LOGINแกร๊ก!
มือหนาใหญ่ผลักประตูเข้ามาด้านในแล้วค่อยๆ เดินเข้าไปในห้องนอน ความเงียบสงัดดูผิดปกติกว่าทุกครั้ง เพราะสาวๆ ที่ส่งมาก่อนหน้านี้จะต้องจัดแจงเปิดน้ำอุ่นในอ่างเพื่อเตรียมต้อนรับเขาแล้ว แต่ครั้งนี้กลับแปลกไปจากครั้งผ่านๆ มา
“ไหนวะ! ผู้หญิงของไอ้คริส!” เควิ่นเดินไปหยุดยืนอยู่ปลายเตียงก่อนจะเห็นร่างบอบบางรูปร่างสมส่วนนอนหลับตาพริ้มอยู่บนที่นอน มีเพียงแสงไฟสลัวจากโคมไฟข้างเตียงที่เปิดทิ้งไว้เพื่อพอให้เห็นเรือนร่างอยู่รำไร
“นอนหลับต่อหน้าแขกเลยนะ แม่คุณ!” เควิ่นพึมพำก่อนจะเพ่งสายตามองร่างระหงที่นอนหลับสนิทอยู่บนเตียงนอน ตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า แล้วมาหยุดอยู่หน้าอกอวบอิ่มที่รัดรึงอยู่ภายใต้เสื้อเชิ้ตแขนยาวสีขาวปกปิดด้วยกระดุมมิดชิดจนเกือบจะถึงต้นคอ
มือหนาหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาบันทึกวิดีโอเป็นภาพใบหน้าและเรือนร่างเพียงครึ่งตัว เพื่อเก็บไว้เป็นหลักฐานว่าเขาได้รับของขวัญแทนเงิน 4 ล้าน เรียบร้อยแล้ว
“หน้าก็สวย ผิวพรรณก็ดี อกก็ใหญ่พอได้ ขอดูหน่อยแล้วกันว่าของจริงหรือผ่านมีดหมอ” ว่าแล้วมือหนาก็เอื้อมไปปลดกระดุมเสื้อออกทีละเม็ดๆ เผยให้เห็นเนินเนื้อนุ่มนิ่มขาวอวบอิ่มขนาดคัพ D อยู่ตรงหน้าทำตาลุกวาวกับสิ่งที่ได้เห็น
“แม่เจ้าโว้ย! ของจริงเหรอวะเนี่ย ไอ้คริส!” เควิ่นอุทานออกมาเบาๆ เลือดลมสูบฉีดแล่นพล่านไปทั่วร่างกายเต็มที่
“ถึงจะเป็นโสเภณี แต่เธอดูจะเป็นโสเภณีที่มีราคาแพงมาก เพราะฉันต้องยอมเสียเงินถึง 4 ล้านเพื่อนอนกับเธอ บ้ามากใช่ไหมล่ะ” เควิ่นพูดพลางปลดกางเกงออกจากเรียวขาของเขา แล้วถอดเสื้อเชิ้ตออกอย่างใจเย็น ก่อนจะจัดแจงสยายผมที่ลู่ลงมาบดบังใบหน้าสวยงามให้ออกไป
“นี่เธอ! โดนไอ้คริสมันมอมเหล้ามารึไง” มือหนาแตะสะกิดที่ใบหน้าเนียนของเธอเบาๆ ก่อนจะก้มลงสูดดมกลิ่นแอลกอฮอลล์จากเรียวปากชมพูระเรื่อ แต่ไม่มีกลิ่นของเหล้าหรือแม้แต่เครื่องดื่มผสมแอลกอฮอลล์ที่เขาคุ้นเคยเลยแม้เพียงน้อยนิด แต่เธอก็ดันหลับสนิทเป็นตาย โดยที่เขาไม่ได้เอะใจเลยว่าเธอถูกวางยา หรือ ทำให้สลบมาหรือไม่
“แม่นี่มาแปลก กะจะนอนเฉยๆ ไม่ช่วยไอ้คริสมันทำมาหากินเลยหรือไง ฉันเสียเงินตั้งสี่ล้านเลยนะเว้ย!” หยาดพิรุณยังคงนอนหลับสนิทเพราะฤทธิ์ยาสลบที่ถูกโปะเข้าไปเต็มๆ
