INICIAR SESIÓNTinitigan ni Gabriel si Brenda nang may kasamang bahagyang pagtaas ng kaniyang isang kilay. Inayos niya ang kaniyang salamin sa mata bago kinuha ang baso mula sa tray."Salamat, Brenda," maikling tugon ni Gabriel sa kaniyang pormal na tono, ngunit may bahagyang lambot na hindi na niya maitatago matapos ang limang taong pagsasama sa ilalim ng iisang bubong. "Ngunit pakiusap, alisin mo ang pagtawag sa akin ng 'Mr. Sungit' sa harap nina Sir Edison at Ma'am Arah.""Aba, bakit naman?" ganti ni Brenda habang nakahawak sa kaniyang baywang at ngumiti nang nakaloloko. "Eh sa iyon naman talaga ang nababagay sa 'yo! Ilang taon na kitang nakikita rito sa mansyon, pero ni minsan hindi ko pa nakikitang nagulo 'yang kurbata mo o tumawa ka nang malakas. Para kang walking calculator!"Natawa nang malakas si Edison habang pinalilibutan ng kaniyang braso ang balikat ni Arah. "Hayaan mo na, Gabriel. Sanay na kami sa inyong dalawa. At saka, sa totoo lang, kapag wala si Brenda rito sa mansyon, masyadon
Tumingin siya sa di-kalayuan kung saan masayang tumatawa si Arah habang inaalalayan ang anim na taong gulang na si Amihan na magbigay ng mga laruan at libro sa iba pang mga batang nakalinya. Si Leo naman ay nakatayo sa tabi ng kaniyang ina, maingat na iniaabot ang mga kahon ng pagkain sa mga nakakatandang bata.Walang galit, walang pait, at wala ring anumang uri ng galak na naramdaman si Edison sa natanggap na balita tungkol sa pagpanaw ni Kate. Ang natira na lamang sa kaniyang puso ay isang malalim na pagtanggap at respeto sa kapalaran—na ang bawat masamang gawa at matinding kasalanan ay may katapat na pormal at likas na kabayaran sa ilalim ng batas ng tao at ng Maykapal."Salamat sa balita, Gabriel," marahang at tapat na sagot ni Edison. "Asikasuhin mo na mailagay siya sa isang maayos at disenteng libingan. Ayaw kong may maiwang anumang hindi natatapos na usapin, utang, o galit sa mundong ito.""Naiintindihan ko po, Sir Edison. Ako na po ang bahala sa lahat ng papeles at proseso
Lumipas ang limang taon.Sa loob ng kalahating dekada, ang Axion Prime ay mas lalo pang lumago at naging isa sa pinakamalalaking at pinaka-impluwensyal na korporasyon sa buong Asya. Ang mga proyektong dating pangarap lamang ay naging matagumpay na reyalidad, at ang pangalang Avelino ay tuluyan nang umukit ng sariling marka sa mundo ng negosyo. Sa ilalim ng matalinong pamumuno ni Edison, na patuloy na ginagabayan ng husay, sipag, at karunungan ni Gabriel bilang kaniyang Executive Vice President at pinakatapat na kanang kamay, naging simbolo ng tagumpay, katarungan, at mataas na integridad ang buong pamilya at kumpanya.Si Arah naman ay hindi rin nagpahuli sa pagbuo ng sarili niyang legacy. Naging abala siya sa kaniyang itinayong pormal na pundasyon—ang Amihan Hope Foundation—isang advocacy organization na nagbibigay ng libreng pagkain, ligtas na tirahan, kalidad na edukasyon, at legal na proteksyon sa mga batang biktima ng pang-aabuso, pamamaslang, at human trafficking. Ang dusa at
Mabilis na lumipas ang apat na buwan. Sa loob ng Avelino Mansion, ang bawat araw ay napuno ng saya at panibagong pag-asa. Tuluyan nang naghilom ang mga sugat ng nakaraan at napalitan ito ng matatag na samahan ng pamilya.Naging napakalaking tulong ni Brenda sa loob ng mansyon. Dahil sa maayos na sahod at tulong ng pamilya Avelino, matagumpay na nakarekober ang ina ni Brenda sa Antique mula sa operasyon nito. Dahil dalaga pa at walang sariling pamilya, ibinuhos ni Brenda ang kaniyang buong panahon sa pag-aalaga kay Amihan. Ngunit sa kabila nito, may isang taong hindi pa rin lubos na komportable sa kaniyang presencia—si Gabriel.Bilang kanang kamay ni Edison na sanay sa matinding pagiingat at seguridad, inis pa rin si Gabriel kay Brenda. Hindi niya maitago ang pagkairita tuwing nakikita ito, dahil hindi mawala sa isip niya ang ginawa nitong pagkakamali noon at kung paanong napakabilis nitong pinagkatiwalaan nina Arah at Edison para maging pormal na yaya ni Amihan.Ngayong araw, ang
