสโน้มใบหน้าเข้าไปกระซิบบอกกับคนของไพลอทอย่างสนิทสนมกันดี "ใกล้มากไปละ!...คนนี้กูห
"It took 5 seconds to fall in love and 2 more to make you mine" (แค่ห้าวินาทีที่ทำให้ฉันตกหลุมรักเธอ และสองวินาทีที่ทำให้เธอเป็นของฉัน) เสียงร้องเพลงที่ไพเราะบวกกับสำเนียงบริติชสุดเซ็กซี่ของเขาทำให้ปลายฝนหันไปมองทางต้นเสียงทันที ร่างสูงยืนดีดกีตาร์ร้องเพลงที่สื่อความหมายถึงเรื่องราวความรักของเขา
(มีภาพประกอบ)...หนึ่งปีต่อมา… "ฮัลโหล ๆ กำลังไปนะ บอกคนไข้ว่ารอแป๊บนึง" ซีแอลเดินคุยโทรศัพท์หน้าเคร่งเครียดในตอนที่เขากระโดดขึ้นคร่อมรถมอเตอร์ไซค์ของปลายฝน ในตอนที่เธอเพิ่งจะบิดมาถึงที่โรงพยาบาล หลังจากที่เธอเพิ่งกลับบ้านไปเยี่ยมแม่กับน้องชายมาหมาด ๆ "มีอะไรรึเปล่า" ปลายฝนหันไปถามอย่างงง ๆ เพราะ
"ไปกรอกข้อมูล ถ่ายรูปติดเอกสารมาให้เรียบร้อย และพรุ่งนี้รีบเอามายื่นให้อาจารย์" "เอ่อ...ขอบคุณค่ะ...ขอบคุณมาก ๆ ค่ะ หนูจะลองส่งขอทุนดูนะคะ" ปลายฝนยกมือที่สั่นเทาไหว้อาจารย์ที่ปรึกษาตรงหน้า ที่อายุไม่น่าจะห่างจากเธอเกินห้าถึงหกปี "อืม... อันนี้เบอร์อาจารย์นะ มีอะไรสงสัยก็ทักมาแล้วกัน" อาจารย์ยื่นนา
"ขอตัวไปอาบน้ำนอนก่อนนะคะ พรุ่งนี้ฉันมีไปทำธุระแต่เช้า" ปลายฝนพูดจบก็รีบเดินตรงเข้าห้องน้ำไปทันที โดยไม่รอให้อีกฝ่ายตอบกลับอะไร "เธอนี่มัน..." ซีแอลจะลุกขึ้นเตรียมจะเดินไปต่อว่า แต่เขาก็ถูกประตูห้องน้ำปิดกระแทกใส่ทันที แก๊ก ๆ ซีแอลพยายามจะเปิดประตูแต่มันก็ถูกล็อกจากข้างในห้อง "เชื่อเขาเลย" เขาสบถ
"แพรไม่อยากอยู่ต่อบนโลกนี้แล้ว" เหมือนแพรพูดและกอดเขาอีกครั้ง "แอลช่วยกอดแพรหน่อยได้ไหม...กอดให้เหมือนกับวันแรกที่เราเคยรักกัน" "กอดแพรอีกสักครั้งได้ไหม" "ตอนนี้แพรต้องการ...แค่กอดจริง ๆ " เหมือนแพรร้องไห้ไปก็ร้องขอไป "ได้" ซีแอลแค่โอบกอดเธอไปแบบหลวม ๆ เท่านั้น ด้วยความสงสาร แต่จู่ ๆ ภาพในหัวขอ
...เหตุการณ์ก่อนหน้า…ภายในห้องตรวจ "แพร...ขอคุยกับหมอแอลตามลำพังนะคะ" เหมือนแพรทำท่าหายใจหอบเหนื่อยและบอกกับหมอและพยาบาลที่รายล้อมอยู่รอบ ๆ เตียงไปด้วยน้ำเสียงที่อ่อนแรง ทางหมอและพยาบาลคนอื่น ๆ ก็หันมองกันเล็กน้อยก่อนจะพากันเดินออกไปจากห้อง "พี่ด้วยค่ะ" เหมือนแพรหันไปบอกกับทางผู้จัดการของเธอด้วย