“เอาวะ! อยากรู้เหมือนกันว่าเวลาโดนเอาจะยังกล้าหลับ หรือ จะตื่นมาส่งเสียงร้องครวญครางกันแน่” ว่าแล้วเควิ่นก็เลื่อนกระโปรงทรงสอบสีดำสนิทขึ้นมาไว้ที่เอวคอดกิ่ว ก่อนจะดึงผืนผ้าสามเหลี่ยมตัวบางเบาหวิวของเธอลงมาไว้ที่ข้อเท้าเล็ก จัดแจงแยกเรียวขาทั้งสองข้างวางวาดออกจากกันเพื่อมองดูกลีบของความงามที่ปิดสนิทราวกับไม่เคยมีสิ่งใดก้าวล่วงไปถึงความบริสุทธิ์ผุดผ่องด้านในมาก่อน
“ปิดสนิทเชียวนะ แม่สาวน้อย!” ปลายนิ้วเรียวทำหน้าที่เสมือนมัจฉาแหวกว่ายอยู่กลางสายธารา ก่อนจะฉกลิ้นหยาบลงบนความสวยงามของกลีบดอกไม้สีแดงอมชมพูของอิสตรีเบื้องหน้า หยอกล้อไปมาอย่างเร่งเร้าและรุนแรงตามความรู้สึกนุ่มละมุนลิ้นไปในช่องทางที่คับแคบอย่างเริงร่า แต่ร่างบางก็ยังไม่มีทีท่าว่าจะตื่น
ร่างกำยำล่ำสันผุดกายขึ้นมามองหน้าสวยงามอย่างหงุดหงิดที่นอกจากเธอจะนอนนิ่งไม่ตอบสนองต่อการเล้าโลมของเขา แถมยังไม่ให้ความร่วมมือใดๆ กับเขาทั้งสิ้น
“ไม่มีใครกล้าทำแบบนี้กับฉันเลยนะ” เควิ่นประกบริมฝีปากอุ่นร้อนแรงลงบนริมฝีปากสวยงาม อย่างดูดดื่ม ก่อนจะระดมจูบไปทั้งเรือนกายเปลือยเปล่าที่อยู่เบื้องหน้า แต่เธอก็ยังคงนิ่งสงบไม่ไหวติงใดๆ ทำคนด้านบนเริ่มฉุนเฉียวขบคิดอยู่ในใจว่าหล่อนจะนิ่งได้อีกนานแค่ไหนหากถูกเขาปักธงชัยเข้าที่ปราการของเธอ
ไม่รอช้า! ร่างหนาปลุกความเป็นบุรุษที่ร้อนรุ่มราวกับถูกเชื้อเพลิงเข้าแผดเผาจนมอดไหม้ แล้วสอดแทรกร่างกายแข็งแกร่งทักทายความเป็นอิสตรีของเธอแบบพรวดเดียวจนสุดทาง
“โอ๊ะ! (ร่างหนาถึงกับสะดุ้ง!) มะไม่จริง...แม่นี่ยังซิง...บะบริสุทธิ์อยู่เหรอวะเนี่ย ไอ้เชี่ยคริส!” ร่างกายกำยำสั่นสะท้านรับแรงตอดเร้าอยู่เบื้องล่างทำเหงื่อเม็ดพราวผุดขึ้นมาบนใบหน้าและตามตัวแม้ว่าเครื่องปรับอากาศภายในห้องจะถูกปรับอุณหภูมิให้เย็บเฉียบแล้วก็ตาม
เควิ่นถึงกับตะลึง เมื่อสัมผัสได้ว่าความแข็งแกร่งของเขาได้พาดผ่านความคับแคบที่โอบรัดตัวตนเข้าไปในช่องทางรักที่เป็นพื้นที่สีขาวปราศจากสิ่งแปลกปลอมอื่นใดกล้ำกราย ไม่ผิดแน่! เยื่อบางๆ ที่ความเป็นบุรุษเพศได้ก้าวผ่านมานั้น คือเยื่อของพรหมจรรย์ภายใต้เรือนร่างนี้ ด้วยประสบการณ์ที่โชกโชน มันบอกเขาว่าเธอยังคงบริสุทธิ์ผุดผ่อง ไม่เคยผ่านการรุกล้ำราวีจากผู้ใดมาก่อน