Maliwanag ang sikat ng araw na tumatagos sa malalaking bintana ng Avelino Mansion. Sa loob ng malawak na silid-kainan, nagtitipon ang buong pamilya para sa isang tahimik at masayang almusal—isang eksenang kaytagal na pinangarap ni Arah noong mga panahong balot pa ng pighati ang kaniyang buhay.Sa kabisera ng mahabang mesang gawa sa mamahaling mahogany, nakaupo si Edison habang nagbabasa ng pahayagan at paminsan-minsan ay humihigop ng kaniyang mainit na kape. Sa kaniyang kabilang tabi, nakaupo si Arah na nakatitig sa kaniyang panganay na anak na si Leo habang masayang kumakain ng kaniyang pancakes.Sa hindi kalayuan sa kanilang mesa, nakatayo si Brenda Morales, nakasuot ng malinis at pormal na uniporme ng yaya. Hawak nito ang maliit na bote ng gatas habang maingat na pinapainom ang walong buwang gulang na si Amihan, na payapang nakakarga sa kaniyang mga bisig."Amihan, dahan-dahan lang sa pag-inom..." marahang pabulong ni Brenda sa sanggol, ang kaniyang boses ay puno ng pambihirang
Matapos salubungin ang kanilang dalawang anak at maramdaman ang kakaibang kagalakan sa muling pagkabuo ng kanilang tahanan, pumasok sina Edison at Arah sa study room kasama si Gabriel. Nakakarga pa rin ni Arah si Amihan na ngayon ay payapang nakasandal sa kaniyang dibdib, habang si Leo naman ay nakaupo sa malambot na sofa habang tahimik na naglalaro sa kaniyang maliit na toy car.Tumingin si Edison kay Gabriel na kasalukuyang nag-aayos ng mga folder sa mesa. "Gabriel, kumusta ang lagay ng mga legal papers kay Brenda Morales sa Antique? Nasimulan na ba ng pulisya at ng legal team ang paghahain ng pormal na demanda laban sa kaniya?""Opo, Sir Edison," pormal na sagot ni Gabriel. "Nasa ilalim pa rin siya ng kustodiya ng mga awtoridad sa Antique. Bagaman nakikipagtulungan siya, itutuloy pa rin ng piskalya ang kasong Child Trafficking at Kidnapping laban sa kaniya ayon sa pamantayan ng batas—""Tigilan niyo ang kaso laban kay Brenda."Napahinto si Gabriel sa kaniyang pagsasalita. Bali
Buong gabi, hindi nakatulog si Arah.Paulit-ulit niyang tinitigan ang marriage contract na nasa harapan niya habang tahimik ang buong kwarto.Parang bawat pahina nito ay unti-unting sumisikip sa dibdib niya.Marriage Agreement.Hindi niya kailanman inisip na darating ang araw na magpapakasal siya—
Hindi pa rin makapaniwala si Arah sa nangyari sa conference room.Buong araw siyang halos hindi makagalaw sa desk niya habang paulit-ulit bumabalik sa isip niya ang mga sinabi ni Edison.“The child she’s carrying is mine.”Parang hanggang ngayon, naririnig pa rin niya iyon.At mas lalong hindi niya
Tatlong araw mula nang pumunta sila sa mansion ng mga Avelino.Tatlong araw ding walang paramdam si Adrian.Walang tawag.Walang message.At habang lumilipas ang bawat araw—mas lalo lang nababasag si Arah.Tahimik siyang nakaupo sa jeep habang mahigpit na yakap ang bag niya. Nakatingin lang siya sa
Mabigat ang katahimikan sa loob ng sasakyan. Tanging tunog lang ng makina habang mahigpit na nakahawak si Arah sa bag niya. Katabi niya ang kanyang ina sa likod, habang nasa driver’s seat ang ama niyang si Kapitan Ernesto. Walang nagsasalita. Pero ramdam niya ang galit. Ramdam niya ang kahih