‘ให้ตายเหอะ! นี่ไอ้คริส! ส่งลูกแกะตัวน้อยๆ มาเป็นเครื่องบรรณาการให้แก่เขาหรือนี่ นานมากแล้วที่ไม่ได้สัมผัสกับสินค้ามือหนึ่งแบบนี้ แถมท่อนกายแกร่งของเขาก็ไม่ได้ถูกห่อหุ้มด้วยสิ่งป้องกันใดๆ มันเสี่ยงมากหากว่าเขาจะปลดปล่อยตัวตนทั้งหมดเข้าสู่ร่างกายของเธอ’
แต่แทนที่เควิ่นจะหยุดทุกอย่างไว้เพียงเท่านี้ ร่างกายกำยำกลับขยับเอวสอบเข้าหาร่างบอบบางอย่างเชื่องช้าเป็นจังหวะสม่ำเสมอ เพื่อครอบครองเรือนกายสดใสนี้อย่างทะนุถนอม ให้สมกับความไร้เดียงสาที่ต้องการความอ่อนโยนอย่างถึงที่สุด เพราะมันเปล่าประโยชน์ที่เขาจะถอดถอนมันออกจากร่างกายของเธอ และไม่ว่าจะเป็นเทพบุตรมาจากไหนก็ตาม เมื่อมันเลยจุดที่จะหักห้ามอารมณ์เสน่หาในกายที่มันลุกโชนเกินกว่าจะยังยั้งชั่งใจเอาไว้ได้แล้ว ก็ไม่มีใครหน้าไหนที่มันจะย้อนกลับออกมาได้อีก
"โอ้ววว…แน่น! เกินไปแล้ว สาวน้อย! เธอเก็บของดีแบบนี้ไว้ได้ยังไงเนี่ย ให้ตายเหอะ! " ความคับแคบที่รัดแน่นช่วงล่างทำเขาลืมตัวถาโถมความแข็งแกร่งเข้าหาเรือนร่างนี้อย่างหนักหน่วงและเร่งเร้าเข้าไปทุกที แต่ก็มีบางสิ่งบางอย่างที่ทำให้เขารู้สึกงุนงง เพราะแม่สาวไร้เดียงสาตรงหน้านี้ กลับนอนแน่นิ่งราวกับถูกวางยา แทนที่จะส่งเสียงร้องครวญคราง หรืองึมงำอยู่ในลำคอ ใช่! หรือ เธอจะถูกวางยา ไม่มีประโยชน์อีกเช่นกันที่เขาจะคิดว่าเธอแน่นิ่งไปด้วยเหตุผลอันใด เพราะทุกอย่าง มันสายเกินกว่าที่เขาจะหยุดมันไว้ได้แล้ว!
กึก! กึก! กึก! กึก!
เสียงช่วงล่างของขาเตียงเคลื่อนไหวไปตามแรงโยกของรสสวาทที่มัวเมาจนร่างหนาลืมตัว เร่งความเร็วและแรงเข้าใส่แบบไม่ยั้ง ทำเรือนร่างระหงที่นอนสลบไสลไม่ไหวติงใดๆ นานนับชั่วโมงรู้สึกตัวตื่นขึ้นตามแรงไหวโยกพบว่าตัวเองอยู่ในสถานที่แปลกตา มิหนำซ้ำยังอยู่กับใครบางคนที่ไม่รู้จัก ที่สำคัญผู้ชายล่ำบึ้กที่ร่างเปลือยเปล่าทั้งท่อนบนและท่อนล่างยังทำอะไรกับร่างกายช่วงล่างของเธอจนรู้สึกถึงความเจ็บปวดที่คับแน่น และรัดตึงไปทั้งกระดูกเชิงกรานจนรู้สึกร้าวระบม
“กรี๊ดดดดดดดดดดด!!!!!!! กะแก! ทำอะไรฉัน เอามันออกไปนะ เอามันออกไป! "
หยาดพิรุณตาค้างน้ำตาหยดเผาะลงบนหมอน เมื่อรู้ว่าร่างกายของตัวเองกำลังถูกคุกคามจากชายแปลกหน้าที่กระแทกกระทั้นความแข็งแกร่งเข้าหาอย่างไม่ลดละ จิตใต้สำนึกสั่งร่างกายของเธอให้ต่อต้านส่ายสะบัดไปมาโดยอัตโนมัติ สองมือบางป่ายปัดเพื่อให้ร่างนี้ถอยออกไปให้พ้นๆ แต่ร่างกายที่สะลึมสะลือเพราะฤทธิ์ของยาสลบทำเธอไร้เรี่ยวแรงที่จะต้านทาน จำต้องปล่อยให้ร่างกายเคลื่อนไหวไปตามจังหวะเร้าของสะโพกหนาของคนที่อยู่เบื้องบน
สี่ปีต่อมาณ โรงเรียนอนุบาลแห่งหนึ่ง“หม่ามี๊!” เด็กชายตัวน้อยหน้าตาออกไปทางลูกครึ่ง ผิวขาว จมูกโด่ง คิ้วหนาคมเข้ม ใบหน้าฉายแววหล่อใสไร้เดียงสาในวัยสามขวบเศษ เอ่ยปากพร้อมกับโผลเข้ากอดเรือนร่างระหงของคุณแม่วัยสาว ทันทีที่เห็นเธอเดินเข้ามาหยุดอยู่ที่หน้าประตูรั้วของโรงเรียน“ว่าไงสุดหล่อ วันนี้เป็นเด็กดีหรือเปล่าครับ” หยาดพิรุณเอ่ยถามไอคิโด้ พร้อมกับย่อตัวลงแล้วกระชับอ้อมแขนอันอบอุ่นเข้าหาลูกชายตัวน้อยของเธออย่างแนบแน่น“เป็นฮะ! วันนี้ผมช่วยคุณครูเก็บขยะแล้วก็ช่วยเพื่อนๆ ยกของด้วยนะฮะ” เจ้าตัวเล็กตอบกลับอย่างชัดถ้อยชัดคำ“เก่งมากครับคิโด้ ไหนมาให้หม่ามี๊หอมให้ชื่นใจหน่อยซิ” หยาดพิรุณจรดปลายจมูกลงบนแก้มนุ่มสีแดงสดฟอดโตๆ ทั้งสองข้าง ของเจ้าตัวน้อย ก่อนจะลุกขึ้นแล้วพูดกับคุณครูหนุ่มที่ยืนรอส่งอยู่ที่หน้าประตูรั้วของโรงเรียน“ขอบคุณมากนะคะ ที่ช่วยดูแลให้ แล้วก็ต้องขอโทษด้วยที่มารับแกช้ากว่าผู้ปกครองของเด็กคนอื่นๆ” หยาดพิรุณในวัยยี่
“หนึ่งแสนบาท! คงจะเพียงพอสำหรับค่าตัวของเธอ” เขาพูดพร้อมยื่นมันให้ร่างบางที่หันหลังอย่างทุกข์ใจแสนสาหัสที่ถูกย่ำยีความเป็นอิสตรีของเธอจนไม่หลงเหลืออะไรเลย“เอาเงินของแกคืนไป! ฉันไม่ได้ขายตัว แล้วฉันก็ไม่ใช่โสเภณี แต่แกพรากทุกอย่างไปจากฉัน ฉันขอสาปแช่งให้แกไม่มีความสุข ขอให้แกทรมานเหมือนอย่างที่ฉันเป็น!” หยาดพิรุณขยำเช็คแล้วหันกลับมาปาใส่หน้าของเขาเต็มๆ ก่อนที่เธอจะดีดตัวลุกขึ้นเพื่อไปหยิบเสื้อผ้าที่วางกองอยู่ที่พื้นสายตาคมกริบมองตามอย่างไม่เข้าใจ ว่าสรุปแล้วผู้หญิงคนนี้เป็นอะไรกันแน่ เธอไม่ใช่ผู้หญิงขายบริการจริงๆ งั้นหรือ คิ้วหนาขมวดเข้าหากันยุ่งเหยิงก่อนจะเดินตามเธอไปที่หน้าห้องน้ำ ร่างบางชะงักงันเมื่อเห็นเขาเดินเข้ามาใกล้ เธอปาดน้ำตาแล้วถอยห่างออกมาจากเขา“โอเค เดี๋ยวฉันจะเซ็นเช็คให้ใหม่” เควิ่นพูดด้วยน้ำเสียงที่นุ่มนวลกว่าเดิม เธอปรายหางตามองเขาอย่างนึกรังเกียจต่อสิ่งที่เขากระทำ“เก็บมันไว้เป็นค่าทำศพของแกเถอะ เพราะคนเลวๆ แบบนี้ มันคงไม่ตายดีแน่!” พูดจบก็ปาดน้ำตาทิ้ง แล้วผลักเข้าที่แผงอกของเขาอย
“ปละปล่อยนะ! ถอยออกไป อย่ามาแตะต้องตัวฉัน!” แม้จะตะโกนอย่างสุดเสียง แต่ก็คงไม่มีใครได้ยินเพราะห้องพักของที่นี่ถูกออกแบบมาเป็นอย่างดีเพื่อเก็บเสียงรบกวนของภายนอกและจากภายใน“เธอยังไปไหนไม่ได้ ไอ้คริสมันไม่บอกเธอเหรอว่า ฉันต้องแลกด้วยเงินสี่ล้านกว่าเพื่อจะได้นอนกับเธอ” สายตาคมมองดูเธออย่างแทะโลม เมื่อนึกไปถึงบทเลิฟซีนที่ร้อนแรงระหว่างเธอและเขาเมื่อคืนก่อน เธอสะบัดแขนทิ้ง แล้วถอยห่างออกมา เขาขยับตาม“คริส! คือใครฉันไม่รู้จัก” ร่างบางพยายามอธิบาย แต่กลับถูกเขายิ้มเย้ยอย่างดูแคลน เพราะคิดว่าเธอจะอัพเรทค่าตัวเสียมากกว่า“อย่าพูดมากน่า! กับเธอ แค่ครั้งเดียวมันไม่พอหรอกนะ สำหรับเงินมากมายขนาดนั้น” ว่าแล้วก็ปราดเข้าไปคว้าร่างบางแล้วจ้องมองเธอตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า ชุดเมดสีฟ้าขาวดูหวานละมุนทำเขาใจเต้นตูมตาม เมื่อหวนนึกถึงบทรักที่เร้าร้อนที่พึ่งจะมอบให้เธอไปเมื่อครั้งก่อน“พูดเรื่องอะไร! ถอยออกไปนะ ถ้าครั้งนี้ทำกับฉันเหมือนครั้งก่อน ฉันจะแจ้งตำรวจจริงๆ ด้วยว่าแกข่มขืนฉัน!” หยาดพิรุณผลักไสเรือนกายกำยำให้ออกห่าง“หึ! ข่มขืนเหรอ รับเงินฉันไปแล้วสองหมื่น แบบนี้ไม่เรียกว่าข่มขื่นหรอก เค้าเรียกว่าขาย
“เป็นยังไงบ้างหยาด ไม่สบายหายดีแล้วเหรอ” รุ่นพี่ร่วมงามเอ่ยถาม หลังจากที่เห็นหน้าค่าตาเธอในรอบหลายวัน“คิดว่าดีขึ้นมากแล้วค่ะ แต่ว่าขอยังไม่ทำโอทีนะคะ” หยาดพิรุณปกปิดเรื่องเลวร้ายของตัวเองเอาไว้อย่างแนบเนียนที่สุด เพราะเธอจะให้ใครรู้เรื่องนี้ไม่ได้โดยเด็ดขาด“ได้สิ! วันนี้ไม่มีใครลางาน เราก็เลิกงานกลับบ้านปกติได้เลยนะ”“ขอบคุณมากค่ะ” หยาดพิรุณหันมากล่าวขอบคุณหัวหน้างาน ก่อนจะปิดตู้ล็อคเกอร์หลังจากที่เปลี่ยนชุดทำงานแล้วเดินไปทำหน้าที่ของตัวเองร่างสูงใหญ่ในชุดสูทสีดำดูสมาร์ทเดินเข้ามาที่โรงแรมระดับห้าดาว ด้วยมาดของนักธุรกิจ ซึ่งดูแปลกตาไปกว่าทุกวัน แต่สิ่งหนึ่งที่ไม่แปลกไปเลย คือหุ่นล่ำๆ และความหล่อเหลาของเขา ทำเอาพนักงานสาวๆ ตั้งแต่ทางเข้ามาจนถึงเคาน์เตอร์ต้อนรับด้านหน้าต่างมองตามกันเป็นแถว“ฮัลโหล! มีอะไรวะ กูมาประชุมที่โรงแรม” เควิ่นรับสายของคริส ที่โทรมาจากผับ ขณะที่เดินเข้าไปหยุดยืนที่หน้าล็อบบี้“เออไม่เจอกันเลยว่ะ จะถามเรื่องคืนนั้นว่าเป็นยังไงบ้างวะ แล
“ช้าไปแล้วสาวน้อย! จะมาปฏิเสธตอนนี้ก็คงไม่ทันแล้วมั้ง” สายตาคมกริบปรายตาดูความแข็งแกร่งที่ผลุบเข้าผลุบออกบริเวณใจกลางดอกไม้ช่องามที่บานสะพรั่งอยู่ตรงหน้า“ไอ้คนชั่ว! เอาตัวของแกออกไปจากฉันเดี๋ยวนี้ เอามันออกไป!” แววตาใสแปดเปื้อนไปด้วยคราบน้ำตาที่เอ่อไหลท่วมท้นบนใบหน้าสวยงามด้วยความหวาดกลัวอย่างสุดขีด"ช่วยด้วยค่ะ! ใครก็ได้ช่วยฉันที" หยาดพิรุณดิ้นรน พร้อมกับตะโกนอย่างสุดเสียง อีกแต่ฝ่ายกลับยิ้มเยาะ เพราะเธอคงไม่รู้ว่าต่อให้ตะโกนดังแค่ไหน เสียงของเธอก็ไปไม่ถึงคนข้างนอกอยู่ดี เพราะเควิ่นไม่เพียงแต่รู้ว่าห้องของเขานั้นถูกออกแบบมาเพื่อเก็บเสียงได้เป็นอย่างดี อีกทั้งยังเคยทดสอบกับผู้หญิงหลายต่อหลายคนที่เคยพาพวกเธอมาขึ้นสวรรค์ที่นี่แล้วอีกด้วย ทำให้เขาย่ามใจไม่กลัวว่าเธอจะแผดเสียงขึ้นมาจนลั่นห้องสักแค่ไหน“สะดีดสะดิ้งแบบนี้กะจะอัพค่าตัวด้วยใช่ไหม นี่ไอ้คริสมันไม่ได้บอกหรือไง ว่าฉันจ่ายค่าจ้างตัวเธอไปเป็นเงินเท่าไหร่แล้ว” เควิ่นพูดพลางกระแทกกระทั้นเข้าใส่เธอแบบไม่ยั้ง“ไอ้สารเลว! แกพูดเรื่องอะไร ถอยไปเดี๋ยวนี้นะ ถอยออกไป!” หยาดพิรุณร่ำไห้ แม้จะเจ็บปวดแค่ไหนก็ตาม แต่เธอก็กัดฟันพูด เพื่อให้มันยอ
แกร๊ก!มือหนาใหญ่ผลักประตูเข้ามาด้านในแล้วค่อยๆ เดินเข้าไปในห้องนอน ความเงียบสงัดดูผิดปกติกว่าทุกครั้ง เพราะสาวๆ ที่ส่งมาก่อนหน้านี้จะต้องจัดแจงเปิดน้ำอุ่นในอ่างเพื่อเตรียมต้อนรับเขาแล้ว แต่ครั้งนี้กลับแปลกไปจากครั้งผ่านๆ มา“ไหนวะ! ผู้หญิงของไอ้คริส!” เควิ่นเดินไปหยุดยืนอยู่ปลายเตียงก่อนจะเห็นร่างบอบบางรูปร่างสมส่วนนอนหลับตาพริ้มอยู่บนที่นอน มีเพียงแสงไฟสลัวจากโคมไฟข้างเตียงที่เปิดทิ้งไว้เพื่อพอให้เห็นเรือนร่างอยู่รำไร“นอนหลับต่อหน้าแขกเลยนะ แม่คุณ!” เควิ่นพึมพำก่อนจะเพ่งสายตามองร่างระหงที่นอนหลับสนิทอยู่บนเตียงนอน ตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า แล้วมาหยุดอยู่หน้าอกอวบอิ่มที่รัดรึงอยู่ภายใต้เสื้อเชิ้ตแขนยาวสีขาวปกปิดด้วยกระดุมมิดชิดจนเกือบจะถึงต้นคอมือหนาหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาบันทึกวิดีโอเป็นภาพใบหน้าและเรือนร่างเพียงครึ่งตัว เพื่อเก็บไว้เป็นหลักฐานว่าเขาได้รับของขวัญแทนเงิน 4 ล้าน เรียบร้อยแล้ว“หน้าก็สวย ผิวพรรณก็ดี อกก็ใหญ่พอได้ ขอดูหน่อยแล้วกันว่าของจริงหรือผ่านมีดหมอ” ว่าแล้วมือหนาก็เอื้อมไปปลดกระดุมเสื้อออกทีละเม็ดๆ เผยให้เห็นเนินเนื้อนุ่มนิ่มขาวอวบอิ่มขนาดคัพ D อยู่ตรงหน้าทำตาลุกว







